अरक्षितारो हर्तारो बलिभागस्य पार्थिवाः युगान्ते प्रभविष्यन्ति स्वरक्षणपरायणाः
युगाच्या शेवटी, राजे संरक्षण आणि कर गोळा करण्याऐवजी चोर होतील आणि फक्त स्वतःच्या सुरक्षेत गुंततील.
अक्षत्रियाश् च राजानो विप्राः शूद्रोपजीविनः शूद्राश् च ब्राह्मणाचारा भविष्यन्ति युगक्षये
राजे क्षत्रिय नसतील, ब्राह्मण शूद्रांवर उपजीविका करतील, आणि शूद्र ब्राह्मणांचे आचार करतील, हे युगाच्या शेवटी घडेल.
श्रोत्रियाः काण्डपृष्ठाश् च निष्कर्माणि हवींषि च एकपङ्क्त्याम् अशिष्यन्ति युगान्ते मुनिसत्तमाः
युगाच्या शेवटी, हे श्रेष्ठ मुनी, विद्वान ब्राह्मण, वाकडे पाठ असलेले आणि कर्मकांड न करणारे, सगळे एकाच पंक्तीत बसून हविष्याचे जेवण करतील.
अशिष्टवन्तो ऽर्थपरा नरा मद्यामिषप्रियाः मित्रभार्यां भजिष्यन्ति युगान्ते पुरुषाधमाः
युगाच्या शेवटी, आशीर्वाद नसलेले, धनासाठी आसुसलेले, मद्य व मांस प्रिय असलेले नीच पुरुष आपल्या मित्रांच्या पत्नीला स्वीकारतील.
राजवृत्तिस्थिताश् चौरा राजानश् चौरशीलिनः भृत्या ह्य् अनिर्दिष्टभुजो भविष्यन्ति युगक्षये
युगाच्या शेवटी, चोर राजकार्यात येतील, आणि राजे चोरांसारखे वागतील; नोकरांना ठराविक कामे दिली जाणार नाहीत.
धनानि श्लाघनीयानि सतां वृत्तम् अपूजितम् अकुत्सना च पतिते भविष्यति युगक्षये
युगाच्या शेवटी, धनाचीच स्तुती होईल, सज्जनांचे वर्तन दुर्लक्षित होईल आणि पतितांवर कोणीही निंदा करणार नाही.
प्रनष्टनासाः पुरुषा मुक्तकेशा विरूपिणः ऊनषोडशवर्षाश् च प्रसोष्यन्ति तथा स्त्रियः
माणसांचे नाक नसेल, केस विस्कटलेले असतील, रूप विद्रूप असेल, आणि स्त्रिया सोळा वर्षांपूर्वीच मूल जन्माला घालतील.
अट्टशूला जनपदाः शिवशूलाश् चतुष्पथाः प्रमदाः केशशूलाश् च भविष्यन्ति युगक्षये
युगाच्या शेवटी, गावांमध्ये रोगराई पसरेल, चौकात वाईट शक्ती असतील, आणि स्त्रियांना केसांचे विकार होतील.
सर्वे ब्रह्म वदिष्यन्ति द्विजा वाजसनेयिकाः शूद्राभा वादिनश् चैव ब्राह्मणाश् चान्त्यवासिनः
सर्व वाजसनेयी परंपरेतील द्विज म्हणतील की आम्हीच ब्रह्म बोलतो, पण ब्राह्मण शूद्रांसारखे बोलतील आणि ते अंत्यजांमध्ये राहतील.
शुक्लदन्ता जिताक्षाश् च मुण्डाः काषायवाससः शूद्रा धर्मं वदिष्यन्ति शाठ्यबुद्ध्योपजीविनः
पांढरे दात असलेले, जुगारात निपुण, डोके मुंडलेले आणि भगवे कपडे घातलेले शूद्र, कपटबुद्धीने उपजीविका करत धर्माची चर्चा करतील.
श्वापदप्रचुरत्वं च गवां चैव परिक्षयः साधूनां परिवृत्तिश् च विद्याद् अन्तगते युगे
युगाच्या शेवटी, वन्य प्राणी वाढतील, गायी कमी होतील आणि सज्जन लोक मागे पडतील.
अन्त्या मध्ये निवत्स्यन्ति मध्याश् चान्तनिवासिनः निर्ह्रीकाश् च प्रजाः सर्वा नष्टास् तत्र युगक्षये
युगाच्या शेवटी, अंत्यज मध्यमवर्गात राहतील आणि मध्यमवर्गीय अंत्यजांमध्ये राहतील; सर्व लोक निर्लज्ज व भरकटलेले होतील.
तपोयज्ञफलानां च विक्रेतारो द्विजोत्तमाः ऋतवो विपरीताश् च भविष्यन्ति युगक्षये
हे श्रेष्ठ द्विज, युगाच्या शेवटी तप आणि यज्ञाचे फळ लोक विकतील, आणि ऋतू उलटे होतील.
तथा द्विहायना दम्याः कलौ लाङ्गलधारिणः चित्रवर्षी च पर्जन्यो युगे क्षीणे भविष्यति
कलीयुगात, बैल दोन वर्षेच जगतील, शेतकरी नांगर घेऊन फिरतील, आणि पाऊस अनियमितपणे पडेल.
सर्वे शूरकुले जाताः क्षमानाथा भवन्ति हि यथा निम्नाः प्रजाः सर्वा भविष्यन्ति युगक्षये
युगाच्या शेवटी, सर्व लोक क्षत्रिय घराण्यात जन्म घेतील, पण त्यांना कोणीही रक्षण करणार नाही, आणि सर्व लोक नीच होतील.
पितृदेयानि दत्तानि भविष्यन्ति तथा सुताः न च धर्मं चरिष्यन्ति मानवा निर्गते युगे
वडिलांनी दिलेली देणगी मुलांचीच होईल, पण युगाच्या शेवटी लोक धर्माचरण करणार नाहीत.
ऊषरा बहुला भूमिः पन्थानस् तस्करावृताः सर्वे ... वाणिकाश् चैव भविष्यन्ति युगक्षये
युगाच्या शेवटी, जमीन बहुतांशी ओसाड होईल, रस्त्यावर चोर भरतील, आणि सर्व व्यापारी सारखेच असतील.
पितृदायाददत्तानि विभजन्ति तथा सुताः हरणे यत्नवन्तो ऽपि लोभादिभिर् विरोधिनः
मुलं वडिलांनी न दिलेला वारसा वाटून घेतील, आणि तो मिळवण्यासाठी प्रयत्न करूनही, ते लोभ व वैरामुळे भांडतील.
सौकुमार्ये तथा रूपे रत्ने चोपक्षयं गते भविष्यन्ति युगस्यान्ते नार्यः केशैर् अलंकृताः
युगाच्या शेवटी, कोमलता, सौंदर्य आणि दागिने कमी होतील, आणि स्त्रिया फक्त केसांनीच स्वतःला सजवतील.
निर्वीर्यस्य रतिस् तत्र गृहस्थस्य भविष्यति युगान्ते समनुप्राप्ते नान्या भार्यासमा रतिः
युगाच्या शेवटी, गृहस्थाला फक्त आपल्या पत्नीमध्येच आनंद मिळेल, दुसऱ्या कोणत्याही स्त्रीमध्ये नाही.
कुशीलानार्यभूयिष्ठा वृथारूपसमन्विताः पुरुषाल्पं बहुस्त्रीकं तद् युगान्तस्य लक्षणम्
त्या काळात कारागीर लोक मोठ्या संख्येने असतील, पण सज्जन आणि सन्माननीय लोक कमीच राहतील. अनेक जण फक्त बाह्यरूप दाखवतील, पण आतून खोटे असतील. पुरुष फारच थोडे असतील आणि स्त्रिया भरपूर असतील — हे युगाच्या शेवटाचे लक्षण आहे.
बहुयाचनको लोको न दास्यति परस्परम् राजचौराग्निदण्डादिक्षीणः क्षयम् उपैष्यति
लोक एकमेकांकडे वारंवार मागतील, पण कोणीच कोणाला काही देणार नाही. राजा, चोर, आग आणि शिक्षा यामुळे जग हळूहळू संपुष्टात येईल.
अफलानि च सस्यानि तरुणा वृद्धशीलिनः अशीलाः सुखिनो लोके भविष्यन्ति युगक्षये
पिकांना फळ येणार नाही, तरुण लोक वयस्कांची वागणूक धारण करतील, आणि नीती नसलेले लोकच सुखी राहतील — हे सर्व युगाच्या शेवटी घडेल.
वर्षासु परुषा वाता नीचाः शर्करवर्षिणः संदिग्धः परलोकश् च भविष्यति युगक्षये
पावसाळ्यात वारे खूप कडक असतील, नीच लोक दगडगोटे पाडतील, आणि युगाच्या शेवटी मृत्यूनंतरचे जीवनही शंका निर्माण करणारे होईल.
वैश्या इव च राजन्या धनधान्योपजीविनः युगापक्रमणे पूर्वं भविष्यन्ति न बान्धवाः
राजे व्यापाऱ्यांसारखे केवळ धन आणि धान्यावर अवलंबून राहतील. युगाच्या अधोगतीच्या सुरुवातीला नातेवाईकपणाच उरेल नाही.
अप्रवृत्ताः प्रपश्यन्ति समयाः शपथास् तथा ऋणं सविनयभ्रंशं युगे क्षीणे भविष्यति
करार पाळले जाणार नाहीत, शपथा मोडल्या जातील, आणि कर्ज परत करताना आदर राहणार नाही — युग क्षीण होत असताना हेच घडेल.
भविष्यत्य् अफलो हर्षः क्रोधश् च सफलो नृणाम् अजाश् चापि निरोत्स्यन्ति पयसो ऽर्थे युगक्षये
आनंद निष्फळ राहील, पण राग मात्र परिणाम दाखवेल. युगाच्या शेवटी लोक दूधासाठी शेळ्यांनाही दुध काढतील.
अशास्त्रविहितो यज्ञ एवम् एव भविष्यति अप्रमाणं करिष्यन्ति नराः पण्डितमानिनः
शास्त्रात सांगितलेले नसलेले यज्ञ केले जातील, आणि स्वतःला विद्वान समजणारे लोक कोणताही आधार न घेता वागतील.
शास्त्रोक्तस्याप्रवक्तारो भविष्यन्ति न संशयः सर्वः सर्वं विजानाति वृद्धान् अनुपसेव्य वै
शास्त्रात जे सांगितले आहे ते शिकवायला कोणीच उरणार नाही — यात शंका नाही. प्रत्येकजण सर्व काही जाणतो असे म्हणेल, पण कोणीही वडिलधाऱ्यांची सेवा करणार नाही.
न कश्चिद् अकविर् नाम युगान्ते समुपस्थिते नक्षत्राणि वियोगानि न कर्मस्था द्विजातयः
युगाच्या शेवटी असा काळ येईल की, कोणीही कवी नसलेला सापडणार नाही. तारे एकमेकांपासून दूर जातील, आणि द्विज लोक आपापली कर्तव्ये पार पाडणार नाहीत.