यन् मे प्रपितामहाइति ददौ च प्रपितामहे कुशगन्धतिलोन्मिश्रं सपुष्पम् अपसव्यतः
'हे माझ्या पणजोबांसाठी' असे म्हणून, कुश, तिळ आणि फुलांनी मिश्रित अर्घ्य, डाव्या बाजूने पणजोबांना अर्पण केले.
तद्वन् मातामहेभ्यस् तु विधिं चक्रे जनार्दनः तान् अर्च्य भूयो गन्धाद्यैर् धूपं दत्त्वा तु भक्तितः
त्याचप्रमाणे जनार्दनाने मातृपक्षाच्या पितरांसाठी विधी केला, त्यांना पुन्हा सुवासिक द्रव्ये आणि धूप अर्पण करून भक्तीने पूजा केली.
आदित्या वसवो रुद्रा इत्य् उच्चार्य जगत्प्रभुः ततश् चान्नं समादाय सर्पिस्तिलकुशाकुलम्
'आदित्य, वसु, रुद्र' असे उच्चारून, जगाचा प्रभू तुप, तिळ आणि कुश मिसळलेले अन्न घेतले.
विधाय पात्रे तच् चैव पर्यपृच्छत् ततो मुनीन् अग्नौ करिष्य इति तैः कुरुष्वेति च चोदितः
ते अन्न पात्रात ठेवून, मग ऋषींना विचारले, 'हे अग्नीत अर्पण करू का?' आणि त्यांनी 'कुरूंच्या देशात करा' असे सांगितल्यावर तसेच केले.
आहुतित्रितयं दद्यात् सोमायाग्नेर् यमाय च ये मामकाइति च जपेद् यजुःसप्तकम् अच्युतम्
तीन आहुती सोम, अग्नी आणि यम यांना द्याव्यात; प्रत्येक वेळी 'हे माझे आहे' असे म्हणत सात यजुः मंत्र म्हणावेत.
हुतावशिष्टं च ददौ नामगोत्रसमन्वितम् त्रिर् आहुतिकम् एकैकं पितरं तु प्रति द्विजाः
हवनाचे उरलेले अर्पण, नाव आणि गोत्रासह, प्रत्येक पितराला तीन आहुती देऊन, ब्राह्मणांनीही तसेच केले.
अतो ऽवशिष्टम् अन्नाद्यं पिण्डपात्रे तु निक्षिपेत् ततो ऽन्नं सरसं स्वादु ददौ पायसपूर्वकम्
मग उरलेलं अन्न आणि पाणी पिंडाच्या पात्रात ठेवावं. त्यानंतर रसदार, गोड भात आणि पायसासह अन्न अर्पण केलं.
प्रत्यग्रम् एकदा स्विन्नम् अपर्युषितम् उत्तमम् अल्पशाकं बहुफलं षड्रसम् अमृतोपमम्
ते अन्न ताजं, एकदाच शिजवलेलं, कोमट, शिळं नसलेलं, उत्तम, थोड्या भाज्यांचं, भरपूर फळांचं, सहा रसांनी युक्त आणि अमृतासारखं होतं.
यद् ब्राह्मणेषु प्रददौ पिण्डपात्रे पितॄंस् तथा वेदपूर्वं पितृस्वन्नम् आज्यप्लुतं मधूक्षितम्
पिंडाच्या पात्रात ब्राह्मणांना जे दिलं, तेच पितरांसाठीही अर्पण केलं. वेदपठणानंतर, तुपात आणि मधात भिजवलेला पितृभात दिला.
मन्त्रितं पृथिवीत्य् एवं मधुवातातृचं जगौ भुञ्जानेषु तु विप्रेषु जपन् वै मन्त्रपञ्चकम्
त्याने 'पृथिवी' असा मंत्र म्हटला आणि मधुवात स्तोत्र गायलं. ब्राह्मण जेवत असताना, त्याने पाच मंत्रांचा जप केला.
यत् ते प्रकारम् आरभ्य नाधिकं ते ततो जगौ त्रिमधु त्रिसुपर्णं च बृहदारण्यकं तथा
ठरलेल्या पद्धतीपेक्षा जास्त काहीही त्याने म्हटलं नाही. त्याने त्रिमधु, त्रिसुपर्ण आणि बृहदारण्यक यांचा पाठ केला.
जजाप वैषां जाप्यं तु सूक्तं सौरं सपौरुषम् भुक्तवत्सु च विप्रेषु पृष्ट्वा तृप्ता स्थ इत्य् उत
त्याने ठरलेला जप, सावित्र सूक्त आणि पुरुष सूक्त म्हटलं. ब्राह्मण जेवून झाले की, 'तुम्ही तृप्त आहात का?' असं विचारलं.
तृप्ताः स्मेति सकृत् तोयं ददौ मौनविमोचनम् पिण्डपात्रं समादाय च्छायायै प्रददौ ततः
'आम्ही तृप्त झालो' असं उत्तर मिळाल्यावर, त्याने एकदा पाणी दिलं, मौन सोडण्याचा संकेत दिला, पिंडाचं पात्र उचललं आणि ते सावलीला अर्पण केलं.
सा तद् अन्नं द्विधा कृत्वा त्रिधैकैकम् अथाकरोत् वाराहो भूम् अथोल्लिख्य समाच्छाद्य कुशैर् अपि
तिने ते अन्न दोन भाग केलं, मग प्रत्येक भाग तीन तुकड्यांत वाटलं. वराहासारखी पृथ्वीवर खूण केली आणि कुशांनी झाकलं.
दक्षिणाग्रान् कुशान् कृत्वा तेषाम् उपरि चासनम् सतिलेषु समूलेषु कुशेष्व् एव तु संश्रयः
कुशांची टोकं दक्षिणेकडे करून त्यावर आसन ठेवलं. तिळांसकट मूळांसह कुशांवरच अर्पण ठेवलं.
गन्धपुष्पादिकं कृत्वा ततः पिण्डं तु भक्तितः पृथिवी दधीर् इत्य् उक्त्वा ततः पिण्डं प्रदत्तवान्
गंध, फुलं वगैरे लावून, तिने भक्तीने पिंड अर्पण केला आणि 'पृथ्वी हे धारण कर' असं म्हणत पिंड दिला.
पितामहाः प्रपितामहास् तथेति चान्तरिक्षतः मातामहानाम् अप्य् एवं ददौ पिण्डान् स शूकरः
पितामह आणि प्रपितामहांनी आकाशातून 'तथास्तु' असं म्हटलं. तिने आईच्या वडिलांसाठीही तसंच पिंड अर्पण केलं.
पिण्डनिर्वापणोच्छिष्टम् अन्नं लेपभुजेष्व् अदात् एतद् वः पितर् इत्य् उक्त्वा ददौ वासांसि भक्तितः
पिंड अर्पण झाल्यावर उरलेलं अन्न उष्टं खाणाऱ्यांना दिलं. 'हे तुमच्यासाठी, पितरांनो' असं सांगून तिने भक्तीने वस्त्रं दिली.
द्व्यङ्गुलजानि शुक्लानि धौतान्य् अभिनवानि च गन्धपुष्पादिकं दत्त्वा कृत्वा चैषां प्रदक्षिणाम्
दोन बोटांची रुंदी असलेली, पांढरी, धुतलेली आणि नवी वस्त्रं, गंध-फुलांसह दिली आणि त्यांची प्रदक्षिणा केली.
आचम्याचामयेद् विप्रान् पैत्रान् आदौ ततः सुरान् ततस् त्व् अभ्युक्ष्य तां भूमिं दत्त्वापः सुमनोक्षतान्
ती स्वतःने पाणी घेतलं आणि ब्राह्मणांना आधी पितरांसाठी, मग देवांसाठी पाणी घ्यायला सांगितलं. मग त्या भूमीवर पाणी आणि फुलं शिंपडून अर्पण केलं.
सतिलाम्बु पितृष्व् आदौ दत्त्वा देवेषु साक्षतम् अक्षय्यं नस् त्व् इति पितॄन् प्रीयताम् इति देवताः
ती आधी तिळांचं पाणी पितरांना, मग शुद्ध पाणी देवांना अर्पण करते. 'हे अन्न कधीच कमी होऊ नये, पितर आणि देव संतुष्ट व्हावेत' असं म्हणते.
प्रीणयित्वा परावृत्य त्रिर् जपेच् चाघमर्षणम् ततो निवृत्य तु जपेद् यन् मे नाम इतीरयन्
त्यांना तृप्त करून, ती मागे वळली आणि तीनदा अघमर्षण मंत्र जपते. मग बाजूला जाऊन 'माझं नाव जे आहे' असं म्हणून जप करते.
गृहान् नः पितरो दत्त धनधान्यप्रपूरितान् अर्घ्यपात्राणि पिण्डानाम् अन्तरे स पवित्रकान्
'पितरांनो, आमचं घर धनधान्याने भरलेलं असू द्या,' असं ती म्हणते. अर्घ्यपात्रं आणि पिंड यांच्या मध्ये पवित्र कुशा ठेवते.
निक्षिप्योर्जं वहन्तीति कोकातोयम् अथो ऽजपत् हिमक्षीरं मधुतिलान् पितॄणां तर्पणं ददौ
ती बलदायक कुशा ठेवते आणि मग कोक जल मंत्र म्हणते. थंड दूध, मध आणि तीळ पितरांच्या तृप्तीसाठी अर्पण करते.
स्वस्तीत्य् उक्ते पैतृकैस् तु सोराह्ने प्नावतर्पयन् रजतं दक्षिणां दत्त्वा विप्रान् देवो गदाधरः
पितरांनी 'शुभ होवो' असे म्हटल्यावर, देव गदाधराने दुपारी त्यांना तृप्तीसाठी पाणी अर्पण केले आणि ब्राह्मणांना चांदीची दक्षिणा दिली.
संविभागं मनुष्येभ्यो ददौ स्वद् इति चाब्रुवन् कश्चित् संपन्नम् इत्य् उक्त्वा प्रत्युक्तस् तैर् द्विजोत्तमाः
त्याने लोकांना वाटप करताना 'हे तुमच्यासाठी' असे सांगितले. कोणीतरी 'हे पूर्ण झाले' असे म्हटल्यावर, त्या श्रेष्ठ ब्राह्मणांनी त्याला उत्तर दिले.
अभिरम्यताम् इत्य् उवाच प्रोचुस् ते ऽभिरताः स्म वै शिष्टम् अन्नं च पप्रच्छ तैर् इष्टैः सह चोदितः
त्याने 'कृपया आनंद घ्या' असे सांगितले. त्यांनी 'आम्ही तृप्त आहोत' असे उत्तर दिले. मग त्याने उरलेल्या अन्नाबद्दल विचारले, त्यांच्या इच्छेनुसार.
पाणाव् आदाय तान् विप्रान् कुर्याद् अनुगतस् तदा वाजे वाजे इति पठन् बहिर् वेदि विनिर्गतः
त्याने त्या ब्राह्मणांचा हात धरून, 'वाजे वाजे' असे म्हणत, वेदीबाहेर त्यांना सोबत नेले.
कोटितीर्थजलेनासाव् अपसव्यं समुत्क्षिपन् अलग्नान् विपुलान् वालान् प्रार्थयाम् आस चाशिषम्
कोटितीर्थाच्या पाण्याने, डाव्या हाताने अपसव्य केला आणि अखंड, भरपूर कुशा मागून, आशीर्वाद मागितला.
दातारो नो ऽभिवर्धन्तां तैस् तथेति समीरितः प्रदक्षिणम् उपावृत्य कृत्वा पादाभिवादनम्
त्यांनी 'आमचे दाते वाढोत' असे म्हटले. त्याने तसे ऐकून, त्यांची प्रदक्षिणा केली आणि त्यांच्या पायांना वंदन केले.