तत्प्रीतियुक्तेन गुणान्वितेन पुत्रेण सत्पुत्रदयान्वितेन दृष्ट्वा हितं प्रीतमना यदर्थं ब्रूयात् सुतस्येह यद् उक्तम् एतत्
सद्गुणी, दयाळू आणि प्रेमळ पुत्राला, जे हितकारक आहे ते पाहून आणि आनंदी मनाने, त्याच्या हितासाठी इथे सांगितलेले सर्व सांगावे.
मोक्षः पितामहेनोक्त उपायान् नानुपायतः तम् उपायं यथान्यायं श्रोतुम् इच्छामहे मुने
मोक्ष हा पितामहाने सांगितला आहे, दुसऱ्या कोणत्याही मार्गाने नाही; तो योग्य मार्ग आम्हाला ऐकायचा आहे, हे मुनी.
अस्मासु तन् महाप्राज्ञा युक्तं निपुणदर्शनम् यदुपायेन सर्वार्थान् मृगयध्वं सदानघाः
आमच्यात, हे महाप्राज्ञांनो, तीव्र बुद्धी असलेल्यांनो, कोणत्या उपायाने तुम्ही नेहमी सर्व अर्थ साधता, हे पापरहितांनो?
घटोपकरणे बुद्धिर् घटोत्पत्तौ न सा मता एवं धर्माद्युपायार्थे नान्यधर्मेषु कारणम्
मडक्याच्या साधनांची बुद्धी मडक्याच्या निर्मितीतच असते, इतरत्र नाही; तसेच धर्म आणि त्याच्या उपायांसाठी, इतर धर्मांत कारण नसते.
पूर्वे समुद्रे यः पन्था न स गच्छति पश्चिमम् एकः पन्था हि मोक्षस्य तच् छृणुध्वं ममानघाः
पूर्व समुद्राला नेणारा मार्ग पश्चिमेकडे जात नाही; मोक्षाचा एकच मार्ग आहे—हे माझ्याकडून ऐका, हे पापरहितांनो.
क्षमया क्रोधम् उच्छिन्द्यात् कामं संकल्पवर्जनात् सत्त्वसंसेवनाद् धीरो निद्राम् उच्छेत्तुम् अर्हति
क्षमेने राग दूर करावा; इच्छा सोडून कामना नष्ट करावी; सत्पुरुषांची सेवा करून धीराने झोपेवर विजय मिळवावा.
अप्रमादाद् भयं रक्षेद् रक्षेत् क्षेत्रं च संविदम् इच्छां द्वेषं च कामं च धैर्येण विनिवर्तयेत्
सावधगिरीने भीतीपासून स्वतःचे रक्षण करावे, आणि आपली जाणीवही जपावी; इच्छा, द्वेष आणि कामना धैर्याने थांबवाव्यात.
निद्रां च प्रतिभां चैव ज्ञानाभ्यासेन तत्त्ववित् उपद्रवांस् तथा योगी हितजीर्णमिताशनात्
खरा तत्त्वज्ञानी ज्ञानाच्या सरावाने झोप आणि आळशीपणा जिंकतो; तसेच योगी हितकारक, मित आहाराने त्रासांवर विजय मिळवतो.
लोभं मोहं च संतोषाद् विषयांस् तत्त्वदर्शनात् अनुक्रोशाद् अधर्मं च जयेद् धर्मम् उपेक्षया
लोभ आणि मोह यांचा विजय समाधानाने करावा, विषयांवर तत्त्वज्ञानाने मात करावी, अधर्मावर दयाळूपणाने जिंकावे आणि धर्मावर उदासीनतेने नियंत्रण ठेवावे.
आयत्या च जयेद् आशां सामर्थ्यं सङ्गवर्जनात् अनित्यत्वेन च स्नेहं क्षुधां योगेन पण्डितः
भविष्यातील अपेक्षा दूरदृष्टीने जिंकाव्यात, सामर्थ्यावर आसक्ती टाळून विजय मिळवावा, स्नेहावर त्याच्या क्षणभंगुरतेची जाणीव ठेवून ताबा मिळवावा आणि भूक योगाच्या शिस्तीने जिंकावी, हे ज्ञानी.
कारुण्येनात्मनात्मानं तृष्णां च परितोषतः उत्थानेन जयेत् तन्द्रां वितर्कं निश्चयाज् जयेत्
स्वतःवर दयाळूपणाने विजय मिळवावा, तृष्णा समाधानाने जिंकावी, आळशीपणा प्रयत्नाने दूर करावा आणि शंका निर्धाराने जिंकावी.
मौनेन बहुभाषां च शौर्येण च भयं जयेत् यच्छेद् वाङ्मनसी बुद्ध्या तां यच्छेज् ज्ञानचक्षुषा
मौनाने जास्त बोलणे जिंकावे, धैर्याने भीतीवर मात करावी, बुद्धीने वाणी आणि मनावर नियंत्रण ठेवावे आणि त्या दोघांवर ज्ञानदृष्टीने ताबा मिळवावा.
ज्ञानम् आत्मा महान् यच्छेत् तं यच्छेच् छान्तिर् आत्मनः तद् एतद् उपशान्तेन बोद्धव्यं शुचिकर्मणा
आत्मा म्हणजे ज्ञान आणि मोठेपणा; तो आत्म्याच्या शांततेने संयमित करावा. हे शांत आणि शुद्ध कृती करणाऱ्यांनी समजून घ्यावे.
योगदोषान् समुच्छिद्य पञ्च यान् कवयो विदुः कामं क्रोधं च लोभं च भयं स्वप्नं च पञ्चमम्
योगातील दोष, जे पाच आहेत असे ऋषी सांगतात—काम, क्रोध, लोभ, भीती आणि पाचवे म्हणजे झोप—हे पूर्णपणे दूर करावेत.
परित्यज्य निषेवेत यथावद् योगसाधनात् ध्यानम् अध्ययनं दानं सत्यं ह्रीर् आर्जवं क्षमा
हे सर्व सोडून, योग्य प्रकारे योगाच्या साधनांनी ध्यान, वाचन, दान, सत्य, लज्जा, साधेपणा आणि क्षमा यांचा सराव करावा.
शौचम् आचारतः शुद्धिर् इन्द्रियाणां च संयमः एतैर् विवर्धते तेजः पाप्मानम् उपहन्ति च
वर्तनाने शुद्धता, इंद्रियांचे संयम—या गोष्टींनी तेज वाढते आणि पाप नष्ट होते.
सिध्यन्ति चास्य संकल्पा विज्ञानं च प्रवर्तते धूतपापः स तेजस्वी लघ्वाहारो जितेन्द्रियः
त्याच्या संकल्पांची पूर्तता होते, ज्ञान प्रकटते, पापे धुतली जातात; तो तेजस्वी असतो, हलके जेवतो आणि इंद्रियांवर विजय मिळवतो.
कामक्रोधौ वशे कृत्वा निर्विशेद् ब्रह्मणः पदम् अमूढत्वम् असङ्गित्वं कामक्रोधविवर्जनम्
काम आणि क्रोध जिंकून, ब्रह्मपदात प्रवेश करावा—जिथे भ्रम नाही, आसक्ती नाही, आणि काम-क्रोधाचा त्याग आहे.
अदैन्यम् अनुदीर्णत्वम् अनुद्वेगो ह्य् अवस्थितिः एष मार्गो हि मोक्षस्य प्रसन्नो विमलः शुचिः तथा वाक्कायमनसां नियमाः कामतो ऽव्ययाः
दास्यभाव नसणे, अस्थिरता नसणे, आणि स्थिरता—हेच मुक्तीचा मार्ग आहे: स्वच्छ, निर्मळ आणि पवित्र. तसेच, वाणी, शरीर आणि मनाचे नियम इच्छेने पाळल्यास ते कधीही नष्ट होत नाहीत.
सांख्यं योगस्य नो विप्र विशेषं वक्तुम् अर्हसि तव धर्मज्ञ सर्वं हि विदितं मुनिसत्तम
हे ऋषिवर, आम्हाला सांख्य आणि योग यातील फरक सांगावा. तुम्ही धर्मज्ञ आहात आणि सर्व काही जाणता, हे श्रेष्ठ मुनी.
सांख्याः सांख्यं प्रशंसन्ति योगान् योगविदुत्तमाः वदन्ति कारणैः श्रेष्ठैः स्वपक्षोद्भवनाय वै
सांख्य वेदनारे सांख्याची स्तुती करतात, आणि योग जाणणारे योगाची स्तुती करतात, प्रत्येकजण आपल्या मतासाठी उत्तम कारणे देतात.
अनीश्वरः कथं मुच्येद् इत्य् एवं मुनिसत्तमाः वदन्ति कारणैः श्रेष्ठं योगं सम्यङ् मनीषिणः
स्वामीशिवाय कोण मुक्त होईल? म्हणूनच श्रेष्ठ मुनी उत्तम कारणे देऊन सांगतात की, योगच खरा श्रेष्ठ आहे, हे ज्ञानी.
वदन्ति कारणं वेदं सांख्यं सम्यग् द्विजातयः विज्ञायेह गतीः सर्वा विरक्तो विषयेषु यः
द्विज लोक म्हणतात की सांख्य वेदावर आधारलेले आहे; ज्यांना विषयांपासून विरक्ती आहे, त्यांच्यासाठी हा मार्ग येथे समजावा.
ऊर्ध्वं स देहात् सुव्यक्तं विमुच्येद् इति नान्यथा एतद् आहुर् महाप्राज्ञाः सांख्यं वै मोक्षदर्शनम्
शरीर सोडल्यानंतरच स्पष्टपणे मुक्ती मिळते, अन्यथा नाही. महान ज्ञानी सांगतात की सांख्यच खऱ्या अर्थाने मुक्तीचे तत्त्व आहे.
स्वपक्षे कारणं ग्राह्यं समर्थं वचनं हितम् शिष्टानां हि मतं ग्राह्यं भवद्भिः शिष्टसंमतैः
आपल्या मताला आधार देणारे कारण आणि हितकारक वचन स्वीकारावे. सज्जनांचे मत, जे सज्जनांनी मान्य केले आहे, तेच तुम्ही स्वीकारावे.
प्रत्यक्षं हेतवो योगाः सांख्याः शास्त्रविनिश्चयाः उभे चैते मते तत्त्वे समवेते द्विजोत्तमाः
योग प्रत्यक्ष अनुभव आणि तर्कावर आधारलेला आहे; सांख्य शास्त्रनिश्चितीवर. हे दोन्ही मत सत्यात एकत्र येतात, हे श्रेष्ठ द्विज.
उभे चैते मते ज्ञाते मुनीन्द्राः शिष्टसंमते अनुष्ठिते यथाशास्त्रं नयेतां परमां गतिम्
हे दोन्ही मार्ग जेव्हा महान ऋषींनी समजून घेतले आणि शास्त्रानुसार आचरण केले, तेव्हा विद्वानांनी मान्यता दिल्याप्रमाणे, हे मार्ग माणसाला सर्वोच्च ध्येयाकडे नेतात.
तुल्यं शौचं तयोर् युक्तं दया भूतेषु चानघाः व्रतानां धारणं तुल्यं दर्शनं त्व् असमं तयोः
या दोन्ही मार्गांमध्ये शुद्धता सारखीच आहे, सर्व प्राण्यांवर दया आहे, व्रते पाळण्यातही दोन्ही सारखेच आहेत; त्यांचे दृष्टिकोन जवळपास सारखे असले तरी, पूर्णपणे एकसारखे नाहीत.
यदि तुल्यं व्रतं शौचं दया चात्र महामुने तुल्यं तद्दर्शनं कस्मात् तन् नो ब्रूहि द्विजोत्तम
महामुने, जर त्यांची व्रते, शुद्धता आणि दया सारखीच असतील, तर त्यांचे दृष्टिकोन वेगळे का आहेत? हे आम्हाला सांग, श्रेष्ठ द्विजा.
रागं मोहं तथा स्नेहं कामं क्रोधं च केवलम् योगास्थिरोदितान् दोषान् पञ्चैतान् प्राप्नुवन्ति तान्
आसक्ती, भ्रम, स्नेह, इच्छा आणि राग — हे पाच दोष केवळ योगातील अस्थिरतेमुळे निर्माण होतात.