प्रतिमा चेन्द्रनीलाख्या स्वयं देवेन गोपिता न चात्र दृश्यते चान्या प्रतिमा वैष्णवी शुभा
आणि तेथे इंद्रनील नावाची प्रतिमा आहे, जी स्वतः देवाने राखली आहे; इथे दुसरी कोणतीही शुभ वैष्णव प्रतिमा दिसत नाही.
तथा यत्नं करिष्यामि यथा देवो जगत्पतिः प्रत्यक्षं मम चाभ्येति विष्णुः सत्यपराक्रमः
म्हणून मी सर्वतोपरी प्रयत्न करीन, जेणेकरून जगाचा स्वामी, सत्यशक्ती असलेला विष्णू प्रत्यक्ष माझ्यासमोर प्रकट होईल.
यज्ञैर् दानैस् तपोभिश् च होमैर् ध्यानैस् तथार्चनैः उपवासैश् च विधिवच् चरेयं व्रतम् उत्तमम्
यज्ञ, दान, तप, होम, ध्यान, पूजा आणि योग्य उपवास यांनी मी हे श्रेष्ठ व्रत पाळीन.
अनन्यमनसा चैव तन्मना नान्यमानसः विष्ण्वायतनविन्यासे प्रारम्भं च करोम्य् अहम्
मन एकाग्र करून, दुसऱ्या कोणत्याही गोष्टीचा विचार न करता, मी विष्णूचे मंदिर बांधण्याचा प्रारंभ करतो.
एवं स पृथिवीपालश् चिन्तयित्वा द्विजोत्तमाः प्रासादार्थं हरेस् तत्र प्रारम्भम् अकरोत् तदा
अशा प्रकारे विचार करून, हे श्रेष्ठ ब्राह्मणांनो, त्या राजाने तेथे हरिच्या मंदिराचे बांधकाम सुरू केले.
आनाय्य गणकान् सर्वान् आचार्याञ् शास्त्रपारगान् भूमिं संशोध्य यत्नेन राजा तु परया मुदा
सर्व गणक आणि शास्त्रज्ञ आचार्यांना बोलावून, राजाने मोठ्या आनंदाने आणि काळजीपूर्वक भूमी शुद्ध केली.
ब्राह्मणैर् ज्ञानसंपन्नैर् वेदशास्त्रार्थपारगैः अमात्यैर् मन्त्रिभिश् चैव वास्तुविद्याविशारदैः
वेद आणि शास्त्रांचे अर्थ जाणणारे विद्वान ब्राह्मण, तसेच मंत्री आणि वास्तुशास्त्रात निपुण सल्लागार यांच्यासह,
तैः सार्धं स समालोच्य सुमुहूर्ते शुभे दिने सुचन्द्रतारासंयोगे ग्रहानुकूल्यसंयुते
त्यांच्याशी चर्चा करून, शुभ मुहूर्तावर, चांगल्या तारखा आणि ग्रहांची अनुकूलता असताना, एका शुभ दिवशी,
जयमङ्गलशब्दैश् च नानावाद्यैर् मनोहरैः वेदाध्ययननिर्घोषैर् गीतैः सुमधुरस्वरैः
जय आणि मंगलध्वनी, विविध मनोहारी वाद्ये, वेदपठणाचा गूंज आणि मधुर गाण्यांनी,
पुष्पलाजाक्षतैर् गन्धैः पूर्णकुम्भैः सदीपकैः ददाव् अर्घ्यं ततो राजा श्रद्धया सुसमाहितः
फुलं, लाज, अक्षता, सुगंध, दिव्यांनी सजलेली पूर्ण कलशे घेऊन, राजाने श्रद्धेने आणि एकाग्रतेने अर्घ्य अर्पण केला.
दत्त्वैवम् अर्घ्यं विधिवद् आनाय्य स महीपतिः कलिङ्गाधिपतिं शूरम् उत्कलाधिपतिं तथा कोशलाधिपतिं चैव तान् उवाच तदा नृपः
अशा प्रकारे विधिपूर्वक अर्घ्य दिल्यावर, राजाने कलिंगाचा पराक्रमी राजा, उत्कलाचा राजा आणि कोशलाचा राजा यांना बोलावून त्यांना संबोधले.
गच्छध्वं सहिताः सर्वे शिलार्थे सुसमाहिताः गृहीत्वा शिल्पिमुख्यांश् च शिलाकर्मविशारदान्
तुम्ही सर्वजण एकत्र जा, मन लावून शिलेसाठी, आणि शिल्पकलेत कुशल असलेले मुख्य कारागीरही सोबत घ्या.
विन्ध्याचलं सुविस्तीर्णं बहुकन्दरशोभितम् निरूप्य सर्वसानूनि च्छेदयित्वा शिलाः शुभाः संवाह्यन्तां च शकटैर् नौकाभिर् मा विलम्बथ
विंध्याचल पर्वत, जो विस्तीर्ण आहे आणि अनेक गुहांनी सुशोभित आहे, त्याची सर्व बाजू तपासा, शुभ शिळा कापा आणि त्या गाड्या व होड्यांनी लवकर आणा.
एवं गन्तुं समादिश्य तान् नृपान् स महीपतिः पुनर् एवाब्रवीद् वाक्यं सामात्यान् सपुरोहितान्
राजाने त्या राजांना असे सांगून, पुन्हा आपल्या मंत्र्यांना आणि पुरोहितांना असे म्हणाला:
गच्छन्तु दूताः सर्वत्र ममाज्ञां प्रवदन्तु वै यत्र तिष्ठन्ति राजानः पृथिव्यां तान् सुशीघ्रगाः
दूत सर्वत्र जाऊन, पृथ्वीवरील जिथे जिथे राजे आहेत तिथे माझा आदेश सांगा आणि लवकर जा.
हस्त्यश्वरथपादातैः सामात्यैः सपुरोहितैः गच्छत सहिताः सर्व इन्द्रद्युम्नस्य शासनात्
हत्ती, घोडे, रथ, पायदळ, मंत्री आणि पुरोहित यांच्यासह, तुम्ही सर्वजण इंद्रद्युम्नाच्या आज्ञेने एकत्र जा.
एवं दूताः समाज्ञाता राज्ञा तेन महात्मना गत्वा तदा नृपान् ऊचुर् वचनं तस्य भूपतेः
त्या महान आत्म्याच्या राजाने दूतांना आज्ञा दिल्यावर, ते गेले आणि त्या राजाचे वचन इतर राजांना सांगितले.
श्रुत्वा तु ते तथा सर्वे दूतानां वचनं नृपाः आजग्मुस् त्वरिताः सर्वे स्वसैन्यैः परिवारिताः
दूतांचे बोल ऐकून, सर्व राजे आपल्या सैन्यांसह लवकर आले.
ये नृपाः सर्वदिग्भागे ये च दक्षिणतः स्थिताः पश्चिमायां स्थिता ये च उत्तरापथसंस्थिताः
सर्व दिशांतील राजे, दक्षिणेकडील, पश्चिमेकडील आणि उत्तर दिशेतील जे होते,
प्रत्यन्तवासिनो ये ऽपि ये च संनिधिवासिनः पार्वतीयाश् च ये केचित् तथा द्वीपनिवासिनः
जे सीमेलगत राहतात, जे जवळ राहतात, पर्वतीय प्रदेशातील आणि बेटांवर राहणारे — असे सर्वजण.
रथैर् नागैः पदातैश् च वाजिभिर् धनविस्तरैः संप्राप्ता बहुशो विप्राः श्रुत्वेन्द्रद्युम्नशासनम्
इंद्रद्युम्न राजाच्या आज्ञेची बातमी ऐकून, अनेक विद्वान ब्राह्मण मोठ्या रथांमध्ये, हत्ती, घोडे, पायदळ सैनिक आणि भरपूर संपत्ती घेऊन तेथे आले.
तान् आगतान् नृपान् दृष्ट्वा सामात्यान् सपुरोहितान् प्रोवाच राजा हृष्टात्मा कार्यम् उद्दिश्य सादरम्
ते सर्व राजे, त्यांचे मंत्री आणि पुरोहित एकत्र आलेले पाहून, आनंदी मनाने राजाने त्यांना आपले कार्य सांगण्यासाठी आदरपूर्वक संबोधले.
शृणुध्वं नृपशार्दूला यथा किंचिद् ब्रवीम्य् अहम् अस्मिन् क्षेत्रवरे पुण्ये भुक्तिमुक्तिप्रदे शिवे
राजांनो, माझे थोडक्यात बोलणे लक्षपूर्वक ऐका. हे क्षेत्र अत्यंत पवित्र आहे, जे सुख आणि मुक्ती दोन्ही देणारे आहे.
हयमेधं महायज्ञं प्रासादं चैव वैष्णवम् कथं शक्नोम्य् अहं कर्तुम् इति चिन्ताकुलं मनः
माझ्या मनात विचार येतो की, हा मोठा अश्वमेध यज्ञ, महान यज्ञ आणि वैष्णव मंदिर कसे उभारावे, हे मला कसे साध्य होईल याची चिंता मला लागली आहे.
भवद्भिः सुसहायैस् तु सर्वम् एतत् करोम्य् अहम् यदि यूयं सहाया मे भवध्वं नृपसत्तमाः
राजांनो, जर तुम्ही सर्वजण मला उत्तम मदत केलीत, तर मी हे सर्व कार्य नक्कीच पूर्ण करू शकतो.
इत्य् एवं वदमानस्य राजराजस्य धीमतः सर्वे प्रमुदिता हृष्टा भूपास् ते तस्य शासनात्
राजांचा राजा आणि बुद्धिमान असा तो राजा असे बोलत असताना, सर्व राजे त्याच्या आज्ञेवर आनंदाने आणि उत्साहाने तयार झाले.
ववृषुर् धनरत्नैश् च सुवर्णमणिमौक्तिकैः कम्बलाजिनरत्नैश् च राङ्कवास्तरणैः शुभैः
त्यांनी राजावर सोनं, मौल्यवान दगड, मोती, सुंदर कम्बळ, हरिणांची कातडी, बहुमूल्य गालिचे आणि उत्तम आसनं यांचा वर्षाव केला.
वज्रवैदूर्यमाणिक्यैः पद्मरागेन्द्रनीलकैः गजैर् अश्वैर् धनैश् चान्यै रथैश् चैव करेणुभिः
हीरे, वैडूर्य, माणिक, कमळासारखे रत्न, निळे रत्न, हत्ती, घोडे, इतर संपत्ती, रथ आणि मादी हत्ती यांनी त्याला सन्मानित केले.
असंख्येयैर् बहुविधैर् द्रव्यैर् उच्चावचैस् तथा शालिव्रीहियवैश् चैव माषमुद्गतिलैस् तथा
असंख्य आणि विविध प्रकारच्या वस्तू, मोठ्या-मोठ्या आणि लहान-मोठ्या किंमतीच्या, तसेच तांदूळ, ज्वारी, गहू, हरभरा, मूग, तीळ अशा धान्यांनी भरपूर दान केले.
सिद्धार्थचणकैश् चैव गोधूमैर् मसुरादिभिः श्यामाकैर् मधुकैश् चैव नीवारैः सकुलत्थकैः
सिद्धार्थ, चणे, गहू, मसूर आणि इतर कडधान्ये, श्यामका, मध, निवार तांदूळ आणि कुलथ अशा अनेक वस्तू त्यांनी दिल्या.