ते वै मनुष्यतां यान्ति यदा कालस्य पर्ययात् धनरिक्ते कुले जन्म लभन्ते स्वल्पबुद्धयः
वेळ येताच, ते माणसाचा जन्म घेतात आणि धन नसलेल्या, कमी समज असलेल्या कुटुंबात जन्मतात.
क्षुत्पिपासापरीताश् च सर्वलोकबहिष्कृताः निराशाः सर्वभोगेभ्यो जीवन्त्य् अधर्मजीविकाः
ते उपासमारीने आणि तहानेने त्रस्त असतात, सर्व लोक त्यांना दूर ठेवतात, सर्व सुखांपासून वंचित राहतात आणि अधर्माने जगतात.
अल्पभोगकुले जाता अल्पभोगरता नराः अनेन कर्मणा देवि भवन्त्य् अधनिनो नराः
जे कमी सुख असलेल्या कुटुंबात जन्मतात, त्यांना थोड्या सुखातच आनंद वाटतो. या कर्मामुळे, हे देवी, माणसं गरीब होतात.
अपरे दम्भिनो नित्यं मानिनः परतो रताः आसनार्हस्य ये पीठं न यच्छन्त्य् अल्पचेतसः
इतर काही लोक नेहमी दांभिक, गर्विष्ठ आणि दुसऱ्याच्या वस्तूंमध्ये रमणारे असतात. ज्यांना आसन द्यायची पात्रता आहे, त्यांना हे अल्पबुद्धी लोक आसन देत नाहीत.
मार्गार्हस्य च ये मार्गं न प्रयच्छन्त्य् अबुद्धयः अर्घार्हान् न च संस्कारैर् अर्चयन्ति यथाविधि
जे अज्ञानी लोक मार्ग देण्यायोग्याला मार्ग देत नाहीत, आणि जे अर्घ्य घेण्यायोग्यांचा योग्य विधीने सन्मान करत नाहीत.
पाद्यम् आचमनीयं वा प्रयच्छन्त्य् अभिबुद्धयः शुभं चाभिमतं प्रेम्णा गुरुं नाभिवदन्ति ये
जे वाईट बुद्धीचे असतात, ते पाय धुण्यासाठी किंवा आचमनासाठी पाणी देत नाहीत, आणि योग्य प्रेमाने गुरूला नमस्कार करत नाहीत.
अभिमानप्रवृद्धेन लोभेन समम् आस्थिताः संमान्यांश् चावमन्यन्ते वृद्धान् परिभवन्ति च
अहंकार आणि लोभ वाढल्यामुळे, असे लोक इतरांमध्ये बसतात, सन्मानित लोकांचा अपमान करतात आणि वडिलधाऱ्यांचा तिरस्कार करतात.
एवंविधा नरा देवि सर्वे निरयगामिनः ते चेद् यदि नरास् तस्मान् निरयाद् उत्तरन्ति च
देवी, असे सर्व लोक नरकात जातात; पण त्यांपैकी कोणी नरकातून बाहेर पडले,
वर्षपूगैस् ततो जन्म लभन्ते कुत्सिते कुले श्वपाकपुल्कसादीनां कुत्सितानाम् अचेतसाम्
ते अनेक वर्षांनी नीच आणि निंद्य अशा कुटुंबात जन्म घेतात, जिथे कुत्रे खाणारे, बहिष्कृत आणि बुद्धीहीन लोक असतात.
कुलेषु ते ऽभिजायन्ते गुरुवृद्धोपतापिनः न दम्भी न च मानी यो देवतातिथिपूजकः
त्या कुटुंबांत ते वडिलधाऱ्यांना आणि गुरूंना त्रास देणारे जन्म घेतात; ते कपटी किंवा गर्विष्ठ नसतात, पण देव आणि पाहुण्यांचे पूजन करणारे असतात.
लोकपूज्यो नमस्कर्ता प्रसूतो मधुरं वचः सर्वकर्मप्रियकरः सर्वभूतप्रियः सदा
जगात सन्मान मिळणारा, नम्रपणे वागणारा, गोड बोलणारा, सर्व चांगल्या कर्मांत आनंद मानणारा आणि सर्व जीवांना प्रिय असणारा असतो.
अद्वेषी सुमुखः श्लक्ष्णः स्निग्धवाणीप्रदः सदा स्वागतेनैव सर्वेषां भूतानाम् अविहिंसकः
जो द्वेष न करता, हसतमुख, सौम्य, नेहमी प्रेमळ आणि गोड बोलणारा, सर्व जीवांचे स्वागत करणारा आणि कोणालाही त्रास न देणारा असतो.
यथार्थं सत्क्रियापूर्वम् अर्चयन्न् अवतिष्ठते मार्गार्हाय ददन् मार्गं गुरुम् अभ्यर्चयन् सदा
जो योग्य रीतीने, श्रद्धेने पूजन करतो, गुरूचे नेहमी पूजन करतो आणि योग्य लोकांना योग्य मार्ग दाखवतो.
अतिथिप्रग्रहरतस् तथाभ्यागतपूजकः एवंभूतो नरो देवि स्वर्गतिं प्रतिपद्यते
पाहुण्यांचे स्वागत करणारा आणि आलेल्यांचा सन्मान करणारा असा मनुष्य, देवी, स्वर्गाचा मार्ग प्राप्त करतो.
ततो मानुष्यम् आसाद्य विशिष्टकुलजो भवेत् तत्रासौ विपुलैर् भोगैः सर्वरत्नसमायुतः
नंतर, मानवजन्म मिळून तो श्रेष्ठ कुटुंबात जन्म घेतो, भरपूर सुख उपभोगतो आणि सर्व रत्ने त्याच्याजवळ असतात.
यथार्हदाता चार्हेषु धर्मचर्यापरो भवेत् संमतः सर्वभूतानां सर्वलोकनमस्कृतः
तो योग्य लोकांना योग्यप्रमाणे देतो, धर्माचरणात मग्न असतो, सर्व जीवांना प्रिय असतो आणि सर्व लोक त्याचा सन्मान करतात.
स्वकर्मफलम् आप्नोति स्वयम् एव नरः सदा एष धर्मो मया प्रोक्तो विधात्रा स्वयम् ईरितः
मनुष्य नेहमी आपल्या कर्माचे फळ स्वतःच मिळवतो; हा धर्म मी सांगितला आहे, जो साक्षात विधात्याने सांगितला आहे.
यस् तु रौद्रसमाचारः सर्वसत्त्वभयंकरः हस्ताभ्यां यदि वा पद्भ्यां रज्ज्वा दण्डेन वा पुनः
पण ज्याचे वर्तन क्रूर आहे, जो सर्व जीवांना घाबरवतो, तो हात, पाय, दोरी किंवा काठीने त्रास देतो,
लोष्टैः स्तम्भैर् उपायैर् वा जन्तून् बाधेत शोभने हिंसार्थं निष्कृतिप्रज्ञः प्रोद्वेजयति चैव हि
किंवा दगड, खांब किंवा इतर उपायांनी, जो हिंसेसाठी प्राण्यांना त्रास देतो आणि जाणूनबुजून त्यांना त्रास देतो,
उपक्रामति जन्तूंश् च उद्वेगजननः सदा एवं शीलसमाचारो निरयं प्रतिपद्यते
जो नेहमी प्राण्यांवर हल्ला करतो आणि त्यांना त्रास देतो—अशा स्वभावाचा आणि वर्तनाचा मनुष्य नरकात जातो.
स चेन् मनुष्यतां गच्छेद् यदि कालस्य पर्ययात् बह्वाबाधापरिक्लिष्टे कुले जयति सो ऽधमे
तो जर काळानंतर मानवजन्म मिळवतो, तर तो अनेक दुःखांनी भरलेल्या नीच कुटुंबात जन्म घेतो.
लोकद्विष्टो ऽधमः पुंसां स्वयं कर्मकृतैः फलैः एष देवि मनुष्येषु बोद्धव्यो ज्ञातिबन्धुषु
लोकांना अप्रिय, सर्वात नीच, तो स्वतःच्या कर्माच्या फळांनी दुःखी होतो; देवी, हे नातेवाईकांत समजून घ्यावे.
अपरः सर्वभूतानि दयावान् अनुपश्यति मैत्री दृष्टिः पितृसमो निर्वैरो नियतेन्द्रियः
दुसरा एक, सर्व जीवांवर दया करणारा, सर्वांना मैत्रीने पाहणारा, वडिलांसारखा प्रेमळ, कोणावरही वैर न ठेवणारा आणि इंद्रिये संयमित ठेवणारा असतो.
नोद्वेजयति भूतानि न च हन्ति दयापरः हस्तपादैश् च नियतैर् विश्वास्यः सर्वजन्तुषु
तो जीवांना कधीही त्रास देत नाही, मारत नाही, दयाळू असतो, हातपाय नेहमी संयमित ठेवतो आणि सर्व प्राण्यांमध्ये विश्वासार्ह असतो.
न रज्ज्वा न च दण्डेन न लोष्टैर् नायुधेन च उद्वेजयति भूतानि शुभकर्मा दयापरः
जो माणूस दयाळू आहे आणि नेहमी चांगली कर्मे करतो, तो दोरीने, काठीने, दगडाने किंवा शस्त्राने कोणत्याही सजीवाला त्रास देत नाही.
एवं शीलसमाचारः स्वर्गे समुपजायते तत्रासौ भवने दिव्ये मुदा वसति देववत्
अशा चांगल्या स्वभावाचा आणि वागणुकीचा माणूस स्वर्गात जन्म घेतो आणि तिथे दिव्य घरात देवासारखा आनंदाने राहतो.
स चेत् स्वर्गक्षयान् मर्त्यो मनुष्येषूपजायते अल्पायासो निरातङ्कः स जातः सुखम् एधते
स्वर्गातील पुण्य संपल्यावर जर तो माणूस म्हणून जन्माला आला, तर त्याला फारसे कष्ट पडत नाहीत, तो दुःखरहित असतो आणि सुखात वाढतो.
सुखभागी निरायासो निरुद्वेगः सदा नरः एष देवि सतां मार्गो बाधा यत्र न विद्यते
असा माणूस नेहमी सुखी असतो, त्याला कष्ट किंवा चिंता नसते; हे देवी, हा सज्जनांचा मार्ग आहे, जिथे कोणतीही बाधा नसते.
इमे मनुष्या दृश्यन्ते ऊहापोहविशारदाः ज्ञानविज्ञानसंपन्नाः प्रज्ञावन्तो ऽर्थकोविदाः
हे माणसे तर्क आणि अनुमान करण्यात कुशल असतात, ज्ञान आणि समज याने परिपूर्ण असतात, बुद्धिमान आणि व्यवहारातही पटाईत असतात.
दुष्प्रज्ञाश् चापरे देव ज्ञानविज्ञानवर्जिताः केन कर्मविपाकेन प्रज्ञावान् पुरुषो भवेत्
पण काहीजण, हे देव, अज्ञानी असतात, त्यांच्याकडे ना ज्ञान असते ना समज; कोणत्या कर्माच्या फळामुळे माणूस बुद्धिमान होतो?