मेरोश् चतुर्दिशं तत्र नवसाहस्रविस्तृतम् इलावृतं महाभागाश् चत्वारश् चात्र पर्वताः
मेरूच्या चारही बाजूंनी, नऊ हजार योजन रुंद असा प्रसिद्ध इलावृत प्रदेश आहे. तिथे चार मोठे पर्वत आहेत.
विष्कम्भा वितता मेरोर् योजनायुतविस्तृताः पूर्वेण मन्दरो नाम दक्षिणे गन्धमादनः
हे पर्वत मेरूचे मोठे आधार आहेत, प्रत्येक दहा हजार योजन रुंद. पूर्वेला मंदार नावाचा, दक्षिणेला गंधमादन आहे.
विपुलः पश्चिमे पार्श्वे सुपार्श्वश् चोत्तरे स्थितः कदम्बस् तेषु जम्बूश् च पिप्पलो वट एव च
पश्चिमेला विपुल पर्वत आहे, उत्तरेला सुपार्श्व आहे. या पर्वतांवर कदंब, जांभूळ, पिंपळ आणि वडाची झाडे उगवतात.
एकादशशतायामाः पादपा गिरिकेतवः जम्बूद्वीपस्य सा जम्बूर् नामहेतुर् द्विजोत्तमाः
इथे अकराशे योजन उंचीची पर्वतरूपी झाडे आहेत. त्यात जांभूळ हे झाड मुख्य आहे, आणि त्यावरूनच जांबूद्वीपाला नाव मिळाले आहे, हे श्रेष्ठ द्विजांनो.
महागजप्रमाणानि जम्ब्वास् तस्याः फलानि वै पतन्ति भूभृतः पृष्ठे शीर्यमाणानि सर्वतः
त्या जांभूळ झाडाची फळे मोठ्या हत्तीइतकी असतात. ती फळे पर्वताच्या उतारावर पडून सगळीकडे सडतात.
रसेन तेषां विख्याता तत्र जम्बूनदीति वै सरित् प्रवर्तते सा च पीयते तन्निवासिभिः
त्यांच्या रसापासून प्रसिद्ध अशी जांभूनदी नावाची नदी उगम पावते, आणि त्या प्रदेशातील लोक ती पाणी पितात.
न खेदो न च दौर्गन्ध्यं न जरा नेन्द्रियक्षयः तत्पानस्वस्थमनसां जनानां तत्र जायते
ज्यांनी हे पाणी प्यायले, त्यांना थकवा येत नाही, वास येत नाही, वृद्धत्व येत नाही, किंवा इंद्रियांची शक्ती कमी होत नाही. तिथल्या लोकांना हेच फळ मिळते.
तीरमृत् तद्रसं प्राप्य सुखवायुविशोषिता जाम्बूनदाख्यं भवति सुवर्णं सिद्धभूषणम्
नदीचा रस काठी पोहोचून, सुखद वाऱ्याने वाळल्यावर, तो जांभूनद नावाचे सुवर्ण बनतो, जे सिद्धांच्या दागिन्यांसाठी वापरले जाते.
भद्राश्वं पूर्वतो मेरोः केतुमालं च पश्चिमे वर्षे द्वे तु मुनिश्रेष्ठास् तयोर् मध्ये त्व् इलावृतम्
मेरूच्या पूर्वेला भद्राश्व, पश्चिमेला केतुमाल हे दोन प्रदेश आहेत, हे श्रेष्ठ मुनीहो. त्यांच्या मधोमध इलावृत आहे.
वनं चैत्ररथं पूर्वे दक्षिणे गन्धमादनम् वैभ्राजं पश्चिमे तद्वद् उत्तरे नन्दनं स्मृतम्
पूर्वेला चित्ररथ वन, दक्षिणेला गंधमादन, पश्चिमेला वैभ्राज, आणि उत्तरेला प्रसिद्ध नंदन वन आहे.
अरुणोदं महाभद्रम् असितोदं समानसम् सरांस्य् एतानि चत्वारि देवभोग्यानि सर्वदा
अरुणोद, महाभद्र, असितोद आणि समानसम ही चार सरोवरे नेहमी देवांच्या उपभोगासाठी आहेत.
शान्तवांश् चक्रकुञ्जश् च कुररी माल्यवांस् तथा वैकङ्कप्रमुखा मेरोः पूर्वतः केसराचलाः
शांतवान, चक्रकुंज, कुररी, मालयवान आणि वैकंक हे मेरूच्या पूर्वेला असलेले केसरी पर्वत आहेत.
त्रिकूटः शिशिरश् चैव पतंगो रुचकस् तथा निषधादयो दक्षिणतस् तस्य केसरपर्वताः
त्रिकूट, शिशिर, पतंग, रुचक, तसेच निषध वगैरे हे मेरूच्या दक्षिणेला असलेले केसरी पर्वत आहेत.
शिखिवासः सवैदूर्यः कपिलो गन्धमादनः जानुधिप्रमुखास् तद्वत् पश्चिमे केसराचलाः
शिखिवास, सवैदूर्य, कपिल, गंधमादन आणि जानुधी हे पश्चिमेला असलेले केसरी पर्वत आहेत.
मेरोर् अनन्तरास् ते च जठरादिष्व् अवस्थिताः शङ्खकूटो ऽथ ऋषभो हंसो नागस् तथापराः
मेरूच्या शेजारी, जठर वगैरे प्रदेशात, शंखकूट, ऋषभ, हंस, नाग आणि इतर पर्वत आहेत.
कालञ्जराद्याश् च तथा उत्तरे केसराचलाः चतुर्दश सहस्राणि योजनानां महापुरी
उत्तर दिशेला कालंजर वगैरे केसरी पर्वत आहेत. तिथे चौदा हजार योजन विस्ताराची एक मोठी नगरी आहे.
मेरोर् उपरि विप्रेन्द्रा ब्रह्मणः कथिता दिवि तस्यां समन्ततश् चाष्टौ दिशासु विदिशासु च
मेरूच्या वर, श्रेष्ठ ब्राह्मणांनो, आकाशात ब्रह्माची नगरी आहे असे सांगितले आहे. ती आठही दिशा आणि उपदिशांमध्ये पसरलेली आहे.
इन्द्रादिलोकपालानां प्रख्याताः प्रवराः पुरः विष्णुपादविनिष्क्रान्ता प्लावयन्तीन्दुमण्डलम्
तिथे इंद्र व इतर लोकपालांच्या प्रसिद्ध आणि श्रेष्ठ नगरी आहेत. त्या विष्णूच्या पायांपासून उत्पन्न होऊन चंद्रमंडल व्यापतात.
समन्ताद् ब्रह्मणः पुर्यां गङ्गा पतति वै दिवि सा तत्र पतिता दिक्षु चतुर्धा प्रत्यपद्यत
ब्रह्माच्या नगरीभोवती गंगा आकाशातून खाली पडली; तिथे ती चार दिशांना विभागली गेली.
सीता चालकनन्दा च चक्षुर् बध्रा च वै क्रमात् पूर्वेण सीता शैलाच् च शैलं यान्त्य् अन्तरिक्षगा
सीता, आलकनंदा, चक्षु आणि भद्रा — ही त्यांची नावे आहेत; त्यात प्रथम सीता आकाशातून डोंगरावरून डोंगरावर जाते.
ततश् च पूर्ववर्षेण भद्राश्वेनैति सार्णवम् तथैवालकनन्दा च दक्षिणेनैत्य भारतम्
मग पूर्वेकडून भद्रा साऱ्णव समुद्राकडे जाते; तसेच आलकनंदा दक्षिणेकडून भारतभूमीवर येते.
प्रयाति सागरं भूत्वा सप्तभेदा द्विजोत्तमाः चक्षुश् च पश्चिमगिरीन् अतीत्य सकलांस् ततः
ती सात भाग होऊन समुद्राकडे जाते, हे द्विजश्रेष्ठ; आणि चक्षु पश्चिमेकडील पर्वत ओलांडून पुढे सर्वत्र पसरते.
पश्चिमं केतुमालाख्यं वर्षम् अन्वेति सार्णवम् भद्रा तथोत्तरगिरीन् उत्तरांश् च तथा कुरून्
ती केतुमाल नावाच्या पश्चिमेकडील प्रदेशातून समुद्राकडे पोहोचते; भद्रा मात्र उत्तरेकडील पर्वत आणि उत्तरेतील कुरू देश ओलांडते.
अतीत्योत्तरम् अम्भोधिं समभ्येति द्विजोत्तमाः आनीलनिषधायामौ माल्यवद्गन्धमादनौ
उत्तरेकडील समुद्र ओलांडून ती तिथे पोहोचते, हे द्विजश्रेष्ठ; अनिल आणि निषध ही जुळी पर्वतरांगा, आणि माल्यवत व गंधमादन हेही आहेत.
तयोर् मध्यगतो मेरुः कर्णिकाकारसंस्थितः भारताः केतुमालाश् च भद्राश्वाः कुरवस् तथा
या दोघांच्या मध्ये मेरू पर्वत कमळाच्या देठासारखा आहे; भारत, केतुमाल, भद्राश्व आणि कुरू ही देशे तिथे आहेत.
पत्त्राणि लोकशैलस्य मर्यादाशैलबाह्यतः जठरो देवकूटश् च मर्यादापर्वताव् उभौ
जगाच्या पर्वताची पाने सीमारेषेच्या पर्वतांबाहेर आहेत; जठर आणि देवकूट हे दोन्ही सीमारेषेचे पर्वत आहेत.
तौ दक्षिणोत्तरायामाव् आनीलनिषधायतौ गन्धमादनकैलासौ पूर्वपश्चात् तु ताव् उभौ
अनिल आणि निषध हे दक्षिण व उत्तर दिशेला आहेत; गंधमादन आणि कैलास हे पूर्व व पश्चिम दिशेला आहेत.
अशीतियोजनायामाव् अर्णवान्तर्व्यवस्थितौ निषधः पारियात्रश् च मर्यादापर्वताव् उभौ
हे दोन्ही पर्वत ऐंशी योजन लांबीचे असून समुद्राच्या आत आहेत; निषध आणि पारियात्र हे दोन्ही सीमारेषेचे पर्वत आहेत.
तौ दक्षिणोत्तरायामाव् आनीलनिषधायतौ मेरोः पश्चिमदिग्भागे यथा पूर्वौ तथा स्थितौ
अनिल आणि निषध हे दक्षिण व उत्तर दिशेला आहेत; मेरूच्या पश्चिमेला हे पूर्वेसारखेच उभे आहेत.
त्रिशृङ्गो जारुधिश् चैव उत्तरौ वर्षपर्वतौ पूर्वपश्चायताव् एताव् अर्णवान्तर्व्यवस्थितौ
त्रिशृंग आणि जारुधी हे उत्तर दिशेतील प्रदेशांचे पर्वत आहेत; हे दोन्ही पर्वत पूर्व-पश्चिम दिशेला समुद्राच्या आत आहेत.