क्वचिद् विषमगर्ताभिः क्वचिल् लोष्टैः सुपिच्छलैः सुतप्तवालुकाभिश् च तथा तीक्ष्णैश् च शङ्कुभिः
कुठे खड्डे, कुठे घसरड्या मातीचे ढिग, कुठे तापलेल्या वाळूचे भाग, कुठे तीक्ष्ण काटेरी सळया, अशा अडचणीच्या जागा आहेत.
अयःशृङ्गाटकैस् तप्तैः क्वचिद् दावाग्निना युतम् क्वचित् तप्तशिलाभिश् च क्वचिद् व्याप्तं हिमेन च
कुठे तापलेल्या लोखंडी काट्यांनी, कुठे जंगली आगीने, कुठे तापलेल्या दगडांनी, तर कुठे बर्फाने झाकलेली जागा आहे.
क्वचिद् वालुकया व्याप्तम् आकण्ठान्तःप्रवेशया क्वचिद् दुष्टाम्बुना व्याप्तं क्वचित् कर्षाग्निना पुनः
कुठे वाळूने गळ्यापर्यंत झाकलेलं, कुठे घाण पाण्याने भरलेलं, कुठे प्रचंड जळत्या आगीने व्यापलेलं असतं.
क्वचित् सिंहैर् वृकैर् व्याघ्रैर् दशकीटैश् च दारुणैः क्वचिन् महाजलौकाभिः क्वचिद् अजगरैः पुनः
कुठे सिंह, लांडगे, वाघ आणि भयंकर चावणारे किडे, कुठे मोठ्या जळवा, कुठे अजगर अशा भयाण प्राण्यांनी तेथे वेढलेलं असतं.
मक्षिकाभिश् च रौद्राभिः क्वचित् सर्पविषोल्बणैः क्वचिद् दुष्टगजैश् चैव बलोन्मत्तैः प्रमाथिभिः
कुठे भयंकर माशांच्या झुंडीने, कुठे विषारी सापांनी, तर कुठे उन्मत्त, रागावलेल्या हत्तींच्या हल्ल्याने लोक त्रस्त होतात.
पन्थानम् उल्लिखद्भिश् च तीक्ष्णशृङ्गैर् महावृषैः महाशृङ्गैश् च महिषैर् उष्ट्रैर् मत्तैश् च खादनैः
कुठे धारदार शिंग असलेल्या मोठ्या बैलांनी वाट अडवली जाते, कुठे मोठ्या शिंगांच्या म्हशींनी, तर कुठे वेड्या, चावणाऱ्या उंटांनी लोकांना त्रास दिला जातो.
डाकिनीभिश् च रौद्राभिर् विकरालैश् च राक्षसैः व्याधिभिश् च महारौद्रैः पीड्यमाना व्रजन्ति ते
भयंकर डाकिनी आणि भीतीदायक राक्षस, तसेच भयंकर आजारांनी पीडित होऊन हे लोक पुढे जातात.
महाधूलिविमिश्रेण महाचण्डेन वायुना महापाषाणवर्षेण हन्यमाना निराश्रयाः
मोठ्या धुळीने भरलेल्या प्रचंड वाऱ्याने आणि मोठ्या दगडांच्या पावसाने हे लोक मारले जातात आणि कुणाचाही आधार राहत नाही.
क्वचिद् विद्युन्निपातेन दीर्यमाणा व्रजन्ति ते महता बाणवर्षेण भिद्यमानाश् च सर्वशः
कुठे वीज कोसळून त्यांना फाडून टाकते, तर सर्वत्र मोठ्या बाणांच्या पावसाने ते जखमी होतात.
पतद्भिर् वज्रनिर्घातैर् उल्कापातैः सुदारुणैः प्रदीप्ताङ्गारवर्षेण दह्यमाना विशन्ति च
विजांच्या प्रचंड गडगडाटाने, भीषण उल्कापाताने आणि जळत्या कोळशांच्या पावसाने भाजले जाऊन हे लोक पुढे जातात.
महता पांशुवर्षेण पूर्यमाणा रुदन्ति च मेघारवैः सुघोरैश् च वित्रास्यन्ते मुहुर् मुहुः
मोठ्या धुळीच्या पावसाने भरून ते रडतात, आणि भीषण मेघांच्या गडगडाटाने पुन्हा पुन्हा घाबरतात.
निःशेषाः शरवर्षेण चूर्ण्यमाणाश् च सर्वतः महाक्षाराम्बुधाराभिः सिच्यमाना व्रजन्ति च
सर्व बाजूंनी बाणांच्या पावसाने पूर्णपणे चुरडले जाऊन, आणि खारट पाण्याच्या मोठ्या धारा अंगावर पडून, ते पुढे जातात.
महाशीतेन मरुता रूक्षेण परुषेण च समन्ताद् दीर्यमाणाश् च शुष्यन्ते संकुचन्ति च
चारही बाजूंनी कडाक्याच्या थंड, कोरड्या आणि कठीण वाऱ्याने फाडले जाऊन, ते सुकतात आणि आकुंचन पावतात.
इत्थं मार्गेण पुरुषाः पाथेयरहितेन च निरालम्बेन दुर्गेण निर्जलेन समन्ततः
अशा प्रकारे, खाऊ-पिऊ न मिळणाऱ्या, कुठलाही आधार नसलेल्या, कठीण आणि पाण्याविना असलेल्या मार्गावरून लोक जातात.
अतिश्रमेण महता निर्गतेनाश्रमाय वै नीयन्ते देहिनः सर्वे ये मूढाः पापकर्मिणः
मोठ्या थकव्याने आणि सर्व विश्रांती मागे टाकून, हे सर्व देहधारी, जे मूढ आणि पापी आहेत, पुढे नेले जातात.
यमदूतैर् महाघोरैस् तदाज्ञाकारिभिर् बलात् एकाकिनः पराधीना मित्रबन्धुविवर्जिताः
यमाच्या भयंकर दूतांनी, त्याच्या आज्ञेने, हे लोक जबरदस्तीने एकटे, असहाय्य, मित्र-नातेवाईकांशिवाय पुढे ओढले जातात.
शोचन्तः स्वानि कर्माणि रुदन्ति च मुहुर् मुहुः प्रेतीभूता निषिद्धास् ते शुष्ककण्ठौष्ठतालुकाः
स्वतःच्या कर्मांचा पश्चात्ताप करत, पुन्हा पुन्हा रडत, प्रेत झालेले हे लोक, कोरड्या घशाने, ओठांनी आणि तालूने बोलू शकत नाहीत.
कृशाङ्गा भीतभीताश् च दह्यमानाः क्षुधाग्निना बद्धाः शृङ्खलया केचित् केचिद् उत्तानपादयोः
कृश शरीर, भीतीने थरथरणारे, भुकेच्या ज्वाळेत होरपळणारे, काही जण साखळ्यांनी बांधलेले, तर काही उलट्या पायांनी पडलेले असतात.
आकृष्यन्ते शुष्यमाणा यमदूतैर् बलोत्कटैः नरा अधोमुखाश् चान्ये कृष्यमाणाः सुदुःखिताः
सुकलेले हे लोक यमदूतांच्या जबरदस्तीने ओढले जातात; काहींना तोंड खाली करून, तर काहींना अत्यंत दुःखात फरफटले जाते.
अन्नपानीयरहिता याचमानाः पुनः पुनः देहि देहीति भाषन्तः साश्रुगद्गदया गिरा
अन्न-पाण्याविना, पुन्हा पुन्हा भीक मागत, 'दे, दे' असे अश्रूंनी भरलेल्या, अडखळत्या आवाजात हे लोक आर्जव करतात.
कृताञ्जलिपुटा दीनाः क्षुत्तृष्णापरिपीडिताः भक्ष्यान् उच्चावचान् दृष्ट्वा भोज्यान् पेयांश् च पुष्कलान्
हात जोडून, दुःखी, भूक आणि तहानेने त्रस्त होऊन, भरपूर खाण्याचे आणि पिण्याचे पदार्थ, मोठे-लहान, डोळ्यांसमोर पाहतात.
सुगन्धद्रव्यसंयुक्तान् याचमानाः पुनः पुनः दधिक्षीरघृतोन्मिश्रं दृष्ट्वा शाल्योदनं तथा
सुगंधी पदार्थांसाठी पुन्हा पुन्हा विनवणी करत, दही, दूध, तूप मिसळलेला शिजवलेला तांदूळ त्यांच्या डोळ्यांसमोर येतो.
पानानि च सुगन्धीनि शीतलान्य् उदकानि च तान् याचमानांस् ते याम्या भर्त्सयन्तस् तदाब्रुवन् वचोभिः परुषैर् भीमाः क्रोधरक्तान्तलोचनाः
जेव्हा त्यांनी सुगंधी, थंड पेये आणि पाणी मागितले, तेव्हा यमाचे सेवक, रागाने डोळे लाल करून, त्यांना कठोर आणि भीषण शब्दांत ओरडू लागले.
न भवद्भिर् हुतं काले न दत्तं ब्राह्मणेषु च प्रसभं दीयमानं च वारितं च द्विजातिषु
तुम्ही वेळच्या वेळी होम केले नाही, ब्राह्मणांना काही दिले नाही; जबरदस्तीने द्यायला लावले तरी, तुम्ही द्विजांना देणे टाळले किंवा नाकारले.
तस्य पापस्य च फलं भवतां समुपागतम् नाग्नौ दग्धं जले नष्टं न हृतं नृपतस्करैः
त्या पापाचे फळ आता तुम्हाला मिळत आहे; ते ना आगीत जळाले, ना पाण्यात नष्ट झाले, ना चोरांनी नेले.
कुतो वा सांप्रतं विप्रे यन् न दत्तं पुराधमाः यैर् दत्तानि तु दानानि साधुभिः सात्त्विकानि तु
आता, हे अधमांनो, जे तुम्ही आधी ब्राह्मणांना दिले नाही, ते कसे देता येईल? सज्जन आणि सात्त्विक लोकांनी दिलेली दाने—
तेषाम् एते प्रदृश्यन्ते कल्पिता ह्य् अन्नपर्वताः भक्ष्यभोज्याश् च पेयाश् च लेह्याश् चोष्याश् च संवृताः
त्यांच्यासाठी येथे अन्नाचे डोंगर तयार केलेले दिसतात—खाण्यासाठी, चाखण्यासाठी, पिण्यासाठी, चाटण्यासाठी, शोषण्यासाठी सर्व काही मांडलेले आहे.
न यूयम् अभिलप्स्यध्वे न दत्तं च कथंचन यैस् तु दत्तं हुतं चेष्टं ब्राह्मणाश् चैव पूजिताः
पण तुम्हाला त्यातले काहीच मिळणार नाही, काहीच मिळवता येणार नाही; ज्यांनी दान दिले, होम केले, विधी केले आणि ब्राह्मणांचा सन्मान केला—
तेषाम् अन्नं समानीय इह निक्षिप्यते सदा परस्वं कथम् अस्माभिर् दातुं शक्येत नारकाः
त्यांच्यासाठी त्यांचे अन्न येथे आणून नेहमी बाजूला ठेवले जाते; आम्ही नरकवासीय, दुसऱ्याचे मालक असलेले अन्न कसे देऊ?
किंकराणां वचः श्रुत्वा निःस्पृहाः क्षुत्तृषार्दिताः ततस् ते दारुणैश् चास्त्रैः पीड्यन्ते यमकिंकरैः
सेवकांची ती कठोर वचने ऐकून, उपाशी-तृषार्त होऊन ते निराश होतात; मग यमाच्या सेवकांनी त्यांना भयंकर शस्त्रांनी छळले जाते.