मुद्गरैर् लोहदण्डैश् च शक्तितोमरपट्टिशैः परिघैर् भिन्दिपालैश् च गदापरशुभिः शरैः
मुसळ, लोखंडी काठ्या, भाले, टोपण्या, तलवारी, गदा, गोफण, मणग्या, कुऱ्हाडी आणि बाण—
पृष्ठतो हन्यमान्याश् च यमदूतैः सुनिर्दयैः अग्रतः सिंहव्याघ्राद्यैर् भक्ष्यन्ते पापकारिणः
यमदूत त्यांच्या पाठीमागून निर्दयपणे मारतात, आणि पुढून सिंह, वाघ व इतर जनावरे त्यांना फाडतात; पाप करणारे यातना सहन करतात.
न प्रवेष्टुं न निर्गन्तुं लभन्ते दुःखिता भृशम् स्वकर्मोपहताः पापाः क्रन्दमानाः सुदारुणाः
ते फारच दुःखी होतात, आत-बाहेर जाऊ शकत नाहीत; स्वतःच्या पापांनी पछाडलेले, ते भीषण वेदनेने ओरडतात.
तत्र संपीड्य सुभृशं प्रवेशं यमकिंकरैः नीयन्ते पापिनस् तत्र यत्र तिष्ठेत् स्वयं यमः
तेथे यमाच्या सेवकांनी त्यांना फार छळले, आणि मग त्या पाप्यांना जिथे स्वतः यम उभा आहे तिथे नेले जाते.
धर्मात्मा धर्मकृद् देवः सर्वसंयमनो यमः एवं पथातिकष्टेन प्राप्ताः प्रेतपुरं नराः
धर्मात्मा, धर्मपालक, सर्वांना वश करणारा यम—अशा प्रकारे, त्या कठीण वाटा पार करून लोक प्रेतपुरात पोहोचतात.
प्रज्ञापितास् तदा दूतैर् निवेश्यन्ते यमाग्रतः ततस् ते पापकर्माणस् तं पश्यन्ति भयानकम्
तेथे दूतांनी जाहीर करून, त्यांना यमासमोर उभे केले जाते; मग पाप करणारे त्याला पाहतात, जो फारच भयानक दिसतो.
पापापविद्धनयना विपरीतात्मबुद्धयः दंष्ट्राकरालवदनं भ्रुकूटीकुटिलेक्षणम्
त्यांच्या डोळ्यांवर पापाचे जाळ आहे, मन वाईट विचारांनी भरलेले; त्याचा चेहरा मोठ्या दातांनी भीषण, कपाळावर आठ्या, डोळे तिरके.
ऊर्ध्वकेशं महाश्मश्रुं प्रस्फुरदधरोत्तरम् अष्टादशभुजं क्रुद्धं नीलाञ्जनचयोपमम्
त्याचे केस ताठ उभे, मोठी दाढी, ओठ व जबडे थरथरतात; तो प्रचंड रागावलेला, अठरा हातांचा, काळ्या काजळासारखा काळा.
सर्वायुधोद्यतकरं तीव्रदण्डेन संयुतम् महामहिषम् आरूढं दीप्ताग्निसमलोचनम्
सर्व शस्त्रे हातात सज्ज, तीव्र दंड घेऊन, मोठ्या म्हशीवर बसलेला, डोळे जणू जळत्या अग्नीप्रमाणे तेजस्वी.
रक्तमाल्याम्बरधरं महामेघम् इवोच्छ्रितम् प्रलयाम्बुदनिर्घोषं पिबन्न् इव महोदधिम्
तो लाल फुलांच्या माळा आणि वस्त्रे घातलेला, मोठ्या मेघासारखा उंच, त्याचा गर्जना प्रलयाच्या मेघांसारखा, जणू काही तो मोठा समुद्र पित आहे.
ग्रसन्तम् इव त्रैलोक्यम् उद्गिरन्तम् इवानलम् मृत्युं च तत्समीपस्थं कालानलसमप्रभम्
तो जणू काही तीनही लोकांना गिळत आहे, जणू काही अग्नीच उगाळत आहे, आणि मृत्यू त्याच्या जवळ उभा आहे, काळाग्नीप्रमाणे तेजस्वी.
प्रलयानलसंकाशं कृतान्तं च भयानकम् मारीचोग्रा महामारी कालरात्री च दारुणा
तेथे प्रलयाच्या अग्नीप्रमाणे भयंकर यम उभा होता, त्याच्यासोबत उग्र मारीची, मोठी महामारी आणि भीषण काळरात्रही होती.
विविधा व्याधयः कष्टा नानारूपा भयावहाः शक्तिशूलाङ्कुशधराः पाशचक्रासिधारिणः
अनेक प्रकारचे कठीण आजार, वेगवेगळ्या भयंकर रूपांत, हातात भाले, त्रिशूळ, अंकुश, फास, चक्र आणि तलवारी घेऊन उभे होते.
वज्रदण्डधरा रौद्राः क्षुरतूणधनुर्धराः असंख्याता महावीर्याः क्रूराश् चाञ्जनसप्रभाः
वज्र आणि दंड घेणारे, रौद्र, उस्तरा, बाणांचे भाते आणि धनुष्य घेणारे, अनगणित, बलवान, क्रूर आणि काजळासारखे काळे असे असंख्य योद्धे दिसत होते.
सर्वायुधोद्यतकरा यमदूता भयानकाः अनेन परिवारेण महाघोरेण संवृतम्
सर्व प्रकारची शस्त्रे उचलून, भीषण यमदूतांनी त्याला या मोठ्या भयंकर सैन्याने वेढून टाकले.
यमं पश्यन्ति पापिष्ठाश् चित्रगुप्तं विभीषणम् निर्भर्त्सयति चात्यर्थं यमस् तान् पापकारिणः
अत्यंत पापी लोकांना यम आणि भीषण चित्रगुप्त दिसतात, आणि यम त्या पापकर्म करणाऱ्यांना फार कठोर शब्दांत फटकारतो.
चित्रगुप्तस् तु भगवान् धर्मवाक्यैः प्रबोधयन्
पण भगवान चित्रगुप्त त्यांना धर्माचे शब्द सांगून समजावतो.
भो भो दुष्कृतकर्माणः परद्रव्यापहारिणः गर्विता रूपवीर्येण परदारविमर्दकाः
अहो, दुष्कृत्य करणाऱ्यांनो, दुसऱ्याचे धन चोरणाऱ्यांनो, रूप आणि बळावर गर्व करणाऱ्यांनो, दुसऱ्यांच्या स्त्रियांना स्पर्श करणाऱ्यांनो—
यत् स्वयं क्रियते कर्म तत् स्वयं भुज्यते पुनः तत् किम् आत्मोपघातार्थं भवद्भिर् दुष्कृतं कृतम्
जसे कर्म आपण स्वतः करतो, तसेच फळ आपल्यालाच भोगावे लागते; मग स्वतःच्या हानीसाठी हे पाप का केले?
इदानीं किं नु शोचध्वं पीड्यमानाः स्वकर्मभिः भुञ्जध्वं स्वानि दुःखानि नहि दोषो ऽस्ति कस्यचित्
आता स्वतःच्या कर्मांनी त्रस्त होऊन का रडता? आपलेच दुःख भोगा; इतर कुणाचाही दोष नाही.
य एते पृथिवीपालाः संप्राप्ता मत्समीपतः स्वकीयैः कर्मभिर् घोरैर् दुष्प्रज्ञा बलगर्विताः
हे पृथ्वीचे राजे, जे माझ्या समोर आले आहेत, ते आपल्या भयंकर कर्मांमुळे, अज्ञान आणि बळाचा गर्व यामुळे येथे पोहोचले आहेत.
भो भो नृपा दुराचाराः प्रजाविध्वंसकारिणः अल्पकालस्य राज्यस्य कृते किं दुष्कृतं कृतम्
अहो, वाईट वागणारे राजांनो, आपल्या प्रजांचा नाश करणाऱ्यांनो, थोड्या काळाच्या राज्यासाठी तुम्ही हे पाप का केले?
राज्यलोभेन मोहेन बलाद् अन्यायतः प्रजाः यद् दण्डिताः फलं तस्य भुञ्जध्वम् अधुना नृपाः
राज्याच्या लोभाने आणि मोहाने, तुम्ही बळाचा वापर करून आपल्या प्रजेला अन्यायाने शिक्षा दिली; आता त्या कर्माचे फळ भोगा, राजांनो.
कुतो राज्यं कलत्रं च यदर्थम् अशुभं कृतम् तत् सर्वं संपरित्यज्य यूयम् एकाकिनः स्थिताः
ज्यांच्यासाठी तुम्ही अशुभ कर्म केले, ते राज्य आणि पत्नी आता कुठे आहेत? ते सर्व सोडून तुम्ही आता एकटेच उभे आहात.
पश्यामो न बलं सर्वं येन विध्वंसिताः प्रजाः यमदूतैः पाट्यमाना अधुना कीदृशं फलम्
ज्या बळावर तुम्ही प्रजेला नष्ट केले, ते आता कुठे दिसते? यमदूतांनी तुम्हाला फाडताना, आता कसे फळ मिळते ते पाहा.
एवं बहुविधैर् वाक्यैर् उपालब्धा यमेन ते शोचन्तः स्वानि कर्माणि तूष्णीं तिष्ठन्ति पार्थिवाः
अशा अनेक शब्दांनी यमाने फटकारल्यावर, ते राजे आपल्या कर्मांची खंत करत गप्प उभे राहतात.
इति कर्म समादिश्य नृपाणां धर्मराट् स्वयम् तत्पातकविशुद्ध्यर्थम् इदं वचनम् अब्रवीत्
राजांच्या कर्मांचे वर्णन करून, धर्मराज स्वतः त्यांच्या पापांच्या शुद्धीसाठी हे शब्द बोलला.
भो भोश् चण्ड महाचण्ड गृहीत्वा नृपतीन् इमान् विशोधयध्वं पापेभ्यः क्रमेण नरकाग्निषु
अहो चंडा, महाचंडा, या राजांना पकडा आणि त्यांच्या पापांपासून एकामागून एक नरकाग्नीमध्ये शुद्ध करा.
ततः शीघ्रं समुत्थाय नृपान् संगृह्य पादयोः भ्रामयित्वा तु वेगेन क्षिप्त्वा चोर्ध्वं प्रगृह्य च
मग ते झटकन उठून, त्या राजांना पायांनी धरतात, जोरात फिरवतात आणि घट्ट पकडून वर फेकतात.
तत्तत्पापप्रमाणेन यमदूताः शिलातले आस्फोटयन्ति तरसा वज्रेणेव महाद्रुमम्
प्रत्येकाच्या पापाच्या प्रमाणानुसार, यमदूत त्यांना दगडावर जबरदस्त आपटतात, जणू वज्राने मोठं झाड फोडावं तसं.