संध्यायां मैथुनं चापि तथा प्रस्थानम् एव च तथापराह्णे कुर्वीत श्रद्धया पितृतर्पणम्
संध्याकाळच्या वेळी मैथुन किंवा प्रवास करू नये; दुपारी श्रद्धेने पितरांना तर्पण करावं.
शिरःस्नानं च कुर्वीत दैवं पित्र्यम् अथापि च प्राङ्मुखोदङ्मुखो वापि श्मश्रुकर्म च कारयेत्
दैवी किंवा पितृकार्याकरिता डोक्याचं स्नान करावं, पूर्व किंवा उत्तर दिशेला तोंड करून, आणि दाढी-कपाळाचे केस काढावेत.
व्यङ्गिनीं वर्जयेत् कन्यां कुलजां वाप्य् अरोगिणीम् उद्वहेत् पितृमात्रोश् च सप्तमीं पञ्चमीं तथा
अपंग, आपल्या कुळातील किंवा आजारी मुलीशी लग्न करू नये; वडील किंवा आईच्या बाजूने सातवी किंवा पाचवी मुलगी चालते.
रक्षेद् दारांस् त्यजेद् ईर्ष्यां तथाह्नि स्वप्नमैथुने परोपतापकं कर्म जन्तुपीडां च सर्वदा
पत्नीचे रक्षण करावे, हेवा सोडावा, दिवसा झोप किंवा मैथुन करू नये, आणि इतरांना त्रास देणारे किंवा जीवांना दुखावणारे कृत्य नेहमी टाळावं.
उदक्या सर्ववर्णानां वर्ज्या रात्रिचतुष्टयम् स्त्रीजन्मपरिहारार्थं पञ्चमीं चापि वर्जयेत्
सर्व जातींसाठी पाणी आणणाऱ्या स्त्रीसोबत चार रात्री संबंध ठेवू नये; मुलगी होऊ नये म्हणून पाचवी रात्रही टाळावी.
ततः षष्ठ्यां व्रजेद् रात्र्यां ज्येष्ठयुग्मासु रात्रिषु युग्मासु पुत्रा जायन्ते स्त्रियो ऽयुग्मासु रात्रिषु
मग सहाव्या रात्री आणि ज्येष्ठ महिन्यातील जुळ्या रात्रींना पुत्र होतो; तर विषम रात्रींना कन्या होते.
विधर्मिणो वै पर्वादौ संध्याकालेषु षण्ढकाः क्षुरकर्मणि रिक्तां वै वर्जयीत विचक्षणः
धर्मविरुद्ध वागणारे, सणाच्या सुरुवातीला, संध्याकाळी, किंवा शंढ, रिक्त तिथीला केस कापू नयेत, हे शहाण्यांनी सांगितले आहे.
ब्रुवताम् अविनीतानां न श्रोतव्यं कदाचन न चोत्कृष्टासनं देयम् अनुत्कृष्टस्य चादरात्
अविनीत लोकांचे बोलणे कधीही ऐकू नये; आणि जो पात्र नाही त्याला, जरी आदरासाठी असला तरी, उंच आसन देऊ नये.
क्षुरकर्मणि चान्ते च स्त्रीसंभोगे च भो द्विजाः स्नायीत चैलवान् प्राज्ञः कटभूमिम् उपेत्य च
हे द्विजांनो, केस कापल्यानंतर, स्त्रीसंगानंतर आणि स्मशानभूमीत गेल्यावर, बुद्धिमान माणसाने कपडे घालूनच स्नान करावे.
देववेदद्विजातीनां साधुसत्यमहात्मनाम् गुरोः पतिव्रतानां च ब्रह्मयज्ञतपस्विनाम्
देव, वेद, द्विज, सज्जन, सत्यवंत, मोठ्या मनाचे, गुरु, पतीपरायण स्त्रिया आणि ब्रह्मयज्ञ व तप करणारे यांच्या बाबतीत—
परिवादं न कुर्वीत परिहासं च भो द्विजाः धवलाम्बरसंवीतः सितपुष्पविभूषितः
हे द्विजांनो, त्यांची निंदा करू नका किंवा त्यांची थट्टा करू नका. पांढरे वस्त्र परिधान करा आणि पांढऱ्या फुलांनी स्वतःला सजवा.
सदा माङ्गल्यवेषः स्यान् न वामाङ्गल्यवान् भवेत् नोद्धतोन्मत्तमूढैश् च नाविनीतैश् च पण्डितः
नेहमी मंगल वेष घालावा आणि अशुभ वस्तू अंगावर घालू नयेत. पंडित माणसाने उद्धट, मद्यपी, मूर्ख किंवा उद्धट लोकांच्या संगतीत जाऊ नये.
गच्छेन् मैत्रीम् अशीलेन न वयोजातिदूषितैः न चातिव्ययशीलैश् च पुरुषैर् नैव वैरिभिः
मित्रता करावी, पण दुष्ट, वयाने किंवा जातीने भ्रष्ट, फार खर्च करणारे किंवा शत्रू अशा लोकांशी कधीही नको.
कार्याक्षमैर् निन्दितैर् न न चैव विटसङ्गिभिः निस्वैर् न वादैकपरैर् नरैश् चान्यैस् तथाधमैः
कर्तव्य न पाळणारे, निंदनीय, वेश्यांच्या संगतीत असणारे, कठोर, भांडखोर किंवा अन्य नीच लोक यांच्याशीही मैत्री करू नये.
सुहृद्दीक्षितभूपालस्नातकश्वशुरैः सह उत्तिष्ठेद् विभवाच् चैनान् अर्चयेद् गृहम् आगतान्
मित्र, दीक्षित राजा, स्नातक आणि सासरे घरी आले असता, आपल्या सामर्थ्यानुसार त्यांना उठून नमस्कार करावा आणि त्यांचे योग्य आदर करावा.
यथाविभवतो विप्राः प्रतिसंवत्सरोषितान् सम्यग् गृहे ऽर्चनं कृत्वा यथास्थानम् अनुक्रमात्
आपल्या सामर्थ्यानुसार, प्रत्येक वर्षी घरी राहिलेल्या ब्राह्मणांचे योग्य त्या जागी आणि क्रमाने आदरपूर्वक सत्कार करावा.
संपूजयेत् तथा वह्नौ प्रदद्याच् चाहुतीः क्रमात् प्रथमां ब्रह्मणे दद्यात् प्रजानां पतये ततः
त्यांचाही अग्निपूजनात सन्मान करावा आणि यथाक्रमाने आहुती द्यावी; पहिली ब्रह्मदेवासाठी, नंतर प्रजापतीसाठी.
तृतीयां चैव गृह्येभ्यः कश्यपाय तथापराम् ततो ऽनुमतये दद्याद् दद्याद् बहुबलिं ततः
तिसरी आहुती गृहदेवतांसाठी, मग कश्यपासाठी, त्यानंतर अनुमतीसाठी आणि नंतर बहुबलीसाठी द्यावी.
पूर्वं ख्याता मया या तु नित्यक्रमविधौ क्रिया वैश्वदेवं ततः कुर्याद् वदत शृणुत द्विजाः
मी पूर्वी सांगितलेल्या नित्यकर्मानंतर, वैश्वदेव विधी करावा. बोला आणि ऐका, हे द्विजांनो.
यथास्थानविभागं तु देवान् उद्दिश्य वै पृथक् पर्जन्यापोधरित्रीणां दद्यात् तु मणिके त्रयम्
योग्य त्या जागेनुसार, देव, पर्जन्य, पाणी आणि पृथ्वी यांच्यासाठी वेगवेगळे तीन धान्य अर्पण करावे.
वायवे च प्रतिदिशं दिग्भ्यः प्राच्यादिषु क्रमात् ब्रह्मणे चान्तरिक्षाय सूर्याय च यथाक्रमात्
पूर्वेकडून सुरू करून प्रत्येक दिशेला वायूसाठी, ब्रह्मदेवासाठी, आकाशासाठी आणि सूर्याला योग्य त्या क्रमाने अर्पण करावे.
विश्वेभ्यश् चैव देवेभ्यो विश्वभूतेभ्य एव च उषसे भूतपतये दद्याद् वोत्तरतः शुचिः
सर्व देव, सर्व भूत, उषा आणि भूतपती यांना, शुद्ध मनाने, उत्तर दिशेला तोंड करून अर्पण करावे.
स्वधा च नम इत्य् उक्त्वा पितृभ्यश् चैव दक्षिणे कृत्वापसव्यं वायव्यां यक्ष्मैतत् तैति संवदन्
'स्वधा' आणि 'नम:' असे म्हणून, पितरांसाठी दक्षिणेकडे तोंड करून, वायव्य दिशेला डाव्या हाताने अर्पण करताना 'यक्ष्मैतत्तैति' असे म्हणावे.
अन्नावशेषमिश्रं वै तोयं दद्याद् यथाविधि देवानां च ततः कुर्याद् ब्राह्मणानां नमस्क्रियाम्
शिल्लक अन्न मिसळून पाणी देवांना विधिप्रमाणे अर्पण करावे आणि त्यानंतर ब्राह्मणांना नमस्कार विधी करावा.
अङ्गुष्ठोत्तरतो रेखा पाणेर् या दक्षिणस्य च एतद् ब्राह्मम् इति ख्यातं तीर्थम् आचमनाय वै
उजव्या हाताच्या अंगठ्याच्या वरची रेषा 'ब्रह्मतीर्थ' म्हणून ओळखली जाते, ती आचमनासाठी वापरावी.
तर्जन्यङ्गुष्ठयोर् अन्तः पित्र्यं तीर्थम् उदाहृतम् पितॄणां तेन तोयानि दद्यान् नान्दीमुखाद् ऋते
तर्जनी आणि अंगठा यांच्या मधली जागा 'पितृतीर्थ' म्हणून ओळखली जाते; त्याने पितरांना पाणी द्यावे, पण नंदीमुख विधीच्या वेळी नाही.
अङ्गुल्यग्रे तथा दैवं तेन दिव्यक्रियाविधिः तीर्थं कनिष्ठिकामूले कायं तत्र प्रजापतेः
बोटाच्या टोकावर देवासाठी विधी करतात; पाण्याचा स्पर्श करायचा असेल तर लहान बोटाच्या मुळाशी करतात; आणि तेथे शरीर प्रजापतीला अर्पण करतात.
एवम् एभिः सदा तीर्थैर् विधानं पितृभिः सह सदा कार्याणि कुर्वीत नान्यतीर्थः कदाचन
म्हणून नेहमी या पवित्र पाण्यानेच पितरांसोबत विधी करावेत; दुसरे कोणतेही पाणी कधीच वापरू नये.
ब्राह्मेणाचमनं शस्तं पैत्र्यं पित्र्येण सर्वदा देवतीर्थेन देवानां प्राजापत्यं जितेन च
आचमनासाठी ब्रह्मतीर्थ योग्य आहे; पितरांसाठी पितृतीर्थ, देवांसाठी देवतीर्थ आणि प्रजापतीसाठी प्राजापत्य तीर्थ वापरावे.
नान्दीमुखानां कुर्वीत प्राज्ञः पिण्डोदकक्रियाम् प्राजापत्येन तीर्थेन यच् च किंचित् प्रजापतेः
शहाण्या माणसाने नंदीमुख पितरांसाठी पिंड व पाणी अर्पण करताना आणि प्रजापतीसाठी कोणतीही क्रिया करताना प्राजापत्य तीर्थच वापरावे.