यास्यसि परमं स्थानं राज्यामृतम् उपास्य च सर्वांल् लोकान् अतिक्रम्य मम लोकं गमिष्यसि
तू ते परम स्थान प्राप्त करशील, राजसत्तेचे अमृत उपभोगशील, सर्व लोकांना मागे टाकून अखेरीस माझ्या लोकात पोहोचशील.
कीर्तिस् तवात्र राजेन्द्र त्रींल् लोकांश् च गमिष्यति सांनिध्यं मम चैवात्र सर्वदैव भविष्यति
राजेंद्र, तुझी कीर्ती तिन्ही लोकांत पसरली जाईल आणि माझे सान्निध्य इथे तुझ्यासोबत सदैव राहील.
श्वेतगङ्गेति गास्यन्ति सर्वे ते देवदानवाः कुशाग्रेणापि राजेन्द्र श्वेतगाङ्गेयम् अम्बु च
सर्व देव आणि दैत्य तुला 'श्वेतगंगा' म्हणून गौरव करतील; अगदी कुशाच्या एका पात्यावरसुद्धा, राजेंद्र, श्वेतगंगेचे पाणी गौरवले जाईल.
स्पृष्ट्वा स्वर्गं गमिष्यन्ति मद्भक्ता ये समाहिताः यस् त्व् इमां प्रतिमां गच्छेन् माधवाख्यां शशिप्रभाम्
जे माझे भक्त एकाग्रतेने या पाण्याचा स्पर्श करतील, ते स्वर्गात जातील; आणि जो कोणी या माधव नावाच्या, चंद्रासारख्या तेजस्वी मूर्तीला भेटेल,
शङ्खगोक्षीरसंकाशाम् अशेषाघविनाशिनीम् तां प्रणम्य सकृद् भक्त्या पुण्डरीकनिभेक्षणाम्
शंख आणि गायीच्या दूधासारखी शुभ्र, सर्व पापांचा नाश करणारी, कमळासारख्या डोळ्यांची ती मूर्ती, जो भक्त एकदाच श्रद्धेने वंदन करतो,
विहाय सर्वलोकान् वै मम लोके महीयते मन्वन्तराणि तत्रैव देवकन्याभिर् आवृतः
तो सर्व लोकांना मागे टाकून माझ्या लोकात सन्मानित होतो, तिथे देवकन्यांनी वेढलेला, संपूर्ण मन्वंतरभर तिथेच राहतो.
गीयमानश् च मधुरं सिद्धगन्धर्वसेवितः भुनक्ति विपुलान् भोगान् यथेष्टं मामकैः सह
सिद्ध गंधर्वांच्या सेवेत, गोड गाण्यांनी गौरवला जाऊन, तो माझ्या लोकांसह मनाप्रमाणे विपुल सुखांचा उपभोग घेतो.
च्युतस् तस्माद् इहागत्य मनुष्यो ब्राह्मणो भवेत् वेदवेदाङ्गविच् छ्रीमान् भोगवांश् चिरजीवितः
तिथून खाली पडून इथे आल्यावर, तो मनुष्य जन्म घेतो, ब्राह्मण होतो, वेद आणि वेदांगांचा जाणकार, श्रीमंत, सुखी आणि दीर्घायुषी असतो.
गजाश्वरथयानाढ्यो धनधान्यावृतः शुचिः रूपवान् बहुभाग्यश् च पुत्रपौत्रसमन्वितः
हत्ती, घोडे, रथ, वाहने, धनधान्याने समृद्ध, शुद्ध, देखणा, अत्यंत भाग्यवान, आणि मुलाबाळांसह असतो.
पुरुषोत्तमं पुनः प्राप्य वटमूले ऽथ सागरे त्यक्त्वा देहं हरिं स्मृत्वा ततः शान्तपदं व्रजेत्
पुन्हा एकदा पुरुषोत्तम प्राप्त करून, वटवृक्षाखाली किंवा समुद्रकिनारी, शरीर सोडून आणि हरिचे स्मरण करून, तो शांत पदाला पोहोचतो.
श्वेतमाधवम् आलोक्य समीपे मत्स्यमाधवम् एकार्णवजले पूर्वं रोहितं रूपम् आस्थितम्
श्वेत माधव आणि जवळच असलेला मत्स्यरूप माधव, जो पूर्वी एकार्णवाच्या पाण्यात लाल रंगाच्या मत्स्यरूपात प्रकट झाला होता, त्याला पाहिलं.
वेदानां हरणार्थाय रसातलतले स्थितम् चिन्तयित्वा क्षितिं सम्यक् तस्मिन् स्थाने प्रतिष्ठितम्
वेदांची चोरी परत मिळवण्यासाठी जो रसातळात स्थिर झाला होता, त्याने पृथ्वीचा नीट विचार करून तिथेच आपले स्थान घेतले.
आद्यावतरणं रूपं माधवं मत्स्यरूपिणम् प्रणम्य प्रणतो भूत्वा सर्वदुःखाद् विमुच्यते
त्या आद्य अवतार मत्स्यरूप माधवाला नमस्कार करून, भक्तीभावाने वंदन केल्याने सर्व दुःखांतून मुक्ती मिळते.
प्रयाति परमं स्थानं यत्र देवो हरिः स्वयम् काले पुनर् इहायातो राजा स्यात् पृथिवीतले
तो परम स्थानाला पोहोचतो, जिथे देव हरि स्वतः वास करतो; आणि योग्य वेळी पुन्हा पृथ्वीवर येऊन राजा होतो.
वत्समाधवम् आसाद्य दुराधर्षो भवेन् नरः दाता भोक्ता भवेद् यज्वा वैष्णवः सत्यसंगरः
वत्सरूप माधवाजवळ गेल्यावर मनुष्य दुराधर्ष, दाता, भोगकर्ता, यज्ञ करणारा, विष्णूभक्त आणि सत्यप्रतिज्ञ होतो.
योगं प्राप्य हरेः पश्चात् ततो मोक्षम् अवाप्नुयात् मत्स्यमाधवमाहात्म्यं मया संपरिकीर्तितम् यं दृष्ट्वा मुनिशार्दूलाः सर्वान् कामान् अवाप्नुयात्
हरिसंग प्राप्त करून मग तो मोक्ष मिळवतो. मी मत्स्यरूप माधवाचे महात्म्य तुला सांगितले, ज्याचे दर्शन केल्यावर, हे श्रेष्ठ मुनी, सर्व इच्छा पूर्ण होतात.
भगवञ् श्रोतुम् इच्छामो मार्जनं वरुणालये क्रियते स्नानदानादि तस्याशेषफलं वद
भगवंत, आम्हाला वरुणाच्या निवासस्थानी केलेल्या मार्जनाविषयी ऐकायचे आहे—स्नान, दान वगैरे—त्याचे सर्व फळ कृपया सांग.
शृणुध्वं मुनिशार्दूला मार्जनस्य यथाविधि भक्त्या तु तन्मना भूत्वा संप्राप्य पुण्यम् उत्तमम्
हे श्रेष्ठ मुनीहो, मार्जनाची योग्य पद्धत ऐका; भक्तीने आणि एकाग्रतेने केल्यास उत्तम पुण्य मिळते.
मार्कण्डेयह्रदे स्नानं पूर्वकाले प्रशस्यते चतुर्दश्यां विशेषेण सर्वपापप्रणाशनम्
पूर्वी काळी मार्कंडेय सरोवरात स्नान करणे अत्यंत प्रशंसनीय आहे, विशेषतः चतुर्दशीला, कारण ते सर्व पापांचा नाश करते.
तद्वत् स्नानं समुद्रस्य सर्वकालं प्रशस्यते पौर्णमास्यां विशेषेण हयमेधफलं लभेत्
त्याचप्रमाणे समुद्रात स्नान करणे सर्व काळात प्रशंसनीय आहे; विशेषतः पौर्णिमेला अश्वमेध यज्ञाचे फळ मिळते.
मार्कण्डेयं वटं कृष्णं रौहिणेयं महोदधिम् इन्द्रद्युम्नसरश् चैव पञ्चतीर्थीविधिः स्मृतः
मार्कंडेय वड, कृष्ण वृक्ष, रोहिणेय, मोठा समुद्र आणि इंद्रद्युम्न सरोवर—हे पंचतीर्थ म्हणून ओळखले जातात.
पूर्णिमा ज्येष्ठमासस्य ज्येष्ठा ऋक्षं यदा भवेत् तदा गच्छेद् विशेषेण तीर्थराजं परं शुभम्
जेव्हा ज्येष्ठ महिन्यातील पौर्णिमा ज्येष्ठा नक्षत्रावर येते, तेव्हा विशेषतः त्या पवित्र आणि श्रेष्ठ तीर्थराजाकडे जावे.
कायवाङ्मानसैः शुद्धस् तद्भावो नान्यमानसः सर्वद्वंद्वविनिर्मुक्तो वीतरागो विमत्सरः
शरीर, वाणी आणि मनाने शुद्ध, त्या एकाच भावात, दुसरे काही मनात न ठेवता, सर्व द्वंद्वांपासून मुक्त, विरक्त आणि मत्सररहित असावा.
कल्पवृक्षवटं रम्यं तत्र स्नात्वा जनार्दनम् प्रदक्षिणं प्रकुर्वीत त्रिवारं सुसमाहितः
त्या रम्य कल्पवृक्ष वडाखाली स्नान करून, जनार्दनाची तीन वेळा एकाग्रतेने प्रदक्षिणा करावी.
यं दृष्ट्वा मुच्यते पापात् सप्तजन्मसमुद्भवात् पुण्यं चाप्नोति विपुलं गतिम् इष्टां च भो द्विजाः
ज्याचे दर्शन केल्यावर सात जन्मांची पापे नष्ट होतात, विपुल पुण्य मिळते आणि, हे द्विजांनो, इच्छित स्थान प्राप्त होते.
तस्य नामानि वक्ष्यामि प्रमाणं च युगे युगे यथासंख्यं च भो विप्राः कृतादिषु यथाक्रमम्
मी त्याची नावे आणि प्रत्येक युगातील त्याचे प्रमाण सांगतो, आणि त्यांची गणना, हे ब्राह्मणांनो, कृतयुगापासून पुढील युगांमध्ये जशी आहे तशी.
वटं वटेश्वरं कृष्णं पुराणपुरुषं द्विजाः वटस्यैतानि नामानि कीर्तितानि कृतादिषु
वड, वटेश्वर, कृष्ण, पुराणपुरुष—हे ब्राह्मणांनो, या वडाच्या नावे कृतयुगादी युगांत प्रसिद्ध आहेत.
योजनं पादहीनं च योजनार्धं तदर्धकम् प्रमाणं कल्पवृक्षस्य कृतादौ परिकीर्तितम्
एक योजनापेक्षा पाव योजन कमी, अर्धा योजन आणि त्याचा अर्धा—असे कल्पवृक्षाचे प्रमाण कृतयुगाच्या आरंभी सांगितले आहे.
यथोक्तेन तु मन्त्रेण नमस्कृत्वा तु तं वटम् दक्षिणाभिमुखो गच्छेद् धन्वन्तरशतत्रयम्
ठरवलेल्या मंत्राने त्या वडाच्या झाडाला नमस्कार करून, दक्षिणेकडे तोंड करून तीनशे धन्वंतर अंतर चालावे.
यत्रासौ दृश्यते विष्णुः स्वर्गद्वारं मनोरमम् सागराम्भःसमाकृष्टं काष्ठं सर्वगुणान्वितम्
जिथे विष्णू दिसतो, तिथेच सुंदर स्वर्गाचे द्वार आहे. समुद्रातून आलेले एक लाकूड, सर्व गुणांनी युक्त, तिथे आहे.