शाकयावकमूलैस् तु फलपिण्याकसक्तुकैः पयोभक्षेण विप्रेन्द्रा वर्तयेत् साधकोत्तमः
श्रेष्ठ साधकाने जौ, गहू, कंद, फळं, पिठाचे पदार्थ, सत्त्व किंवा दूध यावर उपवास करावा, हे श्रेष्ठ विप्रांनो.
कोशकौपीनवासाश् च ध्यानयुक्तो जितेन्द्रियः अरण्ये विजने देशे पर्वते सिन्धुसंगमे
झाडाची साल आणि कौपीन घालून, ध्यानात मग्न होऊन, इंद्रियांवर ताबा ठेवून, जंगलात, एकांतात, डोंगरावर किंवा नद्यांच्या संगमावर राहावं.
ऊषरे सिद्धक्षेत्रे च नरसिंहाश्रमे तथा प्रतिष्ठाप्य स्वयं वापि पूजां कृत्वा विधानतः
ऊसार, पवित्र स्थळी किंवा नरसिंहाच्या आश्रमात, स्वतः किंवा मूर्तीची स्थापना करून, विधीनुसार पूजा करावी.
द्वादश्यां शुक्लपक्षस्य उपोष्य मुनिपुंगवाः जपेल् लक्षाणि वै विंशन् मनसा संयतेन्द्रियः
शुक्ल पक्षातील द्वादशीला उपवास करून, हे श्रेष्ठ मुनींनो, मन आणि इंद्रिये संयमित ठेवून दोन लक्ष वेळा मंत्राचा जप करावा.
उपपातकयुक्तश् च महापातकसंयुतः मुक्तो भवेत् ततो विप्राः साधको नात्र संशयः
लहान किंवा मोठ्या पापांनी ग्रस्त असला तरी साधक त्याने मुक्त होतो, हे विप्रांनो; यात काहीच शंका नाही.
कृत्वा प्रदक्षिणं तत्र नरसिंहं प्रपूजयेत् पुण्यगन्धादिभिर् धूपैः प्रणम्य शिरसा प्रभुम्
तेथे प्रदक्षिणा करून, नरसिंहाची शुभ सुगंधी धूप वगैरेने पूजा करावी आणि प्रभूला डोकं टेकवून नमस्कार करावा.
कर्पूरचन्दनाक्तानि जातीपुष्पाणि मस्तके प्रदद्यान् नरसिंहस्य ततः सिद्धिः प्रजायते
कर्पूर आणि चंदन लावलेली जाईची फुले नरसिंहाच्या डोक्यावर ठेवावीत; मग सर्व कार्यात यश मिळते.
भगवान् सर्वकार्येषु न क्वचित् प्रतिहन्यते तेजः सोढुं न शक्ताः स्युर् ब्रह्मरुद्रादयः सुराः
भगवान कोणत्याही कामात कधीच अडथळा येऊ देत नाहीत; त्यांच्या तेजाला ब्रह्मा, रुद्र आणि इतर देवताही सहन करू शकत नाहीत.
किं पुनर् दानवा लोके सिद्धगन्धर्वमानुषाः विद्याधरा यक्षगणाः सकिंनरमहोरगाः
मग या जगातील दैत्य, सिद्ध, गंधर्व, माणसे, विद्याधर, यक्ष, किन्नर आणि मोठे सर्प यांचे काय?
मन्त्रं यान् आसुरान् हन्तुं जपन्त्य् एके ऽन्यसाधकाः ते सर्वे प्रलयं यान्ति दृष्ट्वादित्याग्निवर्चसः
जे इतर साधक असुरांचा नाश करण्यासाठी मंत्र म्हणतात, ते सर्व सूर्य आणि अग्नीच्या तेजाला पाहून नष्ट होतात.
सकृज्जप्तं तु कवचं रक्षेत् सर्वम् उपद्रवम् द्विर्जप्तं कवचं दिव्यं रक्षते देवदानवात्
कवच एकदा म्हटले तर सर्व संकटांपासून रक्षण होते; दोनदा म्हटले तर ते दैवी कवच देव आणि दैत्यांपासूनही सुरक्षित ठेवते.
गन्धर्वाः किंनरा यक्षा विद्याधरमहोरगाः भूताः पिशाचा रक्षांसि ये चान्ये परिपन्थिनः
गंधर्व, किन्नर, यक्ष, विद्याधर, मोठे सर्प, भूत, पिशाच, राक्षस आणि इतर शत्रू—
त्रिर्जप्तं कवचं दिव्यम् अभेद्यं च सुरासुरैः द्वादशाभ्यन्तरे चैव योजनानां द्विजोत्तमाः
कवच तीनदा म्हटले तर ते देव आणि दैत्य यांच्याद्वारेही भेदता येत नाही; आणि बारा योजनांच्या आत ते रक्षण करते, हे श्रेष्ठ द्विजांनो.
रक्षते भगवान् देवो नरसिंहो महाबलः ततो गत्वा बिलद्वारम् उपोष्य रजनीत्रयम्
महाबली भगवान नरसिंह रक्षण करतात; मग गुहेच्या दाराशी जाऊन तीन रात्री उपवास करावा.
पलाशकाष्ठैः प्रज्वाल्य भगवन्तं हुताशनम् पलाशसमिधस् तत्र जुहुयात् त्रिमधुप्लुताः
पळसाच्या लाकडाने अग्नी प्रज्वलित करून, तिथे पळसाच्या समिधा तिन्ही प्रकारच्या मधात भिजवून त्या भगवंत अग्नीला अर्पण कराव्यात.
द्वे शते द्विजशार्दूला वषट्कारेण साधकः ततो विवरद्वारं तु प्रकटं जायते क्षणात्
हे श्रेष्ठ द्विजांनो, साधकाने वषट् म्हणत दोनशे आहुत्या द्याव्यात; मग गुहेचे द्वार क्षणात प्रकट होते.
ततो विशेत् तु निःशङ्कं कवची विवरं बुधः गच्छतः संकटं तस्य तमोमोहश् च नश्यति
मग कवच घातलेला ज्ञानी निर्भयपणे त्या गुहेत प्रवेश करावा; जाताना त्याचे सर्व संकट आणि अज्ञान नाहीसे होते.
राजमार्गः सुविस्तीर्णो दृश्यते भ्रमराजितः नरसिंहं स्मरंस् तत्र पातालं विशते द्विजाः
एक विस्तीर्ण राजमार्ग, मधमाशांनी गजबजलेला, दिसतो; तिथे नरसिंहाचे स्मरण करत द्विज पाताळात प्रवेश करतात.
गत्वा तत्र जपेत् तत्त्वं नरसिंहाख्यम् अव्ययम् ततः स्त्रीणां सहस्राणि वीणावादनकर्मणाम्
तिथे पोहोचल्यावर, नरसिंह नावाचे अचल तत्त्व जपावे; मग वीणेचे वादन करणाऱ्या हजारो स्त्रिया दिसतात.
निर्गच्छन्ति पुरो विप्राः स्वागतं ता वदन्ति च प्रवेशयन्ति ता हस्ते गृहीत्वा साधकेश्वरम्
त्या ब्राह्मणांसमोर येतात, स्वागत करतात आणि साधकश्रेष्ठाचा हात धरून त्याला आत घेऊन जातात.
ततो रसायनं दिव्यं पाययन्ति द्विजोत्तमाः पीतमात्रे दिव्यदेहो जायते सुमहाबलः
मग, हे श्रेष्ठ द्विजांनो, त्या त्याला दिव्य अमृत पाजतात; ते प्यायल्यानंतर त्याला दिव्य देह प्राप्त होतो आणि तो अत्यंत बलवान होतो.
क्रीडते सह कन्याभिर् यावद् आभूतसंप्लवम् भिन्नदेहो वासुदेवे लीयते नात्र संशयः
तो त्या कन्यांसोबत सृष्टीच्या अंतापर्यंत खेळतो; त्याचा वेगळा देह वासुदेवामध्ये विलीन होतो—यात शंका नाही.
यदा न रोचते वासस् तस्मान् निर्गच्छते पुनः पट्टं शूलं च खड्गं च रोचनां च मणिं तथा
जेव्हा ते वास्तव्य आवडेनासे होते, तेव्हा तो पुन्हा बाहेर पडतो आणि कपडा, भाला, तलवार, रोचना आणि रत्न घेऊन जातो.
रसं रसायनं चैव पादुकाञ्जनम् एव च कृष्णाजिनं मुनिश्रेष्ठा गुटिकां च मनोहराम्
तो रस, अमृत, पादत्राणे, काजळ, कृष्णमृगचर्म, हे श्रेष्ठ मुनी, आणि एक मनोहारी गोळी घेऊन जातो.
कमण्डलुं चाक्षसूत्रं यष्टिं संजीवनीं तथा सिद्धविद्यां च शास्त्राणि गृहीत्वा साधकेश्वरः
संपन्न साधक आपल्या हातात कमंडलू, माळ, काठी, संजीवनी औषध, सिद्ध विद्या आणि शास्त्रं घेतो.
ज्वलद्वह्निस्फुलिङ्गोर्मिवेष्टितं त्रिशिखं हृदि सकृन् न्यस्तं दहेत् सर्वं वृजिनं जन्मकोटिजम्
तो ज्वलंत अग्नीच्या ठिणग्यांनी वेढलेला त्रिशिखा मंत्र आपल्या हृदयात एकदाच ठेवला, तरी जन्मोजन्मीचे सर्व पाप जळून नष्ट होते.
विषे न्यस्तं विषं हन्यात् कुष्ठं हन्यात् तनौ स्थितम् स्वदेहे भ्रूणहत्यादि कृत्वा दिव्येन शुध्यति
विषावर विष ठेवले तर ते नष्ट होते; शरीरातील कुष्ठरोगही नाहीसा होतो; स्वतःच्या शरीरावर भ्रूणहत्या वगैरे पाप केलं असलं तरी, त्या दिव्य साधनेमुळे तो शुद्ध होतो.
महाग्रहगृहीतेषु ज्वलमानं विचिन्तयेत् हृदन्ते वै ततः शीघ्रं नश्येयुर् दारुणा ग्रहाः
महान ग्रहांनी त्रास दिला असता, हृदयाच्या शेवटी ज्वलंत मंत्राचा ध्यान केलं की, ते भयंकर ग्रह लवकरच नाहीसे होतात.
बालानां कण्ठके बद्धं रक्षा भवति नित्यशः गण्डपिण्डकलूतानां नाशनं कुरुते ध्रुवम्
लहान मुलांच्या गळ्यात बांधल्यास, ते नेहमीच रक्षण करतं; गंड, गाठी, फोड हे नक्कीच नाहीसे करते.
व्याधिजाते समिद्भिश् च घृतक्षीरेण होमयेत् त्रिसंध्यं मासम् एकं तु सर्वरोगान् विनाशयेत्
रोग उत्पन्न झाल्यावर, समिधा, तूप आणि दूध याने त्रिसंध्येला एक महिना होम केल्यास, सर्व रोग नाहीसे होतात.