आद्वारम् अनुगच्छेच् च आगच्छेद् अनुमोदितः ततो नित्यक्रियां कुर्याद् भोजयेच् च तथातिथीन्
त्यांना दारापर्यंत सोबत जावे, त्यांच्या संमतीने परतावे, मग नित्यकर्मे करावी आणि पाहुण्यांना देखील जेवू घालावे.
नित्यक्रियां पितॄणां च केचिद् इच्छन्ति सत्तमाः न पितॄणां तथैवान्ये शेषं पूर्ववद् आचरेत्
काही श्रेष्ठ लोक पितरांसाठी नित्यकर्म करतात, काही करत नाहीत. बाकीचे सर्व पूर्वीप्रमाणे करावे.
पृथक्त्वेन वदन्त्य् अन्ये केचित् पूर्वं च पूर्ववत् ततस् तद् अन्नं भुञ्जीत सह भृत्यादिभिर् नरः
काही जण वेगळे करण्याचे सांगतात, काही पूर्वीप्रमाणेच. मग ते अन्न आपल्या नोकरांसह इतरांसोबत जेवावे.
एवं कुर्वीत धर्मज्ञः श्राद्धं पित्र्यं समाहितः यथा च विप्रमुख्यानां परितोषो ऽभिजायते
धर्म जाणणाऱ्याने पितरांचे श्राद्ध एकाग्रतेने असे करावे की, श्रेष्ठ ब्राह्मणांना समाधान मिळावे.
इदानीं संप्रवक्ष्यामि वर्जनीयान् द्विजाधमान् मित्रध्रुक् कुनखी क्लीबः क्षयी शुक्ली वणिक्पथः
आता मी सांगतो, कोणते कनिष्ठ ब्राह्मण टाळावेत: मित्रद्रोही, वाकडे नख असलेले, नपुंसक, क्षयग्रस्त, शुभ्रत्व असलेले, व्यापारी मार्गाने चालणारे.
श्यावदन्तो ऽथ खल्वाटः काणो ऽन्धो बधिरो जडः मूकः पङ्गुः कुणिः षण्ढो दुश्चर्मा व्यङ्गकेकरौ
काळ्या दातांचे, टक्कल असलेले, एक डोळ्याचे, आंधळे, बहिरे, मंदबुद्धी, मुक, लंगडे, विकृत, नपुंसक, खराब त्वचेचे, विकृत हातपाय असलेले.
कुष्ठी रक्तेक्षणः कुब्जो वामनो विकटो ऽलसः मित्रशत्रुर् दुष्कुलीनः पशुपालो निराकृतिः
कुष्ठरोगी, लाल डोळ्यांचा, कुबडा, ठेंगणा, विकृत शरीराचा, आळशी, मित्र आणि शत्रू दोन्ही असणारा, वाईट कुळातला, गुरे राखणारा किंवा विचित्र दिसणारा —
परिवित्तिः परिवेत्ता परिवेदनिकासुतः वृषलीपतिस् तत्सुतश् च न भवेच् छ्राद्धभुग् द्विजः
शोक करणारा, शोकासाठी भाड्याने रडणारा, अशा स्त्रीचा मुलगा, नीच जातीच्या स्त्रीचा पती आणि त्याचा मुलगा — हे सर्व द्विज म्हणून श्राद्धात सहभागी होऊ नयेत.
वृषलीपुत्रसंस्कर्ता अनूढो दिधिषूपतिः भृतकाध्यापको यस् तु भृतकाध्यापितश् च यः
नीच जातीच्या स्त्रीच्या मुलाचे संस्कार करणारा, अविवाहित, वंध्येचा पती, पैशासाठी शिकवणारा किंवा शिकणारा —
सूतकान्नोपजीवी च मृगयुः सोमविक्रयी अभिशस्तस् तथा स्तेनः पतितो वार्द्धुषिः शठः
सुतकाच्या घरीच जेवण करणारा, शिकारी, सोमरस विकणारा, शापित, चोर, जातीबहिष्कृत, न्हावी किंवा फसवणारा —
पिशुनो वेदसंत्यागी दानाग्नित्यागनिष्ठुरः राज्ञः पुरोहितो भृत्यो विद्याहीनो ऽथ मत्सरी
दुष्ट बोलणारा, वेद सोडून दिलेला, दान किंवा अग्निकर्मात कठोर, राजाचा पुजारी किंवा नोकर, अज्ञान असलेला किंवा मत्सरी —
वृद्धद्विड् दुर्धरः क्रूरो मूढो देवलकस् तथा नक्षत्रसूचकश् चैव पर्वकारश् च गर्हितः
वृद्धांचा द्वेष करणारा, सहन न होणारा, क्रूर, मूर्ख, देवळातला नोकर, ग्रह-ताऱ्यांचे भाकीत करणारा किंवा सणवार ठरवणारा — हे सर्व निंदनीय आहेत.
अयाज्ययाजकः षण्ढो गर्हिता ये च ये ऽधमाः न ते श्राद्धे नियोक्तव्या दृष्ट्वामी पङ्क्तिदूषकाः
अयोग्यांसाठी यज्ञ करणारा, शंढ, निंदनीय किंवा नीच — असे पंक्ती दूषक दिसले तर त्यांना श्राद्धासाठी कधीही निवडू नये.
असतां प्रग्रहो यत्र सतां चैवावमानना दण्डो देवकृतस् तत्र सद्यः पतति दारुणः
जिथे वाईट लोकांना मान दिला जातो आणि चांगल्यांचा अपमान होतो, तिथे देवांनी ठरवलेली कठोर शिक्षा लगेच पडते.
हित्वागमं सुविहितं बालिशं यस् तु भोजयेत् आदिधर्मं समुत्सृज्य दाता तत्र विनश्यति
जो नीट चालत आलेली परंपरा सोडून, मूर्खाला जेवायला घालतो आणि मूळ धर्म टाकतो, तिथे दान करणारा नष्ट होतो.
यस् त्व् आश्रितं द्विजं त्यक्त्वा अन्यम् आनीय भोजयेत् तन्निःश्वासाग्निनिर्दग्धस् तत्र दाता विनश्यति
जो आपल्यावर अवलंबून असलेल्या द्विजाला सोडून दुसऱ्याला जेवायला घालतो, त्याला त्या द्विजाच्या हुंकाराच्या ज्वाळेत दान करणारा नष्ट होतो.
वस्त्राभावे क्रिया नास्ति यज्ञा वेदास् तपांसि च तस्माद् वासांसि देयानि श्राद्धकाले विशेषतः
वस्त्रांशिवाय कोणतीही क्रिया, यज्ञ, वेदपठण किंवा तपश्चर्या होत नाही; म्हणून श्राद्धाच्या वेळी विशेषतः वस्त्रे द्यावीत.
कौशेयं क्षौमकार्पासं दुकूलम् अहतं तथा श्राद्धे त्व् एतानि यो दद्यात् कामान् आप्नोति चोत्तमान्
रेशमी, तागाचे, कापसाचे, न रंगवलेले वस्त्र — जो श्राद्धात देतो, त्याला सर्व उत्तम आणि हवे तसे फळ मिळते.
यथा गोषु प्रभूतासु वत्सो विन्दति मातरम् तथान्नं तत्र विप्राणां जन्तुर् यत्रावतिष्ठते
जशी अनेक गायींमध्ये वासरू आपली आई शोधते, तशीच श्राद्धात दिलेली अन्नाची भेट योग्य त्या पितरांपर्यंत पोहोचते.
नामगोत्रं च मन्त्रांश् च दत्तम् अन्नं न यन्ति ते अपि ये निधनं प्राप्तास् तृप्तिस् तान् उपतिष्ठते
नाव, गोत्र, मंत्र आणि दिलेले अन्न वाया जात नाही; जे मृत झाले आहेत त्यांनाही त्याने तृप्ती मिळते.
देवताभ्यः पितृभ्यश् च महायोगिभ्य एव च नमः स्वाहायै स्वधायै नित्यम् एव भवन्त्व् इति
देवतांना, पितरांना आणि महान योगींना — 'स्वाहा' आणि 'स्वधा' यांना नेहमीच नमस्कार असो.
आद्यावसाने श्राद्धस्य त्रिर् आवृत्त्या जपेत् तदा पिण्डनिर्वपणे वापि जपेद् एवं समाहितः
श्राद्धाच्या सुरुवातीला आणि शेवटी, किंवा पिंड अर्पण करताना, एकाग्रतेने हे तीनदा म्हणावे.
क्षिप्रम् आयान्ति पितरो राक्षसाः प्रद्रवन्ति च प्रीयन्ते त्रिषु लोकेषु मन्त्रो ऽयं तारयत्य् उत
पितर पटकन येतात, राक्षस पळून जातात, तिन्ही लोकांत समाधान होते; हा मंत्र खरोखरच तारतो.
क्षौमसूत्रं नवं दद्याच् छाणं कार्पासिकं तथा पत्त्रोर्णं पट्टसूत्रं च कौशेयं च विवर्जयेत्
नवीन तागाचे दोर, भेंड, कापूस, पानांची ऊन किंवा पटाचा दोर द्यावा; पण रेशमी वस्त्र टाळावे.
वर्जयेच् चादशं प्राज्ञो यद्यप्य् अव्याहतं भवेत् न प्रीणयन्त्य् अथैतानि दातुश् चाप्य् अनयो भवेत्
शहाण्या माणसाने चौदाव्या तिथीला टाळावं, जरी ती तिथी कोणत्याही अडथळ्याशिवाय आली तरी. या तिथीला दान केलं तर ते पितरांना आवडत नाही आणि दान करणाऱ्याला अपयश येतं.
न निवेद्यो भवेत् पिण्डः पितॄणां यस् तु जीवति इष्टेनान्नेन भक्ष्येण भोजयेत् तं यथाविधि
जो माणूस जिवंत आहे त्याच्यासाठी पिंड पितरांना अर्पण करू नये. त्याऐवजी त्याला आवडेल असं अन्न आणि पदार्थ योग्य पद्धतीने द्यावेत.
पिण्डम् अग्नौ सदा दद्याद् भोगार्थी सततं नरः पत्न्यै दद्यात् प्रजार्थी च मध्यमं मन्त्रपूर्वकम्
कोणाला सुखाची इच्छा असेल तर त्याने नेहमी पिंड अग्नीमध्ये अर्पण करावा. संतानाची इच्छा असेल तर मंत्र म्हणत पिंडाचा मधला भाग पत्नीला द्यावा.
उत्तमां द्युतिम् अन्विच्छन् पिण्डं गोषु प्रयच्छति प्रज्ञां चैव यशः कीर्तिम् अप्सु चैव निवेदयेत्
कोणाला उत्तम तेज हवं असेल तर त्याने पिंड गायींना द्यावा. बुद्धी, कीर्ती आणि यश हवं असेल तर तो पिंड पाण्यात अर्पण करावा.
प्रार्थयन् दीर्घम् आयुश् च वायसेभ्यः प्रयच्छति कुमारशालाम् अन्विच्छन् कुक्कुटेभ्यः प्रयच्छति
दीर्घायुष्य हवं असेल तर पिंड कावळ्यांना द्यावा. मुलांच्या वाडीसाठी इच्छा असेल तर कोंबड्यांना द्यावा.
एके विप्राः पुनः प्राहुः पिण्डोद्धरणम् अग्रतः अनुज्ञातस् तु विप्रैस् तैः कामम् उद्ध्रियताम् इति
काही ब्राह्मण म्हणतात की पिंड प्रथम उचलावा. त्या ब्राह्मणांनी परवानगी दिली तर हवे तसे पिंड उचलू शकतो.