पात्रत्रये प्रेतपात्राद् अर्घं चैव प्रसेचयेत् ये समाना इति जपन् पूर्ववच् छेषम् आचरेत्
त्या तीन पात्रांतून आणि प्रेताच्या पात्रातून अर्घ्य अर्पण करावे; 'हे सर्व एकसमान आहेत' असे म्हणत, उरलेली क्रिया पूर्वीप्रमाणे करावी.
स्त्रीणाम् अप्य् एवम् एव स्याद् एकोद्दिष्टम् उदाहृतम् सपिण्डीकरणं तासां पुत्राभावे न विद्यते
स्त्रियांसाठीही एकोद्दिष्ट श्राद्ध असाच सांगितला आहे; पण पुत्र नसल्यास त्यांचे सपिंडीकरण होत नाही.
प्रतिसंवत्सरं कार्यम् एकोद्दिष्टं नरैः स्त्रियाः मृताहनि च तत् कार्यं पितॄणां विधिचोदितम्
प्रत्येक वर्षी, एखाद्या स्त्रीच्या मृत्यूच्या दिवशी, पुरुषांनी तिच्या पितरांसाठी विधिप्रमाणे एक विशेष श्राद्ध करावे.
पुत्राभावे सपिण्डास् तु तदभावे सहोदराः कुर्युर् एतं विधिं सम्यक् पुत्रस्य च सुताः सुताः
जर मुलगा नसेल, तर एकाच वंशातील नातेवाईकांनी हे श्राद्ध करावे; तेही नसतील, तर भाऊ करावा; आणि मुलगा नसेल, तर त्याच्या मुलांनी हे कर्तव्य पार पाडावे.
कुर्यान् मातामहानां तु पुत्रिकातनयस् तथा द्व्यामुष्यायणसंज्ञास् तु मातामहपितामहान्
त्याचप्रमाणे, मुलीच्या मुलाने आपल्या आजोबांसाठी हे श्राद्ध करावे; आणि दोन्ही वंशांतील वंशजांनी आपल्या आजोबा आणि पणजोबांसाठी हे कर्तव्य करावे.
पूजयेयुर् यथान्यायं श्राद्धैर् नैमित्तिकैर् अपि सर्वाभावे स्त्रियः कुर्युः स्वभर्तॄणाम् अमन्त्रकम्
योग्य रीतीने, प्रसंगी श्राद्ध करून पितरांची पूजा करावी; आणि कोणीच नसेल, तर स्त्रियांनी आपल्या पतीसाठी, मंत्रांशिवाय, हे श्राद्ध करावे.
तदभावे च नृपतिः कारयेत् त्व् अकुटुम्बिनाम् तज्जातीयैर् नरैः सम्यग् वाहाद्याः सकलाः क्रियाः
जर हे सर्वही शक्य नसेल, तर राजा कुटुंब नसलेल्या लोकांसाठी, त्यांच्या जातीतील पुरुषांकडून, सर्व विधी योग्य प्रकारे करवून घ्यावे.
सर्वेषाम् एव वर्णानां बान्धवो नृपतिर् यतः एता वः कथिता विप्रा नित्या नैमित्तिकास् तथा
सर्व जातींसाठी राजा हा आप्त मानला जातो; म्हणून, हे नित्य आणि प्रसंगी श्राद्धाचे विधी तुम्हाला सांगितले आहेत, हे ब्राह्मणांनो.
वक्ष्ये श्राद्धाश्रयाम् अन्यां नित्यनैमित्तिकां क्रियाम् दर्शस् तत्र निमित्तं तु विद्याद् इन्दुक्षयान्वितः
आता मी श्राद्धाशी संबंधित आणखी एक नित्य आणि प्रसंगी विधी सांगतो; यात अमावास्येला, म्हणजे चंद्र क्षीण होत असताना, हे श्राद्ध करावे.
नित्यस् तु नियतः कालस् तस्मिन् कुर्याद् यथोदितम् सपिण्डीकरणाद् ऊर्ध्वं पितुर् यः प्रपितामहः
या श्राद्धासाठी ठराविक वेळ सांगितलेला आहे; सपींडिकरणानंतर, वडील किंवा पणजोबांसाठी, विधिप्रमाणे हे श्राद्ध करावे.
स तु लेपभुजं याति प्रलुप्तः पितृपिण्डतः तेषां हि यश् चतुर्थो ऽन्यः स तु लेपभुजो भवेत्
तो नंतर केवळ उरलेल्या अन्नाचा भागीदार होतो, कारण त्याला पिंड मिळत नाही; आणि चौथ्या पिढीतील वंशज फक्त उरलेल्या अन्नाचा भाग घेतो.
सो ऽपि संबन्धतो हीनम् उपभोगं प्रपद्यते पिता पितामहश् चैव तथैव प्रपितामहः
तोही नात्याने दूर गेल्यामुळे, फक्त थोड्या प्रमाणातच लाभ घेतो; वडील, आजोबा आणि पणजोबा यांचेही असेच होते.
पिण्डसंबन्धिनो ह्य् एते विज्ञेयाः पुरुषास् त्रयः लेपसंबन्धिनश् चान्ये पितामहपितामहात्
हे तिघे पुरुष पिंडाने जोडलेले मानावेत; पण पणजोबाच्या वडिलांपासून पुढे, इतर सर्व फक्त उरलेल्या अन्नाशी संबंधित असतात.
प्रभृत्युक्तास् त्रयस् तेषां यजमानश् च सप्तमः इत्य् एष मुनिभिः प्रोक्तः संबन्धः साप्तपौरुषः
पणजोबाच्या वडिलांपासून तिघे सांगितले आहेत, आणि विधी करणारा सातवा असतो; असा हा सप्तपौरुष संबंध ऋषींनी सांगितला आहे.
यजमानात् प्रभृत्य् ऊर्ध्वम् अनुलेपभुजस् तथा ततो ऽन्ये पूर्वजाः सर्वे ये चान्ये नरकौकसः
विधी करणाऱ्यापुढे, जे फक्त उरलेल्या अन्नाचा भाग घेतात, आणि त्यापूर्वीचे सर्व पूर्वज, तसेच जे नरकात आहेत, हे सर्व यात येतात.
ये ऽपि तिर्यक्त्वम् आपन्ना ये च भूतादिसंस्थिताः तान् सर्वान् यजमानो वै श्राद्धं कुर्वन् यथाविधि
जे पशुयोनीत गेले आहेत, किंवा इतर जीवांमध्ये आहेत, ते सर्वही, जेव्हा विधिप्रमाणे श्राद्ध केले जाते, तेव्हा त्यांना लाभ होतो.
स समाप्यायते विप्रा येन येन वदामि तत् अन्नप्रकिरणं यत् तु मनुष्यैः क्रियते भुवि
हे ब्राह्मणांनो, मी सांगितलेल्या प्रत्येक प्रकारे सर्व पितर तृप्त होतात; आणि पृथ्वीवर मनुष्यांनी केलेले अन्नवितरणही त्यांना तृप्त करते.
तेन तृप्तिम् उपायान्ति ये पिशाचत्वम् आगताः यद् अम्बु स्नानवस्त्रोत्थं भूमौ पतति भो द्विजाः
त्यामुळे जे पिशाच्च झाले आहेत, त्यांनाही तृप्ती मिळते; आणि अंघोळीचे किंवा कपडे धुतल्याचे पाणी जेव्हा जमिनीवर पडते, हे द्विजांनो,
तेन ये तरुतां प्राप्तास् तेषां तृप्तिः प्रजायते यास् तु गन्धाम्बुकणिकाः पतन्ति धरणीतले
त्यामुळे जे झाडे झाले आहेत, त्यांनाही तृप्ती मिळते; आणि जे सुगंधी पाण्याचे थेंब पृथ्वीवर पडतात,
ताभिर् आप्यायनं तेषां देवत्वं ये कुले गताः उद्धृतेष्व् अथ पिण्डेषु याश् चाम्बुकणिका भुवि
त्यामुळे, जे आपल्या कुळात देवत्व प्राप्त झाले आहेत, त्यांना पोषण मिळते; आणि पिंड उचलताना, जे पाण्याचे थेंब जमिनीवर पडतात,
ताभिर् आप्यायनं तेषां ये तिर्यक्त्वं कुले गताः ये चादन्ताः कुले बालाः क्रियायोगाद् बहिष्कृताः
त्या अर्पणांमुळे, आपल्या घरात जनावरांच्या जन्माला आलेल्यांना आणि घरातील दात न आलेल्या, कर्मकांडातून वगळलेल्या लहान मुलांना पोषण मिळते.
विपन्नास् त्व् अनधिकाराः संमार्जितजलाशिनः भुक्त्वा चाचामतां यच् च यज् जलं चाङ्घ्रिशौचजम्
जे कर्म करण्यास अपात्र आहेत, जे झाडू मारताना वापरलेल्या पाण्याने किंवा पाय धुतलेल्या पाण्याने किंवा उरलेल्याने जेवतात, ते पतित मानले जातात.
ब्राह्मणानां तथैवान्यत् तेन तृप्तिं प्रयान्ति वै एवं यो यजमानस्य यश् च तेषां द्विजन्मनाम्
त्याचप्रमाणे, ब्राह्मणांसाठी केलेल्या इतर अर्पणांनी त्यांना समाधान मिळते; म्हणून यजमानाने जे काही अर्पण केले आणि द्विजांना जे दिले, त्याने त्यांना तृप्ती मिळते.
कश्चिज् जलान्नविक्षेपः शुचिर् उच्छिष्ट एव वा तेनान्नेन कुले तत्र ये च योन्यन्तरं गताः
शुद्ध असो वा उरलेले, पाणी किंवा अन्न घरात विखुरले गेले तरी, त्या अन्नामुळे घरातील इतर गर्भात गेलेल्यांनाही पोषण मिळते.
प्रयान्त्य् आप्यायनं विप्राः सम्यक् श्राद्धक्रियावताम् अन्यायोपार्जितैर् अर्थैर् यच् छ्राद्धं क्रियते नरैः
श्राद्धकर्म करणाऱ्यांनी योग्य रीतीने केल्यास ब्राह्मणांना पूर्णपणे पोषण मिळते; पण अन्यायाने मिळवलेल्या संपत्तीने केलेले श्राद्ध तितके फलदायी होत नाही.
तृप्यन्ते ते न चाण्डालपुल्कसाद्यासु योनिषु एवम् आप्यायनं विप्रा बहूनाम् एव बान्धवैः
ते तृप्त होतात, पण चांडाळ किंवा नीच जन्माच्या गर्भात असणाऱ्यांना ते पोषण मिळत नाही; असे अनेक नातेवाईक ब्राह्मणांना पोषण देतात.
श्राद्धं कुर्वद्भिर् अत्राम्बुविक्षेपैः संप्रजायते तस्माच् छ्राद्धं नरो भक्त्या शाकेनापि यथाविधि
पाण्याच्या अर्पणाने श्राद्ध पूर्ण होते; म्हणून, मनुष्याने श्रद्धेने, अगदी भाजीपाला असला तरी, योग्य पद्धतीने श्राद्ध करावे.
कुर्वीत कुर्वतः श्राद्धं कुले कश्चिन् न सीदति श्राद्धं देयं तु विप्रेषु संयतेष्व् अग्निहोत्रिषु
घरात कोणी श्राद्ध केल्यास, त्या घरातील कोणीही दुःखी राहत नाही; श्राद्ध संयमी आणि अग्निहोत्र करणाऱ्या ब्राह्मणांना द्यावे.
अवदातेषु विद्वत्सु श्रोत्रियेषु विशेषतः त्रिणाचिकेतस् त्रिमधुस् त्रिसुपर्णः षडङ्गवित्
विशेषतः जे शुद्ध, विद्वान, वेदपाठी, तीन अग्न्यांचे, तीन मधु ग्रंथांचे, तीन सुपर्ण सूक्तांचे आणि षडंगांचे जाणकार आहेत, त्यांना श्राद्ध द्यावे.
मातापितृपरश् चैव स्वस्रीयः सामवेदवित् ऋत्विक्पुरोहिताचार्यम् उपाध्यायं च भोजयेत्
आई-वडिलांना समर्पित असणारे, मावस नातेवाईक, सामवेदाचे जाणकार, ऋत्विज, कुलपुरोहित, शिक्षक आणि उपाध्याय यांना जेवू घालावे.