तं देशं धीवरग्रामं सप्रतोलिविटङ्किनम् कारयाम् आस विप्रो ऽसौ यज्ञवाटं यथाविधि
त्या प्रदेशातील मच्छीमारांच्या गावात, गल्ल्या-वेशी असलेल्या त्या ठिकाणी, त्या ब्राह्मणाने यथाविधी यज्ञवाटा बांधायला सुरुवात केली.
प्रासादशतसंबाधं मणिप्रवरशोभितम् इन्द्रसद्मनिभं रम्यं हेमरत्नविभूषितम्
शेकडो प्रासादांनी भरलेले, उत्तम रत्नांनी शोभलेले, इंद्राच्या राजमहलासारखे, सोन्या-रत्नांनी सजवलेले ते रम्य स्थान होते.
स्तम्भान् कनकचित्रांश् च तोरणानि बृहन्ति च यज्ञायतनदेशेषु दत्त्वा शुद्धं च काञ्चनम्
त्याने यज्ञस्थळी सोन्याने सजवलेले खांब आणि भव्य तोरणे उभारली, तसेच शुद्ध सोनेही ठेवले.
अन्तःपुराणि राज्ञां च नानादेशनिवासिनाम् कारयाम् आस धर्मात्मा तत्र तत्र यथाविधि
धर्मशील त्या पुरोहिताने विविध देशांतून आलेल्या राजांसाठी योग्य रीतीने अंतःपुरे बांधली.
ब्राह्मणानां च वैश्यानां नानादेशसमीयुषाम् कारयाम् आस विधिवच् छालास् तत्राप्य् अनेकशः
विविध प्रदेशांतून आलेल्या ब्राह्मण व व्यापाऱ्यांसाठीही त्याने नियमाप्रमाणे अनेक शाळा बांधल्या.
प्रियार्थं तस्य नृपतेर् आययुर् नृपसत्तमाः रत्नान्य् अनेकान्य् आदाय स्त्रियश् चाययुर् उत्सवे
त्या राजाच्या आनंदासाठी अनेक रत्ने घेऊन श्रेष्ठ राजे आले, आणि उत्सवासाठी स्त्रियाही आल्या.
तेषां निर्विशतां स्वेषु शिबिरेषु महात्मनाम् नदतः सागरस्येव दिविस्पृग् अभवद् ध्वनिः
ते महानुभाव आपल्या तंबूंमध्ये जात असताना, समुद्राच्या गजरासारखा आवाज झाला, तो अगदी आकाशाला भिडला.
तेषाम् अभ्यागतानां च स राजा मुनिसत्तमाः व्यादिदेशायतनानि शय्याश् चाप्य् उपचारतः
तेथे आलेल्यांसाठी त्या ऋषिसारख्या राजाने निवासस्थानं व विश्रांतीसाठी पलंग यांची व्यवस्था केली.
भोजनानि विचित्राणि शालीक्षुयवगोरसैः उपेत्य नृपतिश्रेष्ठो व्यादिदेश स्वयं तदा
त्या श्रेष्ठ राजाने स्वतः विविध प्रकारचे शाली, ऊस, जव व गायीच्या दूधापासून बनवलेले स्वादिष्ट जेवण तयार करून दिले.
तथा तस्मिन् महायज्ञे बहवो ब्रह्मवादिनः ये च द्विजातिप्रवरास् तत्रासन् द्विजसत्तमाः
त्या महान यज्ञात अनेक ब्रह्मवेत्ये आणि श्रेष्ठ द्विज उपस्थित होते, हे ब्राह्मणश्रेष्ठ.
समाजग्मुः सशिष्यास् तान् प्रतिजग्राह पार्थिवः सर्वांश् च तान् अनुययौ यावद् आवसथान् इति
ते आपल्या शिष्यांसह आले; राजाने त्यांचे स्वागत केले आणि त्यांच्या निवासापर्यंत त्यांना सोबत नेले.
स्वयम् एव महातेजा दम्भं त्यक्त्वा नृपोत्तमः ततः कृत्वा स्वशिल्पं च शिल्पिनो ऽन्ये च ये तदा
त्या तेजस्वी राजाने अभिमान सोडून स्वतःचे कौशल्य दाखवले, आणि त्या वेळी इतर कारागीरांनीही तसेच केले.
कृत्स्नं यज्ञविधिं राज्ञे तदा तस्मै न्यवेदयन् ततः श्रुत्वा नृपश्रेष्ठः कृतं सर्वम् अतन्द्रितः हृष्टरोमाभवद् राजा सह मन्त्रिभिर् अच्युतः
त्यांनी संपूर्ण यज्ञविधी राजाला सांगितली; ते ऐकून, तो राजश्रेष्ठ मंत्र्यांसह अतिशय आनंदित झाला, त्याच्या अंगावर रोमांच उभे राहिले.
तस्मिन् यज्ञे प्रवृत्ते तु वाग्मिनो हेतुवादिभिः हेतुवादान् बहून् आहुः परस्परजिगीषवः
त्या यज्ञास प्रारंभ झाल्यावर, वक्तृत्ववान विद्वानांनी एकमेकांवर विजय मिळवण्यासाठी अनेक तर्क-वितर्क केले.
देवेन्द्रस्येव विहितं राजसिंहेन भो द्विजाः ददृशुस् तोरणान्य् अत्र शातकुम्भमयानि च
हे ब्राह्मणहो, त्यांनी तेथे शुद्ध सोन्याची तोरणे पाहिली, जणू काही इंद्रानेच त्या सिंहासारख्या राजासाठी सजवली होती.
शय्यासनविकारांश् च सुबहून् रत्नसंचयान् घटपात्रीकटाहानि कलशान् वर्धमानकान्
त्यांनी तेथे अनेक पलंग, आसने, रत्नांचे ढीग, घडे, भांडी, वाट्या आणि वाढत्या कलश पाहिले.
नहि कश्चिद् असौवर्णम् अपश्यद् वसुधाधिपः यूपांश् च शास्त्रपठितान् दारवान् हेमभूषितान्
कोणत्याही राजाने तिथे काहीही अशुद्ध पाहिले नाही; यज्ञाचे खांब शास्त्रानुसार लाकडाचे होते आणि सोन्याने सजवलेले होते.
उपक्षिप्तान् यथाकालं विधिवद् भूरिवर्चसः स्थलजा जलजा ये च पशवः केचन द्विजाः
योग्य वेळी आणि विधीप्रमाणे, तेजस्वी असे जमिनीवरचे आणि पाण्यातले सर्व प्राणी आणले गेले, हे द्विजांनो.
सर्वान् एव समानीतान् अपश्यंस् तत्र ते नृपाः गाश् चैव महिषीश् चैव तथा वृद्धस्त्रियो ऽपि च
तेथे त्या राजांनी एकत्र जमलेली सर्व जनावरे, गायी, म्हशी आणि वृद्ध स्त्रिया देखील पाहिल्या.
औदकानि च सत्त्वानि श्वापदानि वयांसि च जरायुजाण्डजातानि स्वेदजान्य् उद्भिदानि च
त्यांनी जलचर प्राणी, रानटी जनावरे, पक्षी, गर्भातून, अंड्यातून, घामातून आणि अंकुरातून जन्मलेली सजीव सुद्धा पाहिली.
पर्वतान्य् उपधान्यानि भूतानि ददृशुश् च ते एवं प्रमुदितं सर्वं पशुतो धनधान्यतः
त्यांनी पर्वत, धान्याचे ढीग आणि सर्व सजीव पाहिले, जे धन, धान्य आणि जनावरांच्या समृद्धीत आनंदी होते.
यज्ञवाटं नृपा दृष्ट्वा विस्मयं परमं गताः ब्राह्मणानां विशां चैव बहुमिष्टान्नम् ऋद्धिमत्
यज्ञमंडप पाहून राजांना मोठा आश्चर्य वाटले; ब्राह्मण आणि लोकांसाठी भरपूर अन्न पाहून ते थक्क झाले.
पूर्णे शतसहस्रे तु विप्राणां तत्र भुञ्जताम् दुन्दुभिर् मेघनिर्घोषान् मुहुर्मुहुर् अथाकरोत्
शंभर हजार ब्राह्मण जेव्हा तिथे जेवत होते, तेव्हा ढोल वाजू लागले आणि मेघगर्जनेसारखा आवाज वारंवार झाला.
विननादासकृच् चापि दिवसे दिवसे गते एवं स ववृधे यज्ञस् तस्य राज्ञस् तु धीमतः
दिवसागणिक यज्ञभूमी सतत निनादांनी भरली होती; अशा प्रकारे त्या बुद्धिमान राजाचा यज्ञ वाढत गेला.
अन्नस्य सुबहून् विप्रा उत्सर्गान् निर्गतोपमान् दधिकुल्याश् च ददृशुः पयसश् च ह्रदांस् तथा
ब्राह्मणांनी तिथे असंख्य अन्नाचे ढीग, दह्याच्या धारा आणि दूधाचे तलाव पाहिले.
जम्बूद्वीपो हि सकलो नानाजनपदैर् युतः द्विजाश् च तत्र दृश्यन्ते राज्ञस् तस्य महामखे
संपूर्ण जंबूद्वीप विविध लोकांनी भरलेला आणि ब्राह्मणांनी युक्त असा तो राजाचा महान यज्ञ सर्वांनी पाहिला.
तत्र यानि सहस्राणि पुरुषाणां ततस् ततः गृहीत्वा भाजनं जग्मुर् बहूनि द्विजसत्तमाः
तिथे हजारो पुरुष, प्रत्येकाने आपली भांडी घेतली आणि अनेक श्रेष्ठ ब्राह्मण निघून गेले.
श्राविणश् चापि ते सर्वे सुमृष्टमणिकुण्डलाः पर्यवेषयन् द्विजातीञ् शतशो ऽथ सहस्रशः
सर्वजण सुंदर रत्नांच्या कुंडलांनी सजलेले होते आणि त्यांनी शेकडो-हजारो द्विजांना सेवा केली.
विविधान्य् अनुपानानि पुरुषा ये ऽनुयायिनः ते वै नृपोपभोज्यानि ब्राह्मणेभ्यो ददुः सह
राजाचे सेवक विविध पेये ब्राह्मणांना आणि राजाच्या वाट्याबरोबरच दिली.
समागतान् वेदविदो राज्ञश् च पृथिवीश्वरान् पूजां चक्रे तदा तेषां विधिवद् भूरिदक्षिणः
एकत्र आलेल्या वेदज्ञ आणि पृथ्वीच्या राजांना त्याने योग्य रीतीने आणि भरपूर दान देऊन सन्मान केला.