अनड्वाहं च गाश् चैव सर्वांश् च पशुपालकान् इष्टयश् च प्रवर्तन्तां प्रासादं वैष्णवं ततः
बैल, गायी आणि सर्व गुराखी आणा. इच्छित द्रव्यांची यज्ञासाठी व्यवस्था करा आणि वैष्णव मंडप उभारावा.
सर्वम् एतच् च विप्रेभ्यो दीयतां मनसेप्सितम् स्त्रियश् च रत्नकोट्यश् च ग्रामाश् च नगराणि च
सर्व काही ब्राह्मणांना त्यांच्या इच्छेनुसार द्या—स्त्रिया, मौल्यवान रत्ने, गावे आणि नगरे.
सम्यक् समृद्धभूम्यश् च विषयाश् चैवम् अर्थिनाम् अन्यानि द्रव्यजातानि मनोज्ञानि बहूनि च
समृद्ध जमीन, प्रदेश आणि अनेक आकर्षक संपत्ती मागणाऱ्यांना द्या.
सर्वेषां याचमानानां नास्ति ह्य् एतन् न भाषयेत् तावत् प्रवर्ततां यज्ञो यावद् देवः पुरा त्व् इह प्रत्यक्षं मम चाभ्येति यज्ञस्यास्य समीपतः
जो कोणी काही मागेल, त्याला नकार देऊ नका. देव स्वतः या यज्ञाजवळ येईपर्यंत यज्ञ चालू द्या.
एवम् उक्त्वा तदा विप्रा राजसिंहो महाभुजः ददौ सुवर्णसंघातं कोटीनां चैव भूषणम्
अशा प्रकारे सांगून, त्या सिंहासारख्या बलवान राजाने ब्राह्मणांना लाखो सोन्याचे ढीग आणि दागिने दिले.
करेणुशतसाहस्रं वाजिनो नियुतानि च अर्बुदं चैव वृषभं स्वर्णशृङ्गीश् च धेनुकाः
त्याने एक लाख मादी हत्ती, दहा हजारो घोडे, कोटी बैल आणि सोन्याच्या शिंगांच्या गायी दिल्या.
सुरूपाः सुरभीश् चैव कांस्यदोहाः पयस्विनीः प्रायच्छत् स तु विप्रेभ्यो वेदविद्भ्यो मुदा युतः
सुंदर, सुगंधी, कांस्य पात्रात दूध देणाऱ्या गायी, राजाने वेदज्ञ ब्राह्मणांना आनंदाने दिल्या.
वासांसि च महार्हाणि राङ्कवास्तरणानि च सुशुक्लानि च शुभ्राणि प्रवालमणिम् उत्तमम्
महागडे वस्त्र, रेशमी चादरी, शुभ्र, पांढरे आणि उत्तम प्रवाळ-मणी त्याने दिले.
अददात् स महायज्ञे रत्नानि विविधानि च
त्याने त्या महान यज्ञात विविध प्रकारची मौल्यवान रत्ने दिली.
वज्रवैदूर्यमाणिक्यमुक्तिकाद्यानि यानि च अलंकारवतीः शुभ्राः कन्या राजीवलोचनाः
त्याने हिरा, निळमणी, माणिक, मोती आणि इतर रत्ने दिली; तसेच कमळासारख्या डोळ्यांच्या, अलंकारांनी सजलेल्या तेजस्वी कन्या दिल्या.
शतानि पञ्च विप्रेभ्यो राजा हृष्टः प्रदत्तवान् स्त्रियः पीनपयोभाराः कञ्चुकैः स्वस्तनावृताः
राजाने आनंदाने ब्राह्मणांना पाचशे स्त्रिया दिल्या—भरगच्च उरोज असलेल्या, कांचुक्यांनी छाती झाकलेल्या.
मध्यहीनाश् च सुश्रोण्यः पद्मपत्त्रायतेक्षणाः हावभावान्वितग्रीवा बह्व्यो वलयभूषिताः
कंबर बारीक, सुंदर नितंब, कमळाच्या पाकळीसारख्या मोठ्या डोळ्यांच्या, हावभावांनी सजलेल्या, हातात बांगड्या असलेल्या अनेक स्त्रिया त्याने दिल्या.
पादनूपुरसंयुक्ताः पट्टदुकूलवाससः एकैकशो ऽददात् तस्मिन् काम्याश् च कामिनीर् बहूः
पायात नूपुर घातलेले, सुंदर रेशमी वस्त्र परिधान केलेले, त्या ठिकाणी त्याने अनेक इच्छित स्त्रिया एकेक करून दिल्या.
अर्थिभ्यो ब्राह्मणादिभ्यो हयमेधे द्विजोत्तमाः भक्ष्यं भोज्यं च संपूर्णं नानासंभारसंयुतम्
हयमेध यज्ञात, मागणाऱ्यांना, ब्राह्मणांसह इतरांनाही, भरपूर आणि विविध पदार्थांनी युक्त असे खाण्यापिण्याचे पदार्थ दिले.
खण्डकाद्यान्य् अनेकानि स्विन्नपक्वांश् च पिष्टकान् अन्नान्य् अन्यानि मेध्यांश् च घृतपूरांश् च खाण्डवान्
अनेक प्रकारचे गोड पदार्थ, तळलेले आणि भाजलेले, तसेच इतर शुद्ध अन्नपदार्थ आणि तुपाने भरलेले गोड पदार्थही दिले.
मधुरांस् तर्जितान् पूपान् अन्नं मृष्टं सुपाकिकम् प्रीत्यर्थं सर्वसत्त्वानां दीयते ऽन्नं पुनः पुनः
गोड पोळ्या, तळलेले गोड पदार्थ, आणि उत्तम प्रकारे शिजवलेले स्वादिष्ट अन्न सर्व प्राण्यांच्या आनंदासाठी पुन्हा पुन्हा दिले गेले.
दत्तस्य दीयमानस्य धनस्यान्तो न विद्यते एवं दृष्ट्वा महायज्ञं देवदैत्याः सवारणाः
दिलेले आणि वाटलेले धन कधीच संपत नव्हते; असा महान यज्ञ पाहून देव, दैत्य आणि त्यांच्या अनुयायांना आश्चर्य वाटले.
गन्धर्वाप्सरसः सिद्धा ऋषयश् च प्रजेश्वराः विस्मयं परमं याता दृष्ट्वा क्रतुवरं शुभम्
गंधर्व, अप्सरा, सिद्ध, ऋषी आणि प्रजापती हे सर्व त्या शुभ आणि उत्तम यज्ञाचे दृश्य पाहून अत्यंत विस्मित झाले.
पुरोधा मन्त्रिणो राजा हृष्टास् तत्रैव सर्वशः न तत्र मलिनः कश्चिन् न दीनो न क्षुधान्वितः
पुरोहित, मंत्री आणि राजा सर्वजण तिथे आनंदी होते; तिथे कोणीही मळलेला, दुःखी किंवा उपाशी नव्हता.
न वोपसर्गो न ग्लानिर् नाधयो व्याधयस् तथा नाकालमरणं तत्र न दंशो न ग्रहा विषम्
तिथे कोणतीही आपत्ती, थकवा, आजार किंवा व्याधी नव्हती; अकाली मृत्यू, डसणे किंवा वाईट ग्रहांचा त्रास नव्हता.
हृष्टपुष्टजनाः सर्वे तस्मिन् राज्ञो महोत्सवे ये च तत्र तपःसिद्धा मुनयश् चिरजीविनः
त्या राजाच्या मोठ्या उत्सवात सर्व लोक आनंदी आणि तृप्त होते, तसेच तपाने सिद्ध झालेले आणि दीर्घायुषी ऋषीही तिथे होते.
न जातं तादृशं यज्ञं धनधान्यसमन्वितम् एवं स राजा विधिवद् वाजिमेधं द्विजोत्तमाः क्रतुं समापयाम् आस प्रासादं वैष्णवं तथा
इतका संपत्ती आणि धान्याने युक्त यज्ञ पूर्वी कधीच झाला नव्हता; त्या राजाने विधिपूर्वक वाजपेय यज्ञ आणि वैष्णव मंदिर पूर्ण केले.
ब्रूहि नो देवदेवेश यत् पृच्छामः पुरातनम् यथा ताः प्रतिमाः पूर्वम् इन्द्रद्युम्नेन निर्मिताः
देवतांचा अधिपती, आम्ही जे विचारतो ते प्राचीन काळातील सांग, पूर्वी इन्द्रद्युम्नाने त्या मूर्ती कशा तयार केल्या हे सांग.
केन चैव प्रकारेण तुष्टस् तस्मै स माधवः तत् सर्वं वद चास्माकं परं कौतूहलं हि नः
तो माधव त्याच्यावर कशा प्रकारे प्रसन्न झाला, हे सर्व आम्हाला सांग, कारण आम्हाला फारच कुतूहल आहे.
शृणुध्वं मुनिशार्दूलाः पुराणं वेदसंमितम् कथयामि पुरा वृत्तं प्रतिमानां च संभवम्
मुनिश्रेष्ठांनो, वेदसमर्थ असा हा प्राचीन इतिहास ऐका; मी पूर्वी घडलेली घटना आणि त्या मूर्तींची उत्पत्ती सांगतो.
प्रवृत्ते च महायज्ञे प्रासादे चैव निर्मिते चिन्ता तस्य बभूवाथ प्रतिमार्थम् अहर्निशम्
महायज्ञ सुरू झाला आणि मंदिरही बांधले गेले, तेव्हा त्या मूर्तींबद्दल राजाला रात्रंदिवस चिंता वाटू लागली.
न वेद्मि केन देवेशं सर्वेशं लोकपावनम् सर्गस्थित्यन्तकर्तारं पश्यामि पुरुषोत्तमम्
मी कोणाच्या द्वारे त्या सर्व देवांचे देव, सर्वांचे पावन करणारे, सृष्टी-स्थिती-लय करणारे पुरुषोत्तम पाहू शकतो हे मला माहीत नाही.
चिन्ताविष्टस् त्व् अभूद् राजा शेते रात्रौ दिवापि न न भुङ्क्ते विविधान् भोगान् न च स्नानं प्रसाधनम्
राजा चिंता ग्रस्त झाला होता; तो रात्री किंवा दिवसा झोपत नव्हता, विविध सुखांचा आस्वाद घेत नव्हता, स्नान किंवा अलंकार घालत नव्हता.
नैव वाद्येन गन्धेन गायनैर् वर्णकैर् अपि न गजैर् मदयुक्तैश् च न चानेकैर् हयान्वितैः
त्याला वाद्य, सुगंध, गाणे, रंग, मदाने उन्मत्त हत्ती किंवा अनेक घोडे यांतही काहीच आनंद वाटत नव्हता.
नेन्द्रनीलैर् महानीलैः पद्मरागमयैर् न च सुवर्णरजताद्यैश् च वज्रस्फटिकसंयुतैः
मोती, निळे रत्न, पद्मराग, सोनं, चांदी, हिरा आणि स्फटिक यांनी सजवलेले मौल्यवान दगड यांतही त्याला काहीच आकर्षण वाटत नव्हते.