गोनेता गोप्रचारश् च गोवृषेश्वरवाहनः त्रैलोक्यगोप्ता गोविन्दो गोप्ता गोगर्ग एव च
तो गायींचा नेता आहे, गायींमध्ये वावरणारा आहे, बैलावर बसणारा स्वामी आहे, तीन लोकांचा रक्षक आहे, गोविंद आहे, रक्षक आहे आणि गायींमध्ये गर्ग आहे.
अखण्डचन्द्राभिमुखः सुमुखो दुर्मुखो ऽमुखः चतुर्मुखो बहुमुखो रणेष्व् अभिमुखः सदा
तो अखंड चंद्राकडे पाहणारा आहे, सुंदर चेहरा आहे, कठीण चेहरा आहे, चेहरा नसलेला आहे, चार तोंडे आहेत, अनेक तोंडे आहेत आणि नेहमी युद्धाकडे तोंड करून असतो.
हिरण्यगर्भः शकुनिर् धनदो ऽर्थपतिर् विराट् अधर्महा महादक्षो दण्डधारो रणप्रियः
तो हिरण्यगर्भ आहे, पक्षी आहे, धनद आहे, संपत्तीचा स्वामी आहे, विशाल आहे, मोठा अधर्म आहे, अत्यंत कुशल आहे, दंड धारण करणारा आहे, युद्धाला आवडणारा आहे.
तिष्ठन् स्थिरश् च स्थाणुश् च निष्कम्पश् च सुनिश्चलः दुर्वारणो दुर्विषहो दुःसहो दुरतिक्रमः
तो उभा आहे, स्थिर आहे, अचल आहे, हलत नाही, पूर्णपणे स्थिर आहे, आवरता येत नाही, सहन करणे कठीण आहे, सहन करणे अवघड आहे, पार करणे कठीण आहे.
दुर्धरो दुर्वशो नित्यो दुर्दर्पो विजयो जयः शशः शशाङ्कनयनशीतोष्णः क्षुत् तृषा जरा
त्याला धरता येत नाही, जवळ जाता येत नाही, तो शाश्वत आहे, त्याचा अभिमान मोडता येत नाही, तो विजयी आहे, विजयच आहे; शश आहे, चंद्रासारखी डोळे आहेत, थंड आणि गरम आहे, भूक, तहान, म्हातारपण आहे.
आधयो व्याधयश् चैव व्याधिहा व्याधिपश् च यः सह्यो यज्ञमृगव्याधो व्याधीनाम् आकरो ऽकरः
दुःख आणि आजार, आजारांचा नाश करणारा, आजारांचा स्वामी, सहन करणारा, यज्ञातील पशूंचा शिकारी, आजारांचा स्रोत आणि नसणारा आहे.
शिखण्डी पुण्डरीकश् च पुण्डरीकावलोकनः दण्डधृक् चक्रदण्डश् च रौद्रभागविनाशनः
तो शिखंडी आहे, तो पुंडरीक आहे, कमळाकडे पाहणारा आहे, काठी धरून असणारा आहे, चक्र आणि काठी असणारा आहे, रौद्राचा भाग नष्ट करणारा आहे.
विषपो ऽमृतपश् चैव सुरापः क्षीरसोमपः मधुपश् चापपश् चैव सर्वपश् च बलाबलः
तो विष पिणारा आहे, अमृत पिणारा आहे, देवांचे मद्य पिणारा आहे, दूध आणि सोम पिणारा आहे, मध पिणारा आहे, पाणी पिणारा आहे, सर्व काही पिणारा आहे, तो बलवान आणि दुर्बल दोन्ही आहे.
वृषाङ्गराम्भो वृषभस् तथा वृषभलोचनः वृषभश् चैव विख्यातो लोकानां लोकसंस्कृतः
त्याचे अंग वृषासारखे आहेत, तो स्वतः वृष आहे, वृषासारखी डोळे असणारा आहे, तो प्रसिद्ध वृष आहे, आणि जगांना शुद्ध करणारा आहे.
चन्द्रादित्यौ चक्षुषी ते हृदयं च पितामहः अग्निष्टोमस् तथा देहो धर्मकर्मप्रसाधितः
चंद्र आणि सूर्य हे तुझे डोळे आहेत, तुझे हृदय म्हणजे पितामह आहे; अग्निष्टोम हे तुझे शरीर आहे, जे धर्मकर्माने घडले आहे.
न ब्रह्मा न च गोविन्दः पुराण-ऋषयो न च माहात्म्यं वेदितुं शक्ता याथातथ्येन ते शिव
ब्रह्मा, गोविंदा किंवा प्राचीन ऋषी देखील, शंकरा, तुझे खरे महानत्व जसे आहे तसे जाणू शकत नाहीत.
शिवा या मूर्तयः सूक्ष्मास् ते मह्यं यान्तु दर्शनम् ताभिर् मां सर्वतो रक्ष पिता पुत्रम् इवौरसम्
शिवाच्या ज्या सूक्ष्म मूर्ती आहेत, त्या मला दर्शनाला येऊ देत. त्या रूपांनी तू मला सर्व बाजूंनी वडिलांनी आपल्या मुलाचे जसे रक्षण करावे तसे कर.
रक्ष मां रक्षणीयो ऽहं तवानघ नमो ऽस्तु ते भक्तानुकम्पी भगवान् भक्तश् चाहं सदा त्वयि
माझे रक्षण कर, कारण मी तुझ्या रक्षणास पात्र आहे, हे निष्पापा, तुला नमस्कार असो! भगवंत भक्तांवर दयाळू आहे, आणि मी नेहमीच तुझा भक्त आहे.
यः सहस्राण्य् अनेकानि पुंसाम् आवृत्य दुर्दृशाम् तिष्ठत्य् एकः समुद्रान्ते स मे गोप्तास्तु नित्यशः
जो एकटा, समुद्राच्या काठी, असंख्य आणि दिसायला कठीण अशा जीवांना वेढून उभा आहे, तो नेहमी माझा रक्षक असो.
यं विनिद्रा जितश्वासाः सत्त्वस्थाः समदर्शिनः ज्योतिः पश्यन्ति युञ्जानास् तस्मै योगात्मने नमः
ज्याला नेहमी जागृत, श्वासावर विजय मिळवलेले, मन शुद्ध ठेवणारे आणि सर्वांना सारखे पाहणारे, ध्यान करताना प्रकाश म्हणून पाहतात, त्या योगात्म्याला नमस्कार.
संभक्ष्य सर्वभूतानि युगान्ते समुपस्थिते यः शेते जलमध्यस्थस् तं प्रपद्ये ऽम्बुशायिनम्
युगाच्या शेवटी, जेव्हा वेळ येते, तेव्हा जो सर्व प्राणी गिळतो आणि पाण्यात मध्यभागी झोपतो, त्या पाण्यावर झोपणाऱ्याला मी शरण जातो.
प्रविश्य वदनं राहोर् यः सोमं पिबते निशि ग्रसत्य् अर्कं च स्वर्भानुर् भूत्वा सोमाग्निर् एव च
जो राहूच्या तोंडात जाऊन रात्री सोम पितो आणि सूर्य गिळतो, स्वरभानू होतो, आणि जो सोम आणि अग्नी आहे, तोच.
अङ्गुष्ठमात्राः पुरुषा देहस्थाः सर्वदेहिनाम् रक्षन्तु ते च मां नित्यं नित्यं चाप्याययन्तु माम्
सर्व जीवांच्या देहात अंगठ्याएवढ्या आकाराचे जे पुरुष वास करतात, ते मला नेहमी रक्षण करो आणि माझ्या कल्याणात नेहमी वाढ करो.
येनाप्य् उत्पादिता गर्भा अपो भागगताश् च ये तेषां स्वाहा स्वधा चैव आप्नुवन्ति स्वदन्ति च
ज्याच्यामुळे गर्भ निर्माण होतात, आणि जो पाण्यात आणि त्याच्या भागांत आहे, त्यांना स्वाहा आणि स्वधा या अर्पण पोहोचोत आणि ते त्याचा आस्वाद करो.
येन रोहन्ति देहस्थाः प्राणिनो रोदयन्ति च हर्षयन्ति न कृष्यन्ति नमस् तेभ्यस् तु नित्यशः
ज्यांच्यामुळे देहात राहणारे जीव वाढतात, रडतात, आनंद मानतात आणि त्यांना त्रास होत नाही, त्यांना नेहमी नमस्कार.
ये समुद्रे नदीदुर्गे पर्वतेषु गुहासु च वृक्षमूलेषु गोष्ठेषु कान्तारगहनेषु च
जे समुद्रात, नद्यांच्या किल्ल्यांमध्ये, पर्वतांवर, गुहांमध्ये, झाडांच्या मुळाशी, गोठ्यात आणि घनदाट अरण्यात आहेत,
चतुष्पथेषु रथ्यासु चत्वरेषु सभासु च हस्त्यश्वरथशालासु जीर्णोद्यानालयेषु च
जे चौकात, रस्त्यांवर, वेशीत, सभांमध्ये, हत्ती, घोडा आणि रथांच्या तबेल्यांत, आणि जीर्ण बागा व घरांत आहेत,
येषु पञ्चसु भूतेषु दिशासु विदिशासु च इन्द्रार्कयोर् मध्यगता ये च चन्द्रार्करश्मिषु
जे पाचही भूतांत, दिशांत आणि उपदिशांत, इंद्र आणि सूर्य यांच्या मध्ये, आणि चंद्रसूर्याच्या किरणांत आहेत,
रसातलगता ये च ये च तस्मात् परं गताः नमस् तेभ्यो नमस् तेभ्यो नमस् तेभ्यस् तु सर्वशः
जे रसातळात राहतात आणि जे त्याहूनही पुढे गेले आहेत, त्यांना नमस्कार, त्यांना नमस्कार, सर्वांना नमस्कार.
सर्वस् त्वं सर्वगो देवः सर्वभूतपतिर् भवः सर्वभूतान्तरात्मा च तेन त्वं न निमन्त्रितः
देवा, तू सर्वत्र आहेस, सर्वांचा स्वामी आहेस, प्रत्येक सृष्टीच्या अंतर्यामी आहेस; म्हणून तुला निमंत्रण देण्याची गरजच नाही.
त्वम् एव चेज्यसे देव यज्ञैर् विविधदक्षिणैः त्वम् एव कर्ता सर्वस्य तेन त्वं न निमन्त्रितः
देवा, विविध प्रकारच्या यज्ञांनी आणि दानांनी फक्त तुझीच पूजा होते; सर्व कृत्यांचा करणारा तूच आहेस, म्हणून तुला निमंत्रण देण्याचा प्रश्नच येत नाही.
अथवा मायया देव मोहितः सूक्ष्मया तव तस्मात् तु कारणाद् वापि त्वं मया न निमन्त्रितः
किंवा देवा, तुझ्या सूक्ष्म मायेमुळे मी भ्रमित झालो असेल; किंवा दुसऱ्या कुठल्या कारणामुळे मी तुला बोलावले नाही.
प्रसीद मम देवेश त्वम् एव शरणं मम त्वं गतिस् त्वं प्रतिष्ठा च न चान्यो ऽस्तीति मे मतिः
देवतांचा स्वामी, कृपा कर माझ्यावर; तूच माझे आश्रय, तूच माझे ध्येय आणि आधार आहेस, आणि दुसरा कोणीच नाही, असे माझे ठाम मत आहे.
स्तुत्वैवं स महादेवं विरराम महामतिः भगवान् अपि सुप्रीतः पुनर् दक्षम् अभाषत
महामतीने अशा प्रकारे महादेवाची स्तुती करून थांबले; आणि भगवंत प्रसन्न होऊन पुन्हा दक्षाशी बोलू लागले.
परितुष्टो ऽस्मि ते दक्ष स्तवेनानेन सुव्रत बहुना तु किम् उक्तेन मत्समीपं गमिष्यसि
दक्ष, तुझ्या या सुंदर स्तोत्राने मी तृप्त झालो आहे; इतक्या शब्दांची गरज नाही, तू माझ्या सान्निध्यात येशील.