सर्वलक्षणसंपन्नाः प्रतिमाः सुमनोहराः विस्मयं परमं गत्वा इदं वचनम् अब्रवीत्
सर्व शुभ लक्षणांनी युक्त, मन मोहून टाकणाऱ्या त्या मूर्तींनी, अत्यंत आश्चर्याने भरून, हे शब्द उच्चारले:
किं देवौ समनुप्राप्तौ द्विजरूपधराव् उभौ उभौ चाद्भुतकर्माणौ देववृत्ताव् अमानुषौ
तुम्ही दोघे कोण देवता आहात? ब्राह्मणाचा रूप घेतलेले, अद्भुत कृत्य करणारे, दिव्य वर्तन असलेले, मानवापलीकडचे.
देवौ वा मानुषौ वापि यक्षविद्याधरौ युवाम् किं नु ब्रह्महृषीकेशौ किं वसू किम् उताश्विनौ
देव आहात का, मानव आहात का, की यक्ष किंवा विद्याधर? ब्रह्मा आणि हृषीकेश आहात का, की वसु किंवा अश्विन?
न वेद्मि सत्यसद्भावौ मायारूपेण संस्थितौ युवां गतो ऽस्मि शरणम् आत्मा तु मे प्रकाश्यताम्
तुमची खरी स्थिती मला ठाऊक नाही — सत्य की मायिक — तुम्ही मायारूपात उभे आहात. मी तुमच्याकडे आश्रयाला आलो आहे; माझ्यासमोर तुमचं खरं रूप उघडा.
नाहं देवो न यक्षो वा न दैत्यो न च देवराट् न ब्रह्मा न च रुद्रो ऽहं विद्धि मां पुरुषोत्तमम्
मी देव नाही, यक्ष नाही, दैत्य नाही, देवांचा राजा नाही; मी ब्रह्मा नाही, रुद्र नाही — मला परम पुरुष म्हणून ओळख.
अर्तिहा सर्वलोकानाम् अनन्तबलपौरुषः आराधनीयो भूतानाम् अन्तो यस्य न विद्यते
सर्व लोकांचे दुःख दूर करणारा, अनंत सामर्थ्य आणि पराक्रम असलेला, सर्व सृष्टीच्या पूजेचा अधिकारी, ज्याचा शेवट कुणालाही माहीत नाही.
पठ्यते सर्वशास्त्रेषु वेदान्तेषु निगद्यते यम् आहुर् ज्ञानगम्येति वासुदेवेति योगिनः
सर्व शास्त्रांमध्ये ज्याचे वर्णन आहे, वेदांतात ज्याचा उल्लेख आहे, योगी ज्याला ज्ञानाने गाठता येते असे म्हणतात — तो वासुदेव.
अहम् एव स्वयं ब्रह्मा अहं विष्णुः शिवो ऽप्य् अहम् इन्द्रो ऽहं देवराजश् च जगत्संयमनो यमः
मीच ब्रह्मा आहे, मी विष्णू आहे, मीच शिव आहे; मी इंद्र आहे, देवांचा राजा, आणि जगाचा संचालक यम आहे.
पृथिव्यादीनि भूतानि त्रेताग्निर् हुतभुङ् नृप वरुणो ऽपां पतिश् चाहं धरित्री च महीधरः
पृथ्वीपासून सुरू होणारी सर्व तत्त्वे, तीन यज्ञाग्नी, होमाचा स्वीकार करणारा, हे राजन, मीच वरुण — पाण्याचा स्वामी, पृथ्वी आणि पर्वत आहे.
यत् किंचिद् वाङ्मयं लोके जगत् स्थावरजङ्गमम् चराचरं च यद् विश्वं मदन्यन् नास्ति किंचन
जगात जी काही वाणी आहे, स्थावर आणि जंगम — सर्व जग — माझ्यापलीकडे काहीच नाही.
प्रीतो ऽहं ते नृपश्रेष्ठ वरं वरय सुव्रत यद् इष्टं तत् प्रयच्छामि हृदि यत् ते व्यवस्थितम्
राजांमध्ये श्रेष्ठ, मी तुझ्यावर प्रसन्न आहे; एक वर माग, हे उत्तम व्रती. तुझ्या मनात जे आहे, ते मी देईन.
मद्दर्शनम् अपुण्यानां स्वप्नान्ते ऽपि न जायते त्वं पुनर् दृढभक्तित्वात् प्रत्यक्षं दृष्टवान् असि
अपूर्व्यांना माझे दर्शन स्वप्नातही होत नाही; पण तुझ्या दृढ भक्तीमुळे तू मला प्रत्यक्ष पाहिले आहेस.
श्रुत्वैवं वासुदेवस्य वचनं तस्य भो द्विजाः रोमाञ्चिततनुर् भूत्वा इदं स्तोत्रं जगौ नृपः
वासुदेवाचे हे शब्द ऐकून, हे ब्राह्मणहो, त्या राजाच्या अंगावर रोमांच उठले आणि त्याने हे स्तोत्र गायलं.
श्रियः कान्त नमस् ते ऽस्तु श्रीपते पीतवाससे श्रीद श्रीश श्रीनिवास नमस् ते श्रीनिकेतन
श्रीच्या प्रिय, तुला नमस्कार असो! श्रीपती, पिवळ्या वस्त्रधारी, श्रीद, श्रीश, श्रीनिवास, तुला नमस्कार असो, श्रीचे निवासस्थान!
आद्यं पुरुषम् ईशानं सर्वेशं सर्वतोमुखम् निष्कलं परमं देवं प्रणतो ऽस्मि सनातनम्
मी त्या आद्य पुरुषाला, सर्वांचा स्वामी, सर्वत्र असणारा, अविभाज्य, सर्वश्रेष्ठ देव, सनातन अशा प्रभूला वंदन करतो.
शब्दातीतं गुणातीतं भावाभावविवर्जितम् निर्लेपं निर्गुणं सूक्ष्मं सर्वज्ञं सर्वभावनम्
जो शब्दांच्या पलीकडे आहे, गुणांपासून दूर आहे, अस्तित्व आणि अनस्तित्व यापासून मुक्त आहे, ज्याला काहीही लागलेले नाही, निर्गुण, सूक्ष्म, सर्वज्ञ, आणि सर्वांचा आधार आहे.
प्रावृण्मेघप्रतीकाशं गोब्राह्मणहिते रतम् सर्वेषाम् एव गोप्तारं व्यापिनं सर्वभाविनम्
जो पावसाच्या मेघासारखा दिसतो, गायी आणि ब्राह्मणांच्या कल्याणात रमलेला आहे, सर्वांचा रक्षण करणारा, सर्वत्र व्यापलेला आणि सर्वांचा सर्जक आहे.
शङ्खचक्रधरं देवं गदामुशलधारिणम् नमस्ये वरदं देवं नीलोत्पलदलच्छविम्
मी त्या देवाला वंदन करतो, ज्याच्या हातात शंख आणि चक्र आहे, गदा आणि मुसळ धारण केले आहे, वर देणारा आहे, आणि ज्याचा रंग निळ्या कमळाच्या पाकळीप्रमाणे आहे.
नागपर्यङ्कशयनं क्षीरोदार्णवशायिनम् नमस्ये ऽहं हृषीकेशं सर्वपापहरं हरिम्
मी हृषीकेश, सर्व पापांचा नाश करणारा हरि, जो नागाच्या शय्येवर आणि क्षीरसागरात विश्रांती घेतो, त्याला वंदन करतो.
पुनस् त्वां देवदेवेशं नमस्ये वरदं विभुम् सर्वलोकेश्वरं विष्णुं मोक्षकारणम् अव्ययम्
पुन्हा एकदा मी तुला, देवांचा देव, वर देणारा, सर्वत्र व्यापलेला, सर्व लोकांचा स्वामी, मोक्षाचा कारण, अविनाशी विष्णू, तुला वंदन करतो.
एवं स्तुत्वा तु तं देवं प्रणिपत्य कृताञ्जलिः उवाच प्रणतो भूत्वा निपत्य धरणीतले
अशा प्रकारे त्या देवाची स्तुती करून, हात जोडून, पृथ्वीवर लोळण घालत नम्रतेने तो बोलू लागला.
प्रीतो ऽसि यदि मे नाथ वृणोमि वरम् उत्तमम् देवासुराः सगन्धर्वा यक्षरक्षोमहोरगाः
हे नाथ, जर आपण माझ्यावर प्रसन्न असाल तर मी श्रेष्ठ असा वर मागतो; देव, दैत्य, गंधर्व, यक्ष, राक्षस आणि महा सर्प—
सिद्धविद्याधराः साध्याः किंनरा गुह्यकास् तथा ऋषयो ये महाभागा नानाशास्त्रविशारदाः
सिद्ध, विद्याधर, साध्य, किन्नर, गुह्यक आणि विविध शास्त्रांमध्ये पारंगत असलेले महान ऋषी—
परिव्राड्योगयुक्ताश् च वेदतत्त्वार्थचिन्तकाः मोक्षमार्गविदो ये ऽन्ये ध्यायन्ति परमं पदम्
योगात मग्न संन्यासी, वेदांचा अर्थ चिंतन करणारे, मोक्षमार्ग जाणणारे आणि इतर जे परमतत्त्वाचे ध्यान करतात—
निर्गुणं निर्मलं शान्तं यत् पश्यन्ति मनीषिनः तत् पदं गन्तुम् इच्छामि त्वत्प्रसादात् सुदुर्लभम्
जे निर्गुण, निर्मळ, शांत असे परमपद ज्ञानी लोक पाहतात, ते अत्यंत दुर्मिळ असले तरी तुझ्या कृपेने मला मिळावे अशी माझी इच्छा आहे.
सर्वं भवतु भद्रं ते यथेष्टं सर्वम् आप्नुहि भविष्यति यथाकामं मत्प्रसादान् न संशयः
तुला सर्व प्रकारचे कल्याण लाभो; तुला हवे ते सर्व मिळो. माझ्या कृपेने तुझे सर्व इच्छित साध्य होईल, यात शंका नाही.
दश वर्षसहस्राणि तथा नव शतानि च अविच्छिन्नं महाराज्यं कुरु त्वं नृपसत्तम
दहा हजार वर्षे आणि त्यावर नऊशे वर्षे, असा अखंड महान राज्यभोग तू उपभोग, राजांमध्ये श्रेष्ठा.
प्रयास्यसि पदं दिव्यं दुर्लभं यत् सुरासुरैः पूर्णमनोरथं शान्तं गुह्यम् अव्यक्तम् अव्ययम्
तुला ते दिव्य, देव-दैत्यांनाही दुर्मिळ असे, सर्व इच्छा पूर्ण करणारे, शांत, गुप्त, अप्रकट आणि अविनाशी पद मिळेल.
परात् परतरं सूक्ष्मं निर्लेपं निष्कलं ध्रुवम् चिन्ताशोकविनिर्मुक्तं क्रियाकारणवर्जितम्
सर्वात श्रेष्ठाहूनही श्रेष्ठ, सूक्ष्म, कलंकरहित, अविभाज्य, शाश्वत, चिंता आणि दुःखापासून मुक्त, कृती व कारण यांचा अभाव असलेले असे ते पद.
तद् अहं दर्शयिष्यामि ज्ञेयाख्यं परमं पदम् यं प्राप्य परमानन्दं प्राप्स्यसि परमां गतिम्
मी तुला ते 'जाणण्याजोगे' असे परमपद दाखवीन, जे मिळाल्यावर तुला परमानंद आणि सर्वोच्च अवस्था मिळेल.