ताभिर् आप्यायनं तेषां ये तिर्यक्त्वं कुले गताः ये चादन्ताः कुले बालाः क्रियायोगाद् बहिष्कृताः
त्या अर्पणांमुळे, आपल्या घरात जनावरांच्या जन्माला आलेल्यांना आणि घरातील दात न आलेल्या, कर्मकांडातून वगळलेल्या लहान मुलांना पोषण मिळते.
विपन्नास् त्व् अनधिकाराः संमार्जितजलाशिनः भुक्त्वा चाचामतां यच् च यज् जलं चाङ्घ्रिशौचजम्
जे कर्म करण्यास अपात्र आहेत, जे झाडू मारताना वापरलेल्या पाण्याने किंवा पाय धुतलेल्या पाण्याने किंवा उरलेल्याने जेवतात, ते पतित मानले जातात.
ब्राह्मणानां तथैवान्यत् तेन तृप्तिं प्रयान्ति वै एवं यो यजमानस्य यश् च तेषां द्विजन्मनाम्
त्याचप्रमाणे, ब्राह्मणांसाठी केलेल्या इतर अर्पणांनी त्यांना समाधान मिळते; म्हणून यजमानाने जे काही अर्पण केले आणि द्विजांना जे दिले, त्याने त्यांना तृप्ती मिळते.
कश्चिज् जलान्नविक्षेपः शुचिर् उच्छिष्ट एव वा तेनान्नेन कुले तत्र ये च योन्यन्तरं गताः
शुद्ध असो वा उरलेले, पाणी किंवा अन्न घरात विखुरले गेले तरी, त्या अन्नामुळे घरातील इतर गर्भात गेलेल्यांनाही पोषण मिळते.
प्रयान्त्य् आप्यायनं विप्राः सम्यक् श्राद्धक्रियावताम् अन्यायोपार्जितैर् अर्थैर् यच् छ्राद्धं क्रियते नरैः
श्राद्धकर्म करणाऱ्यांनी योग्य रीतीने केल्यास ब्राह्मणांना पूर्णपणे पोषण मिळते; पण अन्यायाने मिळवलेल्या संपत्तीने केलेले श्राद्ध तितके फलदायी होत नाही.
तृप्यन्ते ते न चाण्डालपुल्कसाद्यासु योनिषु एवम् आप्यायनं विप्रा बहूनाम् एव बान्धवैः
ते तृप्त होतात, पण चांडाळ किंवा नीच जन्माच्या गर्भात असणाऱ्यांना ते पोषण मिळत नाही; असे अनेक नातेवाईक ब्राह्मणांना पोषण देतात.
श्राद्धं कुर्वद्भिर् अत्राम्बुविक्षेपैः संप्रजायते तस्माच् छ्राद्धं नरो भक्त्या शाकेनापि यथाविधि
पाण्याच्या अर्पणाने श्राद्ध पूर्ण होते; म्हणून, मनुष्याने श्रद्धेने, अगदी भाजीपाला असला तरी, योग्य पद्धतीने श्राद्ध करावे.
कुर्वीत कुर्वतः श्राद्धं कुले कश्चिन् न सीदति श्राद्धं देयं तु विप्रेषु संयतेष्व् अग्निहोत्रिषु
घरात कोणी श्राद्ध केल्यास, त्या घरातील कोणीही दुःखी राहत नाही; श्राद्ध संयमी आणि अग्निहोत्र करणाऱ्या ब्राह्मणांना द्यावे.
अवदातेषु विद्वत्सु श्रोत्रियेषु विशेषतः त्रिणाचिकेतस् त्रिमधुस् त्रिसुपर्णः षडङ्गवित्
विशेषतः जे शुद्ध, विद्वान, वेदपाठी, तीन अग्न्यांचे, तीन मधु ग्रंथांचे, तीन सुपर्ण सूक्तांचे आणि षडंगांचे जाणकार आहेत, त्यांना श्राद्ध द्यावे.
मातापितृपरश् चैव स्वस्रीयः सामवेदवित् ऋत्विक्पुरोहिताचार्यम् उपाध्यायं च भोजयेत्
आई-वडिलांना समर्पित असणारे, मावस नातेवाईक, सामवेदाचे जाणकार, ऋत्विज, कुलपुरोहित, शिक्षक आणि उपाध्याय यांना जेवू घालावे.
मातुलः श्वशुरः श्यालः संबन्धी द्रोणपाठकः मण्डलब्राह्मणो यस् तु पुराणार्थविशारदः
मामा, सासरे, मेहुणा, इतर नातेवाईक, द्रोणपाठ करणारा, मंडळातील ब्राह्मण आणि पुराणार्थ जाणणारा यांनाही बोलवावे.
अकल्पः कल्पसंतुष्टः प्रतिग्रहविवर्जितः एते श्राद्धे नियोक्तव्या ब्राह्मणाः पङ्क्तिपावनाः
जे अपात्र आहेत, पण विधीने समाधानी आहेत आणि जे दान घेणारे नाहीत, असे ब्राह्मण श्राद्धासाठी पंक्ती शुद्ध करणारे म्हणून निवडावेत.
निमन्त्रयेत पूर्वेद्युः पूर्वोक्तान् द्विजसत्तमान् दैवे नियोगे पित्र्ये च तांस् तथैवोपकल्पयेत्
पूर्वी सांगितलेल्या श्रेष्ठ द्विजांना, श्राद्धाच्या आदल्या दिवशीच बोलवावे; दैव आणि पितृ कार्यासाठीही त्यांची तशीच व्यवस्था करावी.
तैश् च संयमिभिर् भाव्यं यस् तु श्राद्धं करिष्यति श्राद्धं दत्त्वा च भुक्त्वा च मैथुनं यो ऽधिगच्छति
ज्यांनी मन संयमित केले आहे, अशांसोबत श्राद्ध करावे; पण जो श्राद्ध दिल्यावर आणि जेवल्यावर स्त्रीसंग करतो,
पितरस् तस्य वै मासं तस्मिन् रेतसि शेरते गत्वा च योषितं श्राद्धे यो भुङ्क्ते यस् तु गच्छति
त्याचे पितर त्या वीर्यात एक महिना राहतात; जो श्राद्धावर जेवून स्त्रीकडे जातो, त्याचे पितर तिथेच जातात.
रेतोमूत्रकृताहारास् तं मासं पितरस् तयोः तस्मात् त्व् अप्रथमं कार्यं प्राज्ञेनोपनिमन्त्रणम्
त्या महिन्यात त्याचे पितर वीर्य व मूत्रातून तयार झालेले अन्न खातात; म्हणून, बुद्धिमानाने अशा व्यक्तीला प्रथम आमंत्रण देऊ नये.
अप्राप्तौ तद्दिने वापि वर्ज्या योषित्प्रसङ्गिनः भिक्षार्थम् आगतांश् चापि कालेन संयतान् यतीन्
त्या दिवशी, स्त्रीसंग करणाऱ्यांना, भीक मागायला आलेल्यांना आणि योग्य वेळी संयम पाळणाऱ्या यतींनाही टाळावे.
भोजयेत् प्रणिपाताद्यैः प्रसाद्य यतमानसः योगिनश् च तदा श्राद्धे भोजनीया विपश्चिता
त्यांना आदराने, नम्रतेने, प्रसन्न मनाने जेवू घालावे; तसेच, श्राद्धाच्या वेळी विद्वान योगींनाही जेवू घालावे.
योगाधारा हि पितरस् तस्मात् तान् पूजयेत् सदा ब्राह्मणानां सहस्राणि एको योगी भवेद् यदि
पूर्वज हे योगाचा आधार आहेत, म्हणून त्यांचा नेहमी सन्मान करावा. एक योगी असला, तरी तो हजार ब्राह्मणांइतका मानला जातो.
यजमानं च भोक्तॄंश् च नौर् इवाम्भसि तारयेत् पितृगाथा तथैवात्र गीयते ब्रह्मवादिभिः
यजमान आणि जे जेवतात त्यांना पितरांच्या गाण्यामुळे पाण्यातील नौकेप्रमाणे पार नेले जाते, असे ब्रह्मज्ञान सांगणाऱ्यांनी येथे गायले आहे.
या गीता पितृभिः पूर्वम् ऐलस्यासीन् महीपतेः कदा नः संतताव् अग्र्यः कस्यचिद् भविता सुतः
पूर्वी पितरांनी राजा ऐलासाठी जे गाणे गायले, आमच्या वंशात असा श्रेष्ठ पुत्र केव्हा जन्माला येईल?
यो योगिभुक्तशेषान् नो भुवि पिण्डान् प्रदास्यति गयायाम् अथवा पिण्डं खड्गमांसं तथा हविः
योगींनी उरलेले अन्न, पृथ्वीवर किंवा गया येथे पिंड, किंवा मेंढ्याचे मांस व हवि जो कोणी आम्हाला अर्पण करतो—
कालशाकं तिलाज्यं च तृप्तये कृसरं च नः वैश्वदेवं च सौम्यं च खड्गमांसं परं हविः
जव, तिळाचे तुपासह अर्पण, आमच्या तृप्तीसाठी डाळभात, वैश्वदेवाचा नैवेद्य, सौम्य अर्पण आणि मेंढ्याचे मांस हे श्रेष्ठ हवि आहे.
विषाणवर्जं शिरस आ पादाद् आशिषामहे दद्याच् छ्राद्धं त्रयोदश्यां मघासु च यथाविधि
शिंग सोडून, डोक्यापासून पायापर्यंत आम्हाला ते हवे असते. त्रयोदशीला आणि मघा नक्षत्रात विधिपूर्वक श्राद्ध करावे.
मधुसर्पिःसमायुक्तं पायसं दक्षिणायने तस्मात् संपूजयेद् भक्त्या स्वपितॄन् विधिवन् नरः
दक्षिणायनात मध आणि तुप घातलेले पायस अर्पण करावे. म्हणून मनुष्याने भक्तीने आणि नियमाने आपल्या पितरांची पूजा करावी.
कामान् अभीप्सन् सकलान् पापाद् आत्मविमोचनम् वसून् रुद्रांस् तथादित्यान् नक्षत्रग्रहतारकाः
सर्व इच्छा पूर्ण व्हाव्यात आणि पापातून मुक्ती मिळावी म्हणून वसु, रुद्र, आदित्य तसेच नक्षत्र, ग्रह आणि ताऱ्यांची पूजा करावी.
प्रीणयन्ति मनुष्याणां पितरः श्राद्धतर्पिताः आयुः प्रजां धनं विद्यां स्वर्गं मोक्षं सुखानि च
श्राद्धाने तृप्त झालेले पितर मनुष्यांना आयुष्य, संतती, धन, विद्या, स्वर्ग, मोक्ष आणि सुख देतात.
प्रयच्छन्ति तथा राज्यं पितरः श्राद्धतर्पिताः तथापराह्णः पूर्वाह्णात् पितॄणाम् अतिरिच्यते
श्राद्धाने तृप्त झालेले पितर राज्यही देतात. पितरांसाठी दुपारचा काळ सकाळपेक्षा श्रेष्ठ मानला जातो.
संपूज्य स्वागतेनैतान् सदने ऽभ्यागतान् द्विजान् पवित्रपाणिर् आचान्तान् आसनेषूपवेशयेत्
घरात आलेल्या या द्विजांचा शुद्ध हाताने आणि तोंड धुऊन स्वागत करावे, त्यांना योग्य आसनावर बसवावे.
श्राद्धं कृत्वा विधानेन संभोज्य च द्विजोत्तमान् विसर्जयेत् प्रियाण्य् उक्त्वा प्रणिपत्य च भक्तितः
विधिपूर्वक श्राद्ध करून श्रेष्ठ ब्राह्मणांना भोजन घालावे, मग त्यांना प्रेमाने बोलून, भक्तीने नमस्कार करून निरोप द्यावा.