गायत्रीं पावनीं देवीं जपेद् अष्टोत्तरं शतम् अन्यांश् च सौरमन्त्रांश् च जप्त्वा तिष्ठन् समाहितः
पावन गायत्री देवीचा एकशे आठ वेळा जप करावा, आणि इतर सौर मंत्रही, एकाग्रतेने उभे राहून म्हणावे.
कृत्वा प्रदक्षिणं सूर्यं नमस्कृत्योपविश्य च स्वाध्यायं प्राङ्मुखः कृत्वा तर्पयेद् दैवतान्य् ऋषीन्
सूर्याची प्रदक्षिणा करून, नमस्कार करून, पूर्वेकडे तोंड करून बसावे; स्वाध्याय करावा, आणि देवता व ऋषी यांना तर्पण द्यावे.
मनुष्यांश् च पितॄंश् चान्यान् नामगोत्रेण मन्त्रवित् तोयेन तिलमिश्रेण विधिवत् सुसमाहितः
मंत्र जाणणाऱ्याने, माणसे आणि इतर पितर, त्यांची नावे व गोत्र घेऊन, तिळमिश्रित पाण्याने योग्य रीतीने तर्पण करावे.
तर्पणं देवतानां च पूर्वं कृत्वा समाहितः अधिकारी भवेत् पश्चात् पितॄणां तर्पणे द्विजः
देवतांचे तर्पण आधी एकाग्रतेने करून, नंतर द्विज पितरांचे तर्पण करण्यास पात्र होतो.
श्राद्धे हवनकाले च पाणिनैकेन निर्वपेत् तर्पणे तूभयं कुर्याद् एष एव विधिः सदा
श्राद्ध किंवा होम करताना एका हातानेच अर्पण करावे; पण तर्पण करताना दोन्ही हात वापरावेत. हा नियम नेहमीच पाळावा.
अन्वारब्धेन सव्येन पाणिना दक्षिणेन तु तृप्यताम् इति सिञ्चेत् तु नामगोत्रेण वाग्यतः
डाव्या हाताने आधार देऊन, उजव्या हाताने पाणी ओतावे आणि 'ते समाधानी होवोत' असे नाव आणि गोत्र उच्चारून म्हणावे.
कायस्थैर् यस् तिलैर् मोहात् करोति पितृतर्पणम् तर्पितास् तेन पितरस् त्वङ्मांसरुधिरास्थिभिः
जो कोणी अज्ञानामुळे शरीरावर तीळ ठेवून पितरांना तर्पण करतो, त्याचे पितर त्याच्या त्वचा, मांस, रक्त आणि हाडांनी तृप्त होतात.
अङ्गस्थैर् न तिलैः कुर्याद् देवतापितृतर्पणम् रुधिरं तद् भवेत् तोयं प्रदाता किल्बिषी भवेत्
अंगावर तीळ ठेवून देवता किंवा पितरांना तर्पण करू नये; असे केल्यास रक्तच पाण्याचे रूप घेते आणि देणारा पापी ठरतो.
भूम्यां यद् दीयते तोयं दाता चैव जले स्थितः वृथा तन् मुनिशार्दूला नोपतिष्ठति कस्यचित्
जर कोणी पाणी जमिनीवर देतो आणि स्वतः पाण्यात उभा असतो, हे व्यर्थ आहे आणि कोणालाही पोहोचत नाही, हे ऋषिश्रेष्ठा.
स्थले स्थित्वा जले यस् तु प्रयच्छेद् उदकं नरः पितॄणां नोपतिष्ठेत सलिलं तन् निरर्थकम्
जो मनुष्य जमिनीवर उभा राहून पाण्यात पाणी अर्पण करतो, ते पाणी पितरांपर्यंत पोहोचत नाही; ते निरुपयोगी ठरते.
उदके नोदकं कुर्यात् पितृभ्यश् च कदाचन उत्तीर्य तु शुचौ देशे कुर्याद् उदकतर्पणम्
कधीही पाण्यात असताना पितरांना पाणी अर्पण करू नये; पलीकडे जाऊन, स्वच्छ जागीच तर्पण करावे.
नोदकेषु न पात्रेषु न क्रुद्धो नैकपाणिना नोपतिष्ठति तत् तोयं यद् भूम्यां न प्रदीयते
पाण्यात, पात्रात, रागात किंवा एका हाताने दिलेले पाणी पितरांपर्यंत पोहोचत नाही; जे पाणी जमिनीवर दिले जात नाही, ते निष्फळ असते.
पितॄणाम् अक्षयं स्थानं मही दत्ता मया द्विजाः तस्मात् तत्रैव दातव्यं पितॄणां प्रीतिम् इच्छता
पितरांचे अक्षय स्थान म्हणजे पृथ्वी, ती मी दिलेली आहे, हे द्विजांनो; म्हणून पितरांची कृपा हवी असेल तर तिथेच अर्पण करावे.
भूमिपृष्ठे समुत्पन्ना भूम्यां चैव च संस्थिताः भूम्यां चैव लयं याता भूमौ दद्यात् ततो जलम्
जे पृथ्वीवर जन्मले, पृथ्वीवर स्थिर झाले आणि शेवटी पृथ्वीमध्ये विलीन होतात, म्हणून पाणी पृथ्वीवरच अर्पण करावे.
आस्तीर्य च कुशान् साग्रांस् तान् आवाह्य स्वमन्त्रतः प्राचीनाग्रेषु वै देवान् याम्याग्रेषु तथा पितॄन्
कुशा गवताची टोकं असलेली पातळी पसरवून, स्वतःच्या मंत्राने त्यांना आमंत्रित करावे; पूर्वेकडील टोकांना देवता आणि दक्षिणेकडील टोकांना पितर ठेवावेत.
देवान् पितॄंस् तथा चान्यान् संतर्प्याचम्य वाग्यतः हस्तमात्रं चतुष्कोणं चतुर्द्वारं सुशोभनम्
देव, पितर आणि इतरांचे तृप्ती करून, पाणी पिऊन आणि उच्चार करत, हाताएवढ्या आकाराचे, चौकोनी, चार दरवाजे असलेले सुंदर क्षेत्र तयार करावे.
पुरं विलिख्य भो विप्रास् तीरे तस्य महोदधेः मध्ये तत्र लिखेत् पद्मम् अष्टपत्त्रं सकर्णिकम्
महासागराच्या काठी एक नगर आखून, त्या मध्यभागी आठ पाकळ्यांचे आणि मध्यवर्तुळ असलेले कमळ काढावे, हे विप्रांनो.
एवं मण्डलम् आलिख्य पूजयेत् तत्र भो द्विजाः अष्टाक्षरविधानेन नारायणम् अजं विभुम्
अशा प्रकारे मंडळ आखून, त्या ठिकाणी, हे द्विजांनो, आठ अक्षरी विधीने अजन्मा, सर्वव्यापी नारायणाची पूजा करावी.
अतः परं प्रवक्ष्यामि कायशोधनम् उत्तमम् अकारं हृदये ध्यात्वा चक्ररेखासमन्वितम्
आता मी शरीरशुद्धीचे श्रेष्ठ उपाय सांगतो: हृदयात 'अ' अक्षर आणि चक्राच्या रेषा ध्यानात घ्याव्यात.
ज्वलन्तं त्रिशिखं चैव दहन्तं पापनाशनम् चन्द्रमण्डलमध्यस्थं राकारं मूर्ध्नि चिन्तयेत्
तीन ज्वाळांनी प्रज्वलित, पापे जाळणारे आणि मुकुटावर चंद्रमंडलाच्या मध्यभागी 'रा' अक्षर ध्यानात घ्यावे.
शुक्लवर्णं प्रवर्षन्तम् अमृतं प्लावयन् महीम् एवं निर्धूतपापस् तु दिव्यदेहस् ततो भवेत्
ते शुभ्र रंगाचे, अमृताचा वर्षाव करणारे आणि पृथ्वीला व्यापणारे असे ध्यान करावे; अशा प्रकारे पापमुक्त होऊन दिव्य देह प्राप्त होतो.
अष्टाक्षरं ततो मन्त्रं न्यसेद् एवात्मनो बुधः वामपादं समारभ्य क्रमशश् चैव विन्यसेत्
नंतर, ज्ञानी व्यक्तीने आठ अक्षरी मंत्र स्वतःवर लावावा, डावे पाऊल पासून सुरुवात करून एकामागून एक क्रमाने लावावा.
पञ्चाङ्गं वैष्णवं चैव चतुर्व्यूहं तथैव च करशुद्धिं प्रकुर्वीत मूलमन्त्रेण साधकः
साधकाने मूळ मंत्राने पाच अंगांची वैष्णव शुद्धी, चार स्वरूपांची स्थापना आणि हातांची शुद्धी करावी.
एकैकं चैव वर्णं तु अङ्गुलीषु पृथक् पृथक् ओंकारं पृथिवीं शुक्लां वामपादे तु विन्यसेत्
प्रत्येक अक्षर वेगवेगळ्या बोटांवर ठेवावे आणि 'ॐ' हे पांढरे, पृथ्वी तत्त्वाचे अक्षर डाव्या पायावर स्थापित करावे.
नकारः शांभवः श्यामो दक्षिणे तु व्यवस्थितः मोकारं कालम् एवाहुर् वामकट्यां निधापयेत्
'न' हे शंकराचे, काळसर रंगाचे अक्षर उजव्या पायावर ठेवावे; 'म' हे काळाचे अक्षर डाव्या कंबरेवर ठेवावे.
नाकारः सर्वबीजं तु दक्षिणस्यां व्यवस्थितः राकारस् तेज इत्य् आहुर् नाभिदेशे व्यवस्थितः
'न' हे सर्व बीज असलेले अक्षर उजव्या बाजूला ठेवावे; 'र' हे तेजाचे अक्षर नाभीच्या ठिकाणी स्थापित करावे.
वायव्यो ऽयं यकारस् तु वामस्कन्धे समाश्रितः णाकारः सर्वगो ज्ञेयो दक्षिणांसे व्यवस्थितः यकारो ऽयं शिरस्थश् च यत्र लोकाः प्रतिष्ठिताः
'य' हे वायूचे अक्षर डाव्या खांद्यावर ठेवावे; 'ण' हे सर्वत्र व्यापणारे अक्षर उजव्या खांद्यावर ठेवावे; आणि हे 'य' अक्षर डोक्यावर ठेवावे, जिथे सर्व लोक वसतात.
ममाग्रे ऽवस्थितो विष्णुः पृष्ठतश् चापि केशवः गोविन्दो दक्षिणे पार्श्वे वामे तु मधुसूदनः
माझ्या पुढे विष्णू उभा आहे, मागे केशव आहे; उजव्या बाजूला गोविंद आणि डाव्या बाजूला मधुसूदन आहेत.
उपरिष्टात् तु वैकुण्ठो वाराहः पृथिवीतले अवान्तरदिशो यास् तु तासु सर्वासु माधवः
वर वैकुंठ आहे, खाली पृथ्वीवर वाराह आहे; आणि सर्व दिशांमध्ये माधव आहेत.
गच्छतस् तिष्ठतो वापि जाग्रतः स्वपतो ऽपि वा नरसिंहकृता गुप्तिर् वासुदेवमयो ह्य् अहम्
मी चालत असो, उभा असो, जागा असो किंवा झोपेत असो, मला नरसिंहाची रक्षा आहे; आणि मी सर्वत्र वासुदेवाने व्यापलेलो आहे.