पर्वतान्य् उपधान्यानि भूतानि ददृशुश् च ते एवं प्रमुदितं सर्वं पशुतो धनधान्यतः
त्यांनी पर्वत, धान्याचे ढीग आणि सर्व सजीव पाहिले, जे धन, धान्य आणि जनावरांच्या समृद्धीत आनंदी होते.
यज्ञवाटं नृपा दृष्ट्वा विस्मयं परमं गताः ब्राह्मणानां विशां चैव बहुमिष्टान्नम् ऋद्धिमत्
यज्ञमंडप पाहून राजांना मोठा आश्चर्य वाटले; ब्राह्मण आणि लोकांसाठी भरपूर अन्न पाहून ते थक्क झाले.
पूर्णे शतसहस्रे तु विप्राणां तत्र भुञ्जताम् दुन्दुभिर् मेघनिर्घोषान् मुहुर्मुहुर् अथाकरोत्
शंभर हजार ब्राह्मण जेव्हा तिथे जेवत होते, तेव्हा ढोल वाजू लागले आणि मेघगर्जनेसारखा आवाज वारंवार झाला.
विननादासकृच् चापि दिवसे दिवसे गते एवं स ववृधे यज्ञस् तस्य राज्ञस् तु धीमतः
दिवसागणिक यज्ञभूमी सतत निनादांनी भरली होती; अशा प्रकारे त्या बुद्धिमान राजाचा यज्ञ वाढत गेला.
अन्नस्य सुबहून् विप्रा उत्सर्गान् निर्गतोपमान् दधिकुल्याश् च ददृशुः पयसश् च ह्रदांस् तथा
ब्राह्मणांनी तिथे असंख्य अन्नाचे ढीग, दह्याच्या धारा आणि दूधाचे तलाव पाहिले.
जम्बूद्वीपो हि सकलो नानाजनपदैर् युतः द्विजाश् च तत्र दृश्यन्ते राज्ञस् तस्य महामखे
संपूर्ण जंबूद्वीप विविध लोकांनी भरलेला आणि ब्राह्मणांनी युक्त असा तो राजाचा महान यज्ञ सर्वांनी पाहिला.
तत्र यानि सहस्राणि पुरुषाणां ततस् ततः गृहीत्वा भाजनं जग्मुर् बहूनि द्विजसत्तमाः
तिथे हजारो पुरुष, प्रत्येकाने आपली भांडी घेतली आणि अनेक श्रेष्ठ ब्राह्मण निघून गेले.
श्राविणश् चापि ते सर्वे सुमृष्टमणिकुण्डलाः पर्यवेषयन् द्विजातीञ् शतशो ऽथ सहस्रशः
सर्वजण सुंदर रत्नांच्या कुंडलांनी सजलेले होते आणि त्यांनी शेकडो-हजारो द्विजांना सेवा केली.
विविधान्य् अनुपानानि पुरुषा ये ऽनुयायिनः ते वै नृपोपभोज्यानि ब्राह्मणेभ्यो ददुः सह
राजाचे सेवक विविध पेये ब्राह्मणांना आणि राजाच्या वाट्याबरोबरच दिली.
समागतान् वेदविदो राज्ञश् च पृथिवीश्वरान् पूजां चक्रे तदा तेषां विधिवद् भूरिदक्षिणः
एकत्र आलेल्या वेदज्ञ आणि पृथ्वीच्या राजांना त्याने योग्य रीतीने आणि भरपूर दान देऊन सन्मान केला.
दिग्देशाद् आगतान् राज्ञो महासंग्रामशालिनः नटनर्तककादींश् च गीतस्तुतिविशारदान्
सर्व दिशांनी आलेले युद्धात प्रसिद्ध योद्धे, तसेच नर्तक, नट, गायक आणि स्तुतिपाठक राजासाठी उपस्थित होते.
पत्न्यो मनोरमास् तस्य पीनोन्नतपयोधराः इन्दीवरपलाशाक्ष्यः शरच्चन्द्रनिभाननाः
त्याच्या पत्नी मोहक, उन्नत व गोल स्तनांच्या, निळ्या कमळ व पळसाच्या फुलांसारख्या डोळ्यांच्या आणि शरदचंद्रासारख्या मुखाच्या होत्या.
कुलशीलगुणोपेताः सहस्रैकं शताधिकम् एवं तद्भूपपरमपत्नीगणसमन्वितम्
कुळ, स्वभाव आणि गुणांनी युक्त अशा त्या एक हजार एकशे आणि इतर मुख्य राणीसह होत्या.
रत्नमालाकुलं दिव्यं पताकाध्वजसेवितम् रत्नहारयुतं रम्यं चन्द्रकान्तिसमप्रभम्
रत्नमाळांनी सजलेले, दिव्य, पताका-ध्वजांनी शोभलेले, रत्नहारांनी रम्य असे ते स्थान चंद्रकांतासारख्या तेजाने उजळून निघाले होते.
करिणः पर्वताकारान् मदसिक्तान् महाबलान् शतशः कोटिसंघातैर् दन्तिभिर् दन्तभूषणैः
शेकडो-हजारो, अगणित हत्ती, पर्वतासारखे मोठे, मदाने न्हालेल्या, प्रचंड बळाचे, सुंदर सुळ्यांनी सजलेले, एकत्र जमले होते.
वातवेगजवैर् अश्वैः सिन्धुजातैः सुशोभनैः श्वेताश्वैः श्यामकर्णैश् च कोट्यनेकैर् जवान्वितैः
सिंधू देशातील, अतिशय वेगवान, सुंदर, पांढरे घोडे, काळ्या कानांचेही असंख्य घोडे, असे असंख्य वेगवान घोडे तेथे उभे होते.
संनद्धबद्धकक्षैश् च नानाप्रहरणोद्यतैः असंख्येयैः पदातैश् च देवपुत्रोपमैस् तथा
शस्त्रांनी सज्ज, कवच बांधलेले, विविध अस्त्रांनी सुसज्ज, युद्धासाठी तयार, देवपुत्रांसारखे असंख्य पायदळ सैनिक तेथे होते.
इत्य् एवं ददृशे राजा यज्ञसंभारविस्तरम् मुदं लेभे तदा राजा संहृष्टो वाक्यम् अब्रवीत्
राजाने हे सर्व यज्ञाचे भव्य तयारीचे दृश्य पाहिले आणि तो अत्यंत आनंदित होऊन हर्षाने बोलू लागला.
आनयध्वं हयश्रेष्ठं सर्वलक्षणलक्षितम् चारयध्वं पृथिव्यां वै राजपुत्राः सुसंयताः
सर्व शुभ चिन्हांनी युक्त असा उत्तम घोडा आणा आणि राजपुत्रांनी तो घोडा पृथ्वीवर सर्वत्र फिरवा.
विद्वद्भिर् धर्मविद्भिश् च अत्र होमो विधीयताम् कृष्णच्छागं च महिषं कृष्णसारमृगं द्विजान्
विद्वान आणि धर्मपरायण लोकांनी येथे यज्ञ करावा. द्विजांसाठी कृष्णा बोकड, म्हैस आणि कृष्णसार मृग आणा.
अनड्वाहं च गाश् चैव सर्वांश् च पशुपालकान् इष्टयश् च प्रवर्तन्तां प्रासादं वैष्णवं ततः
बैल, गायी आणि सर्व गुराखी आणा. इच्छित द्रव्यांची यज्ञासाठी व्यवस्था करा आणि वैष्णव मंडप उभारावा.
सर्वम् एतच् च विप्रेभ्यो दीयतां मनसेप्सितम् स्त्रियश् च रत्नकोट्यश् च ग्रामाश् च नगराणि च
सर्व काही ब्राह्मणांना त्यांच्या इच्छेनुसार द्या—स्त्रिया, मौल्यवान रत्ने, गावे आणि नगरे.
सम्यक् समृद्धभूम्यश् च विषयाश् चैवम् अर्थिनाम् अन्यानि द्रव्यजातानि मनोज्ञानि बहूनि च
समृद्ध जमीन, प्रदेश आणि अनेक आकर्षक संपत्ती मागणाऱ्यांना द्या.
सर्वेषां याचमानानां नास्ति ह्य् एतन् न भाषयेत् तावत् प्रवर्ततां यज्ञो यावद् देवः पुरा त्व् इह प्रत्यक्षं मम चाभ्येति यज्ञस्यास्य समीपतः
जो कोणी काही मागेल, त्याला नकार देऊ नका. देव स्वतः या यज्ञाजवळ येईपर्यंत यज्ञ चालू द्या.
एवम् उक्त्वा तदा विप्रा राजसिंहो महाभुजः ददौ सुवर्णसंघातं कोटीनां चैव भूषणम्
अशा प्रकारे सांगून, त्या सिंहासारख्या बलवान राजाने ब्राह्मणांना लाखो सोन्याचे ढीग आणि दागिने दिले.
करेणुशतसाहस्रं वाजिनो नियुतानि च अर्बुदं चैव वृषभं स्वर्णशृङ्गीश् च धेनुकाः
त्याने एक लाख मादी हत्ती, दहा हजारो घोडे, कोटी बैल आणि सोन्याच्या शिंगांच्या गायी दिल्या.
सुरूपाः सुरभीश् चैव कांस्यदोहाः पयस्विनीः प्रायच्छत् स तु विप्रेभ्यो वेदविद्भ्यो मुदा युतः
सुंदर, सुगंधी, कांस्य पात्रात दूध देणाऱ्या गायी, राजाने वेदज्ञ ब्राह्मणांना आनंदाने दिल्या.
वासांसि च महार्हाणि राङ्कवास्तरणानि च सुशुक्लानि च शुभ्राणि प्रवालमणिम् उत्तमम्
महागडे वस्त्र, रेशमी चादरी, शुभ्र, पांढरे आणि उत्तम प्रवाळ-मणी त्याने दिले.
अददात् स महायज्ञे रत्नानि विविधानि च
त्याने त्या महान यज्ञात विविध प्रकारची मौल्यवान रत्ने दिली.
वज्रवैदूर्यमाणिक्यमुक्तिकाद्यानि यानि च अलंकारवतीः शुभ्राः कन्या राजीवलोचनाः
त्याने हिरा, निळमणी, माणिक, मोती आणि इतर रत्ने दिली; तसेच कमळासारख्या डोळ्यांच्या, अलंकारांनी सजलेल्या तेजस्वी कन्या दिल्या.