नमस् ते नीलमेघाभ नमस् ते त्रिदशार्चित त्राहि विष्णो जगन्नाथ मग्नं मां भवसागरे
नीळ मेघासारख्या कांतीचे प्रभो, तुला नमस्कार! देवांनी पूजलेले, विष्णू, जगन्नाथा, संसारसागरात बुडालेल्या मला वाचव.
प्रलयानलसंकाश नमस् ते दितिजान्तक नरसिंह महावीर्य त्राहि मां दीप्तलोचन
प्रलयाच्या अग्नीसारखे तेज असलेल्या प्रभो, तुला नमस्कार! दैत्यांचा संहार करणाऱ्या, महावीर्य नरसिंह, तेजस्वी डोळ्यांनो, मला वाचव.
यथा रसातलाद् उर्वी त्वया दंष्ट्रोद्धृता पुरा तथा महावराहस् त्वं त्राहि मां दुःखसागरात्
जसे पूर्वी तू आपल्या सुळ्यावरून पृथ्वीला पाताळातून वर काढलेस, तसेच महावराहा, मला दुःखाच्या समुद्रातून वाचव.
तवैता मूर्तयः कृष्ण वरदाः संस्तुता मया तवेमे बलदेवाद्याः पृथग्रूपेण संस्थिताः
हे कृष्णा, वर देणाऱ्या तुझ्या या रूपांची मी स्तुती केली आहे. बलदेवापासून सुरू होणारी ही रूपे स्वतंत्रपणे अस्तित्वात आहेत.
अङ्गानि तव देवेश गरुत्माद्यास् तथा प्रभो दिक्पालाः सायुधाश् चैव केशवाद्यास् तथाच्युत
देवताधिपती प्रभो, तुझे हात, पाय वगैरे गरुड आणि इतर रूपे आहेत; तसेच दिग्पाल आणि त्यांच्या शस्त्रांनी युक्त, केशव वगैरे आणि अच्युतही तुझ्याच रूपात आहेत.
ये चान्ये तव देवेश भेदाः प्रोक्ता मनीषिभिः ते ऽपि सर्वे जगन्नाथ प्रसन्नायतलोचन
देवताधिपती प्रभो, ज्ञानी लोकांनी सांगितलेली तुझी इतर सर्व रूपेही, हे जगन्नाथा, प्रसन्न नेत्र असलेल्या, येथेच आहेत.
मयार्चिताः स्तुताः सर्वे तथा यूयं नमस्कृताः प्रयच्छत वरं मह्यं धर्मकामार्थमोक्षदम्
मी सर्वांची पूजा केली, स्तुती केली आणि नमस्कारही केला आहे. मला धर्म, काम, अर्थ आणि मोक्ष देणारा वर दे.
भेदास् ते कीर्तिता ये तु हरे संकर्षणादयः तव पूजार्थसंभूतास् ततस् त्वयि समाश्रिताः
हे हरी, संकर्षण वगैरे तुझी जी रूपे सांगितली आहेत, ती तुझ्या पूजेच्या हेतूने निर्माण झाली असून, अखेरीस तुझ्यातच विलीन आहेत.
न भेदस् तव देवेश विद्यते परमार्थतः विविधं तव यद् रूपम् उक्तं तद् उपचारतः
देवांचा अधिपती, तुझ्यात खऱ्या अर्थाने काहीच भेद नाही. तुझ्या जी विविध रूपांची वर्णने केली जातात, ती केवळ उपमा म्हणूनच आहेत.
अद्वैतं त्वां कथं द्वैतं वक्तुं शक्नोति मानवः एकस् त्वं हि हरे व्यापी चित्स्वभावो निरञ्जनः
हे हरि, तू अद्वितीय आहेस, मग माणसाने तुझ्यात द्वैत कसे सांगावे? तू एकटाच सर्वत्र व्यापलेला, चैतन्यस्वरूप आणि निष्कलंक आहेस.
परमं तव यद् रूपं भावाभावविवर्जितम् निर्लेपं निर्गुणं श्रेष्ठं कूटस्थम् अचलं ध्रुवम्
तुझं सर्वोच्च रूप हे अस्तित्व आणि अनस्तित्व यापलीकडचं, कुठल्याही दोषांपासून मुक्त, गुणरहित, श्रेष्ठ, अचल, स्थिर आणि शाश्वत आहे.
सर्वोपाधिविनिर्मुक्तं सत्तामात्रव्यवस्थितम् तद् देवाश् च न जानन्ति कथं जानाम्य् अहं प्रभो
सर्व उपाधींमधून मुक्त, केवळ अस्तित्वातच स्थित असलेलं तुझं ते रूप देवांनाही माहीत नाही; मग मी कसा ओळखू, हे प्रभो?
अपरं तव यद् रूपं पीतवस्त्रं चतुर्भुजम् शङ्खचक्रगदापाणिमुकुटाङ्गदधारिणम्
तुझं दुसरं रूप पिवळ्या वस्त्रात, चार भुजांसह, शंख, चक्र, गदा हातात घेऊन, मुकुट व अंगद घालून वर्णिलं जातं.
श्रीवत्सोरस्कसंयुक्तं वनमालाविभूषितम् तद् अर्चयन्ति विबुधा ये चान्ये तव संश्रयाः
छातीवर श्रीवत्साचा चिन्ह, गळ्यात वनमाळा घातलेलं तुझं हे रूप ज्ञानी आणि तुझ्या आश्रयाला आलेले सर्वजण भक्तीने पूजतात.
देवदेव सुरश्रेष्ठ भक्तानाम् अभयप्रद त्राहि मां पद्मपत्त्राक्ष मग्नं विषयसागरे
देवतांचा देव, सुरश्रेष्ठ, भक्तांना अभय देणारा, कमळासारख्या डोळ्यांनो, मी विषयांच्या सागरात बुडालोय, मला वाचवा.
नान्यं पश्यामि लोकेश यस्याहं शरणं व्रजे त्वाम् ऋते कमलाकान्त प्रसीद मधुसूदन
हे जगाचा स्वामी, तुझ्याशिवाय मी दुसऱ्या कुणालाही शरण जाऊ शकत नाही; लक्ष्मीपती, मधुसूदन, कृपा कर.
जराव्याधिशतैर् युक्तो नानादुःखैर् निपीडितः हर्षशोकान्वितो मूढः कर्मपाशैः सुयन्त्रितः
वृद्धत्व आणि आजार यांच्या शेकडो यातनांनी, विविध दु:खांनी त्रस्त, आनंद-दु:ख यांच्या फेरात अडकलेला, कर्माच्या दोऱ्यांनी घट्ट बांधलेला मी मूढ झालोय.
पतितो ऽहं महारौद्रे घोरे संसारसागरे विषमोदकदुष्पारे रागद्वेषझषाकुले
मी या भयंकर, भीषण संसारसागरात पडलोय, जो विषारी पाण्याचा आहे, राग-द्वेषाच्या मासळ्यांनी भरलेला आणि पार करायला अत्यंत कठीण आहे.
इन्द्रियावर्तगम्भीरे तृष्णाशोकोर्मिसंकुले निराश्रये निरालम्बे निःसारे ऽत्यन्तचञ्चले
इंद्रियांच्या भोवऱ्यांनी खोल, तृष्णा आणि शोकाच्या लाटांनी अस्वस्थ, कुठलाही आधार किंवा स्थैर्य नसलेला, निरर्थक आणि अत्यंत चंचल असा हा संसार आहे.
मायया मोहितस् तत्र भ्रमामि सुचिरं प्रभो नानाजातिसहस्रेषु जायमानः पुनः पुनः
त्या ठिकाणी मायेने फसवून मी खूप काळ भटकतोय, हे प्रभो, विविध हजारो जन्मांमध्ये पुन्हा पुन्हा जन्म घेतोय.
मया जन्मान्य् अनेकानि सहस्राण्य् अयुतानि च विविधान्य् अनुभूतानि संसारे ऽस्मिञ् जनार्दन
हे जनार्दन, या संसारात मी असंख्य जन्म—हजारो, दहा हजारो—विविध स्वरूपात अनुभवले आहेत.
वेदाः साङ्गा मयाधीताः शास्त्राणि विविधानि च इतिहासपुराणानि तथा शिल्पान्य् अनेकशः
वेद आणि त्यांचे विभाग, विविध शास्त्र, इतिहास, पुराणे आणि अनेक कलाही मी शिकल्या आहेत.
असंतोषाश् च संतोषाः संचयापचया व्ययाः मया प्राप्ता जगन्नाथ क्षयवृद्ध्यक्षयेतराः
असमाधान आणि समाधान, साठवण आणि खर्च, वाढ-घट आणि जे काही त्यापलीकडचं—हे सर्व मी, हे जगन्नाथ, अनुभवले आहे.
भार्यारिमित्रबन्धूनां वियोगाः संगमास् तथा पितरो विविधा दृष्टा मातरश् च तथा मया
पत्नी, शत्रू, नातेवाईक यांच्याशी वियोग आणि संयोग, तसेच विविध वडील आणि माताही मी पाहिल्या आहेत.
दुःखानि चानुभूतानि यानि सौख्यान्य् अनेकशः प्राप्ताश् च बान्धवाः पुत्रा भ्रातरो ज्ञातयस् तथा
अनेक दु:खं अनुभवली, आणि अनेक सुखं मिळाली; नातेवाईक, पुत्र, भाऊ आणि इतर आप्तसंबंधीही मिळाले.
मयोषितं तथा स्त्रीणां कोष्ठे विण्मूत्रपिच्छले गर्भवासे महादुःखम् अनुभूतं तथा प्रभो
मी स्त्रियांसोबतही राहिलो, मलमूत्राने भरलेल्या गर्भातही वावरलो; गर्भवासातील ते प्रचंड दु:खही मी, हे प्रभो, अनुभवले आहे.
दुःखानि यान्य् अनेकानि बाल्ययौवनगोचरे वार्धके च हृषीकेश तानि प्राप्तानि वै मया
हे हृषीकेश, मला बालपणात, तारुण्यात आणि म्हातारपणात अनेक दुःखं भोगावी लागली आहेत.
मरणे यानि दुःखानि यममार्गे यमालये मया तान्य् अनुभूतानि नरके यातनास् तथा
मरणाच्या वेळी, यमाच्या वाटेवर, यमाच्या घरी आणि नरकातील यातना मी सहन केल्या आहेत.
कृमिकीटद्रुमाणां च हस्त्यश्वमृगपक्षिणाम् महिषोष्ट्रगवां चैव तथान्येषां वनौकसाम्
मी किडे, मुंग्या, झाडे, हत्ती, घोडे, हरिण, पक्षी, म्हशी, उंट, गायी आणि इतर वनातील प्राण्यांमध्येही जन्म घेतला आहे.
द्विजातीनां च सर्वेषां शूद्राणां चैव योनिषु धनिनां क्षत्रियाणां च दरिद्राणां तपस्विनाम्
मी सर्व द्विज, शूद्र, धनवान, क्षत्रिय, गरीब आणि तपस्वी यांच्या गर्भात जन्म घेतला आहे.