असिलोमा पुलोमा च बाष्कलः प्रमदो मदः स्वमिश्रः कालवदनः करालः केशिर् एव च
असिलोमा, पुलोमा, बाष्कल, प्रमद, मद, स्वमिश्र, कालवदन, कराळ आणि केशी,
एकाक्षश् चन्द्रमा राहुः संह्रादः सम्बरः स्वनः शतघ्नीचक्रहस्ताश् च तथा मुशलपाणयः
एकाक्ष, चंद्रमा, राहू, संह्राद, सांबर, स्वना, शतघ्नीचक्रधारी आणि मुशळहस्त,
अश्वयन्त्रायुधोपेता भिन्दिपालायुधास् तथा शूलोलूखलहस्ताश् च परश्वधधरास् तथा
अश्वयंत्रास्त्रधारी, भिंदिपालास्त्रधारी, शूल आणि ओखळी हातात घेणारे, तसेच परशुधारी,
पाशमुद्गरहस्ताश् च तथा परिघपाणयः महाशिलाप्रहरणाः शूलहस्ताश् च दानवाः
पाश आणि मुद्गर हातात असणारे, परिघधारी, मोठ्या दगडांनी शस्त्र असणारे आणि शूलधारी दानव,
नानाप्रहरणा घोरा नानावेशा महाबलाः कूर्मकुक्कुटवक्त्राश् च शशोलूकमुखास् तथा
अनेक शस्त्रांनी सज्ज, विविध वेशातील, प्रचंड बळ असणारे, कासव आणि कोंबड्याच्या चेहऱ्याचे, तसेच ससा आणि घुबडाच्या मुखाचे,
खरोष्ट्रवदनाश् चैव वराहवदनास् तथा मार्जारशिखिवक्त्राश् च महावक्त्रास् तथा परे
गाढव आणि उंटाच्या चेहऱ्याचे, तसेच वराहाच्या मुखाचे, मांजर आणि मोराच्या चेहऱ्याचे, आणि इतर मोठ्या जबड्याचे,
नक्रमेषाननाः शूरा गोजाविमहिषाननाः गोधाशल्लकिवक्त्राश् च क्रोष्टुवक्त्राश् च दानवाः
मगर आणि मेंढ्याच्या चेहऱ्याचे शूर, गायी, हत्ती आणि म्हशीच्या मुखाचे, गोधडी आणि सरड्याच्या चेहऱ्याचे, तसेच कोल्ह्याच्या मुखाचे दानव,
आखुदर्दुरवक्त्राश् च घोरा वृकमुखास् तथा भीमा मकरवक्त्राश् च क्रौञ्चवक्त्राश् च दानवाः
उंदीर आणि बेडकाच्या चेहऱ्याचे, भयंकर लांडग्याच्या मुखाचे, भीतीदायक मकराच्या चेहऱ्याचे आणि बगळ्याच्या मुखाचे दानव.
अश्वाननाः खरमुखा मयूरवदनास् तथा गजेन्द्रचर्मवसनास् तथा कृष्णाजिनाम्बराः
घोड्याचा चेहरा, गाढवाचा तोंड, मोरासारखा मुख, हत्तीच्या कातडीचे वस्त्र, तसेच काळ्या कृष्णमृगाच्या कातडीची अंबरं घातलेली होती.
चीरसंवृतगात्राश् च तथा नीलकवाससः उष्णीषिणो मुकुटिनस् तथा कुण्डलिनो ऽसुराः
त्यांची शरीरं वाळक्या झाडाच्या सालीने झाकलेली, निळ्या रंगाचे कपडे घातलेले, डोक्यावर फेटे व मुकुट, कानात कुंडलं—हे सर्व असुर होते.
किरीटिनो लम्बशिखाः कम्बुग्रीवाः सुवर्चसः नानावेशधरा दैत्या नानामाल्यानुलेपनाः
मुकुट घातलेले, लांब केस असलेले, शंखासारखी मान असलेले, तेजस्वी दिसणारे, वेगवेगळ्या वेषात, विविध फुलांच्या माळा व उटणे लावलेले दैत्य होते.
स्वान्य् आयुधानि संगृह्य प्रदीप्तानि च तेजसा क्रममाणं हृषीकेशम् उपावर्तन्त सर्वशः
आपली शस्त्रं उचलून, तेजाने झळाळत, ते सर्वजण पुढे चालणाऱ्या हृषीकेशाजवळ गेले.
प्रमथ्य सर्वान् दैतेयान् पादहस्ततलैर् विभुः रूपं कृत्वा महाभीमं जहाराशु स मेदिनीम्
त्या पराक्रमीने हातपायांनी सगळ्या दैत्यांना चिरडून, अत्यंत भयंकर रूप धारण करून, पटकन पृथ्वी जिंकली.
तस्य विक्रमतो भूमिं चन्द्रादित्यौ स्तनान्तरे नभः प्रक्रममाणस्य नाभ्यां किल तथा स्थितौ
तो पृथ्वीवर पाऊल टाकत असताना, चंद्र आणि सूर्य त्याच्या छातीच्या मध्ये होते; आकाशात जात असताना ते त्याच्या नाभीपाशी होते, असं सांगितलं जातं.
परम् आक्रममाणस्य जानुदेशे व्यवस्थितौ विष्णोर् अमितवीर्यस्य वदन्त्य् एवं द्विजातयः
तो परम पाऊल टाकताना, चंद्र आणि सूर्य त्याच्या गुडघ्याजवळ होते—असं अमाप शक्तीच्या विष्णूबद्दल द्विज लोक सांगतात.
हृत्वा स मेदिनीं कृत्स्नां हत्वा चासुरपुंगवान् ददौ शक्राय वसुधां विष्णुर् बलवतां वरः
संपूर्ण पृथ्वी जिंकून, असुरांच्या सरदारांना ठार मारून, बलवान विष्णूंनी ती पृथ्वी शक्राला दिली.
एष वो वामनो नाम प्रादुर्भावो महात्मनः वेदविद्भिर् द्विजैर् एतत् कथ्यते वैष्णवं यशः
हा वामन नावाचा महान आत्म्याचा अवतार आहे; वेद जाणणाऱ्या द्विजांनी हे विष्णूचं यश म्हणून सांगितलं आहे.
भूयो भूतात्मनो विष्णोः प्रादुर्भावो महात्मनः दत्तात्रेय इति ख्यातः क्षमया परया युतः
पुन्हा एकदा, भूतात्मा विष्णूंचा दत्तात्रेय नावाने प्रसिद्ध असलेला, अत्यंत क्षमाशील असा अवतार झाला.
तेन नष्टेषु वेदेषु प्रक्रियासु मखेषु च चातुर्वर्ण्ये च संकीर्णे धर्मे शिथिलतां गते
जेव्हा वेद, विधी आणि यज्ञ नष्ट झाले, चारही वर्णांचा गोंधळ झाला, आणि धर्म ढासळला,
अतिवर्धति चाधर्मे सत्ये नष्टे ऽनृते स्थिते प्रजासु शीर्यमाणासु धर्मे चाकुलतां गते
जेव्हा अधर्म फार वाढला, सत्य हरवले, असत्यच राहिले, लोकांची अवस्था खालावली, आणि धर्म अस्वस्थ झाला,
सयज्ञाः सक्रिया वेदाः प्रत्यानीता हि तेन वै चातुर्वर्ण्यम् असंकीर्णं कृतं तेन महात्मना
त्यांनी पुन्हा वेद, यज्ञ आणि विधी जागवले, आणि चारही वर्णांची शुद्ध व्यवस्था पुन्हा केली.
तेन हैहयराजस्य कार्तवीर्यस्य धीमतः वरदेन वरो दत्तो दत्तात्रेयेण धीमता
हैहयराज कर्तवीर्य या बुद्धिमान राजाला, दत्तात्रेयांनी वर दिला.
एतद् बाहुद्वयं यत् ते तत् ते मम कृते नृप शतानि दश बाहूनां भविष्यन्ति न संशयः
राजा, तुझे हे दोन हात माझ्या कृपेने दहा हजार हात होतील—याबद्दल काहीच शंका नाही.
पालयिष्यसि कृत्स्नां च वसुधां वसुधेश्वर दुर्निरीक्ष्यो ऽरिवृन्दानां युद्धस्थश् च भविष्यसि
तू संपूर्ण पृथ्वीचे रक्षण करशील, पृथ्वीचा स्वामी, आणि शत्रूंच्या सैन्यासाठी तू पाहण्यास कठीण व युद्धात अडगळीचा ठरशील.
एष वो वैष्णवः श्रीमान् प्रादुर्भावो ऽद्भुतः शुभः भूयश् च जामदग्न्यो ऽयं प्रादुर्भावो महात्मनः
हा तुमच्यासाठी वैश्णव, श्रीमंत, अद्भुत आणि शुभ असा अवतार आहे; पुन्हा, हा महान आत्मा जमदग्नीपुत्राचा अवतार आहे.
यत्र बाहुसहस्रेण द्विषतां दुर्जयं रणे रामो ऽर्जुनम् अनीकस्थं जघान नृपतिं प्रभुः
जिथे हजार हातांनी, प्रभू रामाने, रणांगणात असलेल्या, जिंकता न येणाऱ्या अर्जुन नावाच्या राजाला युद्धात ठार केले.
रथस्थं पार्थिवं रामः पातयित्वार्जुनं भुवि धर्षयित्वार्जुनं रामः क्रोशमानं च मेघवत्
रामाने रथावर बसलेल्या राजाला खाली पाडले आणि अर्जुनाला जमिनीवर फेकले. अर्जुनावर विजय मिळवून, रामाने मेघासारखा मोठ्या आवाजात गर्जना केली.
कृत्स्नं बाहुसहस्रं च चिच्छेद भृगुनन्दनः परश्वधेन दीप्तेन ज्ञातिभिः सहितस्य वै
भृगुवंशातील रामाने आपल्या तेजस्वी परशूने, आप्तांसह उभ्या असलेल्या त्या हजारो भुजांच्या सैन्याचा संहार केला.
कीर्णा क्षत्रियकोटीभिर् मेरुमन्दरभूषणा त्रिः सप्तकृत्वः पृथिवी तेन निःक्षत्रिया कृता
मेरू आणि मंदार पर्वतांनी शोभलेली पृथ्वी असंख्य क्षत्रियांनी भरली होती, पण त्याने तीनदा सात वेळा पृथ्वीवरून क्षत्रियांचा पूर्ण नाश केला.
कृत्वा निःक्षत्रियां चैनां भार्गवः सुमहायशाः सर्वपापविनाशाय वाजिमेधेन चेष्टवान्
पृथ्वीवर क्षत्रियांचा संहार केल्यावर, कीर्तीमान भृगुनंदनाने सर्व पापांच्या नाशासाठी अश्वमेध यज्ञ केला.