दृश्यन्ते मुनिशार्दूलाः सुसस्याः सुमनोहराः हृष्टपुष्टजनाकीर्णा वस्त्रालंकारभूषिताः
हे श्रेष्ठ ऋषींनो, तिथे सुपीक, रम्य शेतजमिनी, आनंदी आणि समृद्ध लोकांनी भरलेली, वस्त्र आणि दागिन्यांनी सजलेली दिसतात.
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्रास् तत्र पृथक् पृथक् स्वधर्मनिरताः शान्ता दृश्यन्ते शुभलक्षणाः
ब्राह्मण, क्षत्रिय, वैश्य आणि शूद्र असे सर्व जातीचे लोक तिथे दिसतात, प्रत्येकजण आपल्या धर्मात निष्ठावान, शांत आणि शुभ लक्षणांनी युक्त आहेत.
ताम्बूलपूर्णवदना मालादामविभूषिताः वेदपूर्णमुखा विप्राः सषडङ्गपदक्रमाः
पान भरलेल्या तोंडाने, फुलांच्या माळांनी सजलेले, वेदांनी परिपूर्ण आणि षडंग व पदक्रम जाणणारे ब्राह्मण तिथे दिसतात.
अग्निहोत्ररताः केचित् केचिद् औपासनक्रियाः सर्वशास्त्रार्थकुशला यज्वानो भूरिदक्षिणाः
काहीजण अग्निहोत्रात मग्न आहेत, काही उपासना करतात, काही सर्व शास्त्रांचे तत्त्व जाणणारे, यज्ञ करणारे आणि भरपूर दक्षिणा देणारे आहेत.
चत्वारे राजमार्गेषु वनेषूपवनेषु च सभामण्डलहर्म्येषु देवतायतनेषु च
राजमार्गांच्या चौकांत, जंगलात, बगिच्यांत, सभागृहांत, राजवाड्यांत आणि देवळांत,
इतिहासपुराणानि वेदाः साङ्गाः सुलक्षणाः काव्यशास्त्रकथास् तत्र श्रूयन्ते च महाजनैः
तेथे लोकांच्या मध्ये इतिहास, पुराणकथा, वेद आणि त्यांचे उपवेद, शुभ ग्रंथ, तसेच काव्यशास्त्र व विज्ञानाच्या गोष्टी ऐकायला मिळतात.
स्त्रियस् तद्देशवासिन्यो रूपयौवनगर्विताः संपूर्णलक्षणोपेता विस्तीर्णश्रोणिमण्डलाः
त्या प्रदेशातील स्त्रिया आपल्या सौंदर्याचा आणि तारुण्याचा अभिमान बाळगणाऱ्या, सर्व शुभ लक्षणांनी युक्त, रुंद कंबरेच्या आहेत.
सरोरुहमुखाः श्यामाः शरच्चन्द्रनिभाननाः पीनोन्नतस्तनाः सर्वाः समृद्ध्या चारुदर्शनाः
त्यांचे चेहरे कमळासारखे, वर्ण काळा, मुख शरद ऋतूतील चंद्रासारखे, सर्व स्त्रिया उन्नत आणि भरगच्च स्तन असलेल्या, संपन्नतेने उजळलेल्या आणि देखण्या आहेत.
सौवर्णवलयाक्रान्ता दिव्यैर् वस्त्रैर् अलंकृताः कदलीगर्भसंकाशाः पद्मकिञ्जल्कसप्रभाः
त्या सोन्याच्या बांगड्यांनी आणि दिव्य वस्त्रांनी सजलेल्या, केळीच्या कळीसारख्या दिसणाऱ्या आणि कमळाच्या केसरासारखी चमकणाऱ्या आहेत.
बिम्बाधरपुटाः कान्ताः कर्णान्तायतलोचनाः सुमुखाश् चारुकेशाश् च हावभावावनामिताः
त्यांचे ओठ पिकलेल्या बिंब फळासारखे, डोळे लांब आणि कानापर्यंत गेलेले, सुंदर मुख आणि मोहक केस, हावभावातही आकर्षक आहेत.
काश्चित् पद्मपलाशाक्ष्यः काश्चिद् इन्दीवरेक्षणाः विद्युद्विस्पष्टदशनास् तन्वङ्ग्यश् च तथापराः
काहींचे डोळे कमळाच्या पाकळ्यांसारखे, काहींचे निळ्या कमळासारखे, काहींचे दात वीजेसारखे चमकदार आणि काहींची देहयष्टी सडपातळ आहे.
कुटिलालकसंयुक्ताः सीमन्तेन विराजिताः ग्रीवाभरणसंयुक्ता माल्यदामविभूषिताः
वाकडी वेणी, मस्तकावर भांग, गळ्यात हार आणि फुलांच्या माळांनी त्या सजलेल्या आहेत.
कुण्डलै रत्नसंयुक्तैः कर्णपूरैर् मनोहरैः देवयोषित्प्रतीकाशा दृश्यन्ते शुभलक्षणाः
मुलायम रत्नजडित कुंडले, आकर्षक कर्णफुले, शुभ लक्षणांनी युक्त आणि देवांगनांसारख्या दिसतात.
दिव्यगीतवरैर् धन्यैः क्रीडमाना वराङ्गनाः वीणावेणुमृदङ्गैश् च पणवैश् चैव गोमुखैः
दिव्य गाण्यांनी आणि उत्तम वाद्यांच्या साथीने त्या सुंदर स्त्रिया आनंदाने खेळतात; वीणा, बासरी, मृदंग, पखवाज आणि गोमुख यांच्या सुरांत रमतात.
शङ्खदुन्दुभिनिर्घोषैर् नानावाद्यैर् मनोहरैः क्रीडन्त्यस् ताः सदा हृष्टा विलासिन्यः परस्परम्
शंख, डुगडुगी आणि विविध मोहक वाद्यांच्या गजरात त्या नेहमीच आनंदी, खेळकर स्त्रिया एकमेकींसोबत खेळतात.
एवमादि तथानेकगीतवाद्यविशारदाः दिवा रात्रौ समायुक्ताः कामोन्मत्ता वराङ्गनाः
अशा या अनेक प्रकारच्या गाण्यांत आणि वादनांत पारंगत, दिवस-रात्र एकत्र येणाऱ्या, कामाने वेड्या झालेल्या सुंदर स्त्रिया आहेत.
भिक्षुवैखानसैः सिद्धैः स्नातकैर् ब्रह्मचारिभिः मन्त्रसिद्धैस् तपःसिद्धैर् यज्ञसिद्धैर् निषेवितम्
तेथे भिक्षू, वानप्रस्थ, सिद्ध पुरुष, स्नातक, ब्रह्मचारी, मंत्रसिद्ध, तपस्वी आणि यज्ञसंपन्न लोक सेवा करतात.
इत्य् एवं ददृशे राजा क्षेत्रं परमशोभनम् अत्रैवाराधयिष्यामि भगवन्तं सनातनम्
अशा प्रकारे त्या राजाने ते परम सुंदर क्षेत्र पाहिले आणि मनात विचार केला—'इथेच मी सनातन भगवंताची पूजा करीन.'
जगद्गुरुं परं देवं परं पारं परं पदम् सर्वेश्वरेश्वरं विष्णुम् अनन्तम् अपराजितम्
जगाचा गुरु, परम देव, सर्वोच्च तीर, परम धाम, सर्वांचा स्वामी, विष्णू—अनंत आणि अजिंक्य.
इदं तन्मानसं तीर्थं ज्ञातं मे पुरुषोत्तमम् कल्पवृक्षो महाकायो न्यग्रोधो यत्र तिष्ठति
हेच ते मानसतीर्थ, जे मला पुरुषोत्तम म्हणून ज्ञात आहे, जिथे मोठा कल्पवृक्ष, विशाल वडाचा झाड उभे आहे.
प्रतिमा चेन्द्रनीलाख्या स्वयं देवेन गोपिता न चात्र दृश्यते चान्या प्रतिमा वैष्णवी शुभा
आणि तेथे इंद्रनील नावाची प्रतिमा आहे, जी स्वतः देवाने राखली आहे; इथे दुसरी कोणतीही शुभ वैष्णव प्रतिमा दिसत नाही.
तथा यत्नं करिष्यामि यथा देवो जगत्पतिः प्रत्यक्षं मम चाभ्येति विष्णुः सत्यपराक्रमः
म्हणून मी सर्वतोपरी प्रयत्न करीन, जेणेकरून जगाचा स्वामी, सत्यशक्ती असलेला विष्णू प्रत्यक्ष माझ्यासमोर प्रकट होईल.
यज्ञैर् दानैस् तपोभिश् च होमैर् ध्यानैस् तथार्चनैः उपवासैश् च विधिवच् चरेयं व्रतम् उत्तमम्
यज्ञ, दान, तप, होम, ध्यान, पूजा आणि योग्य उपवास यांनी मी हे श्रेष्ठ व्रत पाळीन.
अनन्यमनसा चैव तन्मना नान्यमानसः विष्ण्वायतनविन्यासे प्रारम्भं च करोम्य् अहम्
मन एकाग्र करून, दुसऱ्या कोणत्याही गोष्टीचा विचार न करता, मी विष्णूचे मंदिर बांधण्याचा प्रारंभ करतो.
एवं स पृथिवीपालश् चिन्तयित्वा द्विजोत्तमाः प्रासादार्थं हरेस् तत्र प्रारम्भम् अकरोत् तदा
अशा प्रकारे विचार करून, हे श्रेष्ठ ब्राह्मणांनो, त्या राजाने तेथे हरिच्या मंदिराचे बांधकाम सुरू केले.
आनाय्य गणकान् सर्वान् आचार्याञ् शास्त्रपारगान् भूमिं संशोध्य यत्नेन राजा तु परया मुदा
सर्व गणक आणि शास्त्रज्ञ आचार्यांना बोलावून, राजाने मोठ्या आनंदाने आणि काळजीपूर्वक भूमी शुद्ध केली.
ब्राह्मणैर् ज्ञानसंपन्नैर् वेदशास्त्रार्थपारगैः अमात्यैर् मन्त्रिभिश् चैव वास्तुविद्याविशारदैः
वेद आणि शास्त्रांचे अर्थ जाणणारे विद्वान ब्राह्मण, तसेच मंत्री आणि वास्तुशास्त्रात निपुण सल्लागार यांच्यासह,
तैः सार्धं स समालोच्य सुमुहूर्ते शुभे दिने सुचन्द्रतारासंयोगे ग्रहानुकूल्यसंयुते
त्यांच्याशी चर्चा करून, शुभ मुहूर्तावर, चांगल्या तारखा आणि ग्रहांची अनुकूलता असताना, एका शुभ दिवशी,
जयमङ्गलशब्दैश् च नानावाद्यैर् मनोहरैः वेदाध्ययननिर्घोषैर् गीतैः सुमधुरस्वरैः
जय आणि मंगलध्वनी, विविध मनोहारी वाद्ये, वेदपठणाचा गूंज आणि मधुर गाण्यांनी,
पुष्पलाजाक्षतैर् गन्धैः पूर्णकुम्भैः सदीपकैः ददाव् अर्घ्यं ततो राजा श्रद्धया सुसमाहितः
फुलं, लाज, अक्षता, सुगंध, दिव्यांनी सजलेली पूर्ण कलशे घेऊन, राजाने श्रद्धेने आणि एकाग्रतेने अर्घ्य अर्पण केला.