लोकपूज्यो नमस्कर्ता प्रसूतो मधुरं वचः सर्वकर्मप्रियकरः सर्वभूतप्रियः सदा
जगात सन्मान मिळणारा, नम्रपणे वागणारा, गोड बोलणारा, सर्व चांगल्या कर्मांत आनंद मानणारा आणि सर्व जीवांना प्रिय असणारा असतो.
अद्वेषी सुमुखः श्लक्ष्णः स्निग्धवाणीप्रदः सदा स्वागतेनैव सर्वेषां भूतानाम् अविहिंसकः
जो द्वेष न करता, हसतमुख, सौम्य, नेहमी प्रेमळ आणि गोड बोलणारा, सर्व जीवांचे स्वागत करणारा आणि कोणालाही त्रास न देणारा असतो.
यथार्थं सत्क्रियापूर्वम् अर्चयन्न् अवतिष्ठते मार्गार्हाय ददन् मार्गं गुरुम् अभ्यर्चयन् सदा
जो योग्य रीतीने, श्रद्धेने पूजन करतो, गुरूचे नेहमी पूजन करतो आणि योग्य लोकांना योग्य मार्ग दाखवतो.
अतिथिप्रग्रहरतस् तथाभ्यागतपूजकः एवंभूतो नरो देवि स्वर्गतिं प्रतिपद्यते
पाहुण्यांचे स्वागत करणारा आणि आलेल्यांचा सन्मान करणारा असा मनुष्य, देवी, स्वर्गाचा मार्ग प्राप्त करतो.
ततो मानुष्यम् आसाद्य विशिष्टकुलजो भवेत् तत्रासौ विपुलैर् भोगैः सर्वरत्नसमायुतः
नंतर, मानवजन्म मिळून तो श्रेष्ठ कुटुंबात जन्म घेतो, भरपूर सुख उपभोगतो आणि सर्व रत्ने त्याच्याजवळ असतात.
यथार्हदाता चार्हेषु धर्मचर्यापरो भवेत् संमतः सर्वभूतानां सर्वलोकनमस्कृतः
तो योग्य लोकांना योग्यप्रमाणे देतो, धर्माचरणात मग्न असतो, सर्व जीवांना प्रिय असतो आणि सर्व लोक त्याचा सन्मान करतात.
स्वकर्मफलम् आप्नोति स्वयम् एव नरः सदा एष धर्मो मया प्रोक्तो विधात्रा स्वयम् ईरितः
मनुष्य नेहमी आपल्या कर्माचे फळ स्वतःच मिळवतो; हा धर्म मी सांगितला आहे, जो साक्षात विधात्याने सांगितला आहे.
यस् तु रौद्रसमाचारः सर्वसत्त्वभयंकरः हस्ताभ्यां यदि वा पद्भ्यां रज्ज्वा दण्डेन वा पुनः
पण ज्याचे वर्तन क्रूर आहे, जो सर्व जीवांना घाबरवतो, तो हात, पाय, दोरी किंवा काठीने त्रास देतो,
लोष्टैः स्तम्भैर् उपायैर् वा जन्तून् बाधेत शोभने हिंसार्थं निष्कृतिप्रज्ञः प्रोद्वेजयति चैव हि
किंवा दगड, खांब किंवा इतर उपायांनी, जो हिंसेसाठी प्राण्यांना त्रास देतो आणि जाणूनबुजून त्यांना त्रास देतो,
उपक्रामति जन्तूंश् च उद्वेगजननः सदा एवं शीलसमाचारो निरयं प्रतिपद्यते
जो नेहमी प्राण्यांवर हल्ला करतो आणि त्यांना त्रास देतो—अशा स्वभावाचा आणि वर्तनाचा मनुष्य नरकात जातो.
स चेन् मनुष्यतां गच्छेद् यदि कालस्य पर्ययात् बह्वाबाधापरिक्लिष्टे कुले जयति सो ऽधमे
तो जर काळानंतर मानवजन्म मिळवतो, तर तो अनेक दुःखांनी भरलेल्या नीच कुटुंबात जन्म घेतो.
लोकद्विष्टो ऽधमः पुंसां स्वयं कर्मकृतैः फलैः एष देवि मनुष्येषु बोद्धव्यो ज्ञातिबन्धुषु
लोकांना अप्रिय, सर्वात नीच, तो स्वतःच्या कर्माच्या फळांनी दुःखी होतो; देवी, हे नातेवाईकांत समजून घ्यावे.
अपरः सर्वभूतानि दयावान् अनुपश्यति मैत्री दृष्टिः पितृसमो निर्वैरो नियतेन्द्रियः
दुसरा एक, सर्व जीवांवर दया करणारा, सर्वांना मैत्रीने पाहणारा, वडिलांसारखा प्रेमळ, कोणावरही वैर न ठेवणारा आणि इंद्रिये संयमित ठेवणारा असतो.
नोद्वेजयति भूतानि न च हन्ति दयापरः हस्तपादैश् च नियतैर् विश्वास्यः सर्वजन्तुषु
तो जीवांना कधीही त्रास देत नाही, मारत नाही, दयाळू असतो, हातपाय नेहमी संयमित ठेवतो आणि सर्व प्राण्यांमध्ये विश्वासार्ह असतो.
न रज्ज्वा न च दण्डेन न लोष्टैर् नायुधेन च उद्वेजयति भूतानि शुभकर्मा दयापरः
जो माणूस दयाळू आहे आणि नेहमी चांगली कर्मे करतो, तो दोरीने, काठीने, दगडाने किंवा शस्त्राने कोणत्याही सजीवाला त्रास देत नाही.
एवं शीलसमाचारः स्वर्गे समुपजायते तत्रासौ भवने दिव्ये मुदा वसति देववत्
अशा चांगल्या स्वभावाचा आणि वागणुकीचा माणूस स्वर्गात जन्म घेतो आणि तिथे दिव्य घरात देवासारखा आनंदाने राहतो.
स चेत् स्वर्गक्षयान् मर्त्यो मनुष्येषूपजायते अल्पायासो निरातङ्कः स जातः सुखम् एधते
स्वर्गातील पुण्य संपल्यावर जर तो माणूस म्हणून जन्माला आला, तर त्याला फारसे कष्ट पडत नाहीत, तो दुःखरहित असतो आणि सुखात वाढतो.
सुखभागी निरायासो निरुद्वेगः सदा नरः एष देवि सतां मार्गो बाधा यत्र न विद्यते
असा माणूस नेहमी सुखी असतो, त्याला कष्ट किंवा चिंता नसते; हे देवी, हा सज्जनांचा मार्ग आहे, जिथे कोणतीही बाधा नसते.
इमे मनुष्या दृश्यन्ते ऊहापोहविशारदाः ज्ञानविज्ञानसंपन्नाः प्रज्ञावन्तो ऽर्थकोविदाः
हे माणसे तर्क आणि अनुमान करण्यात कुशल असतात, ज्ञान आणि समज याने परिपूर्ण असतात, बुद्धिमान आणि व्यवहारातही पटाईत असतात.
दुष्प्रज्ञाश् चापरे देव ज्ञानविज्ञानवर्जिताः केन कर्मविपाकेन प्रज्ञावान् पुरुषो भवेत्
पण काहीजण, हे देव, अज्ञानी असतात, त्यांच्याकडे ना ज्ञान असते ना समज; कोणत्या कर्माच्या फळामुळे माणूस बुद्धिमान होतो?
अल्पप्रज्ञो विरूपाक्ष कथं भवति मानवः एवं त्वं संशयं छिन्धि सर्वधर्मभृतां वर
माणूस अज्ञानी किंवा डोळ्यांनी विकृत कसा होतो? हेच माझे शंका आहे, सर्व धर्म पाळणाऱ्यांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या, तू ती दूर कर.
जात्यन्धाश् चापरे देव रोगार्ताश् चापरे तथा नराः क्लीबाश् च दृश्यन्ते कारणं ब्रूहि तत्र वै
काहीजण जन्मतःच आंधळे असतात, काही आजारांनी त्रस्त असतात, तर काही नपुंसक असतात; याचे कारण तू मला नक्की सांग.
ब्राह्मणान् वेदविदुषः सिद्धान् धर्मविदस् तथा परिपृच्छन्त्य् अहरहः कुशलाकुशलं सदा
प्रत्येक दिवशी लोक वेदज्ञ, सिद्ध आणि धर्म जाणणाऱ्या ब्राह्मणांना नेहमीच शुभ आणि अशुभ याबद्दल विचारतात.
वर्जयन्तो ऽशुभं कर्म सेवमानाः शुभं तथा लभन्ते स्वर्गतिं नित्यम् इह लोके यथासुखम्
जे माणसे अशुभ कर्मे टाळतात आणि शुभ कर्मे करतात, त्यांना स्वर्गप्राप्ती होते आणि या जगातही सुख मिळते.
स चेन् मनुष्यतां याति मेधावी तत्र जायते श्रुतं यज्ञानुगं यस्य कल्याणम् उपजायते
असा माणूस जर पुन्हा माणूस म्हणून जन्माला आला, तर तो बुद्धिमान असतो; त्याला विद्या, यज्ञ आणि चांगले भाग्य मिळते.
परदारेषु ये चापि चक्षुर् दुष्टं प्रयुञ्जते तेन दुष्टस्वभावेन जात्यन्धास् ते भवन्ति हि
जे परस्त्रीकडे वाईट नजरेने पाहतात, ते वाईट स्वभावामुळे जन्मतःच आंधळे होतात.
मनसापि प्रदुष्टेन नग्नां पश्यन्ति ये स्त्रियम् रोगार्तास् ते भवन्तीह नरा दुष्कृतकारिणः
जे पुरुष मनानेही वाईट हेतूने नग्न स्त्रीकडे पाहतात, ते वाईट कर्मामुळे आजारी पडतात.
ये तु मूढा दुराचारा वियोनौ मैथुने रताः पुरुषेषु सुदुष्प्रज्ञाः क्लीबत्वम् उपयान्ति ते
जे मूढ, वाईट वागणूक असलेले आणि अप्राकृतिक मैथुनात रमणारे असतात, ते पुरुषांमध्ये फारच अज्ञानी असतात आणि नपुंसक होतात.
पशूंश् च ये वै बध्नन्ति ये चैव गुरुतल्पगाः प्रकीर्णमैथुना ये च क्लीबा जायन्ति वै नराः
जे जनावरांना बांधतात, जे गुरूच्या पत्नीकडे जातात, आणि जे कोणासोबतही मैथुन करतात, ते सर्व पुरुष नपुंसक म्हणून जन्म घेतात.
अवद्यं किं तु वै कर्म निरवद्यं तथैव च श्रेयः कुर्वन्न् अवाप्नोति मानवो देवसत्तम
हे देवश्रेष्ठ, जे माणूस दोषारोप न होणारी कर्मे करतो आणि दोषारोप होणारी टाळतो, तो श्रेष्ठ कल्याण प्राप्त करतो.