इन्द्रो विष्णुर् महावीर्यः सूर्याचन्द्रमसौ तथा धाता चैव विधाता च तथा चैवानिलानलौ
इंद्र, महाशक्तिशाली विष्णु, सूर्य, चंद्र, धाता, विधाता, तसेच वायू आणि अग्नी,
पूषा भगो ऽर्यमा त्वष्टा अंशुनैव विवस्वता पत्नीभ्यां सहितो धीमान् मित्रेण वरुणेन च
पूषण, भग, अर्यमान, त्वष्टा, अंशु, विवस्वान, आपल्या दोन पत्नींसह तो बुद्धिमान, मित्र आणि वरुण,
रुद्रैर् वसुभिर् आदित्यैर् अश्विभ्यां च वृतः प्रभुः विश्वैर् देवैर् मरुद्भिश् च साध्यैश् च पितृभिः सह
रुद्र, वसु, आदित्य, अश्विनीकुमार, विश्वदेव, मरुत, साध्य, पितर यांच्या वेढ्यात असलेला तो प्रभू,
गन्धर्वैर् अप्सरोभिश् च यक्षराक्षसपन्नगैः देवर्षिभिर् असंख्येयैस् तथा ब्रह्मर्षिभिर् वरैः
गंधर्व, अप्सरा, यक्ष, राक्षस, सर्प, असंख्य देवरुषी आणि श्रेष्ठ ब्रह्मर्षी यांच्या सहवासात,
वैखानसैर् वालखिल्यैर् वाय्वाहारैर् मरीचिपैः भृगुभिश् चाङ्गिरोभिश् च सर्वविद्यासुनिष्ठितैः
वैखानस, वालखिल्य, वायुवाहक, मरीचि, तसेच भृगु आणि अंगिरस, सर्व विद्येत पारंगत असलेले,
सर्वविद्याधरैः पुण्यैर् योगसिद्धिभिर् आवृतः पितामहः पुलस्त्यश् च पुलहश् च महातपाः
सर्व पुण्यवान विद्याधर आणि योगसिद्ध यांच्या वेढ्यात, पितामह, पुलस्त्य आणि महान तपस्वी पुलह.
अङ्गिराः कश्यपो ऽत्रिश् च मरीचिर् भृगुर् एव च क्रतुर् हरः प्रचेताश् च मनुर् दक्षस् तथैव च
अंगिरा, कश्यप, अत्री, मरीचि, भृगु, क्रतु, हर, प्रचेतस, मनु आणि तसाच दक्ष— हे सर्व उपस्थित होते.
ऋतवश् च ग्रहाश् चैव ज्योतींषि च द्विजोत्तमाः मूर्तिमत्यश् च सरितो देवाश् चैव सनातनाः
ऋतू, ग्रह, तेजस्वी तारे, हे द्विजश्रेष्ठ, मूर्तिमंत नद्या आणि सनातन देवतासुद्धा— हे सर्व तिथे आले.
समुद्राश् च ह्रदाश् चैव तीर्थानि विविधानि च पृथिवी द्यौर् दिशश् चैव पादपाश् च द्विजोत्तमाः
समुद्र, सरोवरे, विविध तीर्थक्षेत्रे, पृथ्वी, आकाश, दिशा आणि वृक्ष हेही, हे द्विजश्रेष्ठ, तिथे उपस्थित होते.
अदितिर् देवमाता च ह्रीः श्रीः स्वाहा सरस्वती उमा शची सिनीवाली तथा चानुमतिः कुहूः
अदिती, देवांची माता, ह्री, श्री, स्वाहा, सरस्वती, उमा, शची, सिनीवाली, अनुमती आणि कुहू— या सर्व देव्या तिथे होत्या.
राका च धिषणा चैव पत्न्यश् चान्या दिवौकसाम् हिमवांश् चैव विन्ध्यश् च मेरुश् चानेकशृङ्गवान्
राका, धिषणा आणि इतर देवपत्नी, हिमवान, विंध्य आणि अनेक शिखर असलेला मेरू— हेही तिथे आले.
ऐरावतः सानुचरः कलाकाष्ठास् तथैव च मासार्धं मास-ऋतवस् तथा रात्र्यहनी समाः
एरावत आणि त्याचे साथीदार, काळाच्या विविध विभागांसह कला, काष्ठा, अर्धमहिना, महिने, ऋतू, रात्र-दिवस आणि वर्षे— हे सर्व तिथे होते.
उच्चैःश्रवा हयश्रेष्ठो नागराजश् च वामनः अरुणो गरुडश् चैव वृक्षाश् चौषधिभिः सह
उच्चैःश्रवा हा श्रेष्ठ घोडा, नागराज वामन, अरुण, गरुड आणि वृक्ष औषधींसह— हेही तिथे आले.
धर्मश् च भगवान् देवः समाजग्मुर् हि संगताः कालो यमश् च मृत्युश् च यमस्यानुचराश् च ये
धर्म हा भगवंत देव तिथे आला, तसेच काळ, यम, मृत्यू आणि यमाचे अनुचर हेही एकत्र जमले.
बहुलत्वाच् च नोक्ता ये विविधा देवतागणाः ते देवस्याभिषेकार्थं समायान्ति ततस् ततः
अनेक असंख्य देवगण, ज्यांचा उल्लेख बहुलतेमुळे केला नाही, तेही त्या देवाच्या अभिषेकासाठी एकामागून एक येऊ लागले.
गृहीत्वा ते तदा विप्राः सर्वे देवा दिवौकसः आभिषेचनिकं द्रव्यं मङ्गलानि च सर्वशः
त्या वेळी सर्व देव आणि स्वर्गवासी, ऋषींसह, अभिषेकासाठी लागणारी द्रव्ये आणि सर्व मंगल वस्तू घेऊन आले.
दिव्यसंभारसंयुक्तैः कलशैः काञ्चनैर् द्विजाः सारस्वतीभिः पुण्याभिर् दिव्यतोयाभिर् एव च
सोन्याच्या कलशांमध्ये दिव्य सामग्री, पुण्य सरस्वतीचे पाणी आणि पवित्र दिव्य जल भरले होते.
तोयेनाकाशगङ्गायाः कृष्णं रामेण संगतम् सपुष्पैः काञ्चनैः कुम्भैः स्नापयन्त्य् अवनिस्थिताः
आकाशगंगेच्या पाण्याने, कृष्ण आणि राम यांच्या सोबत, फुलांनी आणि सोन्याच्या कलशांनी, पृथ्वीवर असलेल्यांनी त्यांचे स्नान घातले.
संचरन्ति विमानानि देवानाम् अम्बरे तथा उच्चावचानि दिव्यानि कामगानि स्थिराणि च
देवतांच्या विमानांनी आकाशात संचार केला; काही उंच, काही खाली, सर्व दिव्य, इच्छित फल देणारी आणि स्थिर अशी ती विमाने होती.
दिव्यरत्नविचित्राणि सेवितान्य् अप्सरोगणैः गीतैर् वाद्यैः पताकाभिः शोभितानि समन्ततः
ती विमाने दिव्य रत्नांनी सजलेली, अप्सरांच्या समूहांनी सेविलेली, गाण्यांनी, वाद्यांनी आणि पताकांनी सर्वत्र शोभून उठली होती.
एवं तदा मुनिश्रेष्ठाः कृष्णं रामेण संगतम् स्नापयित्वा सुभद्रां च संस्तुवन्ति मुदान्विताः
म्हणून, हे श्रेष्ठ मुनींनो, कृष्ण, राम आणि सुभद्रा यांचे स्नान घालून, आनंदाने ते त्यांची स्तुती करू लागले.
जय कृष्ण जगन्नाथ जय संकर्षणानुज जय पद्मपलाशाक्ष जय वाञ्छाफलप्रद
जय हो कृष्ण, जगन्नाथा! जय हो संकर्षणाचा लहान भाऊ! जय हो कमळासारख्या डोळ्यांनो! जय हो, इच्छा पूर्ण करणारा!
जय मालावृतोरस्क जय चक्रगदाधर जय पद्मालयाकान्त जय विष्णो नमो ऽस्तु ते
जय हो, माळांनी शोभलेला! जय हो, चक्र-गदा धारण करणारा! जय हो, पद्मेचा प्रियकर! जय हो, विष्णू! तुला नमस्कार!
एवं स्तुत्वा तदा देवाः शक्राद्या हृष्टमानसाः सिद्धचारणसंघाश् च ये चान्ये स्वर्गवासिनः
अशा प्रकारे देवतांनी, शक्र वगैरे प्रमुखांनी, आनंदित मनाने, सिद्ध, चारण आणि इतर स्वर्गवासी यांनी त्यांची स्तुती केली.
मुनयो वालखिल्याश् च कृष्णं रामेण संगतम् सुभद्रां च मुनिश्रेष्ठाः प्रणिपत्याम्बरे स्थिताः
वालखिल्यांसह सर्व ऋषींनी कृष्ण, राम आणि सुभद्रा यांना आकाशात एकत्र पाहून, हे श्रेष्ठ ऋषी, त्यांना वंदन केले.
दृष्ट्वा स्तुत्वा नमस्कृत्वा तदा ते त्रिदिवौकसः कृष्णं रामं सुभद्रां च यान्ति स्वं स्वं निवेशनम्
स्वर्गातील त्या वासीयांनी कृष्ण, राम आणि सुभद्रा यांना पाहून, त्यांची स्तुती करून, नमस्कार केला आणि मग प्रत्येकजण आपल्या आपल्या ठिकाणी परत गेले.
संचरन्ति विमानानि देवानाम् अम्बरे तदा उच्चावचानि दिव्यानि कामगानि स्थिराणि च
त्या वेळी देवांची दिव्य विमाने आकाशात वरखाली फिरत होती, काही उंच, काही खाली, सर्व इच्छित फळ देणारी आणि स्थिर होती.
दिव्यरत्नविचित्राणि सेवितान्य् अप्सरोगणैः गीतैर् वाद्यैः पताकाभिः शोभितानि समन्ततः
ती विमाने सुंदर रत्नांनी सजलेली होती, अप्सरांच्या समूहांनी त्यांची सेवा केली होती, गाणी आणि वाद्यांनी गूंजत होती, आणि सर्व बाजूंनी पताका लावून शोभून दिसत होती.
तस्मिन् काले तु ये मर्त्याः पश्यन्ति पुरुषोत्तमम् बलभद्रं सुभद्रां च ते यान्ति पदम् अव्ययम्
त्या वेळी जे मनुष्य पुरुषोत्तम, बलभद्र आणि सुभद्रा यांचे दर्शन घेतात, ते अविनाशी स्थान प्राप्त करतात.
सुभद्रारामसहितं मञ्चस्थं पुरुषोत्तमम् दृष्ट्वा निरामयं स्थानं यान्ति नास्त्य् अत्र संशयः
जो कोणी सुभद्रा आणि रामासह मंचावर बसलेल्या पुरुषोत्तमाचे दर्शन घेतो, तो सर्व दुःखांपासून मुक्त असे स्थान मिळवतो—यात काहीच शंका नाही.