ततः शतसहस्रांशुर् अव्यक्तश् च पुनः स्वयम् कृत्वा द्वादशधात्मानम् आदित्यम् उपपद्यते
मग हजार किरणांचा, स्वतः अदृश्य असलेला सूर्य, स्वतःला बारा भागांत विभागून, आदित्य म्हणून प्रकट होतो.
इन्द्रो धाताथ पर्जन्यस् त्वष्टा पूषार्यमा भगः विवस्वान् विष्णुर् अंशश् च वरुणो मित्र एव च
इंद्र, धाता, पर्जन्य, त्वष्टा, पूषा, अर्यमान, भग, विवस्वान, विष्णू, अंश, वरुण आणि मित्र—
आभिर् द्वादशभिस् तेन सूर्येण परमात्मना कृत्स्नं जगद् इदं व्याप्तं मूर्तिभिश् च द्विजोत्तमाः
या बारा रूपांनी तो परमात्मा सूर्य, हे श्रेष्ठ ब्राह्मणहो, आपल्या रूपांनी हे सर्व जग व्यापून राहतो.
तस्य या प्रथमा मूर्तिर् आदित्यस्येन्द्रसंज्ञिता स्थिता सा देवराजत्वे देवानां रिपुनाशिनी
त्याच्या पहिल्या रूपाला 'इंद्र' असे नाव आहे. ते देवांचा राजा म्हणून उभे आहे आणि देवांचे शत्रू नष्ट करणारे आहे.
द्वितीया तस्य या मूर्तिर् नाम्ना धातेति कीर्तिता स्थिता प्रजापतित्वेन विविधाः सृजते प्रजाः
त्याच्या दुसऱ्या रूपाला 'धाता' असे नाव आहे. ते प्रजापती म्हणून राहते आणि विविध प्रजांची निर्मिती करते.
तृतीयार्कस्य या मूर्तिः पर्जन्य इति विश्रुता मेघेष्व् एव स्थिता सा तु वर्षते च गभस्तिभिः
सूर्याचे तिसरे रूप 'पर्जन्य' म्हणून प्रसिद्ध आहे. ते मेघांमध्ये राहते आणि आपल्या किरणांनी पाऊस पाडते.
चतुर्थी तस्य या मूर्तिर् नाम्ना त्वष्टेति विश्रुता स्थिता वनस्पतौ सा तु ओषधीषु च सर्वतः
त्याचे चौथे रूप 'त्वष्टा' म्हणून ओळखले जाते. ते झाडांमध्ये आणि सर्वत्र औषधींमध्ये वास करते.
पञ्चमी तस्य या मूर्तिर् नाम्ना पूषेति विश्रुता अन्ने व्यवस्थिता सा तु प्रजां पुष्णाति नित्यशः
त्याचे पाचवे रूप 'पूषा' म्हणून ओळखले जाते. ते अन्नात वास करते आणि नेहमी सर्व प्रजांचे पोषण करते.
मूर्तिः षष्ठी रवेर् या तु अर्यमा इति विश्रुता वायोः संसरणा सा तु देवेष्व् एव समाश्रिता
रवीचे सहावे रूप 'अर्यमान' म्हणून प्रसिद्ध आहे. ते वाऱ्याच्या गतीत आहे आणि देवांमध्ये वास करते.
भानोर् या सप्तमी मूर्तिर् नाम्ना भगेति विश्रुता भूयिष्व् अवस्थिता सा तु शरीरेषु च देहिनाम्
सूर्याचे सातवे रूप 'भग' या नावाने ओळखले जाते. ते समृद्धीत आणि सर्व प्राण्यांच्या शरीरात वास करते.
मूर्तिर् या त्व् अष्टमी तस्य विवस्वान् इति विश्रुता अग्नौ प्रतिष्ठिता सा तु पचत्य् अन्नं शरीरिणाम्
त्याचे आठवे रूप 'विवस्वान' म्हणून प्रसिद्ध आहे. ते अग्नीत वास करते आणि सर्व प्राण्यांचे अन्न शिजवते.
नवमी चित्रभानोर् या मूर्तिर् विष्णुश् च नामतः प्रादुर्भवति सा नित्यं देवानाम् अरिसूदनी
चमकत्या सूर्याचे नववे रूप 'विष्णू' या नावाने ओळखले जाते. ते नेहमी प्रकट होते आणि देवांचे शत्रू नष्ट करते.
दशमी तस्य या मूर्तिर् अंशुमान् इति विश्रुता वायौ प्रतिष्ठिता सा तु प्रह्लादयति वै प्रजाः
त्याचे दहावे रूप 'अंशुमान' म्हणून प्रसिद्ध आहे. ते वाऱ्यात वास करते आणि प्रजांना आनंद देते.
मूर्तिस् त्व् एकादशी भानोर् नाम्ना वरुणसंज्ञिता जलेष्व् अवस्थिता सा तु प्रजां पुष्णाति नित्यशः
भानूचे अकरावे रूप 'वरुण' या नावाने ओळखले जाते. ते पाण्यात वास करते आणि नेहमी प्रजांचे पोषण करते.
मूर्तिर् या द्वादशी भानोर् नाम्ना मित्रेति संज्ञिता लोकानां सा हितार्थाय स्थिता चन्द्रसरित्तटे
सूर्याची द्वादशावी मूर्ती, जी मित्र या नावाने ओळखली जाते, चंद्रनदीच्या काठी सर्व लोकांच्या कल्याणासाठी स्थिर आहे.
वायुभक्षस् तपस् तेपे स्थित्वा मैत्रेण चक्षुषा अनुगृह्णन् सदा भक्तान् वरैर् नानाविधैस् तु सः
त्याने फक्त वायूवर उपवास करत कठोर तप केला, मैत्रीच्या दृष्टीने स्थिर राहून, नेहमी भक्तांना विविध वर देत राहिला.
एवं सा जगतां मूर्तिर् हिता विहिता पुरा तत्र मित्रः स्थितो यस्मात् तस्मान् मित्रं परं स्मृतम्
अशा प्रकारे, जगाच्या हितासाठी ही मूर्ती पूर्वीपासूनच स्थापन झाली आहे; मित्र तिथे स्थिर राहिल्यामुळे त्याला श्रेष्ठ मित्र म्हणून ओळखले जाते.
आभिर् द्वादशभिस् तेन सवित्रा परमात्मना कृत्स्नं जगद् इदं व्याप्तं मूर्तिभिश् च द्विजोत्तमाः
या बारा मूर्तींनी, हे श्रेष्ठ द्विजांनो, परमात्मा सविता संपूर्ण जग व्यापून राहिला आहे.
तस्माद् ध्येयो नमस्यश् च द्वादशस्थासु मूर्तिषु भक्तिमद्भिर् नरैर् नित्यं तद्गतेनान्तरात्मना
म्हणून, या बारा स्थानांमध्ये त्या मूर्तींना भक्तीने, मनोभावे आणि एकाग्रतेने नेहमी ध्यान करून वंदन करावे.
इत्य् एवं द्वादशादित्यान् नमस्कृत्वा तु मानवः नित्यं श्रुत्वा पठित्वा च सूर्यलोके महीयते
अशा रीतीने द्वादश आदित्यांना वंदन करून, जो मनुष्य रोज हे ऐकतो आणि म्हणतो, त्याला सूर्यलोकात मोठा सन्मान मिळतो.
यदि तावद् अयं सूर्यश् चादिदेवः सनातनः ततः कस्मात् तपस् तेपे वरेप्सुः प्राकृतो यथा
जर हा सूर्य आदिदेव आणि सनातन आहे, तर मग त्याने वर मागण्यासाठी, सामान्य माणसासारखे, तप का केले?
एतद् वः संप्रवक्ष्यामि परं गुह्यं विभावसोः पृष्टं मित्रेण यत् पूर्वं नारदाय महात्मने
हे अगदी गुप्त रहस्य मी तुम्हाला सांगतो, जे मित्राने पूर्वी विचारले होते आणि महात्मा नारदाला सांगितले होते.
प्राङ् मयोक्तास् तु युष्मभ्यं रवेर् द्वादश मूर्तयः मित्रश् च वरुणश् चोभौ तासां तपसि संस्थितौ
पूर्वी मी तुम्हाला सूर्याच्या बारा मूर्तींबद्दल सांगितले; त्यात मित्र आणि वरुण दोघेही तप करत होते.
अब्भक्षो वरुणस् तासां तस्थौ पश्चिमसागरे मित्रो मित्रवने चास्मिन् वायुभक्षो ऽभवत् तदा
त्यात वरुण पाण्यावर उपवास करत पश्चिम समुद्रावर राहिला, आणि मित्र वायूवर उपवास करत या मित्रवनात होता.
अथ मेरुगिरेः शृङ्गात् प्रच्युतो गन्धमादनात् नारदस् तु महायोगी सर्वांल् लोकांश् चरन् वशी
मग मेरू पर्वताच्या गंधमादन शिखरावरून, महायोगी आणि संयमी नारद सर्व लोकांत फिरत होता.
आजगामाथ तत्रैव यत्र मित्रो ऽचरत् तपः तं दृष्ट्वा तु तपस्यन्तं तस्य कौतूहलं ह्य् अभूत्
तो तिथे आला, जिथे मित्र तप करत होता; त्याला तप करताना पाहून त्याच्या मनात कुतूहल निर्माण झाले.
यो ऽक्षयश् चाव्ययश् चैव व्यक्ताव्यक्तः सनातनः धृतम् एकात्मकं येन त्रैलोक्यं सुमहात्मना
जो अविनाशी, अचल, प्रकट आणि अप्रकट, सनातन आहे, आणि ज्याने त्रैलोक्य एकात्मतेने धारण केले आहे, तो महात्मा.
यः पिता सर्वदेवानां पराणाम् अपि यः परः अयजद् देवताः कास् तु पितॄन् वा कान् असौ यजेत् इति संचिन्त्य मनसा तं देवं नारदो ऽब्रवीत्
जो सर्व देवांचा पिता आहे, आणि श्रेष्ठांपेक्षाही श्रेष्ठ आहे, नारदाने मनात विचार केला, ‘हा कोणत्या देवतेची किंवा पितरांची पूजा करतो?’ आणि त्या देवाला विचारले.
वेदेषु सपुराणेषु साङ्गोपाङ्गेषु गीयसे त्वम् अजः शाश्वतो धाता त्वं निधानम् अनुत्तमम्
वेद आणि पुराणांसह सर्व अंग-उपांगांत तू अजन्मा, शाश्वत, सृष्टीकर्ता आणि श्रेष्ठ आधार म्हणून गायला जातोस.
भूतं भव्यं भवच् चैव त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम् चत्वारश् चाश्रमा देव गृहस्थाद्यास् तथैव हि
भूत, भविष्य आणि वर्तमान सर्व काही तुझ्यातच आहे; आणि चार आश्रम, गृहीस्थादी, हे देखील तुझ्यातच स्थिर आहेत, हे देव.