जयध्वजस्य पुत्रस् तु तालजङ्घो महाबलः तस्य पुत्रशतं ख्यातास् तालजङ्घा इति स्मृताः
जयध्वजाचा पुत्र ताळजंघ हा फार बलवान होता. त्याला शंभर पुत्र झाले आणि ते सर्व ताळजंघ म्हणून प्रसिद्ध झाले.
तेषां कुले मुनिश्रेष्ठा हैहयानां महात्मनाम् वीतिहोत्राः सुजाताश् च भोजाश् चावन्तयः स्मृताः
त्यांच्या वंशात, हे श्रेष्ठ मुनी, महान आत्म्यांचे हैहय, वीतीहोत्र, सुजात, भोज आणि अवंती हे आठवले जातात.
तौण्डिकेराश् च विख्यातास् तालजङ्घास् तथैव च भरताश् च सुजाताश् च बहुत्वान् नानुकीर्तिताः
तौंडिकेर हेही प्रसिद्ध आहेत, तसेच ताळजंघ. भरत आणि सुजात देखील आहेत, पण त्यांची संख्या जास्त असल्याने सर्वांची नावे सांगितली नाहीत.
वृषप्रभृतयो विप्रा यादवाः पुण्यकर्मिणः वृषो वंशधरस् तत्र तस्य पुत्रो ऽभवन् मधुः
वृष आणि इतर पुण्यवान यादव हे सर्व या वंशातले होते. त्यात वृष हा वंशाचा धारक होता आणि त्याचा पुत्र मधु झाला.
मधोः पुत्रशतं त्व् आसीद् वृषणस् तस्य वंशकृत् वृषणाद् वृष्णयः सर्वे मधोस् तु माधवाः स्मृताः
मधुला शंभर पुत्र झाले आणि वृषणाने वंश वाढवला. वृषणापासून सर्व वृष्णी आणि मधुपासून माधव हे ओळखले जातात.
यादवा यदुनाम्ना ते निरुच्यन्ते च हैहयाः न तस्य वित्तनाशः स्यान् नष्टं प्रति लभेच् च सः
यादवांना यदू या नावाने ओळखले जाते, तसेच हैहयांनाही. त्यांना धनाचा नाश होत नाही आणि हरवलेले पुन्हा मिळते.
कार्तवीर्यस्य यो जन्म कथयेद् इह नित्यशः एते ययातिपुत्राणां पञ्च वंशा द्विजोत्तमाः
जो कोणी येथे कार्तवीर्याचा जन्म रोज सांगतो, त्याला हे जाणून घ्या, हे द्विजश्रेष्ठ, की हे ययातिपुत्रांचे पाच वंश आहेत.
कीर्तिता लोकवीराणां ये लोकान् धारयन्ति वै भूतानीव मुनिश्रेष्ठाः पञ्च स्थावरजङ्गमान्
हे जगातील वीर म्हणून प्रसिद्ध आहेत, जे सर्व लोकांचे पालन करतात, हे श्रेष्ठ मुनी, स्थावर आणि जंगम अशा पाच प्रकारच्या जीवांचे आधार आहेत.
श्रुत्वा पञ्च विसर्गांस् तु राजा धर्मार्थकोविदः वशी भवति पञ्चानाम् आत्मजानां तथेश्वरः
पाच वंशांची कथा ऐकून जो राजा धर्म आणि अर्थ जाणतो, तो आपल्या पाच पुत्रांचा आणि इतरांचा स्वामी होतो.
लभेत् पञ्च वरांश् चैव दुर्लभान् इह लौकिकान् आयुः कीर्तिं तथा पुत्रान् ऐश्वर्यं भूतिम् एव च
तो पाच दुर्मिळ सांसारिक वर मिळवतो – दीर्घायुष्य, कीर्ती, पुत्र, संपत्ती आणि ऐश्वर्य.
धारणाच् छ्रवणाच् चैव पञ्चवर्गस्य भो द्विजाः क्रोष्टोर् वंशं मुनिश्रेष्ठाः शृणुध्वं गदतो मम
पाच वंशांची कथा ऐकून आणि लक्षात ठेवून, हे द्विज, आता मी क्रोष्टूच्या वंशाची कथा सांगतो, ती ऐका.
यदोर् वंशधरस्याथ यज्विनः पुण्यकर्मिणः क्रोष्टोर् वंशं हि श्रुत्वैव सर्वपापैः प्रमुच्यते यस्यान्ववायजो विष्णुर् हरिर् वृष्णिकुलोद्वहः
यदू हा वंशाचा धारक, यज्ञ करणारा आणि पुण्यवान होता. केवळ क्रोष्टूच्या वंशाची कथा ऐकली तरी सर्व पापांपासून मुक्ती मिळते. त्याच्या वंशात विष्णू, हरि, वृष्णी वंशाचा प्रमुख जन्मला.
गान्धारी चैव माद्री च क्रोष्टोर् भार्ये बभूवतुः गान्धारी जनयाम् आस अनमित्रं महाबलम्
गांधारी आणि माध्री या दोघी क्रोष्टूच्या पत्नी झाल्या. गांधारीने महाबलवान अनमित्राला जन्म दिला.
माद्री युधाजितं पुत्रं ततो ऽन्यं देवमीढुषम् तेषां वंशस् त्रिधा भूतो वृष्णीनां कुलवर्धनः
माध्रीने युधाजित नावाचा पुत्र आणि नंतर देवमीडुष नावाचा दुसरा पुत्र जन्माला घातला. त्यांचा वंश तिघांत विभागला गेला आणि वृष्णी कुळ वाढले.
माद्र्याः पुत्रौ तु जज्ञाते श्रुतौ वृष्ण्यन्धकाव् उभौ जज्ञाते तनयौ वृष्णेः श्वफल्कश् चित्रकस् तथा
माध्रीच्या पोटी दोन सुपुत्र जन्मले – वृष्णी आणि अंधक. वृष्णीला दोन पुत्र झाले – श्वफल्क आणि चित्रक.
श्वफल्कस् तु मुनिश्रेष्ठा धर्मात्मा यत्र वर्तते नास्ति व्याधिभयं तत्र नावर्षस् तपम् एव च
श्वफल्क हा श्रेष्ठ मुनी आणि धर्मात्मा होता. जिथे तो वास करतो तिथे आजार, दुष्काळ किंवा अन्य संकट नसते, फक्त तपश्चर्या असते.
कदाचित् काशिराजस्य विषये मुनिसत्तमाः त्रीणि वर्षाणि पूर्णानि नावर्षत् पाकशासनः
एकदा काशीच्या राजाच्या राज्यात, हे श्रेष्ठ ऋषींनो, तीन वर्षे पूर्ण गेली, पण पावसाने पाऊसच पडला नाही.
स तत्र चानयाम् आस श्वफल्कं परमार्चितम् श्वफल्कपरिवर्तेन ववर्ष हरिवाहनः
तेथे त्याने अत्यंत पूज्य श्वफलकाला आणले, आणि श्वफलकाच्या उपस्थितीमुळे पावसाचा देव इंद्राने पाऊस पाडला.
श्वफल्कः काशिराजस्य सुतां भार्याम् अविन्दत गान्दिनीं नाम गां सा च ददौ विप्राय नित्यशः
श्वफलकाला काशीच्या राजाची कन्या गांदिनी ही पत्नी म्हणून मिळाली, ती नेहमी ब्राह्मणांना गायी दान देत असे.
दाता यज्वा च वीरश् च श्रुतवान् अतिथिप्रियः अक्रूरः सुषुवे तस्माच् छ्वफल्काद् भूरिदक्षिणः
श्वफलकापासून अक्रूराचा जन्म झाला, जो दानशूर, यज्ञ करणारा, पराक्रमी, विद्वान आणि पाहुण्यांचा प्रेमी होता.
उपमद्गुस् तथा मद्गुर् मेदुरश् चारिमेजयः अविक्षितस् तथाक्षेपः शत्रुघ्नश् चारिमर्दनः
उपमद्गु, मद्गु, मेदुर, अरिमेजय, अविक्षित, अक्षेप, शत्रुघ्न आणि अरिमर्दन—
धर्मधृग् यतिधर्मा च धर्मोक्षान्धकरुस् तथा आवाहप्रतिवाहौ च सुन्दरी च वराङ्गना
धर्मधृक, यतिधर्म, धर्मोक्ष, अंधकरु, आवाह, प्रतिवाह आणि सुंदर नावाची श्रेष्ठ स्त्री—
अक्रूरेणोग्रसेनायां सुगात्र्यां द्विजसत्तमाः प्रसेनश् चोपदेवश् च जज्ञाते देववर्चसौ
अक्रूर आणि सुगात्री यांच्यापासून, हे श्रेष्ठ ब्राह्मणांनो, प्रसैन आणि उपदेव या दोघांचा जन्म झाला, जे दोघेही दिव्य तेजस्वी होते.
चित्रकस्याभवन् पुत्राः पृथुर् विपृथुर् एव च अश्वग्रीवो ऽश्वबाहुश् च स्वपार्श्वकगवेषणौ
चित्रकाचे पुत्र झाले: पृथु, विपृथु, अश्वग्रीव, अश्वबाहू, स्वपार्श्वक आणि गवेषण.
अरिष्टनेमिर् अश्वश् च सुधर्मा धर्मभृत् तथा सुबाहुर् बहुबाहुश् च श्रविष्ठाश्रवणे स्त्रियौ
अरिष्टनेमि, अश्व, सुधार्मा, धर्मभृत, सुबाहू, बहुबाहू आणि श्रविष्ठा व श्रवणा या दोन स्त्रिया.
असिक्न्यां जनयाम् आस शूरं वै देवमीढुषम् महिष्यां जज्ञिरे शूरा भोज्यायां पुरुषा दश
असिक्नीपासून त्याने शूर नावाचा देवांनी स्तुत केलेला पुत्र जन्माला घातला; महिषीत वीर पुत्र झाले; भोज्येत दहा पुत्रांचा जन्म झाला.
वसुदेवो महाबाहुः पूर्वम् आनकदुन्दुभिः जज्ञे यस्य प्रसूतस्य दुन्दुभ्यः प्राणदन् दिवि
वसुदेव, बलवान आणि पूर्वी आनकदुंदुभी म्हणून ओळखला जाणारा, जन्मला आणि त्याच्या जन्मावेळी आकाशात दुंदुभी वाजल्या.
आनकानां च संह्रादः सुमहान् अभवद् दिवि पपात पुष्पवर्षश् च शूरस्य जनने महान्
आकाशात मोठ्या आवाजाने ढोल वाजले आणि शूराच्या जन्मावेळी मोठ्या प्रमाणात फुलांचा वर्षाव झाला.
मनुष्यलोके कृत्स्ने ऽपि रूपे नास्ति समो भुवि यस्यासीत् पुरुषाग्र्यस्य कान्तिश् चन्द्रमसो यथा
माणसांच्या जगात, त्या श्रेष्ठ पुरुषासारखा रूपवान कोणीच नव्हता, त्याची कांती चंद्रासारखी होती.
देवभागस् ततो जज्ञे तथा देवश्रवाः पुनः अनाधृष्टिः कनवको वत्सवान् अथ गृञ्जमः
त्याच्यापासून देवभाग, पुन्हा देवश्रवा, अनाधृष्टि, कनवक, वत्सवान आणि गृञ्जम यांचा जन्म झाला.