न विज्ञातो हि तस्यान्तस् तेनानन्त इति स्मृतः भगिनीं वासुदेवस्य रुक्मवर्णां सुशोभनाम्
त्याचा शेवट कुणालाच कळत नाही, म्हणून त्याला अनंत म्हणतात. वसुदेवाची बहिण, सोन्यासारखी तेजस्वी आणि सुंदर.
तृतीयां वै सुभद्रां च सर्वलक्षणलक्षिताम्
तिसरी म्हणजे सुभद्रा, सर्व शुभ लक्षणांनी युक्त.
श्रुत्वैतद् वचनं तस्य विश्वकर्मा सुकर्मकृत् तत्क्षणात् कारयाम् आस प्रतिमाः शुभलक्षणाः
हे सर्व ऐकून, शुभ कर्म करणारा विश्वकर्मा लगेचच शुभ लक्षणांनी युक्त अशा मूर्ती बनवू लागला.
प्रथमं शुक्लवर्णाभं शारदेन्दुसमप्रभम् आरक्ताक्षं महाकायं स्फटाविकटमस्तकम्
सर्वात आधी, पांढऱ्या वर्णाची, शरद ऋतूच्या चंद्रासारखी तेजस्वी, लाल डोळ्यांची, मोठ्या देहाची आणि स्फटिकासारख्या मोठ्या डोक्याची मूर्ती तयार केली.
नीलाम्बरधरं चोग्रं बलं बलमदोद्धतम् कुण्डलैकधरं दिव्यं गदामुशलधारिणम्
निळ्या वस्त्रातला, भयंकर, गर्वाने फुलून आलेला, एकच कुंडल घातलेला, दिव्य, गदा आणि मुसळ धारण केलेला.
द्वितीयं पुण्डरीकाक्षं नीलजीमूतसंनिभम् अतसीपुष्पसंकाशं पद्मपत्त्रायतेक्षणम्
दुसरी मूर्ती कमळासारख्या डोळ्यांची, गडद मेघासारखी काळी, अतसी फुलासारखी, कमळाच्या पाकळीसारख्या मोठ्या डोळ्यांची.
पीतवाससम् अत्युग्रं शुभं श्रीवत्सलक्षणम् चक्रपूर्णकरं दिव्यं सर्वपापहरं हरिम्
पिवळ्या वस्त्रात शोभणारा, फारच भयंकर आणि मंगल, श्रीवत्साचा चिन्ह असलेला, हातात पूर्ण चक्र धारण केलेला, दिव्य, सर्व पापांचा नाश करणारा हरि.
तृतीयां स्वर्णवर्णाभां पद्मपत्त्रायतेक्षणाम् विचित्रवस्त्रसंछन्नां हारकेयूरभूषिताम्
तिसरी मूर्ती सोन्यासारखी तेजस्वी, कमळाच्या पाकळ्यांसारखी लांब डोळे असलेली, रंगीबेरंगी वस्त्रांनी झाकलेली, हार आणि कंकणांनी सजलेली.
विचित्राभरणोपेतां रत्नहारावलम्बिताम् पीनोन्नतकुचां रम्यां विश्वकर्मा विनिर्ममे
विविध दागिन्यांनी सजलेली, रत्नांच्या हारांनी मढवलेली, उन्नत आणि भरगच्च स्तन असलेली, सुंदर — ही मूर्ती विश्वकर्म्याने घडवली.
स तु राजाद्भुतं दृष्ट्वा क्षणेनैकेन निर्मिताः दिव्यवस्त्रयुगच्छन्ना नानारत्नैर् अलंकृताः
राजाने हे अद्भुत निर्माण पाहिले, क्षणात घडवलेले, दिव्य वस्त्रांच्या जोड्यांनी झाकलेले, विविध रत्नांनी सजवलेले.
सर्वलक्षणसंपन्नाः प्रतिमाः सुमनोहराः विस्मयं परमं गत्वा इदं वचनम् अब्रवीत्
सर्व शुभ लक्षणांनी युक्त, मन मोहून टाकणाऱ्या त्या मूर्तींनी, अत्यंत आश्चर्याने भरून, हे शब्द उच्चारले:
किं देवौ समनुप्राप्तौ द्विजरूपधराव् उभौ उभौ चाद्भुतकर्माणौ देववृत्ताव् अमानुषौ
तुम्ही दोघे कोण देवता आहात? ब्राह्मणाचा रूप घेतलेले, अद्भुत कृत्य करणारे, दिव्य वर्तन असलेले, मानवापलीकडचे.
देवौ वा मानुषौ वापि यक्षविद्याधरौ युवाम् किं नु ब्रह्महृषीकेशौ किं वसू किम् उताश्विनौ
देव आहात का, मानव आहात का, की यक्ष किंवा विद्याधर? ब्रह्मा आणि हृषीकेश आहात का, की वसु किंवा अश्विन?
न वेद्मि सत्यसद्भावौ मायारूपेण संस्थितौ युवां गतो ऽस्मि शरणम् आत्मा तु मे प्रकाश्यताम्
तुमची खरी स्थिती मला ठाऊक नाही — सत्य की मायिक — तुम्ही मायारूपात उभे आहात. मी तुमच्याकडे आश्रयाला आलो आहे; माझ्यासमोर तुमचं खरं रूप उघडा.
नाहं देवो न यक्षो वा न दैत्यो न च देवराट् न ब्रह्मा न च रुद्रो ऽहं विद्धि मां पुरुषोत्तमम्
मी देव नाही, यक्ष नाही, दैत्य नाही, देवांचा राजा नाही; मी ब्रह्मा नाही, रुद्र नाही — मला परम पुरुष म्हणून ओळख.
अर्तिहा सर्वलोकानाम् अनन्तबलपौरुषः आराधनीयो भूतानाम् अन्तो यस्य न विद्यते
सर्व लोकांचे दुःख दूर करणारा, अनंत सामर्थ्य आणि पराक्रम असलेला, सर्व सृष्टीच्या पूजेचा अधिकारी, ज्याचा शेवट कुणालाही माहीत नाही.
पठ्यते सर्वशास्त्रेषु वेदान्तेषु निगद्यते यम् आहुर् ज्ञानगम्येति वासुदेवेति योगिनः
सर्व शास्त्रांमध्ये ज्याचे वर्णन आहे, वेदांतात ज्याचा उल्लेख आहे, योगी ज्याला ज्ञानाने गाठता येते असे म्हणतात — तो वासुदेव.
अहम् एव स्वयं ब्रह्मा अहं विष्णुः शिवो ऽप्य् अहम् इन्द्रो ऽहं देवराजश् च जगत्संयमनो यमः
मीच ब्रह्मा आहे, मी विष्णू आहे, मीच शिव आहे; मी इंद्र आहे, देवांचा राजा, आणि जगाचा संचालक यम आहे.
पृथिव्यादीनि भूतानि त्रेताग्निर् हुतभुङ् नृप वरुणो ऽपां पतिश् चाहं धरित्री च महीधरः
पृथ्वीपासून सुरू होणारी सर्व तत्त्वे, तीन यज्ञाग्नी, होमाचा स्वीकार करणारा, हे राजन, मीच वरुण — पाण्याचा स्वामी, पृथ्वी आणि पर्वत आहे.
यत् किंचिद् वाङ्मयं लोके जगत् स्थावरजङ्गमम् चराचरं च यद् विश्वं मदन्यन् नास्ति किंचन
जगात जी काही वाणी आहे, स्थावर आणि जंगम — सर्व जग — माझ्यापलीकडे काहीच नाही.
प्रीतो ऽहं ते नृपश्रेष्ठ वरं वरय सुव्रत यद् इष्टं तत् प्रयच्छामि हृदि यत् ते व्यवस्थितम्
राजांमध्ये श्रेष्ठ, मी तुझ्यावर प्रसन्न आहे; एक वर माग, हे उत्तम व्रती. तुझ्या मनात जे आहे, ते मी देईन.
मद्दर्शनम् अपुण्यानां स्वप्नान्ते ऽपि न जायते त्वं पुनर् दृढभक्तित्वात् प्रत्यक्षं दृष्टवान् असि
अपूर्व्यांना माझे दर्शन स्वप्नातही होत नाही; पण तुझ्या दृढ भक्तीमुळे तू मला प्रत्यक्ष पाहिले आहेस.
श्रुत्वैवं वासुदेवस्य वचनं तस्य भो द्विजाः रोमाञ्चिततनुर् भूत्वा इदं स्तोत्रं जगौ नृपः
वासुदेवाचे हे शब्द ऐकून, हे ब्राह्मणहो, त्या राजाच्या अंगावर रोमांच उठले आणि त्याने हे स्तोत्र गायलं.
श्रियः कान्त नमस् ते ऽस्तु श्रीपते पीतवाससे श्रीद श्रीश श्रीनिवास नमस् ते श्रीनिकेतन
श्रीच्या प्रिय, तुला नमस्कार असो! श्रीपती, पिवळ्या वस्त्रधारी, श्रीद, श्रीश, श्रीनिवास, तुला नमस्कार असो, श्रीचे निवासस्थान!
आद्यं पुरुषम् ईशानं सर्वेशं सर्वतोमुखम् निष्कलं परमं देवं प्रणतो ऽस्मि सनातनम्
मी त्या आद्य पुरुषाला, सर्वांचा स्वामी, सर्वत्र असणारा, अविभाज्य, सर्वश्रेष्ठ देव, सनातन अशा प्रभूला वंदन करतो.
शब्दातीतं गुणातीतं भावाभावविवर्जितम् निर्लेपं निर्गुणं सूक्ष्मं सर्वज्ञं सर्वभावनम्
जो शब्दांच्या पलीकडे आहे, गुणांपासून दूर आहे, अस्तित्व आणि अनस्तित्व यापासून मुक्त आहे, ज्याला काहीही लागलेले नाही, निर्गुण, सूक्ष्म, सर्वज्ञ, आणि सर्वांचा आधार आहे.
प्रावृण्मेघप्रतीकाशं गोब्राह्मणहिते रतम् सर्वेषाम् एव गोप्तारं व्यापिनं सर्वभाविनम्
जो पावसाच्या मेघासारखा दिसतो, गायी आणि ब्राह्मणांच्या कल्याणात रमलेला आहे, सर्वांचा रक्षण करणारा, सर्वत्र व्यापलेला आणि सर्वांचा सर्जक आहे.
शङ्खचक्रधरं देवं गदामुशलधारिणम् नमस्ये वरदं देवं नीलोत्पलदलच्छविम्
मी त्या देवाला वंदन करतो, ज्याच्या हातात शंख आणि चक्र आहे, गदा आणि मुसळ धारण केले आहे, वर देणारा आहे, आणि ज्याचा रंग निळ्या कमळाच्या पाकळीप्रमाणे आहे.
नागपर्यङ्कशयनं क्षीरोदार्णवशायिनम् नमस्ये ऽहं हृषीकेशं सर्वपापहरं हरिम्
मी हृषीकेश, सर्व पापांचा नाश करणारा हरि, जो नागाच्या शय्येवर आणि क्षीरसागरात विश्रांती घेतो, त्याला वंदन करतो.
पुनस् त्वां देवदेवेशं नमस्ये वरदं विभुम् सर्वलोकेश्वरं विष्णुं मोक्षकारणम् अव्ययम्
पुन्हा एकदा मी तुला, देवांचा देव, वर देणारा, सर्वत्र व्यापलेला, सर्व लोकांचा स्वामी, मोक्षाचा कारण, अविनाशी विष्णू, तुला वंदन करतो.