मया जन्मान्य् अनेकानि सहस्राण्य् अयुतानि च विविधान्य् अनुभूतानि संसारे ऽस्मिञ् जनार्दन
हे जनार्दन, या संसारात मी असंख्य जन्म—हजारो, दहा हजारो—विविध स्वरूपात अनुभवले आहेत.
वेदाः साङ्गा मयाधीताः शास्त्राणि विविधानि च इतिहासपुराणानि तथा शिल्पान्य् अनेकशः
वेद आणि त्यांचे विभाग, विविध शास्त्र, इतिहास, पुराणे आणि अनेक कलाही मी शिकल्या आहेत.
असंतोषाश् च संतोषाः संचयापचया व्ययाः मया प्राप्ता जगन्नाथ क्षयवृद्ध्यक्षयेतराः
असमाधान आणि समाधान, साठवण आणि खर्च, वाढ-घट आणि जे काही त्यापलीकडचं—हे सर्व मी, हे जगन्नाथ, अनुभवले आहे.
भार्यारिमित्रबन्धूनां वियोगाः संगमास् तथा पितरो विविधा दृष्टा मातरश् च तथा मया
पत्नी, शत्रू, नातेवाईक यांच्याशी वियोग आणि संयोग, तसेच विविध वडील आणि माताही मी पाहिल्या आहेत.
दुःखानि चानुभूतानि यानि सौख्यान्य् अनेकशः प्राप्ताश् च बान्धवाः पुत्रा भ्रातरो ज्ञातयस् तथा
अनेक दु:खं अनुभवली, आणि अनेक सुखं मिळाली; नातेवाईक, पुत्र, भाऊ आणि इतर आप्तसंबंधीही मिळाले.
मयोषितं तथा स्त्रीणां कोष्ठे विण्मूत्रपिच्छले गर्भवासे महादुःखम् अनुभूतं तथा प्रभो
मी स्त्रियांसोबतही राहिलो, मलमूत्राने भरलेल्या गर्भातही वावरलो; गर्भवासातील ते प्रचंड दु:खही मी, हे प्रभो, अनुभवले आहे.
दुःखानि यान्य् अनेकानि बाल्ययौवनगोचरे वार्धके च हृषीकेश तानि प्राप्तानि वै मया
हे हृषीकेश, मला बालपणात, तारुण्यात आणि म्हातारपणात अनेक दुःखं भोगावी लागली आहेत.
मरणे यानि दुःखानि यममार्गे यमालये मया तान्य् अनुभूतानि नरके यातनास् तथा
मरणाच्या वेळी, यमाच्या वाटेवर, यमाच्या घरी आणि नरकातील यातना मी सहन केल्या आहेत.
कृमिकीटद्रुमाणां च हस्त्यश्वमृगपक्षिणाम् महिषोष्ट्रगवां चैव तथान्येषां वनौकसाम्
मी किडे, मुंग्या, झाडे, हत्ती, घोडे, हरिण, पक्षी, म्हशी, उंट, गायी आणि इतर वनातील प्राण्यांमध्येही जन्म घेतला आहे.
द्विजातीनां च सर्वेषां शूद्राणां चैव योनिषु धनिनां क्षत्रियाणां च दरिद्राणां तपस्विनाम्
मी सर्व द्विज, शूद्र, धनवान, क्षत्रिय, गरीब आणि तपस्वी यांच्या गर्भात जन्म घेतला आहे.
नृपाणां नृपभृत्यानां तथान्येषां च देहिनाम् गृहेषु तेषाम् उत्पन्नो देव चाहं पुनः पुनः
हे देव, मी राजे, त्यांचे नोकर आणि इतर अनेक देहधारी यांच्या घरात पुन्हा पुन्हा जन्म घेतला आहे.
गतो ऽस्मि दासतां नाथ भृत्यानां बहुशो नृणाम् दरिद्रत्वं चेश्वरत्वं स्वामित्वं च तथा गतः
हे नाथा, मी अनेक लोकांचा दास झालो आहे, गरिबी, मालकीपणा आणि स्वामित्वही अनुभवले आहे.
हतो मया हताश् चान्ये घातितो घातितास् तथा दत्तं ममान्यैर् अन्येभ्यो मया दत्तम् अनेकशः
मी इतरांना मारले आहे, इतरांनी मला मारले आहे; मी मृत्यू दिला आहे, मृत्यू भोगला आहे; मी इतरांना दिले आहे आणि इतरांकडून अनेक वेळा घेतले आहे.
पितृमातृसुहृद्भ्रातृकलत्राणां कृतेन च धनिनां श्रोत्रियाणां च दरिद्राणां तपस्विनाम्
वडील, आई, मित्र, भाऊ, पत्नी, धनवान, श्रोत्रिय, गरीब आणि तपस्वी यांच्याशी संबंधित कर्मांमुळे—
उक्तं दैन्यं च विविधं त्यक्त्वा लज्जां जनार्दन देवतिर्यङ्मनुष्येषु स्थावरेषु चरेषु च
हे जनार्दन, मी देव, पशू, माणसे, स्थावर आणि जंगम प्राण्यांमध्ये, लाज सोडून, अनेक प्रकारची दीनता बोलून दाखवली आहे.
न विद्यते तथा स्थानं यत्राहं न गतः प्रभो कदा मे नरके वासः कदा स्वर्गे जगत्पते
हे प्रभो, असे एकही ठिकाण नाही जिथे मी गेलो नाही; मी कधी नरकात राहिलो, कधी स्वर्गात, हे जगन्नाथा?
कदा मनुष्यलोकेषु कदा तिर्यग्गतेषु च जलयन्त्रे यथा चक्रे घटी रज्जुनिबन्धना
मी कधी माणसांत, कधी पशूंमध्ये, जणू पाण्याच्या चाकात, दोरीने बांधलेल्या मडक्यासारखा फिरत राहिलो आहे.
याति चोर्ध्वम् अधश् चैव कदा मध्ये च तिष्ठति तथा चाहं सुरश्रेष्ठ कर्मरज्जुसमावृतः
ते वर, खाली आणि कधी मधोमध जाते; तसेच, हे सुरश्रेष्ठा, मी कर्माच्या दोरीने बांधलेला आहे.
अधश् चोर्ध्वं तथा मध्ये भ्रमन् गच्छामि योगतः एवं संसारचक्रे ऽस्मिन् भैरवे रोमहर्षणे
मी योगाच्या बळावर खाली, वर आणि मधोमध भटकतो; अशा या भयंकर संसारचक्रात, हे रोमहरषण, मी फिरत राहतो.
भ्रमामि सुचिरं कालं नान्तं पश्यामि कर्हिचित् न जाने किं करोम्य् अद्य हरे व्याकुलितेन्द्रियः
मी फार काळ भटकत आहे, कधीच शेवट दिसत नाही; आज मी काय करू, हे हरे, माझी इंद्रिये अस्वस्थ झाली आहेत.
शोकतृष्णाभिभूतो ऽहं कांदिशीको विचेतनः इदानीं त्वाम् अहं देव विह्वलः शरणं गतः
दुःख आणि तृष्णेने मी ग्रासलेला, गोंधळलेला आणि विवेकहीन झालो आहे; आता, हे देव, मी व्याकुळ होऊन तुझ्या शरण आलो आहे.
त्राहि मां दुःखितं कृष्ण मग्नं संसारसागरे कृपां कुरु जगन्नाथ भक्तं मां यदि मन्यसे
हे कृष्णा, मी दुःखी आणि संसारसागरात बुडालो आहे, मला वाचव; हे जगन्नाथा, जर तू मला भक्त मानत असशील तर माझ्यावर कृपा कर.
त्वदृते नास्ति मे बन्धुर् यो ऽसौ चिन्तां करिष्यति देव त्वां नाथम् आसाद्य न भयं मे ऽस्ति कुत्रचित्
तुझ्याशिवाय माझा असा कोणीही नाही जो माझी काळजी घेईल; हे देव, तुला नाथ मानल्यावर मला कुठेही भीती उरलेली नाही.
जीविते मरणे चैव योगक्षेमे ऽथवा प्रभो ये तु त्वां विधिवद् देव नार्चयन्ति नराधमाः
जिवंत असताना, मृत्यूनंतर, सुखात किंवा संकटात, हे प्रभो, जे लोक तुला योग्य रीतीने पूजत नाहीत—
सुगतिस् तु कथं तेषां भवेत् संसारबन्धनात् किं तेषां कुलशीलेन विद्यया जीवितेन च
ज्यांना संसाराच्या बंधनातून सुटका झालेली नाही, त्यांना उत्तम स्थान कसे मिळेल? त्यांच्यासाठी घराणं, चांगलं वर्तन, विद्या किंवा आयुष्य याचा काय उपयोग?
येषां न जायते भक्तिर् जगद्धातरि केशवे प्रकृतिं त्व् आसुरीं प्राप्य ये त्वां निन्दन्ति मोहिताः
ज्यांच्या मनात जगाचा सृष्टीकर्ता केशव यांच्याबद्दल भक्ती उत्पन्न होत नाही, आणि जे मोहाने आसुरी स्वभाव प्राप्त करून तुला निंदतात—
पतन्ति नरके घोरे जायमानाः पुनः पुनः न तेषां निष्कृतिस् तस्माद् विद्यते नरकार्णवात्
ते पुन्हा पुन्हा जन्म घेऊन भयंकर नरकात पडतात; त्यांना नरकाच्या महासागरातून सुटका मिळत नाही.
ये दूषयन्ति दुर्वृत्तास् त्वां देव पुरुषाधमाः यत्र यत्र भवेज् जन्म मम कर्मनिबन्धनात्
जे दुष्ट, वाईट वर्तन करणारे, नीच मनुष्य तुला देव म्हणून निंदतात—माझ्या कर्मामुळे मी जिथे जिथे जन्म घेईन,
तत्र तत्र हरे भक्तिस् त्वयि चास्तु दृढा सदा आराध्य त्वां सुरा दैत्या नराश् चान्ये ऽपि संयताः
त्या त्या ठिकाणी, हे हरि, तुझ्यावर नेहमी दृढ भक्ती असो. देव, दैत्य, माणसं आणि इतरांनी संयमाने तुझी पूजा करून परम सिद्धी प्राप्त केली आहे.
अवापुः परमां सिद्धिं कस् त्वां देव न पूजयेत् न शक्नुवन्ति ब्रह्माद्याः स्तोतुं त्वां त्रिदशा हरे
ज्यांनी अशी परम सिद्धी मिळवली, असे प्रभो, तुला कोण पूजा करणार नाही? ब्रह्मा आणि इतर देवताही, हे हरि, तुला योग्यरीत्या स्तुती करू शकत नाहीत.