अग्नौ विपन्ना ये वीराः साधितं यैर् अनाशकम् ये स्वामिमित्रलोकार्थे गोग्रहे संकुले हताः
जे वीर अग्नीत मृत्यू पावले, ज्यांनी नाश न होणारे साध्य केले, आणि जे आपल्या स्वामी, मित्र किंवा लोकांच्या रक्षणासाठी गायीच्या लढाईत मारले गेले—
ते विशन्ति नराः शूराः पश्चिमेन तपोधनाः पुर्यां तस्या महाघोरं सर्वसत्त्वभयंकरम्
हे शूर आणि तपस्वी पुरुष पश्चिमेकडून त्या नगरीत प्रवेश करतात, जी अत्यंत भयंकर असून सर्व प्राण्यांना भीती वाटते.
हाहाकारसमाक्रुष्टं दक्षिणं द्वारम् ईदृशम् अन्धकारसमायुक्तं तीक्ष्णशृङ्गैः समन्वितम्
दक्षिण दरवाजा हाहाकाराने भरलेला, काळोखाने वेढलेला आणि तीक्ष्ण काटेरी शिंगांनी सजलेला होता.
कण्टकैर् वृश्चिकैः सर्पैर् वज्रकीटैः सुदुर्गमैः विलुम्पद्भिर् वृकैर् व्याघ्रैर् ऋक्षैः सिंहैः सजम्बुकैः
तो दरवाजा काटे, विंचू, साप, वज्रासारखे किडे यांनी अगम्य बनलेला होता आणि तिथे लांडगे, वाघ, अस्वल, सिंह आणि कोल्हे सर्वत्र हिंडत होते.
श्वानमार्जारगृध्रैश् च सज्वालकवलैर् मुखैः प्रवेशस् तेन वै नित्यं सर्वेषाम् अपकारिणाम्
तिथे कुत्रे, मांजरे आणि गिधाडे ज्वाळांनी पेटलेल्या तोंडांनी मांस खात होते; त्या दरवाजातून नेहमी सर्व दुष्ट लोक आत जातात.
ये घातयन्ति विप्रान् गा बालं वृद्धं तथातुरम् शरणागतं विश्वस्तं स्त्रियं मित्रं निरायुधम्
जे ब्राह्मण, गायी, लहान मुले, वृद्ध, आजारी, शरण आलेले, विश्वासू, स्त्री, मित्र किंवा निःशस्त्र यांना मारतात—
ये ऽगम्यागामिनो मूढाः परद्रव्यापहारिणः निक्षेपस्यापहर्तारो विषवह्निप्रदाश् च ये
जे लोक वाईट ठिकाणी जातात, जे मूर्ख असतात, दुसऱ्याचं धन चोरतात, कोणीतरी सांभाळायला दिलेलं सामान चोरतात, किंवा विष किंवा आग दुसऱ्याला देतात—
परभूमिं गृहं शय्यां वस्त्रालंकारहारिणः पररन्ध्रेषु ये क्रूरा ये सदानृतवादिनः
जे दुसऱ्याची जमीन, घर, खाट, कपडे किंवा दागिने चोरतात, दुसऱ्याच्या कामात निर्दयीपणे वागतात, नेहमी खोटं बोलतात—
ग्रामराष्ट्रपुरस्थाने महादुःखप्रदा हि ये कूटसाक्षिप्रदातारः कन्याविक्रयकारकाः
जे गाव, राज्य, शहर किंवा कुठल्याही ठिकाणी मोठं दुःख देतात, खोटी साक्ष देतात, किंवा मुलींची विक्री करतात—
अभक्ष्यभक्षणरता ये गच्छन्ति सुतां स्नुषाम् मातरं पितरं चैव ये वदन्ति च पौरुषम्
जे खाऊ नये ते खाण्यात आनंद मानतात, स्वतःच्या मुलाला, सूनबाईला, आईला किंवा वडिलांना जवळ जातात, किंवा लैंगिक गोष्टी बोलतात—
अन्ये ये चैव निर्दिष्टा महापातककारिणः दक्षिणेन तु ते सर्वे द्वारेण प्रविशन्ति वै
आणि इतर जे मोठ्या पापांचे कृत्य करणारे आहेत, हे सगळे दक्षिण दरवाजाने आत जातात.
कथं दक्षिणमार्गेण विशन्ति पापिनः पुरम् श्रोतुम् इच्छाम तद् ब्रूहि विस्तरेण तपोधन
हे तपस्वी, पापी लोक दक्षिण मार्गाने त्या नगरीत कसे जातात, हे मला ऐकायचं आहे. कृपया ते सविस्तर सांग.
सुघोरं तन् महाघोरं द्वारं वक्ष्यामि भीषणम् नानाश्वापदसंकीर्णं शिवाशतनिनादितम्
मी तुला ते अतिशय भयंकर, भीतीदायक दरवाजाचं वर्णन करतो, जे वेगवेगळ्या रानटी जनावरांनी भरलेलं आहे, आणि शेकडो शिवांच्या किंकाळ्यांनी दुमदुमलेलं आहे.
फेत्काररवसंयुक्तम् अगम्यं लोमहर्षणम् भूतप्रेतपिशाचैश् च वृतं चान्यैश् च राक्षसैः
त्या दरवाजाभोवती ओरडण्याचा आवाज सतत घुमतो, तेथपर्यंत पोहोचणं अशक्य वाटतं, अंगावर काटा आणणारे दृश्य आहे, आणि तिथे भुते, प्रेतं, पिशाच्चं आणि इतर राक्षसांनी वेढलेलं आहे.
एवं दृष्ट्वा सुदूरान्ते द्वारं दुष्कृतकारिणः मोहं गच्छन्ति सहसा त्रासाद् विप्रलपन्ति च
अशा दरवाजाचं दूरवरून दर्शन झाल्यावर, पापी लोक घाबरून गोंधळतात आणि भीतीने काहीही बोलू लागतात.
ततस् ताञ् शृङ्खलैः पाशैर् बद्ध्वा कर्षन्ति निर्भयाः ताडयन्ति च दण्डैश् च भर्त्सयन्ति पुनः पुनः
मग निर्भय लोक त्यांना साखळ्यांनी आणि दोऱ्यांनी बांधतात, ओढत नेतात, काठ्यांनी मारतात आणि पुन्हा पुन्हा धमकावतात.
लब्धसंज्ञास् ततस् ते वै रुधिरेण परिप्लुताः व्रजन्ति दक्षिणं द्वारं प्रस्खलन्तः पदे पदे
नंतर जेव्हा त्यांना शुद्धी येते, तेव्हा ते रक्ताने माखलेले असतात आणि प्रत्येक पावलावर ठेचकाळत दक्षिण दरवाजाकडे जातात.
तीव्रकण्टकयुक्तेन शर्करानिचितेन च क्षुरधारानिभैस् तीक्ष्णैः पाषाणैर् निचितेन च
त्या वाटेवर ठिकठिकाणी तीक्ष्ण काटे, खडी, आणि उग्र धार असलेले दगड विखुरलेले असतात.
क्वचित् पङ्केन निचिता निरुत्तारैश् च खातकैः लोहसूचीनिभैर् दन्तैः संछन्नेन क्वचित् क्वचित्
कुठे चिखलाने भरलेली जागा, कुठे खोल खड्डे, कुठे लोखंडासारख्या टोचणाऱ्या दातांनी झाकलेली जागा असते.
तटप्रपातविषमैः पर्वतैर् वृक्षसंकुलैः प्रतप्ताङ्गारयुक्तेन यान्ति मार्गेण दुःखिताः
कुठे कड्यांचे टोक, कुठे डोंगर, झाडांनी भरलेले डोंगर, कुठे जळत्या निखाऱ्यांनी भरलेली वाट, अशा मार्गाने हे दुःखी लोक चालतात.
क्वचिद् विषमगर्ताभिः क्वचिल् लोष्टैः सुपिच्छलैः सुतप्तवालुकाभिश् च तथा तीक्ष्णैश् च शङ्कुभिः
कुठे खड्डे, कुठे घसरड्या मातीचे ढिग, कुठे तापलेल्या वाळूचे भाग, कुठे तीक्ष्ण काटेरी सळया, अशा अडचणीच्या जागा आहेत.
अयःशृङ्गाटकैस् तप्तैः क्वचिद् दावाग्निना युतम् क्वचित् तप्तशिलाभिश् च क्वचिद् व्याप्तं हिमेन च
कुठे तापलेल्या लोखंडी काट्यांनी, कुठे जंगली आगीने, कुठे तापलेल्या दगडांनी, तर कुठे बर्फाने झाकलेली जागा आहे.
क्वचिद् वालुकया व्याप्तम् आकण्ठान्तःप्रवेशया क्वचिद् दुष्टाम्बुना व्याप्तं क्वचित् कर्षाग्निना पुनः
कुठे वाळूने गळ्यापर्यंत झाकलेलं, कुठे घाण पाण्याने भरलेलं, कुठे प्रचंड जळत्या आगीने व्यापलेलं असतं.
क्वचित् सिंहैर् वृकैर् व्याघ्रैर् दशकीटैश् च दारुणैः क्वचिन् महाजलौकाभिः क्वचिद् अजगरैः पुनः
कुठे सिंह, लांडगे, वाघ आणि भयंकर चावणारे किडे, कुठे मोठ्या जळवा, कुठे अजगर अशा भयाण प्राण्यांनी तेथे वेढलेलं असतं.
मक्षिकाभिश् च रौद्राभिः क्वचित् सर्पविषोल्बणैः क्वचिद् दुष्टगजैश् चैव बलोन्मत्तैः प्रमाथिभिः
कुठे भयंकर माशांच्या झुंडीने, कुठे विषारी सापांनी, तर कुठे उन्मत्त, रागावलेल्या हत्तींच्या हल्ल्याने लोक त्रस्त होतात.
पन्थानम् उल्लिखद्भिश् च तीक्ष्णशृङ्गैर् महावृषैः महाशृङ्गैश् च महिषैर् उष्ट्रैर् मत्तैश् च खादनैः
कुठे धारदार शिंग असलेल्या मोठ्या बैलांनी वाट अडवली जाते, कुठे मोठ्या शिंगांच्या म्हशींनी, तर कुठे वेड्या, चावणाऱ्या उंटांनी लोकांना त्रास दिला जातो.
डाकिनीभिश् च रौद्राभिर् विकरालैश् च राक्षसैः व्याधिभिश् च महारौद्रैः पीड्यमाना व्रजन्ति ते
भयंकर डाकिनी आणि भीतीदायक राक्षस, तसेच भयंकर आजारांनी पीडित होऊन हे लोक पुढे जातात.
महाधूलिविमिश्रेण महाचण्डेन वायुना महापाषाणवर्षेण हन्यमाना निराश्रयाः
मोठ्या धुळीने भरलेल्या प्रचंड वाऱ्याने आणि मोठ्या दगडांच्या पावसाने हे लोक मारले जातात आणि कुणाचाही आधार राहत नाही.
क्वचिद् विद्युन्निपातेन दीर्यमाणा व्रजन्ति ते महता बाणवर्षेण भिद्यमानाश् च सर्वशः
कुठे वीज कोसळून त्यांना फाडून टाकते, तर सर्वत्र मोठ्या बाणांच्या पावसाने ते जखमी होतात.
पतद्भिर् वज्रनिर्घातैर् उल्कापातैः सुदारुणैः प्रदीप्ताङ्गारवर्षेण दह्यमाना विशन्ति च
विजांच्या प्रचंड गडगडाटाने, भीषण उल्कापाताने आणि जळत्या कोळशांच्या पावसाने भाजले जाऊन हे लोक पुढे जातात.