ग्रसन्तम् इव त्रैलोक्यम् उद्गिरन्तम् इवानलम् मृत्युं च तत्समीपस्थं कालानलसमप्रभम्
तो जणू काही तीनही लोकांना गिळत आहे, जणू काही अग्नीच उगाळत आहे, आणि मृत्यू त्याच्या जवळ उभा आहे, काळाग्नीप्रमाणे तेजस्वी.
प्रलयानलसंकाशं कृतान्तं च भयानकम् मारीचोग्रा महामारी कालरात्री च दारुणा
तेथे प्रलयाच्या अग्नीप्रमाणे भयंकर यम उभा होता, त्याच्यासोबत उग्र मारीची, मोठी महामारी आणि भीषण काळरात्रही होती.
विविधा व्याधयः कष्टा नानारूपा भयावहाः शक्तिशूलाङ्कुशधराः पाशचक्रासिधारिणः
अनेक प्रकारचे कठीण आजार, वेगवेगळ्या भयंकर रूपांत, हातात भाले, त्रिशूळ, अंकुश, फास, चक्र आणि तलवारी घेऊन उभे होते.
वज्रदण्डधरा रौद्राः क्षुरतूणधनुर्धराः असंख्याता महावीर्याः क्रूराश् चाञ्जनसप्रभाः
वज्र आणि दंड घेणारे, रौद्र, उस्तरा, बाणांचे भाते आणि धनुष्य घेणारे, अनगणित, बलवान, क्रूर आणि काजळासारखे काळे असे असंख्य योद्धे दिसत होते.
सर्वायुधोद्यतकरा यमदूता भयानकाः अनेन परिवारेण महाघोरेण संवृतम्
सर्व प्रकारची शस्त्रे उचलून, भीषण यमदूतांनी त्याला या मोठ्या भयंकर सैन्याने वेढून टाकले.
यमं पश्यन्ति पापिष्ठाश् चित्रगुप्तं विभीषणम् निर्भर्त्सयति चात्यर्थं यमस् तान् पापकारिणः
अत्यंत पापी लोकांना यम आणि भीषण चित्रगुप्त दिसतात, आणि यम त्या पापकर्म करणाऱ्यांना फार कठोर शब्दांत फटकारतो.
चित्रगुप्तस् तु भगवान् धर्मवाक्यैः प्रबोधयन्
पण भगवान चित्रगुप्त त्यांना धर्माचे शब्द सांगून समजावतो.
भो भो दुष्कृतकर्माणः परद्रव्यापहारिणः गर्विता रूपवीर्येण परदारविमर्दकाः
अहो, दुष्कृत्य करणाऱ्यांनो, दुसऱ्याचे धन चोरणाऱ्यांनो, रूप आणि बळावर गर्व करणाऱ्यांनो, दुसऱ्यांच्या स्त्रियांना स्पर्श करणाऱ्यांनो—
यत् स्वयं क्रियते कर्म तत् स्वयं भुज्यते पुनः तत् किम् आत्मोपघातार्थं भवद्भिर् दुष्कृतं कृतम्
जसे कर्म आपण स्वतः करतो, तसेच फळ आपल्यालाच भोगावे लागते; मग स्वतःच्या हानीसाठी हे पाप का केले?
इदानीं किं नु शोचध्वं पीड्यमानाः स्वकर्मभिः भुञ्जध्वं स्वानि दुःखानि नहि दोषो ऽस्ति कस्यचित्
आता स्वतःच्या कर्मांनी त्रस्त होऊन का रडता? आपलेच दुःख भोगा; इतर कुणाचाही दोष नाही.
य एते पृथिवीपालाः संप्राप्ता मत्समीपतः स्वकीयैः कर्मभिर् घोरैर् दुष्प्रज्ञा बलगर्विताः
हे पृथ्वीचे राजे, जे माझ्या समोर आले आहेत, ते आपल्या भयंकर कर्मांमुळे, अज्ञान आणि बळाचा गर्व यामुळे येथे पोहोचले आहेत.
भो भो नृपा दुराचाराः प्रजाविध्वंसकारिणः अल्पकालस्य राज्यस्य कृते किं दुष्कृतं कृतम्
अहो, वाईट वागणारे राजांनो, आपल्या प्रजांचा नाश करणाऱ्यांनो, थोड्या काळाच्या राज्यासाठी तुम्ही हे पाप का केले?
राज्यलोभेन मोहेन बलाद् अन्यायतः प्रजाः यद् दण्डिताः फलं तस्य भुञ्जध्वम् अधुना नृपाः
राज्याच्या लोभाने आणि मोहाने, तुम्ही बळाचा वापर करून आपल्या प्रजेला अन्यायाने शिक्षा दिली; आता त्या कर्माचे फळ भोगा, राजांनो.
कुतो राज्यं कलत्रं च यदर्थम् अशुभं कृतम् तत् सर्वं संपरित्यज्य यूयम् एकाकिनः स्थिताः
ज्यांच्यासाठी तुम्ही अशुभ कर्म केले, ते राज्य आणि पत्नी आता कुठे आहेत? ते सर्व सोडून तुम्ही आता एकटेच उभे आहात.
पश्यामो न बलं सर्वं येन विध्वंसिताः प्रजाः यमदूतैः पाट्यमाना अधुना कीदृशं फलम्
ज्या बळावर तुम्ही प्रजेला नष्ट केले, ते आता कुठे दिसते? यमदूतांनी तुम्हाला फाडताना, आता कसे फळ मिळते ते पाहा.
एवं बहुविधैर् वाक्यैर् उपालब्धा यमेन ते शोचन्तः स्वानि कर्माणि तूष्णीं तिष्ठन्ति पार्थिवाः
अशा अनेक शब्दांनी यमाने फटकारल्यावर, ते राजे आपल्या कर्मांची खंत करत गप्प उभे राहतात.
इति कर्म समादिश्य नृपाणां धर्मराट् स्वयम् तत्पातकविशुद्ध्यर्थम् इदं वचनम् अब्रवीत्
राजांच्या कर्मांचे वर्णन करून, धर्मराज स्वतः त्यांच्या पापांच्या शुद्धीसाठी हे शब्द बोलला.
भो भोश् चण्ड महाचण्ड गृहीत्वा नृपतीन् इमान् विशोधयध्वं पापेभ्यः क्रमेण नरकाग्निषु
अहो चंडा, महाचंडा, या राजांना पकडा आणि त्यांच्या पापांपासून एकामागून एक नरकाग्नीमध्ये शुद्ध करा.
ततः शीघ्रं समुत्थाय नृपान् संगृह्य पादयोः भ्रामयित्वा तु वेगेन क्षिप्त्वा चोर्ध्वं प्रगृह्य च
मग ते झटकन उठून, त्या राजांना पायांनी धरतात, जोरात फिरवतात आणि घट्ट पकडून वर फेकतात.
तत्तत्पापप्रमाणेन यमदूताः शिलातले आस्फोटयन्ति तरसा वज्रेणेव महाद्रुमम्
प्रत्येकाच्या पापाच्या प्रमाणानुसार, यमदूत त्यांना दगडावर जबरदस्त आपटतात, जणू वज्राने मोठं झाड फोडावं तसं.
ततस् तु रक्तं स्रोतोभिः स्रवते जर्जरीकृतः निःसंज्ञः स तदा देही निश्चेष्टश् च प्रजायते
मग त्यांच्या जखमांतून रक्त वाहू लागतं, शरीर चुरगळून जातं; त्या वेळी तो जीव शुद्धशुद्ध बेशुद्ध आणि हालचाल नसलेला होतो.
ततः स वायुना स्पृष्टः शनैर् उज्जीवते पुनः ततः पापविशुद्ध्यर्थं क्षिपन्ति नरकार्णवे
नंतर वाऱ्याचा स्पर्श होताच तो हळूहळू शुद्धीवर येतो; मग त्याच्या पापाच्या शुद्धीसाठी त्याला नरकाच्या समुद्रात फेकतात.
अन्यांश् च ते तदा दूताः पापकर्मरतान् नरान् निवेदयन्ति विप्रेन्द्रा यमाय भृशदुःखितान्
त्या वेळी ते दूत इतर पापी माणसांनाही, जे सतत पापात मग्न होते आणि फार दुःखी झाले होते, यमाजवळ आणून उभं करतात, हे श्रेष्ठ ब्राह्मणांनो.
एष देव तवादेशाद् अस्माभिर् मोहितो भृशम् आनीतो धर्मविमुखः सदा पापरतः परः
हे देव, तुझ्या आज्ञेने आम्ही याला इथे आणलं आहे; हा नेहमी धर्मापासून दूर राहणारा, पापातच रमणारा आणि पूर्णपणे मोहात पडलेला आहे.
एष लुब्धो दुराचारो महापातकसंयुतः उपपातककर्ता च सदा हिंसारतो शुचिः
हा लोभी, वाईट वागणारा, मोठ्या पापांत गुंतलेला, उपपाप करणारा, नेहमी हिंसाचारात रमणारा आणि अशुद्ध आहे.
अगम्यागामी दुष्टात्मा परद्रव्यापहारकः कन्याक्रयी कूटसाक्षी कृतघ्नो मित्रवञ्चकः
हा परस्त्रीकडे जाणारा, दुष्ट मनाचा, दुसऱ्याचं धन चोरणारा, मुली विकत घेणारा, खोटी साक्ष देणारा, उपकार विसरणारा आणि मित्रांना फसवणारा आहे.
अनेन मदमत्तेन सदा धर्मो विनिन्दितः पापम् आचरितं कर्म मर्त्यलोके दुरात्मना
या अहंकाराने माजलेल्या माणसाने नेहमी धर्माची निंदा केली आहे; या दुष्टाने मर्त्य लोकांत पापी कृत्ये केली आहेत.
इदानीम् अस्य देवेश निग्रहानुग्रहौ वद प्रभुर् अस्य क्रियायोगे वयं वा परिपन्थिनः
आता, हे देवाधिदेव, याला शिक्षा द्यायची की दया करायची ते सांग; त्याचं सर्व काही तुझ्या हातात आहे, आम्ही फक्त तुझे सेवक आहोत.
इति विज्ञाप्य देवेशं न्यस्याग्रे पापकारिणम् नरकाणां सहस्रेषु लक्षकोटिशतेषु च
असं देवाधिदेवाला सांगून, ते त्या पाप करणाऱ्याला त्याच्या पुढे ठेवतात, हजारो आणि लक्षो कोटी नरकांत.
किंकरास् ते ततो यान्ति ग्रहीतुम् अपरान् नरान् प्रतिपन्ने कृते दोषे यमो वै पापकारिणाम्
मग यमाचे सेवक इतर पापी माणसांना पकडायला निघतात, कारण दोष घडल्यावर यमच पाप्यांना शिक्षा देतो.