धर्मविद्भिः स देवेशो नमस्कार्यः सदाच्युतः धर्म एव सदा हि स्याद् अस्मिन्न् अभ्यर्चिते विभौ
धर्म जाणणाऱ्यांनी त्या अच्युत देवतेला नेहमी नमस्कार करावा; कारण त्या पराक्रमीचं पूजन केलं की, धर्म तिथेच वास करतो.
स हि देवो महातेजाः प्रजाहितचिकीर्षया धर्मार्थं पुरुषव्याघ्र ऋषिकोटीः ससर्ज च
तो तेजस्वी देव सर्व प्राण्यांच्या कल्याणासाठी, धर्माच्या रक्षणासाठी, पुरुषांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या ऋषींना निर्माण करतो.
ताः सृष्टास् तेन विधिना पर्वते गन्धमादने सनत्कुमारप्रमुखास् तिष्ठन्ति तपसान्विताः
त्याने अशा प्रकारे निर्माण केलेले ते ऋषी, सनत्कुमार प्रमुख, गंधमादन पर्वतावर तपश्चर्या करत राहतात.
तस्मात् स वाग्मी धर्मज्ञो नमस्यो द्विजपुंगवाः वन्दितो हि स वन्देत मानितो मानयीत च
म्हणून जो वाग्मि आणि धर्म जाणणारा आहे, त्याचा द्विजश्रेष्ठांनी सन्मान करावा; जो सन्मानित होतो तो इतरांचा सन्मान करावा, आणि जो आदर पावतो तो इतरांचा आदर करावा.
दृष्टः पश्येद् अहरहः संश्रितः प्रतिसंश्रयेत् अर्चितश् चार्चयेन् नित्यं स देवो द्विजसत्तमाः
जो एकदा पाहिला गेला, त्याचं रोज दर्शन घ्यावं; ज्याच्याकडे आश्रय घेतला, त्याच्याकडे पुन्हा जावं; ज्याचं पूजन केलं, त्याचं नेहमी पूजन करावं, हे द्विजश्रेष्ठांनो.
एवं तस्यानवद्यस्य विष्णोर् वै परमं तपः आदिदेवस्य महतः सज्जनाचरितं सदा
अशा प्रकारे निर्दोष विष्णूचं श्रेष्ठ तप, या आदिदेवाचं, सत्पुरुषांनी नेहमी आचरलं जातं.
भुवने ऽभ्यर्चितो नित्यं देवैर् अपि सनातनः अभयेनानुरूपेण प्रपद्य तम् अनुव्रताः
तो सनातन देव या जगात देवांनीही नेहमी पूजला जातो; त्याचे भक्त योग्य निर्भयतेने त्याच्याकडे जातात.
कर्मणा मनसा वाचा स नमस्यो द्विजैः सदा यत्नवद्भिर् उपस्थाय द्रष्टव्यो देवकीसुतः
कृतीने, मनाने आणि वाणीने, त्या देवकीपुत्राचं द्विजांनी नेहमी पूजन करावं; प्रयत्नपूर्वक त्याचं दर्शन घ्यावं.
एष वै विहितो मार्गो मया वै मुनिसत्तमाः तं दृष्ट्वा सर्वदेवेशं दृष्टाः स्युः सुरसत्तमाः
हे मुनीश्रेष्ठांनो, हा मार्ग मीच ठरवला आहे; सर्व देवतांचा स्वामी ज्याचं दर्शन करतो, त्याने सर्व श्रेष्ठ देवतांचंही दर्शन केलं असतं.
महावराहं तं देवं सर्वलोकपितामहम् अहं चैव नमस्यामि नित्यम् एव जगत्पतिम्
तो महावराह, सर्व लोकांचा पितामह, तोच जगाचा स्वामी, त्याला मीही नेहमी नमस्कार करतो.
तत्र च त्रितयं दृष्टं भविष्यति न संशयः समस्ता हि वयं देवास् तस्य देहे वसामहे
तेथे एक त्रिकूट दिसेल, यात शंका नाही; कारण आम्ही सर्व देव त्याच्या देहात वास करतो.
तस्यैव चाग्रजो भ्राता सिताद्रिनिचयप्रभः हली बल इति ख्यातो भविष्यति धराधरः
त्याचा मोठा भाऊ, पांढऱ्या पर्वतांच्या राशीसारखा तेजस्वी, हलधर आणि बलराम म्हणून प्रसिद्ध होईल आणि पृथ्वीचा आधार बनेल.
त्रिशिरास् तस्य देवस्य दृष्टो ऽनन्त इति प्रभोः सुपर्णो यस्य वीर्येण कश्यपस्यात्मजो बली
त्या देवाचा त्रिशिरा, अनंत म्हणून ओळखला जातो; सुपर्ण, कश्यपाचा बलवान पुत्र, त्याच्या सामर्थ्यामुळे प्रसिद्ध आहे.
अन्तं नैवाशकद् द्रष्टुं देवस्य परमात्मनः स च शेषो विचरते परया वै मुदा युतः
त्या परमात्म्याचा शेवट कुणालाही दिसू शकत नाही; आणि तो शेष, परमानंदात विहार करतो.
अन्तर्वसति भोगेन परिरभ्य वसुंधराम् य एष विष्णुः सो ऽनन्तो भगवान् वसुधाधरः
जो अंतर्यामी आहे, जो पृथ्वीला आपुलकीने कवेत घेतो, तोच विष्णू आहे, तो अनंत, परम भाग्यवान आणि पृथ्वीचे धारक आहे.
यो रामः स हृषीकेशो ऽच्युतः सर्वधराधरः ताव् उभौ पुरुषव्याघ्रौ दिव्यौ दिव्यपराक्रमौ
जो राम आहे तोच हृषीकेश, अच्युत आणि सर्वांचा आधार आहे. हे दोघेही पुरुषांमध्ये सिंहासारखे, दिव्य आणि अद्भुत सामर्थ्याचे आहेत.
द्रष्टव्यौ माननीयौ च चक्रलाङ्गलधारिणौ एष वो ऽनुग्रहः प्रोक्तो मया पुण्यस् तपोधनाः तद् भवन्तो यदुश्रेष्ठं पूजयेयुः प्रयत्नतः
हे दोघेही चक्र आणि हल धारण करणारे, पाहण्यास व मान देण्यास योग्य आहेत. हे पुण्यशाली ऋषिंनो, मी तुम्हाला ही कृपा सांगितली आहे. म्हणून तुम्ही सर्वांनी यदुकुळातील श्रेष्ठाचे भक्तीभावाने पूजन करावे.
अहो कृष्णस्य माहात्म्यं श्रुतम् अस्माभिर् अद्भुतम् सर्वपापहरं पुण्यं धन्यं संसारनाशनम्
अहो, आपण श्रीकृष्णाचे अद्भुत माहात्म्य ऐकले, जे सर्व पापांचा नाश करणारे, पुण्यदायक, धन्य आणि संसाराचा विनाश करणारे आहे.
संपूज्य विधिवद् भक्त्या वासुदेवं महामुने कां गतिं यान्ति मनुजा वासुदेवार्चने रताः
महामुने, विधिपूर्वक भक्तीने वासुदेवाचे पूजन केल्यावर, वासुदेवाच्या पूजेत रमलेले मनुष्य कोणती अवस्था प्राप्त करतात?
किं प्राप्नुवन्ति ते मोक्षं किं वा स्वर्गं महामुने अथवा किं मुनिश्रेष्ठ प्राप्नुवन्त्य् उभयं फलम्
महामुने, त्यांना मोक्ष मिळतो का, की स्वर्ग मिळतो? की श्रेष्ठ मुनी, त्यांना दोन्ही फळे मिळतात का?
छेत्तुम् अर्हसि सर्वज्ञ संशयं नो हृदि स्थितम् छेत्ता नान्यो ऽस्ति लोके ऽस्मिंस् त्वदृते मुनिसत्तम
सर्वज्ञा, आमच्या मनात असलेला हा संशय तू दूर करावा. या जगात तुझ्याशिवाय दुसरा कोणीही हा संशय दूर करू शकत नाही, हे श्रेष्ठ मुनी.
साधु साधु मुनिश्रेष्ठा भवद्भिर् यद् उदाहृतम् शृणुध्वम् आनुपूर्व्येण वैष्णवानां सुखावहम्
छान, छान, हे श्रेष्ठ मुनी, तुम्ही जे सांगितले ते उत्तम आहे. आता मी विष्णूभक्तांना मिळणारे सुखाचे फळ क्रमाने सांगतो, ते ऐका.
दीक्षामात्रेण कृष्णस्य नरा मोक्षं व्रजन्ति वै किं पुनर् ये सदा भक्त्या पूजयन्त्य् अच्युतं द्विजाः
केवळ कृष्णाची दीक्षा घेतल्यानेही माणसाला मोक्ष मिळतो. मग जे नेहमी भक्तीने अच्युताचे पूजन करतात, त्या द्विजांना काय मिळेल!
न तेषां दुर्लभः स्वर्गो मोक्षश् च मुनिसत्तमाः लभन्ते वैष्णवाः कामान् यान् यान् वाञ्छन्ति दुर्लभान्
मुनीश्रेष्ठांनो, त्यांना स्वर्ग किंवा मोक्ष मिळवणे कठीण नाही. विष्णूभक्तांना ज्या ज्या दुर्मिळ गोष्टी हव्या असतात, त्या त्या त्यांना सहज मिळतात.
रत्नपर्वतम् आरुह्य नरो रत्नं यथाददेत् स्वेच्छया मुनिशार्दूलास् तथा कृष्णान् मनोरथान्
जसा एखादा मनुष्य रत्नांच्या पर्वतावर जाऊन हवे ते रत्न उचलतो, तसेच, हे मुनीसिंहो, कृष्णभक्तांना आपल्या इच्छेप्रमाणे मनोकामना मिळतात.
कल्पवृक्षं समासाद्य फलानि स्वेच्छया यथा गृह्णाति पुरुषो विप्रास् तथा कृष्णान् मनोरथान्
जसा एखादा पुरुष कल्पवृक्षाजवळ जाऊन इच्छेप्रमाणे फळे घेतो, तसेच, हे विप्रांनो, कृष्णभक्तांना आपल्या इच्छेप्रमाणे मनोकामना मिळतात.
श्रद्धया विधिवत् पूज्य वासुदेवं जगद्गुरुम् धर्मार्थकाममोक्षाणां प्राप्नुवन्ति नराः फलम्
श्रद्धेने आणि योग्य पद्धतीने वासुदेव जगद्गुरूचे पूजन केल्यावर, मनुष्य धर्म, अर्थ, काम आणि मोक्ष या सर्वांचे फळ मिळवतो.
आराध्य तं जगन्नाथं विशुद्धेनान्तरात्मना प्राप्नुवन्ति नराः कामान् सुराणाम् अपि दुर्लभान्
स्वच्छ अंतःकरणाने जगन्नाथाचे पूजन केल्यावर, मनुष्य देवांनाही दुर्मिळ असलेल्या इच्छा पूर्ण करतो.
ये ऽर्चयन्ति सदा भक्त्या वासुदेवाख्यम् अव्ययम् न तेषां दुर्लभं किंचिद् विद्यते भुवनत्रये
जे नेहमी भक्तीने वासुदेव नावाच्या अविनाशी परमात्म्याचे पूजन करतात, त्यांच्यासाठी या तिन्ही लोकांत काहीही दुर्मिळ नाही.
धन्यास् ते पुरुषा लोके ये ऽर्चयन्ति सदा हरिम् सर्वपापहरं देवं सर्वकामफलप्रदम्
या जगात जे पुरुष नेहमी सर्व पापांचा नाश करणाऱ्या आणि सर्व इच्छांचे फळ देणाऱ्या हरिचे पूजन करतात, ते खरेच धन्य आहेत.