वज्रेन्द्रनीलवैदूर्यमुक्ताफलविभूषितम् गीतनृत्यैः समाकीर्णं गन्धर्वाप्सरसां गणैः
ती नगरी वज्र, निळमणी, वैडूर्य आणि मोत्यांनी सजलेली होती आणि गंधर्व-अप्सरांच्या गाण्याने व नृत्याने भरलेली होती.
प्रवेशस् तेन देवानाम् ऋषीणां योगिनां तथा गन्धर्वसिद्धयक्षाणां विद्याधरविसर्पिणाम्
त्या दरवाजातून देव, ऋषी, योगी, गंधर्व, सिद्ध, यक्ष, विद्याधर आणि सर्प आत जात असत.
उत्तरं नगरद्वारं घण्टाचामरभूषितम् छत्त्रचामरविन्यासं नानारत्नैर् अलंकृतम्
उत्तर दरवाजा घंटा आणि चामरांनी सजवलेला, छत्र आणि चामरांची मांडणी केलेला, विविध रत्नांनी शोभिवलेला होता.
वीणारेणुरवै रम्यैर् गीतमङ्गलनादितैः ऋग्यजुःसामनिर्घोषैर् मुनिवृन्दसमाकुलम्
तिथे वीणेचे आणि इतर वाद्यांचे गोड आवाज, मंगल गीत आणि ऋग्वेद, यजुर्वेद, सामवेद यांच्या घोषाने मुनींच्या समूहांनी तो परिसर गजबजलेला होता.
विशन्ति येन धर्मज्ञाः सत्यव्रतपरायणाः ग्रीष्मे वारिप्रदा ये च शीते चाग्निप्रदा नराः
त्या दरवाजातून धर्म जाणणारे, सत्यव्रती, उन्हाळ्यात पाणी देणारे आणि हिवाळ्यात अग्नी देणारे लोक आत जातात.
श्रान्तसंवाहका ये च प्रियवादरताश् च ये ये च दानरताः शूरा मातापितृपराश् च ये
जे थकलेल्या लोकांना मदत करतात, गोड बोलतात, दान करण्यात आनंद मानतात, शूर आहेत आणि आई-वडिलांची सेवा करतात, ते सुद्धा तिथून जातात.
द्विजशुश्रूषणे युक्ता नित्यं ये ऽतिथिपूजकाः पश्चिमं तु महाद्वारं पुर्या रत्नैर् विभूषितम्
जे द्विजांची सेवा करतात, नेहमी पाहुण्यांचे आदर करतात, ते पश्चिमेकडील मोठ्या रत्नजडित दरवाजातून आत प्रवेश करतात.
विचित्रमणिसोपानं तोमरैः समलंकृतम् भेरीमृदङ्गसंनादैः शङ्खकाहलनादितम्
त्या दरवाज्याच्या पायऱ्या विविध रत्नांनी बनवलेल्या, भाले लावलेले, ढोल, मृदंग, शंख आणि काहळ्यांच्या गजरांनी निनादत होत्या.
सिद्धवृन्दैः सदा हृष्टैर् मङ्गलैः प्रणिनादितम् प्रवेशस् तेन हृष्टानां शिवभक्तिमतां नृणाम्
सिद्धांच्या आनंदी समूहांनी नेहमी मंगल जयघोष केला जात असे; त्या दरवाजातून आनंदी आणि शिवभक्त लोक आत प्रवेश करतात.
सर्वतीर्थप्लुता ये च पञ्चाग्नेर् ये च सेवकाः प्रस्थाने ये मृता वीरा मृताः कालञ्जरे गिरौ
जे सर्व तीर्थांमध्ये स्नान केले, जे पंचाग्नीची सेवा करतात, प्रवासात मृत्यू पावलेले, आणि कालंजर पर्वतावर वीरमरण आलेले—
अग्नौ विपन्ना ये वीराः साधितं यैर् अनाशकम् ये स्वामिमित्रलोकार्थे गोग्रहे संकुले हताः
जे वीर अग्नीत मृत्यू पावले, ज्यांनी नाश न होणारे साध्य केले, आणि जे आपल्या स्वामी, मित्र किंवा लोकांच्या रक्षणासाठी गायीच्या लढाईत मारले गेले—
ते विशन्ति नराः शूराः पश्चिमेन तपोधनाः पुर्यां तस्या महाघोरं सर्वसत्त्वभयंकरम्
हे शूर आणि तपस्वी पुरुष पश्चिमेकडून त्या नगरीत प्रवेश करतात, जी अत्यंत भयंकर असून सर्व प्राण्यांना भीती वाटते.
हाहाकारसमाक्रुष्टं दक्षिणं द्वारम् ईदृशम् अन्धकारसमायुक्तं तीक्ष्णशृङ्गैः समन्वितम्
दक्षिण दरवाजा हाहाकाराने भरलेला, काळोखाने वेढलेला आणि तीक्ष्ण काटेरी शिंगांनी सजलेला होता.
कण्टकैर् वृश्चिकैः सर्पैर् वज्रकीटैः सुदुर्गमैः विलुम्पद्भिर् वृकैर् व्याघ्रैर् ऋक्षैः सिंहैः सजम्बुकैः
तो दरवाजा काटे, विंचू, साप, वज्रासारखे किडे यांनी अगम्य बनलेला होता आणि तिथे लांडगे, वाघ, अस्वल, सिंह आणि कोल्हे सर्वत्र हिंडत होते.
श्वानमार्जारगृध्रैश् च सज्वालकवलैर् मुखैः प्रवेशस् तेन वै नित्यं सर्वेषाम् अपकारिणाम्
तिथे कुत्रे, मांजरे आणि गिधाडे ज्वाळांनी पेटलेल्या तोंडांनी मांस खात होते; त्या दरवाजातून नेहमी सर्व दुष्ट लोक आत जातात.
ये घातयन्ति विप्रान् गा बालं वृद्धं तथातुरम् शरणागतं विश्वस्तं स्त्रियं मित्रं निरायुधम्
जे ब्राह्मण, गायी, लहान मुले, वृद्ध, आजारी, शरण आलेले, विश्वासू, स्त्री, मित्र किंवा निःशस्त्र यांना मारतात—
ये ऽगम्यागामिनो मूढाः परद्रव्यापहारिणः निक्षेपस्यापहर्तारो विषवह्निप्रदाश् च ये
जे लोक वाईट ठिकाणी जातात, जे मूर्ख असतात, दुसऱ्याचं धन चोरतात, कोणीतरी सांभाळायला दिलेलं सामान चोरतात, किंवा विष किंवा आग दुसऱ्याला देतात—
परभूमिं गृहं शय्यां वस्त्रालंकारहारिणः पररन्ध्रेषु ये क्रूरा ये सदानृतवादिनः
जे दुसऱ्याची जमीन, घर, खाट, कपडे किंवा दागिने चोरतात, दुसऱ्याच्या कामात निर्दयीपणे वागतात, नेहमी खोटं बोलतात—
ग्रामराष्ट्रपुरस्थाने महादुःखप्रदा हि ये कूटसाक्षिप्रदातारः कन्याविक्रयकारकाः
जे गाव, राज्य, शहर किंवा कुठल्याही ठिकाणी मोठं दुःख देतात, खोटी साक्ष देतात, किंवा मुलींची विक्री करतात—
अभक्ष्यभक्षणरता ये गच्छन्ति सुतां स्नुषाम् मातरं पितरं चैव ये वदन्ति च पौरुषम्
जे खाऊ नये ते खाण्यात आनंद मानतात, स्वतःच्या मुलाला, सूनबाईला, आईला किंवा वडिलांना जवळ जातात, किंवा लैंगिक गोष्टी बोलतात—
अन्ये ये चैव निर्दिष्टा महापातककारिणः दक्षिणेन तु ते सर्वे द्वारेण प्रविशन्ति वै
आणि इतर जे मोठ्या पापांचे कृत्य करणारे आहेत, हे सगळे दक्षिण दरवाजाने आत जातात.
कथं दक्षिणमार्गेण विशन्ति पापिनः पुरम् श्रोतुम् इच्छाम तद् ब्रूहि विस्तरेण तपोधन
हे तपस्वी, पापी लोक दक्षिण मार्गाने त्या नगरीत कसे जातात, हे मला ऐकायचं आहे. कृपया ते सविस्तर सांग.
सुघोरं तन् महाघोरं द्वारं वक्ष्यामि भीषणम् नानाश्वापदसंकीर्णं शिवाशतनिनादितम्
मी तुला ते अतिशय भयंकर, भीतीदायक दरवाजाचं वर्णन करतो, जे वेगवेगळ्या रानटी जनावरांनी भरलेलं आहे, आणि शेकडो शिवांच्या किंकाळ्यांनी दुमदुमलेलं आहे.
फेत्काररवसंयुक्तम् अगम्यं लोमहर्षणम् भूतप्रेतपिशाचैश् च वृतं चान्यैश् च राक्षसैः
त्या दरवाजाभोवती ओरडण्याचा आवाज सतत घुमतो, तेथपर्यंत पोहोचणं अशक्य वाटतं, अंगावर काटा आणणारे दृश्य आहे, आणि तिथे भुते, प्रेतं, पिशाच्चं आणि इतर राक्षसांनी वेढलेलं आहे.
एवं दृष्ट्वा सुदूरान्ते द्वारं दुष्कृतकारिणः मोहं गच्छन्ति सहसा त्रासाद् विप्रलपन्ति च
अशा दरवाजाचं दूरवरून दर्शन झाल्यावर, पापी लोक घाबरून गोंधळतात आणि भीतीने काहीही बोलू लागतात.
ततस् ताञ् शृङ्खलैः पाशैर् बद्ध्वा कर्षन्ति निर्भयाः ताडयन्ति च दण्डैश् च भर्त्सयन्ति पुनः पुनः
मग निर्भय लोक त्यांना साखळ्यांनी आणि दोऱ्यांनी बांधतात, ओढत नेतात, काठ्यांनी मारतात आणि पुन्हा पुन्हा धमकावतात.
लब्धसंज्ञास् ततस् ते वै रुधिरेण परिप्लुताः व्रजन्ति दक्षिणं द्वारं प्रस्खलन्तः पदे पदे
नंतर जेव्हा त्यांना शुद्धी येते, तेव्हा ते रक्ताने माखलेले असतात आणि प्रत्येक पावलावर ठेचकाळत दक्षिण दरवाजाकडे जातात.
तीव्रकण्टकयुक्तेन शर्करानिचितेन च क्षुरधारानिभैस् तीक्ष्णैः पाषाणैर् निचितेन च
त्या वाटेवर ठिकठिकाणी तीक्ष्ण काटे, खडी, आणि उग्र धार असलेले दगड विखुरलेले असतात.
क्वचित् पङ्केन निचिता निरुत्तारैश् च खातकैः लोहसूचीनिभैर् दन्तैः संछन्नेन क्वचित् क्वचित्
कुठे चिखलाने भरलेली जागा, कुठे खोल खड्डे, कुठे लोखंडासारख्या टोचणाऱ्या दातांनी झाकलेली जागा असते.
तटप्रपातविषमैः पर्वतैर् वृक्षसंकुलैः प्रतप्ताङ्गारयुक्तेन यान्ति मार्गेण दुःखिताः
कुठे कड्यांचे टोक, कुठे डोंगर, झाडांनी भरलेले डोंगर, कुठे जळत्या निखाऱ्यांनी भरलेली वाट, अशा मार्गाने हे दुःखी लोक चालतात.