यत् ते प्रकारम् आरभ्य नाधिकं ते ततो जगौ त्रिमधु त्रिसुपर्णं च बृहदारण्यकं तथा
ठरलेल्या पद्धतीपेक्षा जास्त काहीही त्याने म्हटलं नाही. त्याने त्रिमधु, त्रिसुपर्ण आणि बृहदारण्यक यांचा पाठ केला.
जजाप वैषां जाप्यं तु सूक्तं सौरं सपौरुषम् भुक्तवत्सु च विप्रेषु पृष्ट्वा तृप्ता स्थ इत्य् उत
त्याने ठरलेला जप, सावित्र सूक्त आणि पुरुष सूक्त म्हटलं. ब्राह्मण जेवून झाले की, 'तुम्ही तृप्त आहात का?' असं विचारलं.
तृप्ताः स्मेति सकृत् तोयं ददौ मौनविमोचनम् पिण्डपात्रं समादाय च्छायायै प्रददौ ततः
'आम्ही तृप्त झालो' असं उत्तर मिळाल्यावर, त्याने एकदा पाणी दिलं, मौन सोडण्याचा संकेत दिला, पिंडाचं पात्र उचललं आणि ते सावलीला अर्पण केलं.
सा तद् अन्नं द्विधा कृत्वा त्रिधैकैकम् अथाकरोत् वाराहो भूम् अथोल्लिख्य समाच्छाद्य कुशैर् अपि
तिने ते अन्न दोन भाग केलं, मग प्रत्येक भाग तीन तुकड्यांत वाटलं. वराहासारखी पृथ्वीवर खूण केली आणि कुशांनी झाकलं.
दक्षिणाग्रान् कुशान् कृत्वा तेषाम् उपरि चासनम् सतिलेषु समूलेषु कुशेष्व् एव तु संश्रयः
कुशांची टोकं दक्षिणेकडे करून त्यावर आसन ठेवलं. तिळांसकट मूळांसह कुशांवरच अर्पण ठेवलं.
गन्धपुष्पादिकं कृत्वा ततः पिण्डं तु भक्तितः पृथिवी दधीर् इत्य् उक्त्वा ततः पिण्डं प्रदत्तवान्
गंध, फुलं वगैरे लावून, तिने भक्तीने पिंड अर्पण केला आणि 'पृथ्वी हे धारण कर' असं म्हणत पिंड दिला.
पितामहाः प्रपितामहास् तथेति चान्तरिक्षतः मातामहानाम् अप्य् एवं ददौ पिण्डान् स शूकरः
पितामह आणि प्रपितामहांनी आकाशातून 'तथास्तु' असं म्हटलं. तिने आईच्या वडिलांसाठीही तसंच पिंड अर्पण केलं.
पिण्डनिर्वापणोच्छिष्टम् अन्नं लेपभुजेष्व् अदात् एतद् वः पितर् इत्य् उक्त्वा ददौ वासांसि भक्तितः
पिंड अर्पण झाल्यावर उरलेलं अन्न उष्टं खाणाऱ्यांना दिलं. 'हे तुमच्यासाठी, पितरांनो' असं सांगून तिने भक्तीने वस्त्रं दिली.
द्व्यङ्गुलजानि शुक्लानि धौतान्य् अभिनवानि च गन्धपुष्पादिकं दत्त्वा कृत्वा चैषां प्रदक्षिणाम्
दोन बोटांची रुंदी असलेली, पांढरी, धुतलेली आणि नवी वस्त्रं, गंध-फुलांसह दिली आणि त्यांची प्रदक्षिणा केली.
आचम्याचामयेद् विप्रान् पैत्रान् आदौ ततः सुरान् ततस् त्व् अभ्युक्ष्य तां भूमिं दत्त्वापः सुमनोक्षतान्
ती स्वतःने पाणी घेतलं आणि ब्राह्मणांना आधी पितरांसाठी, मग देवांसाठी पाणी घ्यायला सांगितलं. मग त्या भूमीवर पाणी आणि फुलं शिंपडून अर्पण केलं.
सतिलाम्बु पितृष्व् आदौ दत्त्वा देवेषु साक्षतम् अक्षय्यं नस् त्व् इति पितॄन् प्रीयताम् इति देवताः
ती आधी तिळांचं पाणी पितरांना, मग शुद्ध पाणी देवांना अर्पण करते. 'हे अन्न कधीच कमी होऊ नये, पितर आणि देव संतुष्ट व्हावेत' असं म्हणते.
प्रीणयित्वा परावृत्य त्रिर् जपेच् चाघमर्षणम् ततो निवृत्य तु जपेद् यन् मे नाम इतीरयन्
त्यांना तृप्त करून, ती मागे वळली आणि तीनदा अघमर्षण मंत्र जपते. मग बाजूला जाऊन 'माझं नाव जे आहे' असं म्हणून जप करते.
गृहान् नः पितरो दत्त धनधान्यप्रपूरितान् अर्घ्यपात्राणि पिण्डानाम् अन्तरे स पवित्रकान्
'पितरांनो, आमचं घर धनधान्याने भरलेलं असू द्या,' असं ती म्हणते. अर्घ्यपात्रं आणि पिंड यांच्या मध्ये पवित्र कुशा ठेवते.
निक्षिप्योर्जं वहन्तीति कोकातोयम् अथो ऽजपत् हिमक्षीरं मधुतिलान् पितॄणां तर्पणं ददौ
ती बलदायक कुशा ठेवते आणि मग कोक जल मंत्र म्हणते. थंड दूध, मध आणि तीळ पितरांच्या तृप्तीसाठी अर्पण करते.
स्वस्तीत्य् उक्ते पैतृकैस् तु सोराह्ने प्नावतर्पयन् रजतं दक्षिणां दत्त्वा विप्रान् देवो गदाधरः
पितरांनी 'शुभ होवो' असे म्हटल्यावर, देव गदाधराने दुपारी त्यांना तृप्तीसाठी पाणी अर्पण केले आणि ब्राह्मणांना चांदीची दक्षिणा दिली.
संविभागं मनुष्येभ्यो ददौ स्वद् इति चाब्रुवन् कश्चित् संपन्नम् इत्य् उक्त्वा प्रत्युक्तस् तैर् द्विजोत्तमाः
त्याने लोकांना वाटप करताना 'हे तुमच्यासाठी' असे सांगितले. कोणीतरी 'हे पूर्ण झाले' असे म्हटल्यावर, त्या श्रेष्ठ ब्राह्मणांनी त्याला उत्तर दिले.
अभिरम्यताम् इत्य् उवाच प्रोचुस् ते ऽभिरताः स्म वै शिष्टम् अन्नं च पप्रच्छ तैर् इष्टैः सह चोदितः
त्याने 'कृपया आनंद घ्या' असे सांगितले. त्यांनी 'आम्ही तृप्त आहोत' असे उत्तर दिले. मग त्याने उरलेल्या अन्नाबद्दल विचारले, त्यांच्या इच्छेनुसार.
पाणाव् आदाय तान् विप्रान् कुर्याद् अनुगतस् तदा वाजे वाजे इति पठन् बहिर् वेदि विनिर्गतः
त्याने त्या ब्राह्मणांचा हात धरून, 'वाजे वाजे' असे म्हणत, वेदीबाहेर त्यांना सोबत नेले.
कोटितीर्थजलेनासाव् अपसव्यं समुत्क्षिपन् अलग्नान् विपुलान् वालान् प्रार्थयाम् आस चाशिषम्
कोटितीर्थाच्या पाण्याने, डाव्या हाताने अपसव्य केला आणि अखंड, भरपूर कुशा मागून, आशीर्वाद मागितला.
दातारो नो ऽभिवर्धन्तां तैस् तथेति समीरितः प्रदक्षिणम् उपावृत्य कृत्वा पादाभिवादनम्
त्यांनी 'आमचे दाते वाढोत' असे म्हटले. त्याने तसे ऐकून, त्यांची प्रदक्षिणा केली आणि त्यांच्या पायांना वंदन केले.
आसनानि ददौ चैषां छादयाम् आस शूकरः विश्राम्यतां प्रविश्याथ पिण्डं जग्राह मध्यमम्
त्याने त्यांना आसने दिली आणि वराहाने त्यांना सावली दिली. मग त्यांना विश्रांतीसाठी सांगून, तो आत गेला आणि मधला पिंड उचलला.
छायामयी मही पत्नी तस्यै पिण्डम् अदात् प्रभुः आधत्त पितरो गर्भम् इत्य् उक्त्वा सापि रूपिणी
छायामयी पृथ्वीला, आपल्या पत्नीला, प्रभूने पिंड अर्पण केला. तिने रूप धारण करून सांगितले, 'पितरांनी गर्भ स्वीकारला आहे.'
पिण्डं गृहीत्वा विप्राणां चक्रे पादाभिवन्दनम् विसर्जनं पितॄणां स कर्तुकामश् च शूकरः
पिंड घेतल्यावर तिने ब्राह्मणांच्या पायांना वंदन केले. वराहानेही पितरांचे विसर्जन करण्याची इच्छा केली.
कोका च पितरश् चैव प्रोचुः स्वार्थकरं वचः शप्ताश् च भगवन् पूर्वं दिवस्था हिमभानुना
कोका आणि पितरांनी आपल्याला हितकारक अशी वचने सांगितली, 'भगवन्, आम्हाला पूर्वी स्वर्गात असताना हिमरश्मी सूर्याने शाप दिला होता.'
योगभ्रष्टा भविष्यध्वं सर्व एव दिवश् च्युताः तद् एवं भवता त्राताः प्रविशन्तो रसातलम्
'तुम्ही सर्व योगभ्रष्ट होऊन स्वर्गातून खाली पडाल.' पण तुझ्या कृपेने आम्ही आता रसातळात प्रवेश करू.
योगभ्रष्टांश् च विश्वेशास् तत्यजुर् योगरक्षिणः तत् ते भूयो ऽभिरक्षन्तु विश्वे देवा हि नः सदा
योगाचे रक्षण करणारे विश्वेश्वरांनी योगभ्रष्टांना सोडून दिले. सर्व देवांनी पुन्हा आमचे नेहमी रक्षण करावे.
स्वर्गं यास्यामश् च विभो प्रसादात् तव शूकर सोमो ऽधिदेवो ऽस्माकं च भवत्व् अच्युत योगधृक्
'तुझ्या कृपेने, हे महाबळ, आम्ही स्वर्गात जाऊ. सोम आमचा अधिदेवता असो आणि अच्युत, तू आमचा योग टिकव.'
योगाधारस् तथा सोमस् त्रायते न कदाचन दिवि भूमौ सदा वासो भवत्व् अस्मासु योगतः
'योगाचा आधार असलेला सोम नेहमी आमचे रक्षण करो. योगामुळे आम्ही स्वर्गात किंवा पृथ्वीवर सदैव राहू.'
अन्तरिक्षे च केषांचिन् मासं पुष्टिस् तथास्तु नः ऊर्जा चेयं हि नः पत्नी स्वधानाम्ना तु विश्रुता
'आमच्यापैकी काहींना आकाशात एक महिना पोषण मिळो. आणि ही आमची पत्नी, स्वधा नावाने प्रसिद्ध, आमची खरी शक्ती आहे.'
भवत्व् एषैव योगाढ्या योगमाता च खेचरी इत्य् एवम् उक्तः पितृभिर् वाराहो भूतभावनः
'ती योगसमृद्ध, योगमाता आणि आकाशात विहरणारी असो.' असे पितरांनी सांगितल्यावर, वराहाने, सर्वांचा पालनकर्ता, उत्तर दिले.