आसनं शयनं यानं गृहं रत्नं धनं तथा सस्यजातानि सर्वाणि सक्षेत्राण्य् अथ योषितः
तो आसन, झोपायचं बिछानं, वाहनं, घर, मौल्यवान दागिने, धन, सर्व प्रकारची पिकं, शेतं आणि स्त्रिया देतो.
सुप्रशान्तमना नित्यं यः प्रयच्छति मानवः एवंभूतो नरो देवि देवलोके ऽभिजायते
ज्याचं मन नेहमी शांत असतं आणि जो अशा प्रकारे दान देतो, अशा माणसाचा जन्म, हे देवी, देवांच्या लोकात होतो.
तत्रोष्य सुचिरं कालं भुक्त्वा भोगान् अनुत्तमान् सहाप्सरोभिर् मुदितो रमित्वा नन्दनादिषु
तेथे तो खूप काळ राहतो, उत्तम सुखांचा अनुभव घेतो, अप्सरांसोबत आनंदाने रमतो आणि नंदन वगैरे बगिच्यांमध्ये विहार करतो.
तस्माच् च्युतो महेशानि मानुषेषूपजायते महाभागकुले देवि धनधान्यसमाचिते
तेथून खाली पडल्यावर, हे महेश्वरी, तो माणसांत जन्म घेतो आणि, हे देवी, मोठ्या भाग्यवान आणि धनधान्याने समृद्ध कुटुंबात येतो.
तत्र कामगुणैः सर्वैः समुपेतो मुदान्वितः महाकार्यो महाभोगो धनी भवति मानवः
तेथे सर्व इच्छित सुखांनी युक्त आणि आनंदी होऊन, तो मोठी कामं करणारा, मोठा सुखी आणि श्रीमंत होतो.
एते देवि महाभागाः प्राणिनो दानशालिनः ब्रह्मणा वै पुरा प्रोक्ताः सर्वस्य प्रियदर्शनाः
हे देवी, हे दान करणारे जीव फार भाग्यवान आहेत. हे सर्वांना प्रिय वाटतात आणि पूर्वी ब्रह्मदेवांनी सांगितले आहेत.
अपरे मानवा देवि प्रदानकृपणा द्विजाः ये ऽन्नानि न प्रयच्छन्ति विद्यमाने ऽप्य् अबुद्धयः
इतर काही माणसं, हे देवी, दान देण्यात कंजूष असतात. त्यांच्याकडे अन्न असलं तरी, अज्ञानामुळे ते देत नाहीत.
दीनान्धकृपणान् दृष्ट्वा भिक्षुकान् अतिथीन् अपि याच्यमाना निवर्तन्ते जिह्वालोभसमन्विताः
गरिब, आंधळे, दुःखी, भिकारी, आणि पाहुणे दिसले तरी, मागितल्यावर ते तोंड वळवतात, कारण त्यांना चवीची लालसा असते.
न धनानि न वासांसि न भोगान् न च काञ्चनम् न गाश् च नान्नविकृतिं प्रयच्छन्ति कदाचन
ते कधीच धन, कपडे, सुख, सोने, गायी किंवा कुठल्याही प्रकारचं अन्न देत नाहीत.
अप्रलुब्धाश् च ये लुब्धा नास्तिका दानवर्जितः एवंभूता नरा देवि निरयं यान्त्य् अबुद्धयः
जे लोभी नाहीत पण तरीही लोभी असतात, जे नास्तिक आहेत आणि दान करत नाहीत, असे अज्ञानी माणसं, हे देवी, नरकात जातात.
ते वै मनुष्यतां यान्ति यदा कालस्य पर्ययात् धनरिक्ते कुले जन्म लभन्ते स्वल्पबुद्धयः
वेळ येताच, ते माणसाचा जन्म घेतात आणि धन नसलेल्या, कमी समज असलेल्या कुटुंबात जन्मतात.
क्षुत्पिपासापरीताश् च सर्वलोकबहिष्कृताः निराशाः सर्वभोगेभ्यो जीवन्त्य् अधर्मजीविकाः
ते उपासमारीने आणि तहानेने त्रस्त असतात, सर्व लोक त्यांना दूर ठेवतात, सर्व सुखांपासून वंचित राहतात आणि अधर्माने जगतात.
अल्पभोगकुले जाता अल्पभोगरता नराः अनेन कर्मणा देवि भवन्त्य् अधनिनो नराः
जे कमी सुख असलेल्या कुटुंबात जन्मतात, त्यांना थोड्या सुखातच आनंद वाटतो. या कर्मामुळे, हे देवी, माणसं गरीब होतात.
अपरे दम्भिनो नित्यं मानिनः परतो रताः आसनार्हस्य ये पीठं न यच्छन्त्य् अल्पचेतसः
इतर काही लोक नेहमी दांभिक, गर्विष्ठ आणि दुसऱ्याच्या वस्तूंमध्ये रमणारे असतात. ज्यांना आसन द्यायची पात्रता आहे, त्यांना हे अल्पबुद्धी लोक आसन देत नाहीत.
मार्गार्हस्य च ये मार्गं न प्रयच्छन्त्य् अबुद्धयः अर्घार्हान् न च संस्कारैर् अर्चयन्ति यथाविधि
जे अज्ञानी लोक मार्ग देण्यायोग्याला मार्ग देत नाहीत, आणि जे अर्घ्य घेण्यायोग्यांचा योग्य विधीने सन्मान करत नाहीत.
पाद्यम् आचमनीयं वा प्रयच्छन्त्य् अभिबुद्धयः शुभं चाभिमतं प्रेम्णा गुरुं नाभिवदन्ति ये
जे वाईट बुद्धीचे असतात, ते पाय धुण्यासाठी किंवा आचमनासाठी पाणी देत नाहीत, आणि योग्य प्रेमाने गुरूला नमस्कार करत नाहीत.
अभिमानप्रवृद्धेन लोभेन समम् आस्थिताः संमान्यांश् चावमन्यन्ते वृद्धान् परिभवन्ति च
अहंकार आणि लोभ वाढल्यामुळे, असे लोक इतरांमध्ये बसतात, सन्मानित लोकांचा अपमान करतात आणि वडिलधाऱ्यांचा तिरस्कार करतात.
एवंविधा नरा देवि सर्वे निरयगामिनः ते चेद् यदि नरास् तस्मान् निरयाद् उत्तरन्ति च
देवी, असे सर्व लोक नरकात जातात; पण त्यांपैकी कोणी नरकातून बाहेर पडले,
वर्षपूगैस् ततो जन्म लभन्ते कुत्सिते कुले श्वपाकपुल्कसादीनां कुत्सितानाम् अचेतसाम्
ते अनेक वर्षांनी नीच आणि निंद्य अशा कुटुंबात जन्म घेतात, जिथे कुत्रे खाणारे, बहिष्कृत आणि बुद्धीहीन लोक असतात.
कुलेषु ते ऽभिजायन्ते गुरुवृद्धोपतापिनः न दम्भी न च मानी यो देवतातिथिपूजकः
त्या कुटुंबांत ते वडिलधाऱ्यांना आणि गुरूंना त्रास देणारे जन्म घेतात; ते कपटी किंवा गर्विष्ठ नसतात, पण देव आणि पाहुण्यांचे पूजन करणारे असतात.
लोकपूज्यो नमस्कर्ता प्रसूतो मधुरं वचः सर्वकर्मप्रियकरः सर्वभूतप्रियः सदा
जगात सन्मान मिळणारा, नम्रपणे वागणारा, गोड बोलणारा, सर्व चांगल्या कर्मांत आनंद मानणारा आणि सर्व जीवांना प्रिय असणारा असतो.
अद्वेषी सुमुखः श्लक्ष्णः स्निग्धवाणीप्रदः सदा स्वागतेनैव सर्वेषां भूतानाम् अविहिंसकः
जो द्वेष न करता, हसतमुख, सौम्य, नेहमी प्रेमळ आणि गोड बोलणारा, सर्व जीवांचे स्वागत करणारा आणि कोणालाही त्रास न देणारा असतो.
यथार्थं सत्क्रियापूर्वम् अर्चयन्न् अवतिष्ठते मार्गार्हाय ददन् मार्गं गुरुम् अभ्यर्चयन् सदा
जो योग्य रीतीने, श्रद्धेने पूजन करतो, गुरूचे नेहमी पूजन करतो आणि योग्य लोकांना योग्य मार्ग दाखवतो.
अतिथिप्रग्रहरतस् तथाभ्यागतपूजकः एवंभूतो नरो देवि स्वर्गतिं प्रतिपद्यते
पाहुण्यांचे स्वागत करणारा आणि आलेल्यांचा सन्मान करणारा असा मनुष्य, देवी, स्वर्गाचा मार्ग प्राप्त करतो.
ततो मानुष्यम् आसाद्य विशिष्टकुलजो भवेत् तत्रासौ विपुलैर् भोगैः सर्वरत्नसमायुतः
नंतर, मानवजन्म मिळून तो श्रेष्ठ कुटुंबात जन्म घेतो, भरपूर सुख उपभोगतो आणि सर्व रत्ने त्याच्याजवळ असतात.
यथार्हदाता चार्हेषु धर्मचर्यापरो भवेत् संमतः सर्वभूतानां सर्वलोकनमस्कृतः
तो योग्य लोकांना योग्यप्रमाणे देतो, धर्माचरणात मग्न असतो, सर्व जीवांना प्रिय असतो आणि सर्व लोक त्याचा सन्मान करतात.
स्वकर्मफलम् आप्नोति स्वयम् एव नरः सदा एष धर्मो मया प्रोक्तो विधात्रा स्वयम् ईरितः
मनुष्य नेहमी आपल्या कर्माचे फळ स्वतःच मिळवतो; हा धर्म मी सांगितला आहे, जो साक्षात विधात्याने सांगितला आहे.
यस् तु रौद्रसमाचारः सर्वसत्त्वभयंकरः हस्ताभ्यां यदि वा पद्भ्यां रज्ज्वा दण्डेन वा पुनः
पण ज्याचे वर्तन क्रूर आहे, जो सर्व जीवांना घाबरवतो, तो हात, पाय, दोरी किंवा काठीने त्रास देतो,
लोष्टैः स्तम्भैर् उपायैर् वा जन्तून् बाधेत शोभने हिंसार्थं निष्कृतिप्रज्ञः प्रोद्वेजयति चैव हि
किंवा दगड, खांब किंवा इतर उपायांनी, जो हिंसेसाठी प्राण्यांना त्रास देतो आणि जाणूनबुजून त्यांना त्रास देतो,
उपक्रामति जन्तूंश् च उद्वेगजननः सदा एवं शीलसमाचारो निरयं प्रतिपद्यते
जो नेहमी प्राण्यांवर हल्ला करतो आणि त्यांना त्रास देतो—अशा स्वभावाचा आणि वर्तनाचा मनुष्य नरकात जातो.