शुक्लपक्षस्य सप्तम्याम् उपवासपरो नरः सर्वशुक्लोपहारेण पूजयेद् यस् तु भास्करम्
शुक्लपक्षातील सातव्या दिवशी, जो उपवास करतो आणि सर्व शुद्ध वस्तूंनी भास्कराची पूजा करतो.
सर्वपापविनिर्मुक्तः सूर्यलोकं स गच्छति अर्कसंपुटसंयुक्तम् उदकं प्रसृतं पिबेत्
जो सर्व पापांपासून मुक्त होतो, तो सूर्यलोकात पोहोचतो; त्याने सूर्याशी संबंधित पात्रात अर्पण केलेलं पाणी प्यावं.
क्रमवृद्ध्या चतुर्विंशम् एकैकं क्षपयेत् पुनः द्वाभ्यां संवत्सराभ्यां तु समाप्तनियमो भवेत्
क्रमाने वाढवत जाऊन, प्रत्येक चोवीसाव्या दिवशी एक दिवस सोडावा. दोन वर्षे पूर्ण झाली की, हा नियम संपतो.
सर्वकामप्रदा ह्य् एषा प्रशस्ता ह्य् अर्कसप्तमी शुक्लपक्षस्य सप्तम्यां यदादित्यदिनं भवेत्
ही अर्कसप्तमी सर्व इच्छांची पूर्तता करणारी म्हणून प्रसिद्ध आहे. शुक्ल पक्षातील सप्तमी आणि सूर्यवार एकत्र आले की, ती फारच शुभ मानली जाते.
सप्तमी विजया नाम तत्र दत्तं महत् फलम् स्नानं दानं तपो होम उपवासस् तथैव च
ही सप्तमी 'विजया' म्हणून ओळखली जाते. या दिवशी केलेले दान, स्नान, तप, होम आणि उपवास फार मोठे फळ देतात.
सर्वं विजयसप्तम्यां महापातकनाशनम् ये चादित्यदिने प्राप्ते श्राद्धं कुर्वन्ति मानवाः
विजयसप्तमीला केलेले सर्व कर्म मोठ्या पापांचा नाश करते. आणि जे लोक सूर्यवाराला श्राद्ध करतात—
यजन्ति च महाश्वेतं ते लभन्ते यथेप्सितम् येषां धर्म्याः क्रियाः सर्वाः सदैवोद्दिश्य भास्करम्
—आणि जे महाश्वेताचे पूजन करतात, त्यांना हवी ती सर्व कामना मिळते. त्यांच्या सर्व धर्मकृत्ये नेहमीच भास्करासाठी समर्पित असतात.
न कुले जायते तेषां दरिद्रो व्याधितो ऽपि वा श्वेतया रक्तया वापि पीतमृत्तिकयापि वा
त्यांच्या घरात कधीच कोणी गरीब किंवा आजारी जन्मत नाही, मग ते पूजन पांढऱ्या, लाल किंवा पिवळ्या मातीने केले असो.
उपलेपनकर्ता तु चिन्तितं लभते फलम् चित्रभानुं विचित्रैस् तु कुसुमैश् च सुगन्धिभिः
जो उटणे लावतो, त्याच्या मनातील इच्छा पूर्ण होते. आणि चित्रभानूचे पूजन विविध सुगंधी फुलांनी करावे.
पूजयेत् सोपवासो यः स कामान् ईप्सितांल् लभेत् घृतेन दीपं प्रज्वाल्य तिलतैलेन वा पुनः
जो उपवास करून पूजन करतो, त्याला हवी ती सर्व कामना मिळते. तूप किंवा तीळतेलाने दिवा लावावा.
आदित्यं पूजयेद् यस् तु चक्षुषा न स हीयते दीपदाता नरो नित्यं ज्ञानदीपेन दीप्यते
जो डोळ्यांनीच आदित्याचे पूजन करतो, त्याची कधीही हानी होत नाही. जो नेहमी दिवा देतो, तो ज्ञानाच्या प्रकाशाने उजळतो.
तिलाः पवित्रं तैलं वा तिलगोदानम् उत्तमम् अग्निकार्ये च दीपे च महापातकनाशनम्
तीळ, शुद्ध तेल किंवा उत्तम तीळदुग्ध—हे अग्निकर्मात किंवा दिव्यात वापरल्यास मोठ्या पापांचा नाश होतो.
दीपं ददाति यो नित्यं देवतायतनेषु च चतुष्पथेषु रथ्यासु रूपवान् सुभगो भवेत्
जो नेहमी देवळात, चौकात किंवा रस्त्यावर दिवा देतो, तो देखणा आणि भाग्यवान होतो.
हविर्भिः प्रथमः कल्पो द्वितीयश् चौषधीरसैः वसामेदोस्थिनिर्यासैर् न तु देयः कथंचन
पहिला दिवा हविर्द्रव्यांनी, दुसरा औषधी रसांनी करावा. पण कधीही मेद, चरबी किंवा हाडाच्या साराने दिवा देऊ नये.
भवेद् ऊर्ध्वगतिर् दीपो न कदाचिद् अधोगतिः दाता दीप्यति चाप्य् एवं न तिर्यग्गतिम् आप्नुयात्
दिवा नेहमी वरच जातो, कधीही खाली जात नाही. दिवा देणारा उजळतो आणि त्याला नीच जन्म मिळत नाही.
ज्वलमानं सदा दीपं न हरेन् नापि नाशयेत् दीपहर्ता नरो बन्धं नाशं क्रोधं तमो व्रजेत्
सतत जळणारा दिवा कधीही चोरू नये किंवा विझवू नये. दिवा चोरणारा माणूस बंधन, नाश, राग आणि अंधार अनुभवतो.
दीपदाता स्वर्गलोके दीपमालेव राजते यः समालभते नित्यं कुङ्कुमागुरुचन्दनैः
दिवा देणारा स्वर्गात दिव्यासारखा तेजस्वी दिसतो. जो नेहमी कुंकू, अगर आणि चंदनाने दिवा शोभवतो—
संपद्यते नरः प्रेत्य धनेन यशसा श्रिया रक्तचन्दनसंमिश्रै रक्तपुष्पैः शुचिर् नरः
—तो माणूस मृत्यूनंतर धन, कीर्ती आणि समृद्धी मिळवतो. आणि जो लाल चंदन व लाल फुलांनी शुद्ध राहतो—
उदये ऽर्घ्यं सदा दत्त्वा सिद्धिं संवत्सराल् लभेत् उदयात् परिवर्तेत यावद् अस्तमने स्थितः
सूर्योदयाला नेहमी अर्घ्य दिल्यास, एका वर्षात सिद्धी मिळते. सूर्योदयापासून सूर्यास्तापर्यंत हे व्रत करावे.
जपन्न् अभिमुखः किंचिन् मन्त्रं स्तोत्रम् अथापि वा आदित्यव्रतम् एतत् तु महापातकनाशनम्
सामोरा बसून जरी थोडा मंत्र किंवा स्तोत्र जपला, तरी हे आदित्यव्रत मोठ्या पापांचा नाश करते.
अर्घ्येण सहितं चैव सर्वे साङ्गं प्रदापयेत् उदये श्रद्धया युक्तः सर्वपापैः प्रमुच्यते
सर्व अंगांसह अर्घ्य दिलं पाहिजे. सूर्योदयाच्या वेळी श्रद्धेने हे केल्यास सर्व पापांतून मुक्ती मिळते.
सुवर्णधेनुअनड्वाहवसुधावस्त्रसंयुतम् अर्घ्यप्रदाता लभते सप्तजन्मानुगं फलम्
सोनं, गाय, बैल, जमीन आणि वस्त्र यांसह अर्घ्य दिल्यास, त्या व्यक्तीस सात जन्मांचं फळ मिळतं.
अग्नौ तोये ऽन्तरिक्षे च शुचौ भूम्यां तथैव च प्रतिमायां तथा पिण्ड्यां देयम् अर्घ्यं प्रयत्नतः
अग्नीमध्ये, पाण्यात, आकाशात, शुद्ध भूमीवर, प्रतिमेवर किंवा पिंडीवर अर्घ्य काळजीपूर्वक द्यावं.
नापसव्यं न सव्यं च दद्याद् अभिमुखः सदा सघृतं गुग्गुलं वापि रवेर् भक्तिसमन्वितः
नेहमी समोर पाहून, ना डावीकडे ना उजवीकडे वळून, तुपाने किंवा गूगुळाने, भक्तीने सूर्याला अर्घ्य द्यावं.
तत्क्षणात् सर्वपापेभ्यो मुच्यते नात्र संशयः श्रीवासं चतुरस्रं च देवदारुं तथैव च
त्या क्षणीच सर्व पापांतून मुक्ती मिळते—यात शंका नाही—चौरस पात्र किंवा देवदारूच्या पात्राचा वापर करावा.
कर्पूरागरुधूपानि दत्त्वा वै स्वर्गगामिनः अयने तूत्तरे सूर्यम् अथवा दक्षिणायने
कर्पूर आणि अगरधूप अर्पण केल्याने, सूर्याच्या उत्तरेकडे किंवा दक्षिणेकडे असतानाही, स्वर्गमार्ग मिळतो.
पूजयित्वा विशेषेण सर्वपापैः प्रमुच्यते विषुवेषूपरागेषु षडशीतिमुखेषु च
विशेष पूजन केल्यावर, संक्रांती, ग्रहण आणि अठ्ठ्याहत्तर विभागांच्या प्रारंभाला सर्व पापांतून मुक्ती मिळते.
पूजयित्वा विशेषेण सर्वपापैः प्रमुच्यते एवं वेलासु सर्वासु सर्वकालं च मानवः
विशेष पूजन केल्यावर सर्व पापांतून मुक्ती मिळते; म्हणून अशा सर्व वेळांना आणि नेहमीच माणसाने हे करावं.
भक्त्या पूजयते यो ऽर्कं सो ऽर्कलोके महीयते कृसरैः पायसैः पूपैः फलमूलघृतौदनैः
जो भक्तीने अर्काचा पूजन करतो, तो अर्कलोकात सन्मानित होतो; तांदूळ, दूध, पिठाचे पदार्थ, फळं, कंद, तूप आणि शिजवलेले अन्न अर्पण करावं.
बलिं कृत्वा तु सूर्याय सर्वान् कामान् अवाप्नुयात् घृतेन तर्पणं कृत्वा सर्वसिद्धो भवेन् नरः
सूर्याला बळी अर्पण केल्याने सर्व इच्छा पूर्ण होतात; तुपाने तर्पण केल्याने मनुष्य सर्व सिद्धी प्राप्त करतो.