केशप्रसाधनादर्शदन्तधावनम् अञ्जनम् पूर्वाह्ण एव कार्याणि देवतानां च तर्पणम्
केस विंचरणं, आरशात पाहणं, दात घासणं, काजळ लावणं—ही कामं सकाळच्या सुमारास करावीत, आणि देवतांना तर्पणही द्यावं.
ग्रामावसथतीर्थानां क्षेत्राणां चैव वर्त्मनि न विण्मूत्रम् अनुष्ठेयं न च कृष्टे न गोव्रजे
गाव, वस्ती, तीर्थक्षेत्र, शेत यांच्या वाटांवर, नांगरलेल्या शेतात किंवा गायींच्या गोठ्यात शौच किंवा मूत्र विसर्जन करू नये.
नग्नां परस्त्रियं नेक्षेन् न पश्येद् आत्मनः शकृत् उदक्यादर्शनस्पर्शम् एवं संभाषणं तथा
परस्त्री नग्न असताना तिच्याकडे पाहू नये, स्वतःच्या मलमूत्राकडेही पाहू नये; रजस्वला स्त्रीचं दर्शन, स्पर्श किंवा संभाषण टाळावं.
नाप्सु मूत्रं पुरीषं वा मैथुनं वा समाचरेत् नाधितिष्ठेच् छकृन्मूत्रे केशभस्मसपालिकाः
पाण्यात मूत्र, विष्ठा किंवा मैथुन करू नये; तसेच मलमूत्र, केस, राख किंवा फुटलेल्या मडक्यांवर बसू नये.
तुषाङ्गारविशीर्णानि रज्जुवस्त्रादिकानि च नाधितिष्ठेत् तथा प्राज्ञः पथि वस्त्राणि वा भुवि
शहाण्या माणसाने जिथे तुषाचे कोंडे, अंगार, दोर, किंवा कपडे विखुरलेले असतील तिथे थांबू नये. तसेच, रस्त्यावर किंवा जमिनीवर कपडे ठेवू नयेत.
पितृदेवमनुष्याणां भूतानां च तथार्चनम् कृत्वा विभवतः पश्चाद् गृहस्थो भोक्तुम् अर्हति
आपल्या सामर्थ्यानुसार पितर, देव, माणसं आणि इतर जीव यांची पूजा केल्यावरच गृहस्थाने जेवायला हवे.
प्राङ्मुखोदङ्मुखो वापि स्वाचान्तो वाग्यतः शुचिः भुञ्जीत चान्नं तच्चित्तो ह्य् अन्तर्जानुः सदा नरः
पूर्व किंवा उत्तर दिशेला तोंड करून, किंवा स्वच्छ व एकांत जागी, शांतपणे आणि मन एकाग्र करून, गुडघे उचलून बसून, नेहमीच शुद्धतेने आणि मौनाने जेवावे.
उपघातम् ऋते दोषान् नान्नस्योदीरयेद् बुधः प्रत्यक्षलवणं वर्ज्यम् अन्नम् उच्छिष्टम् एव च
अन्नात काही दोष किंवा हानी नसेल तर शहाण्याने अन्नाची निंदा करू नये. ज्या अन्नात मीठ स्पष्टपणे दिसते किंवा उरलेले अन्न असेल ते टाळावे.
न गच्छन् न च तिष्ठन् वै विण्मूत्रोत्सर्गम् आत्मवान् कुर्वीत चैवम् उच्छिष्टं न किंचिद् अपि भक्षयेत्
स्वतःवर संयम असणाऱ्याने चालताना किंवा उभा राहून लघवी किंवा शौच करू नये. तसेच, अशा अवस्थेत उरलेले अन्न खाऊ नये.
उच्छिष्टो नालपेत् किंचित् स्वाध्यायं च विवर्जयेत् न पश्येच् च रविं चेन्दुं नक्षत्राणि च कामतः
जेवल्यावर काहीही बोलू नये, स्वाध्याय करू नये आणि आपल्या इच्छेने सूर्य, चंद्र किंवा ताऱ्यांकडे पाहू नये.
भिन्नासनं च शय्यां च भाजनं च विवर्जयेत् गुरूणाम् आसनं देयम् अभ्युत्थानादिसत्कृतम्
तुटलेली आसनं, पलंग किंवा भांडी वापरू नयेत. गुरूंना आदराने, उठून आणि इतर सन्मान देऊन आसन द्यावे.
अनुकूलं तथालापम् अभिकुर्वीत बुद्धिमान् तत्रानुगमनं कुर्यात् प्रतिकूलं न संचरेत्
शहाण्याने नेहमी गोड आणि योग्य बोलावे, योग्य गोष्टींमध्ये गुरूचे अनुसरण करावे आणि गुरूच्या विरोधात वागू नये.
नैकवस्त्रश् च भुञ्जीत न कुर्याद् देवतार्चनम् नावाहयेद् द्विजान् अग्नौ होमं कुर्वीत बुद्धिमान्
एकच वस्त्र घालून जेवू नये, देवांची पूजा करू नये, द्विजांना बोलावू नये; पण विवेकाने अग्निहोत्र करू शकतो.
न स्नायीत नरो नग्नो न शयीत कदाचन न पाणिभ्याम् उभाभ्यां तु कण्डूयेत शिरस् तथा
माणसाने कधीही नग्न अवस्थेत आंघोळ करू नये किंवा झोपू नये. तसेच, दोन्ही हातांनी डोके खाजवू नये.
न चाभीक्ष्णं शिरःस्नानं कार्यं निष्कारणं बुधैः शिरःस्नातश् च तैलेन नाङ्गं किंचिद् उपस्पृशेत्
शहाण्याने कारण नसताना वारंवार डोके धुवू नये. तेल लावून डोके धुतल्यावर, शरीराच्या इतर भागांना स्पर्श करू नये.
अनध्यायेषु सर्वेषु स्वाध्यायं च विवर्जयेत् ब्राह्मणानलगोसूर्यान् नावमन्येत् कदाचन
ज्या दिवशी स्वाध्याय वर्ज्य आहे, त्या सर्व दिवशी वाचन करू नये. ब्राह्मण, अग्नी, गाय किंवा सूर्य यांचा कधीही अपमान करू नये.
उदङ्मुखो दिवा रात्राव् उत्सर्गं दक्षिणामुखः आबाधासु यथाकामं कुर्यान् मूत्रपुरीषयोः
दिवसा उत्तर दिशेला तोंड करून, रात्री दक्षिण दिशेला तोंड करून शौच किंवा लघवी करावी. आजारी असताना गरजेनुसार कसेही करावे.
दुष्कृतं न गुरोर् ब्रूयात् क्रुद्धं चैनं प्रसादयेत् परिवादं न शृणुयाद् अन्येषाम् अपि कुर्वताम्
गुरूच्या चुका बोलू नयेत, गुरू रागावला असेल तर त्याला शांत करावे. इतर लोक निंदा करत असतील तरी ती ऐकू नये.
पन्था देयो ब्राह्मणानां राज्ञो दुःखातुरस्य च विद्याधिकस्य गर्भिण्या रोगार्तस्य महीयतः
ब्राह्मण, राजा, दुःखी, आजारी, विद्वान, गरोदर स्त्री, किंवा मोठ्या प्रतिष्ठेच्या माणसांना रस्ता द्यावा.
मूकान्धबधिराणां च मत्तस्योन्मत्तकस्य च देवालयं चैद्यतरुं तथैव च चतुष्पथम्
मूक, आंधळे, बहिरे, मद्यपी, वेडे, देवळे, पवित्र झाडे आणि चौकातही रस्ता द्यावा.
विद्याधिकं गुरुं चैव बुधः कुर्यात् प्रदक्षिणम् उपानद्वस्त्रमाल्यादि धृतम् अन्यैर् न धारयेत्
शहाण्याने विद्वान गुरूला प्रदक्षिणा घालावी. इतरांनी वापरलेले जोडे, वस्त्र, फुले किंवा इतर वस्तू स्वतः वापरू नयेत.
चतुर्दश्यां तथाष्टम्यां पञ्चदश्यां च पर्वसु तैलाभ्यङ्गं तथा भोगं योषितश् च विवर्जयेत्
चौदावी, अष्टमी, पंधरावी आणि सणाच्या दिवशी तेल लावणे, ऐषआराम किंवा स्त्रीसंग टाळावे.
नोत्क्षिप्तबाहुजङ्घश् च प्राज्ञस् तिष्ठेत् कदाचन न चापि विक्षिपेत् पादौ पादं पादेन नाक्रमेत्
शहाणा माणूस कधीही हात किंवा पाय फेकून उभा राहू नये, पाय हलवू नयेत, आणि एक पाय दुसऱ्या पायावर ठेवू नये.
पुंश्चल्याः कृतकार्यस्य बालस्य पतितस्य च मर्माभिघातम् आक्रोशं पैशुन्यं च विवर्जयेत्
जिचं काम पूर्ण झालं आहे अशी स्त्री, लहान मूल किंवा पडलेला माणूस — यांना कधीही दुखापत करू नये, शिव्या देऊ नयेत किंवा निंदा करू नये.
दम्भाभिमानं तैक्ष्ण्यं च न कुर्वीत विचक्षणः मूर्खोन्मत्तव्यसनिनो विरूपान् अपि वा तथा
समजूतदार माणसाने कधीही दांभिकपणा, गर्व किंवा कठोरपणा करू नये, आणि मूर्ख, वेडे, व्यसनाधीन किंवा विकृत लोकांशीही तसं वागू नये.
न्यूनाङ्गांश् चाधनांश् चैव नोपहासेन दूषयेत् परस्य दण्डं नोद्यच्छेच् छिक्षार्थं शिष्यपुत्रयोः
अपंग किंवा गरीब लोकांची हसताछळ करू नये, आणि दुसऱ्यांना शिक्षा म्हणून आपल्या शिष्य किंवा मुलाला शिक्षा करू नये.
तद्वन् नोपविशेत् प्राज्ञः पादेनाकृष्य चासनम् संयावं कृशरं मांसं नात्मार्थम् उपसाधयेत्
शहाण्या माणसाने पायाने आसन ओढून बसू नये, आणि स्वतःसाठी जव, खिचडी किंवा मांस तयार करू नये.
सायं प्रातश् च भोक्तव्यं कृत्वा चातिथिपूजनम् प्राङ्मुखोदङ्मुखो वापि वाग्यतो दन्तधावनम्
संध्याकाळी आणि सकाळी, पाहुण्यांचे आदर करून, पूर्व किंवा उत्तर दिशेला तोंड करून, दात घासून आणि शांतपणे जेवावे.
कुर्वीत सततं विप्रा वर्जयेद् वर्ज्यवीरुधम् नोदक्शिराः स्वपेज् जातु न च प्रत्यक्शिरा नरः
नेहमी असेच वागावे, वर्ज्य केलेली झाडे टाळावीत; कधीही डोकं उत्तर किंवा पश्चिमेकडे करून झोपू नये.
शिरस् त्व् आगस्त्याम् आधाय शयीताथ पुरंदरीम् न तु गन्धवतीष्व् अप्सु शयीत न तथोषसि
डोकं अगस्त्य किंवा पुरंदर दिशेला करून झोपावे, पण सुवासिक पाण्यात किंवा जळत्या जागी कधीही झोपू नये.