ततो रुद्रप्रयुक्तेन सिंहवेषेण लीलया देव्या मन्युकृतं ज्ञात्वा हतो दक्षस्य स क्रतुः
मग रुद्रांच्या आज्ञेने देवीने सिंहाचं रूप घेतलं आणि तिच्या रागामुळे दक्षाचं यज्ञ नष्ट झालं हे तिने जाणलं.
मन्युना च महाभीमा भद्रकाली महेश्वरी आत्मनः कर्मसाक्षित्वे तेन सार्धं सहानुगा
मग भद्रकाळी, ही महाभयंकर महेश्वरी, आपल्या सख्या सोबत आणि रागासहित, स्वतःच्या कृत्याची साक्षीदार झाली.
स एष भगवान् क्रोधः प्रेतावासकृतालयः वीरभद्रेति विख्यातो देव्या मन्युप्रमार्जकः
हा भगवंत म्हणजेच तो राग आहे, जो प्रेतांच्या वासात राहतो, वीरभद्र म्हणून प्रसिद्ध आहे आणि देवीच्या रागाचा नाश करणारा आहे.
सो ऽसृजद् रोमकूपेभ्य आत्मनैव गणेश्वरान् रुद्रानुगान् गणान् रौद्रान् रुद्रवीर्यपराक्रमान्
मग त्याने आपल्या शरीराच्या रोमकूपातून रुद्राचे अनुयायी, रौद्र आणि बलवान असे गणेश्वर निर्माण केले.
रुद्रस्यानुचराः सर्वे सर्वे रुद्रपराक्रमाः ते निपेतुस् ततस् तूर्णं शतशो ऽथ सहस्रशः
हे सर्व रुद्रांचे सेवक, रुद्राच्या सामर्थ्याने भरलेले, शेकडो-हजारोंनी तिथे झपाट्याने उतरले.
ततः किलकिलाशब्द आकाशं पूरयन्न् इव समभूत् सुमहान् विप्राः सर्वरुद्रगणैः कृतः
मग सर्व रुद्रगणांनी असा मोठा गोंगाट केला की जणू आकाश भरून गेलं, हे ऋषींनो.
तेन शब्देन महता त्रस्ताः सर्वे दिवौकसः पर्वताश् च व्यशीर्यन्त चकम्पे च वसुंधरा
त्या मोठ्या आवाजाने स्वर्गातील सर्व लोक घाबरले, पर्वत तुटले आणि पृथ्वीही थरथरली.
मरुतश् च ववुः क्रूराश् चुक्षुभे वरुणालयः अग्नयो वै न दीप्यन्ते न चादीप्यत भास्करः
वारे जोरात वाहू लागले, वरुणाचं स्थान हललं, अग्नी पेटत नव्हते आणि सूर्यही चमकत नव्हता.
ग्रहा नैव प्रकाशन्ते नक्षत्राणि न तारकाः ऋषयो न प्रभासन्ते न देवा न च दानवाः
ग्रह, नक्षत्रं, तारे काहीच चमकत नव्हते; ऋषी, देव किंवा दानव कुणाच्याही अंगावर तेज नव्हतं.
एवं हि तिमिरीभूते निर्दहन्ति गणेश्वराः प्रभञ्जन्त्य् अपरे यूपान् घोरान् उत्पाटयन्ति च
अशा प्रकारे अंधार पसरला असताना, गणेश्वर सगळं जाळू लागले; काहींनी भयंकर यूप मोडले आणि उपटून टाकले.
प्रणदन्ति तथा चान्ये विकुर्वन्ति तथा परे त्वरितं वै प्रधावन्ति वायुवेगा मनोजवाः
काहींनी मोठ्याने गर्जना केली, काही विचित्र आवाज काढू लागले, तर काही वाऱ्यासारख्या आणि मनासारख्या वेगाने धावू लागले.
चूर्ण्यन्ते यज्ञपात्राणि यज्ञस्यायतनानि च शीर्यमाणान्य् अदृश्यन्त तारा इव नभस्तलात्
यज्ञाची पात्रं आणि वेदिका तुटून चुरचुर झाली; तुटताना त्या जणू आकाशातून तारे गायब व्हावेत तशा दिसेनाशा झाल्या.
दिव्यान्नपानभक्ष्याणां राशयः पर्वतोपमाः क्षीरनद्यस् तथा चान्या घृतपायसकर्दमाः
पर्वताएवढ्या मोठ्या दिव्य अन्नपानाचे ढीग, दूधाच्या आणि तुपाच्या, पायसाच्या, दह्याच्या नद्या तिथे दिसू लागल्या.
मधुमण्डोदका दिव्याः खण्डशर्करवालुकाः षड्रसान् निवहन्त्य् अन्या गुडकुल्या मनोरमाः
मधाचं पाणी वाहणाऱ्या दिव्य धारांमध्ये साखरेच्या रेती होत्या, आणि गोडगोड गुळाच्या सुंदर ओढ्या सहा रसांनी भरलेल्या होत्या.
उच्चावचानि मांसानि भक्ष्याणि विविधानि च यानि कानि च दिव्यानि लेह्यचोष्याणि यानि च
तेथे उंचसखल आणि विविध प्रकारचे मांस, तसेच चाटायला आणि शोषायला मिळणाऱ्या सर्व प्रकारच्या दिव्य पदार्थांचा साठा होता.
भुञ्जन्ति विविधैर् वक्त्रैर् विलुम्पन्ति क्षिपन्ति च रुद्रकोपा महाकोपाः कालाग्निसदृशोपमाः
अनेक तोंडांनी ते खात, ओरबाडत आणि विखुरत होते; रुद्राच्या रागाने पेटून, त्यांचा कोप प्रलयाच्या आगीसारखा होता.
भक्षयन्तो ऽथ शैलाभा भीषयन्तश् च सर्वतः क्रीडन्ति विविधाकाराश् चिक्षिपुः सुरयोषितः
ते डोंगरासारखे खात, सर्वत्र भीती पसरवत, विविध रूपांनी खेळत आणि देव स्त्रियांना इकडून तिकडे फेकत होते.
एवं गणाश् च तैर् युक्तो वीरभद्रः प्रतापवान् रुद्रकोपप्रयुक्तश् च सर्वदेवैः सुरक्षितम्
अशा प्रकारे त्या सर्व गणांसह, तेजस्वी वीरभद्र, रुद्राच्या रागाने प्रेरित होऊन, सर्व देवांनी संरक्षित केला गेला.
तं यज्ञम् अदहच् छीघ्रं भद्रकाल्याः समीपतः चक्रुर् अन्ये तथा नादान् सर्वभूतभयंकरान्
भद्रकाळीजवळ त्या यज्ञाचा त्यांनी पटकन नाश केला, आणि इतरांनी असे भयंकर आवाज केले की सर्व प्राण्यांमध्ये भीती पसरली.
छित्त्वा शिरो ऽन्ये यज्ञस्य व्यनदन्त भयंकरम् ततः शक्रादयो देवा दक्षश् चैव प्रजापतिः ऊचुः प्राञ्जलयो भूत्वा कथ्यतां को भवान् इति
काहींनी त्या यज्ञाचे डोके छाटले आणि भयंकर आरोळ्या ठोकल्या; मग इंद्र आणि इतर देवता, तसेच दक्ष प्रजापती, हात जोडून म्हणाले, 'आपण कोण आहात, कृपया सांगा.'
नाहं देवो न दैत्यो वा न च भोक्तुम् इहागतः नैव द्रष्टुं च देवेन्द्रा न च कौतूहलान्विताः
मी ना देव आहे, ना दैत्य, ना इथे काही घेण्यासाठी आलोय; आणि हे देवेंद्रांनो, मी पाहायला किंवा कुतूहलानेही आलो नाही.
दक्षयज्ञविनाशार्थं संप्राप्तो ऽहं सुरोत्तमाः वीरभद्रेति विख्यातो रुद्रकोपाद् विनिःसृतः
हे श्रेष्ठ देवांनो, मी इथे दक्षाच्या यज्ञाचा नाश करण्यासाठी आलो आहे; मला वीरभद्र म्हणून ओळखले जाते, आणि मी रुद्राच्या क्रोधातून उत्पन्न झालो आहे.
भद्रकाली च विख्याता देव्याः क्रोधाद् विनिर्गता प्रेषिता देवदेवेन यज्ञान्तिकम् उपागता
भद्रकाळी असे नाव मिळालेली देवीच्या रागातून निर्माण झाली, देवाधिदेवांनी तिला पाठवले आणि ती यज्ञस्थळी आली आहे.
शरणं गच्छ राजेन्द्र देवदेवम् उमापतिम् वरं क्रोधो ऽपि देवस्य न वरः परिचारकैः
राजाधिराज, देवाधिदेव उमापती यांच्या चरणी शरण जा; कारण देवाच्या क्रोधालाही त्याचे सेवक सहन करू शकत नाहीत.
निखातोत्पाटितैर् यूपैर् अपविद्धैस् ततस् ततः उत्पतद्भिः पतद्भिश् च गृध्रैर् आमिषगृध्नुभिः
यज्ञाचे खांब उखडून इकडे तिकडे फेकले गेले, आणि मांसासाठी लालायित असलेले गिधाडे वर उडत आणि खाली झेपावत होती.
पक्षवातविनिर्धूतैः शिवारुतविनादितैः स तस्य यज्ञो नृपतेर् बाध्यमानस् तदा गणैः
त्यांच्या पंखांच्या वाऱ्याने सर्वत्र धूळ उडत होती, शिवाच्या गर्जना घुमत होत्या, आणि त्या वेळी राजाच्या यज्ञाला त्या गणांनी त्रास दिला.
आस्थाय मृगरूपं वै खम् एवाभ्यपतत् तदा तं तु यज्ञं तथारूपं गच्छन्तम् उपलभ्य सः
मृगाचे रूप धारण करून तो यज्ञ आकाशात उडी मारून पळाला; आणि तो यज्ञ असे रूप घेऊन पळताना त्याने पाहिले.
धनुर् आदाय बाणं च तदर्थम् अगमत् प्रभुः ततस् तस्य गणेशस्य क्रोधाद् अमिततेजसः
त्या वेळी त्या पराक्रमीने धनुष्य आणि बाण उचलले; आणि त्या गणाधिपतीच्या प्रचंड रागातून,
ललाटात् प्रसृतो घोरः स्वेदबिन्दुर् बभूव ह तस्मिन् पतितमात्रे च स्वेदबिन्दौ तदा भुवि
त्याच्या कपाळातून एक भयंकर घामाचा थेंब बाहेर पडला; आणि तो थेंब जमिनीवर पडताच,
प्रादुर्भूतो महान् अग्निर् ज्वलत्कालानलोपमः तत्रोदपद्यत तदा पुरुषो द्विजसत्तमाः
तेथे एक प्रचंड ज्वलंत अग्नी प्रकट झाला, जणू प्रलयकाळचा अग्नी; आणि त्यातून, हे श्रेष्ठ द्विजांनो, एक पुरुष उत्पन्न झाला.