रक्ताङ्गुलितलौ पादौ ततस् तस्य सुरार्चितौ प्रणम्य शिरसा विप्रा हर्षगद्गदया गिरा
मग त्याने देवाच्या पायांना, ज्यांच्या बोटांच्या टोकांवर लालिमा होती आणि जे देवतांनी पूजलेले होते, डोक्याने वंदन केले आणि आनंदाने गदगदलेल्या आवाजात बोलू लागला.
कृताञ्जलिस् तदा हृष्टो विस्मितश् च पुनः पुनः दृष्ट्वा तं परमात्मानं संस्तोतुम् उपचक्रमे
त्याने हात जोडून, पुन्हा पुन्हा आनंदित आणि आश्चर्यचकित होऊन, त्या परमात्म्याचे दर्शन घेतले आणि त्याचे स्तवन करायला सुरुवात केली.
देवदेव जगन्नाथ मायाबालवपुर्धर त्राहि मां चारुपद्माक्ष दुःखितं शरणागतम्
हे देवांचा देव, हे विश्वाचे स्वामी, मायेमुळे बालरूप धारण करणाऱ्या, सुंदर कमळासारख्या डोळ्यांनो, मी दुःखी आहे आणि तुझ्या आश्रयाला आलो आहे, मला वाचव.
संतप्तो ऽस्मि सुरश्रेष्ठ संवर्ताख्येन वह्निना अङ्गारवर्षभीतं च त्राहि मां पुरुषोत्तम
हे देवांमध्ये श्रेष्ठ, संवार्त नावाच्या ज्वाळेने मी जळत आहे, अंगारांचा पाऊस पडतोय म्हणून घाबरलो आहे; हे पुरुषोत्तम, मला वाचव.
शोषितश् च प्रचण्डेन वायुना जगदायुना विह्वलो ऽहं तथा श्रान्तस् त्राहि मां पुरुषोत्तम
त्या प्रचंड वायूने, जो जगाचा प्राण आहे, मला कोरडे केले आहे; मी व्याकुळ आणि थकलो आहे—हे पुरुषोत्तम, मला वाचव.
तापितश् च तशामात्यैः प्रलयावर्तकादिभिः न शान्तिम् अधिगच्छामि त्राहि मां पुरुषोत्तम
प्रलयाच्या वावटळीमुळे आणि त्याच्या सहकाऱ्यांमुळे मी तापलो आहे; मला कुठेही शांतता मिळत नाही—हे पुरुषोत्तम, मला वाचव.
तृषितश् च क्षुधाविष्टो दुःखितश् च जगत्पते त्रातारं नात्र पश्यामि त्राहि मां पुरुषोत्तम
माझ्या अंगावर तहान आणि भूक यांचा त्रास आहे, मी दुःखी आहे, हे जगाच्या अधिपती, इथे मला कुठेच रक्षण करणारा दिसत नाही. म्हणून, हे पुरुषोत्तम, मला वाचवा.
अस्मिन्न् एकार्णवे घोरे विनष्टे सचराचरे न चान्तम् अधिगच्छामि त्राहि मां पुरुषोत्तम
या भयंकर एकाच समुद्रात, जिथे सर्व सजीव आणि निर्जीव नष्ट झाले आहेत, मला काहीच शेवट दिसत नाही. म्हणून, हे पुरुषोत्तम, मला वाचवा.
तवोदरे च देवेश मया दृष्टं चराचरम् विस्मितो ऽहं विषण्णश् च त्राहि मां पुरुषोत्तम
हे देवांच्या अधिपती, तुझ्या उदरात मी सर्व सजीव आणि निर्जीव गोष्टी पाहिल्या. मी अचंबित आणि व्यथित झालो आहे. म्हणून, हे पुरुषोत्तम, मला वाचवा.
संसारे ऽस्मिन् निरालम्बे प्रसीद पुरुषोत्तम प्रसीद विबुधश्रेष्ठ प्रसीद विबुधप्रिय
या आधाररहित संसारात, हे पुरुषोत्तम, माझ्यावर कृपा कर. हे देवांमध्ये श्रेष्ठ, हे देवप्रिय, कृपा कर.
प्रसीद विबुधां नाथ प्रसीद विबुधालय प्रसीद सर्वलोकेश जगत्कारणकारण
हे देवांचे स्वामी, हे देवांचे निवासस्थान, कृपा कर. हे सर्व लोकांचे अधिपती, हे जगाच्या कारणांचे कारण, कृपा कर.
प्रसीद सर्वकृद् देव प्रसीद मम भूधर प्रसीद सलिलावास प्रसीद मधुसूदन
हे सर्वांचे कर्ता देव, माझ्या आधाररूपा, कृपा कर. हे पाण्यात वास करणारा, हे मधुसूदन, कृपा कर.
प्रसीद कमलाकान्त प्रसीद त्रिदशेश्वर प्रसीद कंसकेशीघ्न प्रसीदारिष्टनाशन
हे कमळवतीचे प्रिय, हे त्रिदशांच्या स्वामी, कृपा कर. हे कंस आणि केशीचा संहार करणारा, हे अरिष्टाचा नाश करणारा, कृपा कर.
प्रसीद कृष्ण दैत्यघ्न प्रसीद दनुजान्तक प्रसीद मथुरावास प्रसीद यदुनन्दन
हे कृष्ण, दैत्यांचा नाश करणारा, कृपा कर. हे दानवांचा अंत करणारा, कृपा कर. हे मथुरेत वास करणारा, हे यदुकुळाचा आनंद, कृपा कर.
प्रसीद शक्रावरज प्रसीद वरदाव्यय त्वं मही त्वं जलं देव त्वम् अग्निस् त्वं समीरणः
हे इंद्राचा लहान भाऊ, वर देणारा आणि अविनाशी, कृपा कर. तूच पृथ्वी, तूच पाणी, हे देव, तूच अग्नी, तूच वारा आहेस.
त्वं नभस् त्वं मनश् चैव त्वम् अहंकार एव च त्वं बुद्धिः प्रकृतिश् चैव सत्त्वाद्यास् त्वं जगत्पते
तूच आकाश, तूच मन, आणि तूच अहंकार आहेस. तूच बुद्धी, तूच प्रकृती आणि सत्त्वादी गुणांचा आधार, हे जगाच्या अधिपती.
पुरुषस् त्वं जगद्व्यापी पुरुषाद् अपि चोत्तमः त्वम् इन्द्रियाणि सर्वाणि शब्दाद्या विषयाः प्रभो
तूच पुरुष, सर्व विश्वात व्यापलेला, आणि सर्वोच्च पुरुषाहूनही श्रेष्ठ आहेस. तूच सर्व इंद्रिये आणि शब्दादी विषयांचा अधिपती आहेस.
त्वं दिक्पालाश् च धर्माश् च वेदा यज्ञाः सदक्षिणाः त्वम् इन्द्रस् त्वं शिवो देवस् त्वं हविस् त्वं हुताशनः
तूच दिशांचे रक्षक, तूच धर्म, तूच वेद, आणि योग्य दक्षिणेसह यज्ञ आहेस. तूच इंद्र, तूच शिव, तूच हवि, आणि तूच अग्नी आहेस.
त्वं यमः पितृराट् देव त्वं रक्षोधिपतिः स्वयम् वरुणस् त्वम् अपां नाथ त्वं वायुस् त्वं धनेश्वरः
तूच यम, पितरांचा राजा, तूच राक्षसांचा स्वामी, तूच वरुण, पाण्याचा अधिपती, तूच वायू आणि तूच धनाचा स्वामी आहेस.
त्वम् ईशानस् त्वम् अनन्तस् त्वं गणेशश् च षण्मुखः वसवस् त्वं तथा रुद्रास् त्वम् आदित्याश् च खेचराः
तूच ईशान, तूच अनंत, तूच गणेश आणि षण्मुख, तूच वसु, रुद्र, आदित्य आणि आकाशातील देवता आहेस.
दानवास् त्वं तथा यक्षास् त्वं दैत्याः समरुद्गणाः सिद्धाश् चाप्सरसो नागा गन्धर्वास् त्वं सचारणाः
तूच दानव, तूच यक्ष, तूच दैत्य आणि मरुत, तूच सिद्ध, अप्सरा, नाग, गंधर्व आणि चारण आहेस.
पितरो वालखिल्याश् च प्रजानां पतयो ऽच्युत मुनयस् त्वम् ऋषिगणास् त्वम् अश्विनौ निशाचराः
तूच पितर, वाळखिल्य, प्रजापती, अच्युत, तूच मुनी, ऋषीगण, अश्विनी आणि निशाचर आहेस.
अन्याश् च जातयस् त्वं हि यत् किंचिज् जीवसंज्ञितम् किं चात्र बहुनोक्तेन ब्रह्मादिस्तम्बगोचरम्
तूच इतर सर्व जीवजाती, जे काही जिवंत आहे. इतकं सांगण्याची गरज नाही, कारण ब्रह्मापासून गवताच्या पातीपर्यंत सर्व काही तुझ्यात सामावलं आहे.
भूतं भव्यं भविष्यं च त्वं जगत् सचराचरम् यत् ते रूपं परं देव कूटस्थम् अचलं ध्रुवम्
तूच भूत, वर्तमान आणि भविष्य, तूच सजीव आणि निर्जीव असलेलं जग. तुझं ते परम रूप, हे देव, अचल, अडगळी आणि कायमचं आहे.
ब्रह्माद्यास् तन् न जानन्ति कथम् अन्ये ऽल्पमेधसः देव शुद्धस्वभावो ऽसि नित्यस् त्वं प्रकृतेः परः
ब्रह्मा आणि इतर देवतांना हे समजत नाही, मग कमी समज असलेल्या इतरांना कसं कळेल? देवा, तुझं स्वरूप अगदी शुद्ध आहेस, तू कायमचा आहेस आणि या सृष्टीच्या पलीकडचा आहेस.
अव्यक्तः शाश्वतो ऽनन्तः सर्वव्यापी महेश्वरः त्वम् आकाशः परः शान्तो अजस् त्वं विभुर् अव्ययः
तू नजरेस न पडणारा, शाश्वत, अनंत, सर्वत्र व्यापून असलेला, सर्वांचा स्वामी आहेस. तू आकाशाहूनही श्रेष्ठ, शांत, अजन्मा, सर्वशक्तिमान आणि कधीही नष्ट न होणारा आहेस.
एवं त्वां निर्गुणं स्तोतुं कः शक्नोति निरञ्जनम् स्तुतो ऽसि यन् मया देव विकलेनाल्पचेतसा तत् सर्वं देवदेवेश क्षन्तुम् अर्हसि चाव्यय
असं निर्गुण, निष्कलंक तुझं गुणगान कोण करू शकतं? मी ज्या अपूर्ण आणि मर्यादित बुद्धीने तुझं स्तवन केलं, हे देवाधिदेवा, ते सर्व तू क्षमा करावं.
इत्थं स्तुतस् तदा तेन मार्कण्डेयेन भो द्विजाः प्रीतः प्रोवाच भगवान् मेघगम्भीरया गिरा
त्या वेळी मार्कंडेयाने अशा प्रकारे स्तुती केल्यावर, हे द्विजांनो, प्रसन्न झालेल्या भगवंताने मेघासारख्या गंभीर आवाजात बोलायला सुरुवात केली.
ब्रूहि कामं मुनिश्रेष्ठ यत् ते मनसि वर्तते ददामि सर्वं विप्रर्षे मत्तो यद् अभिवाञ्छसि
हे श्रेष्ठ ऋषी, तुझ्या मनात जे काही आहे ते सांग. तू माझ्याकडून जे काही इच्छितोस ते सर्व मी तुला देईन.
श्रुत्वा स वचनं विप्राः शिशोस् तस्य महात्मनः उवाच परमप्रीतो मुनिस् तद्गतमानसः
त्या महान आत्म्याच्या मुलाच्या शब्द ऐकून, तो ऋषी अतिशय आनंदाने आणि मनाने त्याच्यात एकरूप होऊन उत्तर देऊ लागला.