पत्त्रं पुष्पं फलं तोयं यद् भक्त्या समुपाहृतम् प्रतिगृह्णन्ति तद् देवा नास्तिकान् वर्जयन्ति च
भक्तीने अर्पण केलेलं पान, फूल, फळ किंवा पाणी देव स्वीकारतात; पण नास्तिकांना ते नाकारतात.
भावशुद्धिः प्रयोक्तव्या नियमाचारसंयुता भावशुद्ध्या क्रियते यत् तत् सर्वं सफलं भवेत्
भावशुद्धीने, नियम आणि चांगल्या वर्तनासह, जे काही केलं जातं ते सर्व फळ देणारं होतं.
स्तुतिजप्योपहारेण पूजयापि विवस्वतः उपवासेन भक्त्या वै सर्वपापैः प्रमुच्यते
स्तुती, जप, अर्पण किंवा विवस्वानाची पूजा, तसेच भक्तीने उपवास केल्याने सर्व पापांपासून मुक्ती मिळते.
प्रणिधाय शिरो भूम्यां नमस्कारं करोति यः तत्क्षणात् सर्वपापेभ्यो मुच्यते नात्र संशयः
जो आपलं डोकं भूमीवर ठेवून नमस्कार करतो, तो त्या क्षणी सर्व पापांपासून मुक्त होतो—यात काहीच शंका नाही.
भक्तियुक्तो नरो यो ऽसौ रवेः कुर्यात् प्रदक्षिणाम् प्रदक्षिणीकृता तेन सप्तद्वीपा वसुंधरा
जो भक्तीभावाने सूर्याची प्रदक्षिणा करतो, त्याने जणू सातही द्वीपांची पृथ्वी प्रदक्षिणा केली असते.
सूर्यं मनसि यः कृत्वा कुर्याद् व्योमप्रदक्षिणाम् प्रदक्षिणीकृतास् तेन सर्वे देवा भवन्ति हि
जो मनात सूर्याला ठेवून आकाशाची प्रदक्षिणा करतो, त्याने सर्व देवतांची प्रदक्षिणा केली असते.
एकाहारो नरो भूत्वा षष्ठ्यां यो ऽर्चयते रविम् नियमव्रतचारी च भवेद् भक्तिसमन्वितः
जो एकदाच जेवून, सहाव्या दिवशी सूर्याची पूजा करतो आणि नियम व व्रत पाळतो, तो भक्तीने परिपूर्ण असतो.
सप्तम्यां वा महाभागाः सो ऽश्वमेधफलं लभेत् अहोरात्रोपवासेन पूजयेद् यस् तु भास्करम्
किंवा, हे पुण्यवान हो, सातव्या दिवशी जो दिवसरात्र उपवास करून भास्कराची पूजा करतो, त्याला अश्वमेध यज्ञाचं फळ मिळतं.
सप्तम्याम् अथवा षष्ठ्यां स याति परमां गतिम् कृष्णपक्षस्य सप्तम्यां सोपवासो जितेन्द्रियः
सहाव्या किंवा सातव्या दिवशी, विशेषतः कृष्णपक्षातील सातव्या दिवशी उपवास करून आणि इंद्रियांवर संयम ठेवून, तो परम अवस्था प्राप्त करतो.
सर्वरत्नोपहारेण पूजयेद् यस् तु भास्करम् पद्मप्रभेण यानेन सूर्यलोकं स गच्छति
जो सर्व रत्नांनी भास्कराची पूजा करतो आणि कमळासारख्या तेजस्वी वाहनाने प्रवास करतो, तो सूर्यलोकात पोहोचतो.
शुक्लपक्षस्य सप्तम्याम् उपवासपरो नरः सर्वशुक्लोपहारेण पूजयेद् यस् तु भास्करम्
शुक्लपक्षातील सातव्या दिवशी, जो उपवास करतो आणि सर्व शुद्ध वस्तूंनी भास्कराची पूजा करतो.
सर्वपापविनिर्मुक्तः सूर्यलोकं स गच्छति अर्कसंपुटसंयुक्तम् उदकं प्रसृतं पिबेत्
जो सर्व पापांपासून मुक्त होतो, तो सूर्यलोकात पोहोचतो; त्याने सूर्याशी संबंधित पात्रात अर्पण केलेलं पाणी प्यावं.
क्रमवृद्ध्या चतुर्विंशम् एकैकं क्षपयेत् पुनः द्वाभ्यां संवत्सराभ्यां तु समाप्तनियमो भवेत्
क्रमाने वाढवत जाऊन, प्रत्येक चोवीसाव्या दिवशी एक दिवस सोडावा. दोन वर्षे पूर्ण झाली की, हा नियम संपतो.
सर्वकामप्रदा ह्य् एषा प्रशस्ता ह्य् अर्कसप्तमी शुक्लपक्षस्य सप्तम्यां यदादित्यदिनं भवेत्
ही अर्कसप्तमी सर्व इच्छांची पूर्तता करणारी म्हणून प्रसिद्ध आहे. शुक्ल पक्षातील सप्तमी आणि सूर्यवार एकत्र आले की, ती फारच शुभ मानली जाते.
सप्तमी विजया नाम तत्र दत्तं महत् फलम् स्नानं दानं तपो होम उपवासस् तथैव च
ही सप्तमी 'विजया' म्हणून ओळखली जाते. या दिवशी केलेले दान, स्नान, तप, होम आणि उपवास फार मोठे फळ देतात.
सर्वं विजयसप्तम्यां महापातकनाशनम् ये चादित्यदिने प्राप्ते श्राद्धं कुर्वन्ति मानवाः
विजयसप्तमीला केलेले सर्व कर्म मोठ्या पापांचा नाश करते. आणि जे लोक सूर्यवाराला श्राद्ध करतात—
यजन्ति च महाश्वेतं ते लभन्ते यथेप्सितम् येषां धर्म्याः क्रियाः सर्वाः सदैवोद्दिश्य भास्करम्
—आणि जे महाश्वेताचे पूजन करतात, त्यांना हवी ती सर्व कामना मिळते. त्यांच्या सर्व धर्मकृत्ये नेहमीच भास्करासाठी समर्पित असतात.
न कुले जायते तेषां दरिद्रो व्याधितो ऽपि वा श्वेतया रक्तया वापि पीतमृत्तिकयापि वा
त्यांच्या घरात कधीच कोणी गरीब किंवा आजारी जन्मत नाही, मग ते पूजन पांढऱ्या, लाल किंवा पिवळ्या मातीने केले असो.
उपलेपनकर्ता तु चिन्तितं लभते फलम् चित्रभानुं विचित्रैस् तु कुसुमैश् च सुगन्धिभिः
जो उटणे लावतो, त्याच्या मनातील इच्छा पूर्ण होते. आणि चित्रभानूचे पूजन विविध सुगंधी फुलांनी करावे.
पूजयेत् सोपवासो यः स कामान् ईप्सितांल् लभेत् घृतेन दीपं प्रज्वाल्य तिलतैलेन वा पुनः
जो उपवास करून पूजन करतो, त्याला हवी ती सर्व कामना मिळते. तूप किंवा तीळतेलाने दिवा लावावा.
आदित्यं पूजयेद् यस् तु चक्षुषा न स हीयते दीपदाता नरो नित्यं ज्ञानदीपेन दीप्यते
जो डोळ्यांनीच आदित्याचे पूजन करतो, त्याची कधीही हानी होत नाही. जो नेहमी दिवा देतो, तो ज्ञानाच्या प्रकाशाने उजळतो.
तिलाः पवित्रं तैलं वा तिलगोदानम् उत्तमम् अग्निकार्ये च दीपे च महापातकनाशनम्
तीळ, शुद्ध तेल किंवा उत्तम तीळदुग्ध—हे अग्निकर्मात किंवा दिव्यात वापरल्यास मोठ्या पापांचा नाश होतो.
दीपं ददाति यो नित्यं देवतायतनेषु च चतुष्पथेषु रथ्यासु रूपवान् सुभगो भवेत्
जो नेहमी देवळात, चौकात किंवा रस्त्यावर दिवा देतो, तो देखणा आणि भाग्यवान होतो.
हविर्भिः प्रथमः कल्पो द्वितीयश् चौषधीरसैः वसामेदोस्थिनिर्यासैर् न तु देयः कथंचन
पहिला दिवा हविर्द्रव्यांनी, दुसरा औषधी रसांनी करावा. पण कधीही मेद, चरबी किंवा हाडाच्या साराने दिवा देऊ नये.
भवेद् ऊर्ध्वगतिर् दीपो न कदाचिद् अधोगतिः दाता दीप्यति चाप्य् एवं न तिर्यग्गतिम् आप्नुयात्
दिवा नेहमी वरच जातो, कधीही खाली जात नाही. दिवा देणारा उजळतो आणि त्याला नीच जन्म मिळत नाही.
ज्वलमानं सदा दीपं न हरेन् नापि नाशयेत् दीपहर्ता नरो बन्धं नाशं क्रोधं तमो व्रजेत्
सतत जळणारा दिवा कधीही चोरू नये किंवा विझवू नये. दिवा चोरणारा माणूस बंधन, नाश, राग आणि अंधार अनुभवतो.
दीपदाता स्वर्गलोके दीपमालेव राजते यः समालभते नित्यं कुङ्कुमागुरुचन्दनैः
दिवा देणारा स्वर्गात दिव्यासारखा तेजस्वी दिसतो. जो नेहमी कुंकू, अगर आणि चंदनाने दिवा शोभवतो—
संपद्यते नरः प्रेत्य धनेन यशसा श्रिया रक्तचन्दनसंमिश्रै रक्तपुष्पैः शुचिर् नरः
—तो माणूस मृत्यूनंतर धन, कीर्ती आणि समृद्धी मिळवतो. आणि जो लाल चंदन व लाल फुलांनी शुद्ध राहतो—
उदये ऽर्घ्यं सदा दत्त्वा सिद्धिं संवत्सराल् लभेत् उदयात् परिवर्तेत यावद् अस्तमने स्थितः
सूर्योदयाला नेहमी अर्घ्य दिल्यास, एका वर्षात सिद्धी मिळते. सूर्योदयापासून सूर्यास्तापर्यंत हे व्रत करावे.
जपन्न् अभिमुखः किंचिन् मन्त्रं स्तोत्रम् अथापि वा आदित्यव्रतम् एतत् तु महापातकनाशनम्
सामोरा बसून जरी थोडा मंत्र किंवा स्तोत्र जपला, तरी हे आदित्यव्रत मोठ्या पापांचा नाश करते.