भजमानस्य सृञ्जय्यौ बाह्यकाथोपबाह्यका आस्तां भार्ये तयोस् तस्माज् जज्ञिरे बहवः सुताः
भजमानाच्या दोन पत्नी होत्या—सृंजयी आणि बाह्यका, तसेच उपबाह्यका; त्यांच्यापासून अनेक पुत्र जन्माला आले.
क्रिमिश् च क्रमणश् चैव धृष्टः शूरः पुरंजयः एते बाह्यकसृञ्जय्यां भजमानाद् विजज्ञिरे
कृमि, क्रमण, धृष्ट, शूर आणि पुरंजय—हे भजमान आणि बाह्यका-सृंजयीपासून जन्मले.
आयुताजित् सहस्राजिच् छताजित् त्व् अथ दासकः उपबाह्यकसृञ्जय्यां भजमानाद् विजज्ञिरे
आयुताजित, सहस्राजित, शताजित आणि दासक हे भजमान आणि उपबाह्यका-सृंजयीपासून जन्मले.
यज्वा देवावृधो राजा चचार विपुलं तपः पुत्रः सर्वगुणोपेतो मम स्याद् इति निश्चितः
यज्ञ करणारा देवावृद्ध राजा मोठे तप करीत होता, हे ठरवून की त्याचा पुत्र सर्व गुणांनी युक्त असावा.
संयुज्यमानस् तपसा पर्णाशाया जलं स्पृशन् सदोपस्पृशतस् तस्य चकार प्रियम् आपगा
तो पर्णाहार करत तप करत होता, नेहमी पाण्यात स्नान करत होता, आणि नदी त्याला नेहमी प्रिय वाटत असे.
चिन्तयाभिपरीता सा न जगामैव निश्चयम् कल्याणत्वान् नरपतेस् तस्य सा निम्नगोत्तमा
ती नदी विचारांनी ग्रासली गेली होती, म्हणून तिने काही ठरवले नाही; कारण ती उत्तम नदी त्या राजासाठी नेहमी शुभच होती.
नाध्यगच्छत् तु तां नारीं यस्याम् एवंविधः सुतः भवेत् तस्मात् स्वयं गत्वा भवाम्य् अस्य सहानुगा
त्याला अशी स्त्री सापडली नाही, जिच्या पोटी असा पुत्र जन्माला येईल. म्हणून मीच स्वतः जाऊन त्याची सोबती होईन.
अथ भूत्वा कुमारी सा बिभ्रती परमं वपुः वरयाम् आस नृपतिं ताम् इयेष च स प्रभुः
मग ती कुमारिका होऊन, अत्यंत सुंदर रूप धारण करून, तिने त्या राजाला वर म्हणून निवडलं आणि तो प्रभूही तिच्यावर मोहित झाला.
तस्याम् आधत्त गर्भं स तेजस्विनम् उदारधीः अथ सा दशमे मासि सुषुवे सरितां वरा
त्या स्त्रीच्या पोटी त्या उदार बुद्धीच्या पुरुषाने तेजस्वी गर्भ ठेवला. मग दहाव्या महिन्यात, नद्यांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या तिने पुत्रास जन्म दिला.
पुत्रं सर्वगुणोपेतं बभ्रुं देवावृधं द्विजाः अत्र वंशे पुराणज्ञा गायन्तीति परिश्रुतम्
तिने सर्व गुणांनी युक्त असा बभ्रू नावाचा, देवांना वृद्ध करणारा पुत्र जन्माला घातला. या वंशात, प्राचीन कथा जाणणारे लोक असे गातात, हे द्विजांनो.
गुणान् देवावृधस्यापि कीर्तयन्तो महात्मनः यथैवाग्रे तथा दूरात् पश्यामस् तावद् अन्तिकात्
महात्मा देवावृद्ध याचे गुण आजही लोक मोठ्या प्रेमाने गातात. जसे पूर्वी दूरवरून पाहत होतो, तसेच आज जवळूनही पाहतो.
बभ्रुः श्रेष्ठो मनुष्याणां देवैर् देवावृधः समः षष्टिश् च षट् च पुरुषाः सहस्राणि च सप्त च
बभ्रू हा माणसांमध्ये श्रेष्ठ होता आणि देवावृद्ध देवांसारखा होता. एकूण छप्पन्न हजार सात पुरुष होते.
एते ऽमृतत्वं प्राप्ता वै बभ्रोर् देवावृधाद् अपि यज्वा दानपतिर् धीमान् ब्रह्मण्यः सुदृढायुधः
हे सर्वजण अमरत्वाला पोहोचले, बभ्रू आणि देवावृद्ध यांच्याही पुढे. हे यज्ञ करणारे, दानशूर, बुद्धिमान, वेदनिष्ठ आणि शूरवीर होते.
तस्यान्ववायः सुमहान् भोजा ये सार्तिकावताः अन्धकात् काश्यदुहिता चतुरो ऽलभतात्मजान्
त्याचा मोठा वंश म्हणजे भोज, जे सार्तिकांसह होते. अंधकाच्या, काश्याच्या कन्येपासून त्याला चार पुत्र झाले.
कुकुरं भजमानं च ससकं बलबर्हिषम् कुकुरस्य सुतो वृष्टिर् वृष्टेस् तु तनयस् तथा
कुकुर, भजमान, शशक आणि बलबर्हिष हे त्याचे पुत्र. कुकुराचा पुत्र वृष्टि, आणि वृष्टिलाही एक पुत्र झाला.
कपोतरोमा तस्याथ तिलिरिस् तनयो ऽभवत् जज्ञे पुनर् वसुस् तस्माद् अभिजिच् च पुनर् वसोः
त्याचा पुत्र कपोतरोंमा, त्यानंतर तिलिरी जन्मला. तिलिरीपासून पुनर्वसु आणि पुनर्वसूपासून अभिजित जन्मला.
तथा वै पुत्रमिथुनं बभूवाभिजितः किल आहुकः श्राहुकश् चैव ख्यातौ ख्यातिमतां वरौ
अभिजिताला जुळी मुले झाली – आहुक आणि श्राहुक, हे दोघेही प्रसिद्ध आणि कीर्तीमान होते.
इमां चोदाहरन्त्य् अत्र गाथां प्रति तम् आहुकम् श्वेतेन परिवारेण किशोरप्रतिमो महान्
इथे आहुकाबद्दल अशी गाथा म्हटली जाते – 'पांढऱ्या सेवकांनी वेढलेला, तारुण्याने तेजस्वी असा तो महान होता.'
अशीतिवर्मणा युक्त आहुकः प्रथमं व्रजेत् नापुत्रवान् नाशतदो नासहस्रशतायुषः
आहुकाने ऐंशी कवच घालून प्रथम पुढे जावे. ज्याला पुत्र नाही, ज्याचे शत नसते, किंवा ज्याचे हजार वर्षांचे आयुष्य नाही, तो पुढे जाऊ नये.
नाशुद्धकर्मा नायज्वा यो भोजम् अभितो व्रजेत् पूर्वस्यां दिशि नागानां भोजस्य प्रययुः किल
ज्याचे कर्म शुद्ध नाही, जो यज्ञ करणारा नाही, त्याने भोजाजवळ जाऊ नये. पूर्व दिशेला नागांनी भोजाकडे गमन केल्याचे सांगितले जाते.
सोमात् सङ्गानुकर्षाणां ध्वजिनां सवरूथिनाम् रथानां मेघघोषाणां सहस्राणि दशैव तु
सोमापासून ध्वज, हत्ती, रथ आणि सैन्यांनी युक्त अशी दहा हजार सेना निर्माण झाली, ज्या मेघगर्जनेसारख्या गर्जत होत्या.
रौप्यकाञ्चनकक्षाणां सहस्राण्य् एकविंशतिः तावत्य् एव सहस्राणि उत्तरस्यां तथा दिशि
रौप्य आणि सोन्याच्या कवचांनी युक्त अशी एकवीस हजार सेना, आणि उत्तरेकडेही तितक्याच हजार सेना होत्या.
आभूमिपाला भोजास् तु सन्ति ज्याकिङ्किणीकिनः आहुः किं चाप्य् अवन्तिभ्यः स्वसारं ददुर् अन्धकाः
भोज हे पृथ्वीचे रक्षक, धनुष्य आणि घंटा वाजविण्यात कुशल आहेत. असेही सांगतात की, अंधकांनी आपली बहीण अवंतींना दिली.
आहुकस्य तु काश्यायां द्वौ पुत्रौ संबभूवतुः देवकश् चोग्रसेनश् च देवगर्भसमाव् उभौ
आहुक आणि काश्येच्या पोटी दोन पुत्र झाले – देवक आणि उग्रसेन, हे दोघेही दिव्य तेजाने भरलेले होते.
देवकस्याभवन् पुत्राश् चत्वारस् त्रिदशोपमाः देववान् उपदेवश् च संदेवो देवरक्षितः
देवकाला देवांसारखे चार पुत्र झाले — देववान, उपदेव, संदेव आणि देवरक्षित.
कुमार्यः सप्त चास्याथ वसुदेवाय ता ददौ देवकी शान्तिदेवा च सुदेवा देवरक्षिता
देवकीला सात कन्या होत्या, त्या तिने वसुदेवाला दिल्या — शांतिदेवा, सुदेवा, देवरक्षिता,
वृकदेव्य् उपदेवी च सुनाम्नी चैव सप्तमी नवोग्रसेनस्य सुतास् तेषां कंसस् तु पूर्वजः
वृकदेवी, उपदेवी, सुनाम्नी आणि सातवी नवोग्रा — या उग्रसेनाच्या कन्या होत्या; त्यांच्यात कंस मोठा होता.
न्यग्रोधश् च सुनामा च तथा कङ्कः सुभूषणः राष्ट्रपालो ऽथ सुतनुर् अनावृष्टिस् तु पुष्टिमान्
न्यग्रोध, सुनामा, कंक, सुभूषण, राष्ट्रपाल, सुतनू, अनावृष्टि आणि पुष्टिमान —
तेषां स्वसारः पञ्चासन् कंसा कंसवती तथा सुतनू राष्ट्रपाली च कङ्का चैव वराङ्गना
त्यांच्या पाच बहिणी होत्या — कंसा, कंसवती, सुतनू, राष्ट्रपाली आणि कंका, या सर्व गुणी स्त्रिया होत्या.
उग्रसेनः सहापत्यो व्याख्यातः कुकुरोद्भवः कुकुराणाम् इमं वंशं धारयन्न् अमितौजसाम्
उग्रसेन आणि त्याचे पुत्र असे सांगितले; तो कुकुर वंशात जन्मलेला असून, या सामर्थ्यशाली कुकुरांचा वंश चालवतो.