बलीवर्दो मृतश् चापि जायते ब्रह्मराक्षसः ब्रह्मरक्षस् तु मासांस् त्रींस् ततो जायेत ब्राह्मणः
बैल मेल्यावर तो ब्रह्मराक्षस होतो; ब्रह्मराक्षस तीन महिने जगतो, त्यानंतर तो ब्राह्मण म्हणून जन्म घेतो.
पतितं याजयित्वा तु कृमियोनौ प्रजायते तत्र जीवति वर्षाणि दश पञ्च च भो द्विजाः
जो पतिताला यज्ञ करवतो, तो किड्याच्या पोटी जन्म घेतो; तिथे, हे द्विजांनो, तो पंधरा वर्षे जगतो.
क्रिमिभावाद् विनिर्मुक्तस् ततो जायेत गर्दभः गर्दभः पञ्च वर्षाणि पञ्च वर्षाणि शूकरः
किड्याच्या अवस्थेतून सुटल्यावर तो गाढव म्हणून जन्म घेतो; गाढव पाच वर्षे जगतो, आणि डुक्करही पाच वर्षे जगतो.
कुक्कुटः पञ्च वर्षाणि पञ्च वर्षाणि जम्बुकः श्वा वर्षम् एकं भवति ततो जायेत मानवः
कोंबडा पाच वर्षे जगतो, कोल्हा पाच वर्षे जगतो; कुत्रा एक वर्ष जगतो, त्यानंतर तो माणूस म्हणून जन्म घेतो.
उपाध्यायस्य यः पापं शिष्यः कुर्याद् अबुद्धिमान् स जन्मानीह संसारे त्रीन् आप्नोति न संशयः
जो मूर्ख शिष्य आपल्या गुरुचे पाप करतो, तो या जन्मसाखळीत तीन जन्म घेतो, यात शंका नाही.
प्राक् श्वा भवति भो विप्रास् ततः क्रव्यात् ततः खरः प्रेत्य च परिक्लिष्टेषु पश्चाज् जायेत ब्राह्मणः
तो आधी कुत्रा होतो, मग मांसाहारी प्राणी, मग गाढव; त्या दुःखद अवस्थांमध्ये मेल्यावर तो ब्राह्मण म्हणून जन्म घेतो.
मनसापि गुरोर् भार्यां यः शिष्यो याति पापकृत् उदग्रान् प्रैति संसारान् अधर्मेणेह चेतसा
जो पापी शिष्य मनानेही गुरुच्या पत्नीचे इच्छितो, तो या जगात अधर्माने उच्च जन्मसाखळीत जातो.
श्वयोनौ तु स संभूतस् त्रीणि वर्षाणि जीवति तत्रापि निधनं प्राप्तः क्रिमियोनौ प्रजायते
तो कुत्र्याच्या पोटी जन्म घेऊन तीन वर्षे जगतो; तिथे मेल्यावर किड्याच्या पोटी जन्म घेतो.
कृमिभावम् अनुप्राप्तो वर्षम् एकं तु जीवति ततस् तु निधनं प्राप्य ब्रह्मयोनौ प्रजायते
किडा झाल्यावर तो एक वर्ष जगतो; तिथे मेल्यावर ब्राह्मणाच्या पोटी जन्म घेतो.
यदि पुत्रसमं शिष्यं गुरुर् हन्याद् अकारणम् आत्मनः कामकारेण सो ऽपि हिंस्रः प्रजायते
गुरु जर आपल्या पुत्रासारख्या शिष्याला कारण नसताना, स्वतःच्या इच्छेने मारतो, तर तोही हिंस्र प्राणी म्हणून जन्म घेतो.
पितरं मातरं चैव यस् तु पुत्रो ऽवमन्यते सो ऽपि विप्रा मृतो जन्तुः पूर्वं जायेत गर्दभः
जो पुत्र वडील आणि आईचा अपमान करतो, हे ब्राह्मणांनो, तो मेल्यावर आधी गाढव म्हणून जन्म घेतो.
गर्दभत्वं तु संप्राप्य दश वर्षाणि जीवति संवत्सरं तु कुम्भीरस् ततो जायेत मानवः
गाढव म्हणून तो दहा वर्षे जगतो; नंतर एक वर्ष मगर म्हणून, त्यानंतर माणूस म्हणून जन्म घेतो.
पुत्रस्य मातापितरौ यस्य रुष्टाव् उभाव् अपि गुर्वपध्यानतः सो ऽपि मृतो जायेत गर्दभः
ज्याच्या पालकांना गुरुचा अपमान केल्याने दोघेही रागावतात, तो मुलगा मेल्यावर गाढव म्हणून जन्म घेतो.
खरो जीवति मासांश् च दश चापि चतुर्दश बिडालः सप्त मासांस् तु ततो जायेत मानवः
गाढव दहा आणि चौदा महिने जगतो; मांजर सात महिने जगते, त्यानंतर तो माणूस म्हणून जन्म घेतो.
मातापितराव् आक्रुश्य सारीकः संप्रजायते ताडयित्वा तु ताव् एव जायते कच्छपो द्विजाः
जो आपल्या आईवडिलांवर ओरडतो, तो पुढच्या जन्मी साळुंकी होतो; पण त्यांना मारहाण केल्यास, द्विजांनो, तो माणूस पुढे कासव म्हणून जन्म घेतो.
कच्छपो दश वर्षाणि त्रीणि वर्षाणि शल्यकः व्यालो भूत्वा तु षण् मासांस् ततो जायेत मानुषः
कासव दहा वर्षे जगतो, काटेरी मुंगूस तीन वर्षे जगतो; नंतर सहा महिने साप होऊन, मग तो माणूस म्हणून जन्म घेतो.
भर्तृपिण्डम् उपाश्नीनो राजद्विष्टानि सेवते सो ऽपि मोहसमापन्नो मृतो जायेत वानरः
जो आपल्या पतीसाठी ठेवलेले अन्न खातो आणि राजाने ज्यांना द्वेष केला आहे त्यांची सेवा करतो, तो भ्रमित होऊन मृत्यूनंतर माकड म्हणून जन्म घेतो.
वानरो दश वर्षाणि सप्त वर्षाणि मूषकः श्वा च भूत्वा तु षण् मासांस् ततो जायेत मानवः
माकड दहा वर्षे जगतो, मग सात वर्षे उंदीर होतो; नंतर सहा महिने कुत्रा होऊन, मग माणूस म्हणून जन्म घेतो.
न्यासापहर्ता तु नरो यमस्य विषयं गतः संसाराणां शतं गत्वा कृमियोनौ प्रजायते
जो संन्यासींच्या वस्तू चोरतो, तो यमाच्या प्रदेशात जाऊन शंभर जन्मांची फेरी पूर्ण करून शेवटी किड्याच्या पोटी जन्म घेतो.
तत्र जीवति वर्षाणि दश पञ्च च भो द्विजाः दुष्कृतस्य क्षयं कृत्वा ततो जायेत मानुषः
तेथे, द्विजांनो, तो पंधरा वर्षे जगतो; आपले पाप संपल्यावर मग माणूस म्हणून जन्म घेतो.
असूयको नरश् चापि मृतो जायेत शार्ङ्गकः विश्वासहर्ता च नरो मीनो जायेत दुर्मतिः
जो मनुष्य दुसऱ्याचा हेवा करतो, तो मृत्यूनंतर बगळा म्हणून जन्म घेतो; आणि जो विश्वासघात करतो, तो वाईट बुद्धीने मासा म्हणून जन्म घेतो.
भूत्वा मीनो ऽष्ट वर्षाणि मृगो जायेत भो द्विजाः मृगस् तु चतुरो मासांस् ततश् छागः प्रजायते
मासा म्हणून आठ वर्षे जगून, तो हरण म्हणून जन्म घेतो, द्विजांनो; हरण चार महिने जगतो, मग शेळी म्हणून जन्म घेतो.
छागस् तु निधनं प्राप्य पूर्णे संवत्सरे ततः कीटः संजायते जन्तुस् ततो जायेत मानुषः
शेळी पूर्ण एक वर्ष जगून मरते, मग ती किडा म्हणून जन्म घेते; त्यानंतर तो जीव पुन्हा माणूस म्हणून जन्म घेतो.
धान्यान् यवांस् तिलान् माषान् कुलित्थान् सर्षपांश् चणान् कलायान् अथ मुद्गांश् च गोधूमान् अतसीस् तथा
जो धान्य, ज्वारी, तीळ, उडीद, कुलीथ, मोहरी, हरभरा, वाटाणा, मूग, गहू किंवा जवस चोरतो—
सस्यान्य् अन्यानि हर्ता च मर्त्यो मोहाद् अचेतनः संजायते मुनिश्रेष्ठा मूषिको निरपत्रपः
—किंवा इतर कोणतीही पिके, हे श्रेष्ठ मुनींनो, असा बेसावध माणूस निर्लज्ज उंदीर म्हणून जन्म घेतो.
ततः प्रेत्य मुनिश्रेष्ठा मृतो जायेत शूकरः शूकरो जातमात्रस् तु रोगेण म्रियते पुनः
मग, हे श्रेष्ठ मुनींनो, मृत्यूनंतर तो डुक्कर म्हणून जन्म घेतो; आणि डुक्कर जन्मताच पुन्हा आजाराने मरतो.
श्वा ततो जायते मूकः कर्मणा तेन मानवः भूत्वा श्वा पञ्च वर्षाणि ततो जायेत मानवः
त्याच्या नंतर तो मुक्या कुत्र्याचा जन्म घेतो; त्या कर्मामुळे पुन्हा माणूस होतो. पाच वर्षे कुत्रा होऊन, मग माणूस म्हणून जन्म घेतो.
परदाराभिमर्शं तु कृत्वा जायेत वै वृकः श्वा शृगालस् ततो गृध्रो व्यालः कङ्को बकस् तथा
परस्त्रीशी संबंध ठेवणारा माणूस लांडगा म्हणून जन्म घेतो, मग कुत्रा, कोल्हा, गिधाड, साप, बगळा आणि क्रौंच म्हणून जन्म घेतो.
भ्रातुर् भार्यां तु पापात्मा यो धर्षयति मोहितः पुंस्कोकिलत्वम् आप्नोति सो ऽपि संवत्सरं द्विजाः
जो पापी माणूस, भ्रमित होऊन, आपल्या भावाच्या पत्नीशी संबंध ठेवतो, तो एक वर्ष पुरुष कोकीळ म्हणून जन्म घेतो, द्विजांनो.
सखिभार्यां गुरोर् भार्यां राजभार्यां तथैव च प्रधर्षयित्वा कामात्मा मृतो जायेत शूकरः
जो कामामुळे मित्राची, गुरूची किंवा राजाची पत्नी जबरदस्तीने स्पर्श करतो, तो मृत्यूनंतर डुक्कर म्हणून जन्म घेतो.