यत्र प्रसेनो मृगयां व्यचरत् तत्र चाप्य् अथ प्रसेनस्य पदं गृह्य पुरुषैर् आप्तकारिभिः
ज्या ठिकाणी प्रसेंन शिकार करायला गेला होता, तिथे त्याचे विश्वासू आणि कामात तरबेज माणसं प्रसेंनच्या पावलांचा माग काढत गेली.
ऋक्षवन्तं गिरिवरं विन्ध्यं च गिरिम् उत्तमम् अन्वेषयन् परिश्रान्तः स ददर्श महामनाः
काही काळाने, अस्वलांनी भरलेल्या डोंगरावर आणि उत्तम असा विंध्य पर्वत शोधता शोधता, तो महान मनाचा पुरुष थकून गेला.
साश्वं हतं प्रसेनं तु नाविन्दत च तन्मणिम् अथ सिंहः प्रसेनस्य शरीरस्याविदूरतः
त्याला मारलेला प्रसेंन आणि त्याचा घोडा, तसेच तो मौल्यवान दगड सापडला नाही; पण प्रसेंनच्या शरीराजवळ एक सिंह दिसला.
ऋक्षेण निहतो दृष्टः पदैर् ऋक्षस् तु सूचितः पदैस् तैर् अन्वियायाथ गुहाम् ऋक्षस्य माधवः
तो सिंह अस्वलाने मारलेला दिसला; अस्वलाच्या पावलांचे ठसे स्पष्ट होते, आणि माधवाने त्या पावलांचा माग घेत अस्वलाच्या गुहेपर्यंत पोहोचला.
स हि ऋक्षबिले वाणीं शुश्राव प्रमदेरिताम् धात्र्या कुमारम् आदाय सुतं जाम्बवतो द्विजाः
त्या अस्वलाच्या गुहेत त्याने एक स्त्री बोलताना ऐकले, जी जांबवन्ताचा मुलगा दुध पित असताना त्याची काळजी घेत होती, हे द्विजांनो.
क्रीडयन्त्या च मणिना मा रोदीर् इत्य् अथेरिताम्
ती दगडाशी खेळत असताना म्हणाली, 'रडू नकोस.'
सिंहः प्रसेनम् अवधीत् सिंहो जाम्बवता हतः सुकुमारक मा रोदीस् तव ह्य् एष स्यमन्तकः
'सिंहाने प्रसेंनला मारले; आणि तो सिंह जांबवन्ताने मारला. गोड मुला, तू रडू नकोस; हा स्यमंतक रत्न तुझाच आहे.'
व्यक्तितस् तस्य शब्दस्य तूर्णम् एव बिलं ययौ प्रविश्य तत्र भगवांस् तद् ऋक्षबिलम् अञ्जसा
ती आवाज स्पष्टपणे ऐकून, तो पटकन गुहेत गेला, आणि भगवंत सरळ त्या अस्वलाच्या गुहेत शिरला.
स्थापयित्वा बिलद्वारे यदूंल् लाङ्गलिना सह शार्ङ्गधन्वा बिलस्थं तु जाम्बवन्तं ददर्श सः
त्याने यदूंना, आणि हलधरासह, गुहेच्या दाराशी थांबवले, आणि मग गुहेत जांबवन्ताला पाहिले.
युयुधे वासुदेवस् तु बिले जाम्बवता सह बाहुभ्याम् एव गोविन्दो दिवसान् एकविंशतिम्
वासुदेव आणि जांबवन्त यांच्यात गुहेतच युद्ध झाले; गोविंदाने फक्त आपल्या बाहूंनी एकवीस दिवस झुंज दिली.
प्रविष्टे ऽथ बिले कृष्णे बलदेवपुरःसराः पुरीं द्वारवतीम् एत्य हतं कृष्णं न्यवेदयन्
कृष्ण गुहेत शिरल्यावर, बलराम आणि त्याचे साथीदार द्वारका नगरीत गेले आणि कृष्ण मारला गेला असे सांगितले.
वासुदेवो ऽपि निर्जित्य जाम्बवन्तं महाबलम् लेभे जाम्बवतीं कन्याम् ऋक्षराजस्य संमताम्
वासुदेवाने बलवान जांबवन्तावर विजय मिळवला आणि अस्वलराजाच्या मान्यतेने जांबवती या कन्येला मिळवले.
मणिं स्यमन्तकं चैव जग्राहात्मविशुद्धये अनुनीयर्क्षराजं तु निर्ययौ च ततो बिलात्
त्याने स्यमंतक रत्न स्वतःच्या शुद्धीसाठी घेतले, आणि अस्वलराजाला शांत करून मग गुहेतून बाहेर पडला.
उपायाद् द्वारकां कृष्णः स विनीतैः पुरःसरैः एवं स मणिम् आहृत्य विशोध्यात्मानम् अच्युतः
कृष्ण आपल्या नम्र सहकाऱ्यांसह द्वारकेला परतला; अशा प्रकारे अच्युताने रत्न आणून स्वतःला शुद्ध केले.
ददौ सत्राजिते तं वै सर्वसात्वतसंसदि एवं मिथ्याभिशस्तेन कृष्णेनामित्रघातिना
त्याने ते रत्न सर्व सात्वतांच्या सभेत सत्राजिताला दिले; अशा प्रकारे, मित्रहत्येचा खोटा आरोप झालेल्या कृष्णाने ते परत केले.
आत्मा विशोधितः पापाद् विनिर्जित्य स्यमन्तकम् सत्राजितो दश त्व् आसन् भार्यास् तासां शतं सुताः
स्वतः पापमुक्त होऊन, स्यमंतक मिळवून, सत्राजिताच्या दहा पत्नी होत्या आणि त्यांच्यापासून शंभर मुले झाली.
ख्यातिमन्तस् त्रयस् तेषां भगंकारस् तु पूर्वजः वीरो वातपतिश् चैव वसुमेधस् तथैव च
त्यातले तीन प्रसिद्ध होते: भगंकाऱ हा ज्येष्ठ, वीर, वातपति आणि वसुमेधस हे देखील.
कुमार्यश् चापि तिस्रो वै दिक्षु ख्याता द्विजोत्तमाः सत्यभामोत्तमा तासां व्रतिनी च दृढव्रता
आणि तीन कन्या होत्या, ज्या सर्व दिशांना प्रसिद्ध झाल्या, हे श्रेष्ठ द्विजांनो; त्यात सत्यभामा सर्वश्रेष्ठ होती, आणि त्यात एक व्रती व दृढनिश्चयी होती.
तथा प्रस्वापिनी चैव भार्यां कृष्णाय तां ददौ सभाक्षो भङ्गकारिस् तु नावेयश् च नरोत्तमौ
तशीच झोपलेल्या त्या पत्नीला सभाक्षने कृष्णाला दिलं; भंगकारी आणि नावेय हे दोघंही उत्तम पुरुष होते.
जज्ञाते गुणसंपन्नौ विश्रुतौ रूपसंपदा माद्र्याः पुत्रो ऽथ जज्ञे ऽथ वृष्णिपुत्रो युधाजितः
गुणांनी संपन्न आणि रूपाने प्रसिद्ध असे दोन पुत्र जन्मले; एक माद्रीचा मुलगा आणि दुसरा वृष्णीचा पुत्र युधाजित.
जज्ञाते तनयौ वृष्णेः श्वफल्कश् चित्रकस् तथा श्वफल्कः काशिराजस्य सुतां भार्याम् अविन्दत
वृष्णीचे दोन पुत्र झाले – श्वफलक आणि चित्रक. श्वफलकाने काशीराजाच्या मुलीला पत्नी म्हणून मिळवलं.
गान्दिनीं नाम तस्याश् च गाः सदा प्रददौ पिता तस्यां जज्ञे महाबाहुः श्रुतवान् अतिथिप्रियः
तिचं नाव गान्दिनी होतं आणि तिच्या वडिलांनी नेहमी गायी दिल्या. तिच्या पोटी मोठ्या बाहूचा, विद्वान आणि पाहुण्यांना प्रिय असा मुलगा जन्मला.
अक्रूरो ऽथ महाभागो जज्ञे विपुलदक्षिणः उपमद्गुस् तथा मद्गुर् मुदरश् चारिमर्दनः
नंतर महाभाग अक्रूर, मोठ्या हाताचा आणि दानशूर जन्मला; तसेच उपमद्गु, मद्गु, मुदर आणि अरिमर्दन हेही जन्मले.
आरिक्षेपस् तथोपेक्षः शत्रुहा चारिमेजयः धर्मभृच् चापि धर्मा च गृध्रभोजान्धकस् तथा
त्याचप्रमाणे आरिक्षेप, उपेक्षा, शत्रुहा, अरिमेजय, धर्मभृत, धर्म, गृध्रभोज आणि अंधक हेही जन्मले.
आवाहप्रतिवाहौ च सुन्दरी च वराङ्गना विश्रुताश्वस्य महिषी कन्या चास्य वसुंधरा
आवाह आणि प्रतिवाह, सुंदर नावाची उत्तम स्त्री, आणि प्रसिद्ध अश्वाचा राणी व कन्या वसुंधरा हेही होते.
रूपयौवनसंपन्ना सर्वसत्त्वमनोहरा अक्रूरेणोग्रसेनायां सुतौ वै कुलनन्दनौ
रूप आणि तारुण्याने संपन्न, सर्वांना मोहून टाकणाऱ्या, अक्रूराच्या उग्रसेनेमध्ये दोन पुत्र झाले, जे कुलाचा आनंद होते.
वसुदेवश् चोपदेवश् च जज्ञाते देववर्चसौ चित्रकस्याभवन् पुत्राः पृथुर् विपृथुर् एव च
वासुदेव आणि उपदेव, देवांसारखे तेजस्वी, जन्मले; चित्रकाचे पुत्र पृथु आणि विपृथु असे होते.
अश्वग्रीवो ऽश्वबाहुश् च सुपार्श्वकगवेषणौ अरिष्टनेमिश् च सुता धर्मो धर्मभृद् एव च
अश्वग्रीव, अश्वबाहू, सुपार्श्वकगवेषण, अरिष्टनेमि, धर्म आणि धर्मभृत हे पुत्र होते.
सुबाहुर् बहुबाहुश् च श्रविष्ठाश्रवणे स्त्रियौ इमां मिथ्याभिशस्तिं यः कृष्णस्य समुदाहृताम्
सुबाहू आणि बहुबाहू, श्रविष्ठा आणि श्रवणा या स्त्रिया होत्या; जो कोणी कृष्णावर ही खोटी निंदा करतो—
वेद मिथ्याभिशापास् तं न स्पृशन्ति कदाचन
तो जाणतो की खोटे शाप त्याला कधीच लागू पडत नाहीत.