पितरं मातरं चैव यस् तु पुत्रो ऽवमन्यते सो ऽपि विप्रा मृतो जन्तुः पूर्वं जायेत गर्दभः
जो पुत्र वडील आणि आईचा अपमान करतो, हे ब्राह्मणांनो, तो मेल्यावर आधी गाढव म्हणून जन्म घेतो.
गर्दभत्वं तु संप्राप्य दश वर्षाणि जीवति संवत्सरं तु कुम्भीरस् ततो जायेत मानवः
गाढव म्हणून तो दहा वर्षे जगतो; नंतर एक वर्ष मगर म्हणून, त्यानंतर माणूस म्हणून जन्म घेतो.
पुत्रस्य मातापितरौ यस्य रुष्टाव् उभाव् अपि गुर्वपध्यानतः सो ऽपि मृतो जायेत गर्दभः
ज्याच्या पालकांना गुरुचा अपमान केल्याने दोघेही रागावतात, तो मुलगा मेल्यावर गाढव म्हणून जन्म घेतो.
खरो जीवति मासांश् च दश चापि चतुर्दश बिडालः सप्त मासांस् तु ततो जायेत मानवः
गाढव दहा आणि चौदा महिने जगतो; मांजर सात महिने जगते, त्यानंतर तो माणूस म्हणून जन्म घेतो.
मातापितराव् आक्रुश्य सारीकः संप्रजायते ताडयित्वा तु ताव् एव जायते कच्छपो द्विजाः
जो आपल्या आईवडिलांवर ओरडतो, तो पुढच्या जन्मी साळुंकी होतो; पण त्यांना मारहाण केल्यास, द्विजांनो, तो माणूस पुढे कासव म्हणून जन्म घेतो.
कच्छपो दश वर्षाणि त्रीणि वर्षाणि शल्यकः व्यालो भूत्वा तु षण् मासांस् ततो जायेत मानुषः
कासव दहा वर्षे जगतो, काटेरी मुंगूस तीन वर्षे जगतो; नंतर सहा महिने साप होऊन, मग तो माणूस म्हणून जन्म घेतो.
भर्तृपिण्डम् उपाश्नीनो राजद्विष्टानि सेवते सो ऽपि मोहसमापन्नो मृतो जायेत वानरः
जो आपल्या पतीसाठी ठेवलेले अन्न खातो आणि राजाने ज्यांना द्वेष केला आहे त्यांची सेवा करतो, तो भ्रमित होऊन मृत्यूनंतर माकड म्हणून जन्म घेतो.
वानरो दश वर्षाणि सप्त वर्षाणि मूषकः श्वा च भूत्वा तु षण् मासांस् ततो जायेत मानवः
माकड दहा वर्षे जगतो, मग सात वर्षे उंदीर होतो; नंतर सहा महिने कुत्रा होऊन, मग माणूस म्हणून जन्म घेतो.
न्यासापहर्ता तु नरो यमस्य विषयं गतः संसाराणां शतं गत्वा कृमियोनौ प्रजायते
जो संन्यासींच्या वस्तू चोरतो, तो यमाच्या प्रदेशात जाऊन शंभर जन्मांची फेरी पूर्ण करून शेवटी किड्याच्या पोटी जन्म घेतो.
तत्र जीवति वर्षाणि दश पञ्च च भो द्विजाः दुष्कृतस्य क्षयं कृत्वा ततो जायेत मानुषः
तेथे, द्विजांनो, तो पंधरा वर्षे जगतो; आपले पाप संपल्यावर मग माणूस म्हणून जन्म घेतो.
असूयको नरश् चापि मृतो जायेत शार्ङ्गकः विश्वासहर्ता च नरो मीनो जायेत दुर्मतिः
जो मनुष्य दुसऱ्याचा हेवा करतो, तो मृत्यूनंतर बगळा म्हणून जन्म घेतो; आणि जो विश्वासघात करतो, तो वाईट बुद्धीने मासा म्हणून जन्म घेतो.
भूत्वा मीनो ऽष्ट वर्षाणि मृगो जायेत भो द्विजाः मृगस् तु चतुरो मासांस् ततश् छागः प्रजायते
मासा म्हणून आठ वर्षे जगून, तो हरण म्हणून जन्म घेतो, द्विजांनो; हरण चार महिने जगतो, मग शेळी म्हणून जन्म घेतो.
छागस् तु निधनं प्राप्य पूर्णे संवत्सरे ततः कीटः संजायते जन्तुस् ततो जायेत मानुषः
शेळी पूर्ण एक वर्ष जगून मरते, मग ती किडा म्हणून जन्म घेते; त्यानंतर तो जीव पुन्हा माणूस म्हणून जन्म घेतो.
धान्यान् यवांस् तिलान् माषान् कुलित्थान् सर्षपांश् चणान् कलायान् अथ मुद्गांश् च गोधूमान् अतसीस् तथा
जो धान्य, ज्वारी, तीळ, उडीद, कुलीथ, मोहरी, हरभरा, वाटाणा, मूग, गहू किंवा जवस चोरतो—
सस्यान्य् अन्यानि हर्ता च मर्त्यो मोहाद् अचेतनः संजायते मुनिश्रेष्ठा मूषिको निरपत्रपः
—किंवा इतर कोणतीही पिके, हे श्रेष्ठ मुनींनो, असा बेसावध माणूस निर्लज्ज उंदीर म्हणून जन्म घेतो.
ततः प्रेत्य मुनिश्रेष्ठा मृतो जायेत शूकरः शूकरो जातमात्रस् तु रोगेण म्रियते पुनः
मग, हे श्रेष्ठ मुनींनो, मृत्यूनंतर तो डुक्कर म्हणून जन्म घेतो; आणि डुक्कर जन्मताच पुन्हा आजाराने मरतो.
श्वा ततो जायते मूकः कर्मणा तेन मानवः भूत्वा श्वा पञ्च वर्षाणि ततो जायेत मानवः
त्याच्या नंतर तो मुक्या कुत्र्याचा जन्म घेतो; त्या कर्मामुळे पुन्हा माणूस होतो. पाच वर्षे कुत्रा होऊन, मग माणूस म्हणून जन्म घेतो.
परदाराभिमर्शं तु कृत्वा जायेत वै वृकः श्वा शृगालस् ततो गृध्रो व्यालः कङ्को बकस् तथा
परस्त्रीशी संबंध ठेवणारा माणूस लांडगा म्हणून जन्म घेतो, मग कुत्रा, कोल्हा, गिधाड, साप, बगळा आणि क्रौंच म्हणून जन्म घेतो.
भ्रातुर् भार्यां तु पापात्मा यो धर्षयति मोहितः पुंस्कोकिलत्वम् आप्नोति सो ऽपि संवत्सरं द्विजाः
जो पापी माणूस, भ्रमित होऊन, आपल्या भावाच्या पत्नीशी संबंध ठेवतो, तो एक वर्ष पुरुष कोकीळ म्हणून जन्म घेतो, द्विजांनो.
सखिभार्यां गुरोर् भार्यां राजभार्यां तथैव च प्रधर्षयित्वा कामात्मा मृतो जायेत शूकरः
जो कामामुळे मित्राची, गुरूची किंवा राजाची पत्नी जबरदस्तीने स्पर्श करतो, तो मृत्यूनंतर डुक्कर म्हणून जन्म घेतो.
शूकरः पञ्च वर्षाणि दश वर्षाणि वै बकः पिपीलिकस् तु मासांस् त्रीन् कीटः स्यान् मासम् एव च
डुक्कर पाच वर्षे जगतो, बगळा दहा वर्षे जगतो; मुंगी तीन महिने जगते, आणि किडा फक्त एक महिना जगतो.
एतान् आसाद्य संसारान् कृमियोनौ प्रजायते तत्र जीवति मासांस् तु कृमियोनौ चतुर्दश
हे सर्व जन्म भोगून, तो किड्याच्या पोटी जन्म घेतो, आणि तेथे चौदा महिने जगतो.
नरो ऽधर्मक्षयं कृत्वा ततो जायेत मानुषः पूर्वं दत्त्वा तु यः कन्यां द्वितीये दातुम् इच्छति
जो मनुष्य धर्माचा ऱ्हास घडवतो, तो पुन्हा माणूस म्हणून जन्म घेतो; पण ज्याने एकदा आपली मुलगी दिली आणि पुन्हा तिला दुसऱ्याला देण्याची इच्छा केली—
सो ऽपि विप्रा मृतो जन्तुः क्रिमियोनौ प्रजायते तत्र जीवति वर्षाणि त्रयोदश द्विजोत्तमाः
तोही, ब्राह्मणांनो, मेल्यावर किड्यांच्या योनीत जन्म घेतो आणि तिथे तेरा वर्षे जगतो.
अधर्मसंक्षये मुक्तस् ततो जायेत मानुषः देवकार्यम् अकृत्वा तु पितृकार्यम् अथापि वा
धर्माचा ऱ्हास संपल्यावर त्याची मुक्तता होते आणि तो पुन्हा माणूस म्हणून जन्म घेतो; पण ज्याने देवांची किंवा पितरांची कर्तव्ये केली नाहीत—
अनिर्वाप्य पितॄन् देवान् मृतो जायेत वायसः वायसः शतवर्षाणि ततो जायेत कुक्कुटः
जो पितरांना आणि देवांना तृप्त करत नाही, तो मेल्यावर कावळा म्हणून जन्म घेतो; शंभर वर्षे कावळा राहून, मग तो कोंबडा होतो.
जायते व्यालकश् चापि मासं तस्मात् तु मानुषः ज्येष्ठं पितृसमं चापि भ्रातरं यो ऽवमन्यते
तो एक महिना साप म्हणून जन्म घेतो, त्यानंतर माणूस होतो; आणि जो मोठ्या भावाला किंवा वडिलांसारख्या भावाला तुच्छ लेखतो—
सो ऽपि मृत्युम् उपागम्य क्रौञ्चयोनौ प्रजायते क्रौञ्चो जीवति वर्षाणि दश जायेत जीवकः
तोही, मृत्यू आल्यावर, बगळ्याच्या योनीत जन्म घेतो; बगळा दहा वर्षे जगतो, मग जीवक पक्षी म्हणून जन्म घेतो.
ततो निधनम् आप्नोति मानुषत्वम् अवाप्नुयात् वृषलो ब्राह्मणीं गत्वा कृमियोनौ प्रजायते
नंतर त्याचा अंत होतो आणि तो पुन्हा माणूस म्हणून जन्म घेतो; आणि जो शूद्र ब्राह्मण स्त्रीकडे जातो, तो किड्यांच्या योनीत जन्म घेतो.
ततः संप्राप्य निधनं जायते शूकरः पुनः शूकरो जातमात्रस् तु रोगेण म्रियते द्विजाः
मग मृत्यू आल्यावर तो पुन्हा डुक्कर म्हणून जन्म घेतो; आणि डुक्कर जन्मताच आजारी पडून मरतो, हे ब्राह्मणांनो.