ह्रस्वो ऽतिमात्रो रक्ताक्षो हरिच्छ्मश्रुर् विभीषणः ऊर्ध्वकेशो ऽतिरोमाङ्गः शोणकर्णस् तथैव च
तो पुरुष उंचीने लहान पण प्रचंड, रक्तासारखे डोळे, पिवळसर दाढी, भयानक, केस ताठ उभे, अंगावर दाट केस, आणि कानही रक्तासारखे लाल होते.
करालकृष्णवर्णश् च रक्तवासास् तथैव च तं यज्ञं स महासत्त्वो ऽदहत् कक्षम् इवानलः
तो काळ्या रंगाचा, भयंकर आणि लाल वस्त्र घातलेला होता; त्या महाबलवानाने त्या यज्ञाला जणू कोरड्या गवतासारखे जाळून टाकले.
देवाश् च प्रद्रुताः सर्वे गता भीता दिशो दश तेन तस्मिन् विचरता विक्रमेण तदा तु वै
तो फिरत असताना सर्व देवता घाबरून दहा दिशांना पळून गेल्या.
पृथिवी व्यचलत् सर्वा सप्तद्वीपा समन्ततः महाभूते प्रवृत्ते तु देवलोकभयंकरे
त्या महाशक्तीने भयावह कृत्य करताच, सातही द्वीपांसह संपूर्ण पृथ्वी थरथर कापू लागली, आणि देवलोकालाही भीती वाटू लागली.
तदा चाहं महादेवम् अब्रवं प्रतिपूजयन् भवते ऽपि सुराः सर्वे भागं दास्यन्ति वै प्रभो
मग मी महादेवाची पूजा करून म्हणालो, 'प्रभो, सर्व देवता आपल्याला नक्कीच भाग देतील.'
क्रियतां प्रतिसंहारः सर्वदेवेश्वर त्वया इमाश् च देवताः सर्वा ऋषयश् च सहस्रशः
'सर्व देवतांचे स्वामी, आपण सर्व काही मागे घ्या; आणि या सर्व देवता आणि हजारो ऋषी...'
तव क्रोधान् महादेव न शान्तिम् उपलेभिरे यश् चैष पुरुषो जातः स्वेदजस् ते सुरर्षभ
महादेव, तुझ्या रागातून हा जीव जन्माला आला, हे देवश्रेष्ठ. तुझ्या क्रोधामुळे त्याला कधीच शांतता मिळाली नाही; हा पुरुष तुझ्या घामातून निर्माण झाला आहे.
ज्वरो नामैष धर्मज्ञ लोकेषु प्रचरिष्यति एकीभूतस्य न ह्य् अस्य धारणे तेजसः प्रभो
धर्मज्ञा, या जीवाला 'ज्वर' असे नाव आहे. तो सर्व लोकांत फिरत राहील. जेव्हा तो एकरूप होतो, तेव्हा त्याची ऊर्जा कोणालाही सहन होत नाही, प्रभो.
समर्था सकला पृथ्वी बहुधा सृज्यताम् अयम् इत्य् उक्तः स मया देवो भागे चापि प्रकल्पिते
ही संपूर्ण पृथ्वी समर्थ आहे; हा जीव अनेक रूपांत निर्माण व्हावा, असे मी त्या देवाला सांगितले आणि त्याचा एक भागही ठरवला.
भगवान् मां तथेत्य् आह देवदेवः पिनाकधृक् परां च प्रीतिम् अगमत् स स्वयं च पिनाकधृक्
भगवान, देवांचा देव, पिनाकधारी, मला 'तसेच होवो' असे म्हणाले आणि तो पिनाकधारी स्वतः अतिशय प्रसन्न झाला.
दक्षो ऽपि मनसा देवं भवं शरणम् अन्वगात् प्राणापानौ समारुध्य चक्षुःस्थाने प्रयत्नतः
दक्षानेही मनानेच भव या देवाचा आश्रय घेतला, प्राण-अपानावर लक्ष केंद्रित करून, डोळ्यांच्या जागी एकाग्रपणे पाहत.
विधार्य सर्वतो दृष्टिं बहुदृष्टिर् अमित्रजित् स्मितं कृत्वाब्रवीद् वाक्यं ब्रूहि किं करवाणि ते
सर्व बाजूंनी दृष्टी आवरून, अनेक डोळ्यांनी युक्त, शत्रूंवर विजय मिळवणाऱ्या देवाने हसत विचारले, 'काय सांग, मी तुझ्यासाठी काय करू?''
श्राविते च महाख्याने देवानां पितृभिः सह तम् उवाचाञ्जलिं कृत्वा दक्षो देवं प्रजापतिः भीतः शङ्कितचित्तस् तु सबाष्पवदनेक्षणः
देवतांसह पितरांनी ती मोठी कथा ऐकल्यावर, दक्ष प्रजापती भीतीने, शंका आणि अश्रूंनी भरलेल्या डोळ्यांनी, हात जोडून त्या देवाला म्हणाला.
यदि प्रसन्नो भगवान् यदि वाहं तव प्रियः यदि चाहम् अनुग्राह्यो यदि देयो वरो मम
जर भगवान प्रसन्न असतील, जर मी तुला प्रिय असेन, जर मला कृपा करायची असेल, आणि जर मला वर द्यायचा असेल—
यद् भक्ष्यं भक्षितं पीतं त्रासितं यच् च नाशितम् चूर्णीकृतापविद्धं च यज्ञसंभारम् ईदृशम्
जे काही अन्न खाल्ले, प्यायले, घाबरवून पळवले, नष्ट केले, जे पूड करून टाकले—अशा सर्व यज्ञसामग्रीबद्दल—
दीर्घकालेन महता प्रयत्नेन च संचितम् न च मिथ्या भवेन् मह्यं त्वत्प्रसादान् महेश्वर
हे सर्व दीर्घकाळ आणि मोठ्या प्रयत्नाने गोळा केले आहे—माझ्या कडून काहीही व्यर्थ जाऊ नये, महेश्वरा, तुझ्या कृपेने.
तथास्त्व् इत्य् आह भगवान् भगनेत्रहरो हरः धर्माध्यक्षं महादेवं त्र्यम्बकं च प्रजापतिः
'तसेच होवो' असे भगवान, भगाचे डोळे काढणारे हराने सांगितले आणि प्रजापतीने धर्माचे रक्षण करणाऱ्या, त्रिनेत्री महादेवाचे स्तवन केले.
जानुभ्याम् अवनीं गत्वा दक्षो लब्ध्वा भवाद् वरम् नाम्नां चाष्टसहस्रेण स्तुतवान् वृषभध्वजम्
गुडघ्यांनी पृथ्वीला स्पर्श करून, दक्षाने भवाकडून वर मिळवून, वृषध्वजाचे आठ हजार नावांनी स्तवन केले.
एवं दृष्ट्वा तदा दक्षः शंभोर् वीर्यं द्विजोत्तमाः प्राञ्जलिः प्रणतो भूत्वा संस्तोतुम् उपचक्रमे
शंभूचे सामर्थ्य पाहून, द्विजश्रेष्ठांनो, दक्षाने हात जोडून, नम्र होऊन, त्याचे स्तवन सुरू केले.
नमस् ते देवदेवेश नमस् ते ऽन्धकसूदन देवेन्द्र त्वं बलश्रेष्ठ देवदानवपूजित
देवतांचे देव, देवाधिदेव, अंधकासंहारक, तुला नमस्कार! देवेंद्र, तू बळात श्रेष्ठ आहेस, देव-दानव दोघांनी पूजिला जातोस.
सहस्राक्ष विरूपाक्ष त्र्यक्ष यक्षाधिपप्रिय सर्वतःपाणिपादस् त्वं सर्वतोक्षिशिरोमुखः
सहस्र डोळे, विचित्र डोळे, तीन डोळे, यक्षाधिपतीचे प्रिय, तुझे हात-पाय सर्वत्र आहेत, सर्व बाजूंना तुझे तोंड, डोळे, शिर आहेत.
सर्वतःश्रुतिमांल् लोके सर्वम् आवृत्य तिष्ठसि शङ्कुकर्णो महाकर्णः कुम्भकर्णो ऽर्णवालयः
सर्वत्र ऐकू येणारा, सर्वत्र व्यापून उभा असलेला, शंखासारखे कान, मोठे कान, कुंभासारखे कान असलेला, समुद्राने वेढलेला.
गजेन्द्रकर्णो गोकर्णः शतकर्णो नमो ऽस्तु ते शतोदरः शतावर्तः शतजिह्वः सनातनः
गजेंद्रासारखे कान, गोकर्ण, शंभर कान असलेला—तुला नमस्कार! शंभर पोट, शंभर वावटळ, शंभर जिभा असलेला, सनातन.
गायन्ति त्वां गायत्रिणो अर्चयन्त्य् अर्कम् अर्किणः देवदानवगोप्ता च ब्रह्मा च त्वं शतक्रतुः
गायत्रीचे गायक तुझे गाणे गातात; सूर्यपूजक तुझी पूजा करतात. देव-दानवांचे रक्षण करणारा, तूच ब्रह्मा, तूच शतक्रतु (इंद्र) आहेस.
मूर्तिमांस् त्वं महामूर्तिः समुद्रः सरसां निधिः त्वयि सर्वा देवता हि गावो गोष्ठ इवासते
तू साकार आहेस, महान रूप आहेस, सगळ्या पाण्यांचा सागर आहेस; तुझ्यात सर्व देवता जशा गायी गोठ्यात राहतात तशा वास करतात.
त्वत्तः शरीरे पश्यामि सोमम् अग्निजलेश्वरम् आदित्यम् अथ विष्णुं च ब्रह्माणं सबृहस्पतिम्
तुझ्या देहात मला सोम, अग्नी, जलाचा स्वामी, आदित्य, विष्णु, ब्रह्मा आणि बृहस्पती दिसतात.
क्रिया करणकार्ये च कर्ता कारणम् एव च असच् च सदसच् चैव तथैव प्रभवाव्ययौ
सर्व कृती, साधन आणि फळ यात तूच कर्ता आणि कारण आहेस; असणारे आणि नसणारे, तसेच उत्पत्ती आणि अविनाशीपणाही तूच आहेस.
नमो भवाय शर्वाय रुद्राय वरदाय च पशूनां पतये चैव नमो ऽस्त्व् अन्धकघातिने
भव, शर्व, रुद्र, वर देणारा, पशूंचा स्वामी आणि अंधकाचा संहार करणारा तुला नमस्कार.
त्रिजटाय त्रिशीर्षाय त्रिशूलवरधारिणे त्र्यम्बकाय त्रिनेत्राय त्रिपुरघ्नाय वै नमः
तीन वेण्या असणारा, तीन डोकी असणारा, त्रिशूल धारण करणारा, त्र्यंबक, तीन डोळ्यांचा आणि त्रिपुराचा नाश करणारा तुला नमस्कार.
नमश् चण्डाय मुण्डाय विश्वचण्डधराय च दण्डिने शङ्कुकर्णाय दण्डिदण्डाय वै नमः
चंड, मुंड, विश्वाचा चंड धारण करणारा, दंड धरणारा, शंखासारखे कान असणारा आणि दंडधारी तुला नमस्कार.