सप्तावरान् सप्त परान् वंशान् उद्धृत्य चात्मनः कामगेन विमानेन सर्वरत्नैर् अलंकृतः
स्वतःच्या सात पिढ्या मागच्या आणि सात पुढच्या पिढ्यांना तारून, सर्व रत्नांनी सजवलेल्या इच्छेनुसार चालणाऱ्या विमानात बसतो.
गन्धर्वैर् अप्सरोभिश् च सेव्यमानो यथोत्तरैः रूपवान् सुभगः शूरो नरो विष्णुपुरं व्रजेत्
गंधर्व आणि अप्सरा यांच्या सेवेत, सुंदर, भाग्यवान आणि पराक्रमी होऊन, तो पुरुष विष्णुपुरीत पोहोचतो.
तत्र भुक्त्वा वरान् भोगान् यावद् आभूतसंप्लवम् सर्वकामसमृद्धात्मा जरामरणवर्जितः
तिथे, सृष्टीच्या समाप्तीपर्यंत उत्तम सुख उपभोगून, सर्व इच्छा पूर्ण झालेल्या अवस्थेत, तो वृद्धत्व आणि मृत्यूपासून मुक्त राहतो.
पुण्यक्षयाद् इहागत्य चतुर्वेदी द्विजो भवेत् वैष्णवं योगम् आस्थाय ततो मोक्षम् अवाप्नुयात्
पुण्य संपल्यावर, पुन्हा इथे येऊन, तो चतुर्वेदी ब्राह्मण होतो; वैष्णव योग स्वीकारून, शेवटी मोक्ष प्राप्त करतो.
एकैकस्यास् तु यात्रायाः फलं ब्रूहि पृथक् पृथक् यत् प्राप्नोति नरः कृत्वा नारी वा तत्र संयता
प्रत्येक उत्सवाचे वेगळे फळ काय आहे, जेथे पुरुष किंवा स्त्री ते पाळतात, ते कृपया सांग.
प्रतियात्राफलं विप्राः शृणुध्वं गदतो मम यत् प्राप्नोति नरः कृत्वा तस्मिन् क्षेत्रे सुसंयतः
ब्राह्मणांनो, प्रत्येक उत्सवाचे फळ मी सांगतो, त्या पवित्र स्थळी जो मन लावून करतो, त्याला काय मिळते ते ऐका.
गुडिवायां तथोत्थाने फाल्गुन्यां विषुवे तथा यात्रां कृत्वा विधानेन दृष्ट्वा कृष्णं प्रणम्य च
गुडीव्यात, तसेच सूर्योदयाच्या वेळी, फाल्गुन महिन्यात, विषुवदिनाला, विधिप्रमाणे यात्रा करून, कृष्णाचे दर्शन घेऊन आणि त्याला वंदन करून,
संकर्षणं सुभद्रां च लभेत् सर्वत्र वै फलम् नरो गच्छेद् विष्णुलोके यावद् इन्द्राश् चतुर्दश
संकर्षण आणि सुभद्रा यांचे सर्व ठिकाणी फळ मनुष्याला मिळते; तो विष्णुलोकात चौदा इंद्रांची सत्ता असेपर्यंत राहतो.
यावद् यात्रां ज्येष्ठमासे करोति विधिवन् नरः तावत् कल्पं विष्णुलोके सुखं भुङ्क्ते न संशयः
जो मनुष्य ज्येष्ठ महिन्यात योग्य रीतीने यात्रा करतो, तो ज्या काळासाठी यात्रा करतो, तितका काळ तो विष्णुलोकात सुख उपभोगतो, यात काहीच शंका नाही.
तस्मिन् क्षेत्रवरे पुण्ये रम्ये श्रीपुरुषोत्तमे भुक्तिमुक्तिप्रदे नॄणां सर्वसत्त्वसुखावहे
त्या श्रेष्ठ, पवित्र आणि रम्य श्रीपुरुषोत्तम क्षेत्रात, जे मनुष्यांना भोग आणि मोक्ष दोन्ही देते, आणि सर्व जीवांना सुख मिळवून देते,
ज्येष्ठे यात्रां नरः कृत्वा नारी वा संयतेन्द्रियः यथोक्तेन विधानेन दश द्वे च समाहितः
जो पुरुष किंवा स्त्री, ज्येष्ठ महिन्यात, इंद्रियांवर संयम ठेवून, सांगितलेल्या नियमाने, बारा दिवस एकाग्रतेने यात्रा करतो,
प्रतिष्ठां कुरुते यस् तु शाठ्यदम्भविवर्जितः स भुक्त्वा विविधान् भोगान् मोक्षं चान्ते लभेद् ध्रुवम्
जो कुणी कपट आणि दंभ न ठेवता प्रतिष्ठा करतो, तो विविध सुखांचा अनुभव घेऊन, शेवटी नक्कीच मोक्ष प्राप्त करतो.
श्रोतुम् इच्छामहे देव प्रतिष्ठां वदतस् तव विधानं चार्चनं दानं फलं तत्र जगत्पतेः
देवा, आम्हाला तुझ्याकडून प्रतिष्ठेचे, तिच्या पद्धतीचे, पूजेचे, दानाचे आणि त्या ठिकाणी जगन्नाथाचे फळ काय आहे ते ऐकायचे आहे.
शृणुध्वं मुनिशार्दूलाः प्रतिष्ठां विधिचोदिताम् यां कृत्वा तु नरो भक्त्या नारी वा लभते फलम्
हे मुनीश्रेष्ठहो, विधिप्रमाणे सांगितलेली प्रतिष्ठा ऐका; ती भक्तीने केल्यास, पुरुष किंवा स्त्री फळ प्राप्त करतो.
यात्रा द्वादश संपूर्णा यदा स्यात् तु द्विजोत्तमाः तदा कुर्वीत विधिवत् प्रतिष्ठां पापनाशिनीम्
जेव्हा बारा दिवसांची यात्रा पूर्ण होते, हे श्रेष्ठ द्विजांनो, तेव्हा पाप नाश करणारी प्रतिष्ठा योग्य रीतीने करावी.
ज्येष्ठे मासि सिते पक्षे त्व् एकादश्यां समाहितः गत्वा जलाशयं पुण्यम् आचम्य प्रयतः शुचिः
ज्येष्ठ महिन्यात, शुक्ल पक्षात, एकादशीला, एकाग्रतेने, पवित्र जलाशयात जाऊन, पाणी पिऊन, शुद्ध आणि मन लावून,
आवाह्य सर्वतीर्थानि ध्यात्वा नारायणं तथा ततः स्नानं प्रकुर्वीत विधिवत् सुसमाहितः
सर्व तीर्थांचे आवाहन करून, नारायणाचे ध्यान करून, मग पूर्ण एकाग्रतेने आणि योग्य पद्धतीने स्नान करावे.
यस्य यो विधिर् उद्दिष्ट ऋषिभिः स्नानकर्मणि तेनैव तु विधानेन स्नानं तस्य विधीयते
स्नानाच्या कर्मासाठी ऋषींनी जो नियम सांगितला आहे, त्याच पद्धतीने त्याचे स्नान करावे.
स्नात्वा सम्यग् विधानेन ततो देवान् ऋषीन् पितॄन् संतर्पयेत् तथान्यांश् च नामगोत्रविधानवित्
नियमाप्रमाणे नीट स्नान करून, मग देव, ऋषी, पितर आणि इतर लोकांना, त्यांची नावे आणि गोत्रे जाणून तृप्त करावे.
उत्तीर्य वाससी धौते निर्मले परिधाय वै उपस्पृश्य विधानेन भास्कराभिमुखस् ततः
पाण्यातून बाहेर येऊन, धुतलेले आणि स्वच्छ वस्त्र परिधान करून, नियमाने पाणी स्पर्श करून, मग सूर्याच्या दिशेला तोंड करावे.
गायत्रीं पावनीं देवीं मनसा वेदमातरम् सर्वपापहरां पुण्यां जपेद् अष्टोत्तरं शतम्
मनाने पावन, देवी, वेदांची माता गायत्री, जी सर्व पापे दूर करते आणि पुण्य देणारी आहे, ती एकशे आठ वेळा जपावी.
पुण्यांश् च सौरमन्त्रांश् च श्रद्धया सुसमाहितः त्रिः प्रदक्षिणम् आवृत्य भास्करं प्रणमेत् ततः
पुण्यकारी सूर्याचे मंत्र श्रद्धेने आणि एकाग्रतेने म्हणावेत, सूर्याची तीन प्रदक्षिणा करावी आणि मग त्याला वंदन करावे.
वेदोक्तं त्रिषु वर्णेषु स्नानं जाप्यम् उदाहृतम् स्त्रीशूद्रयोः स्नानजाप्यं वेदोक्तविधिवर्जितम्
वेदात सांगितलेले स्नान आणि जप हे तीन वर्णांसाठी आहे; स्त्रिया आणि शूद्रांसाठी स्नान आणि जप वेदविधीशिवाय असते.
ततो गच्छेद् गृहं मौनी पूजयेत् पुरुषोत्तमम् प्रक्षाल्य हस्तौ पादौ च उपस्पृश्य यथाविधि
मग मौन राहून, घरी जावे, पुरुषोत्तमाची पूजा करावी, हात आणि पाय धुवावेत, आणि नियमाप्रमाणे पाणी स्पर्श करावे.
घृतेन स्नापयेद् देवं क्षीरेण तदनन्तरम् मधुगन्धोदकेनैव तीर्थचन्दनवारिणा
देवतेला प्रथम तुपाने स्नान घालावे, मग दूधाने, त्यानंतर मधाचा सुगंध असलेल्या पाण्याने, आणि नंतर पवित्र चंदन मिसळलेल्या पाण्याने स्नान घालावे.
ततो वस्त्रयुगं श्रेष्ठं भक्त्या तं परिधापयेत् चन्दनागरुकर्पूरैः कुङ्कुमेन विलेपयेत्
नंतर भक्तीभावाने देवाला उत्तम वस्त्रांची जोडी घालावी आणि चंदन, अगर, कापूर आणि कुंकू याने अंगाला लेप लावावा.
पूजयेत् परया भक्त्या पद्मैश् च पुरुषोत्तमम् अन्यैश् च वैष्णवैः पुष्पैर् अर्चयेन् मल्लिकादिभिः
परम भक्तीने पुरुषोत्तमाची कमळे आणि इतर वैष्णव फुले अर्पण करून पूजा करावी; मल्लिका (जाई) आणि अशा इतर फुलांनी त्याची सेवा करावी.
संपूज्यैवं जगन्नाथं भुक्तिमुक्तिप्रदं हरिम् धूपं चागुरुसंयुक्तं दहेद् देवस्य चाग्रतः
अशा प्रकारे जगन्नाथ हरिची, जो भोग आणि मोक्ष देणारा आहे, भक्तीने पूजा करून, त्याच्या समोर अगर मिसळलेला धूप पेटवावा.
गुग्गुलं च मुनिश्रेष्ठा दहेद् गन्धसमन्वितम् दीपं प्रज्वालयेद् भक्त्या यथाशक्त्या घृतेन वै
मुनिश्रेष्ठा, सुगंधी पदार्थ मिसळलेला गुग्गुळ देखील जाळावा आणि आपल्या शक्तीनुसार भक्तीने तुपाचा दिवा प्रज्वलित करावा.
अन्यांश् च दीपकान् दद्याद् द्वादशैव समाहितः घृतेन च मुनिश्रेष्ठास् तिलतैलेन वा पुनः
एकाग्रतेने बारा दिवे अर्पण करावेत; हे दिवे तुपाने किंवा, मुनिश्रेष्ठा, तिळाच्या तेलाने देखील लावावेत.