यदा वरमदोन्मत्तो विचरन् दानवो भुवि यज्ञीयान् अकरोद् दैत्यान् अयज्ञीयाश् च देवताः
त्या वराच्या मदाने उन्मत्त झालेला दानव पृथ्वीवर फिरताना, त्याने दैत्यांना यज्ञ करणारे केले आणि देवांना यज्ञापासून वंचित केले.
आदित्या वसवः साध्या विश्वे च मरुतस् तथा शरण्यं शरणं विष्णुम् उपतस्थुर् महाबलम्
आदित्य, वसु, साध्य, विश्वेदेव आणि मरुतगण यांनी मग आपल्या रक्षणासाठी, महाबलवान विष्णू यांच्याकडे आश्रय घेतला.
देवब्रह्ममयं यज्ञं ब्रह्मदेवं सनातनम् भूतं भव्यं भविष्यं च प्रभुं लोकनमस्कृतम् नारायणं विभुं देवं शरण्यं शरणं गताः
देव आणि ब्रह्मरूप असणाऱ्या, सनातन, भूत, भविष्य आणि वर्तमान यांचे स्वामी, जगाचा सन्मानित, सर्वव्यापी नारायण या देवाकडे त्यांनी आश्रय घेतला.
त्रायस्व नो ऽद्य देवेश हिरण्यकशिपोर् भयात् त्वं हि नः परमो देवस् त्वं हि नः परमो गुरुः
देवताधिपती, आज हिरण्यकशिपूच्या भीतीपासून आम्हाला वाचवा; कारण तुम्हीच आमचे श्रेष्ठ देव, तुम्हीच आमचे सर्वोच्च गुरु आहात.
त्वं हि नः परमो धाता ब्रह्मादीनां सुरोत्तम उत्फुल्लामलपत्त्राक्ष शत्रुपक्षक्षयंकर क्षयाय दितिवंशस्य शरणं त्वं भवस्व नः
तुम्हीच आमचे सर्वोच्च सर्जनहार, ब्रह्मा आणि इतर सर्व देवांमध्ये श्रेष्ठ, पूर्ण फुललेल्या, निर्मळ कमळाच्या पाकळ्यांसारख्या डोळ्यांचे, शत्रूंचा नाश करणारे — दितीच्या वंशाच्या विनाशासाठी आम्हाला आश्रय द्या.
भयं त्यजध्वम् अमरा अभयं वो ददाम्य् अहम् तथैव त्रिदिवं देवाः प्रतिलप्स्यथ मा चिरम्
अमरांनो, भीती सोडा; मी तुम्हाला निर्भयता देतो. आणि लवकरच, देवांनो, तुम्ही पुन्हा स्वर्ग मिळवाल.
एषो ऽहं सगणं दैत्यं वरदानेन दर्पितम् अवध्यम् अमरेन्द्राणां दानवेन्द्रं निहन्मि तम्
हा वराच्या गर्वाने भरलेला, अमरांच्या स्वाम्यांना जिंकू न शकणारा दैत्य आणि त्याचे सगळे अनुयायी — मी या दानवाधिपतीचा वध करीन.
एवम् उक्त्वा तु भगवान् विसृज्य त्रिदशेश्वरान् हिरण्यकशिपोः स्थानम् आजगाम महाबलः
असे म्हणून, भगवंताने देवांच्या राजांना परत पाठवले आणि महाशक्तिमान असलेले ते हिरण्यकशिपूच्या निवासस्थानी गेले.
नरस्यार्धतनुं कृत्वा सिंहस्यार्धतनुं प्रभुः नारसिंहेन वपुषा पाणिं संस्पृश्य पाणिना
नराचा अर्धा आणि सिंहाचा अर्धा असा नरसिंहाचा रूप धारण करून, प्रभूंनी आपल्या हाताने त्याला स्पर्श केला.
घनजीमूतसंकाशो घनजीमूतनिस्वनः घनजीमूतदीप्तौजा जीमूत इव वेगवान्
त्यांचे रूप घनगर्द मेघासारखे, गर्जना मेघासारखी, तेज मेघासारखे आणि वेगही मेघासारखाच होता.
दैत्यं सो ऽतिबलं दृष्ट्वा दृप्तशार्दूलविक्रमः दृप्तैर् दैत्यगणैर् गुप्तं हतवान् एकपाणिना
त्या अतिशय बलवान दैत्याला, जो गर्विष्ठ वाघासारखा पराक्रमी होता आणि गर्विष्ठ दैत्यांच्या सैन्याने वेढलेला होता, त्याला त्याने एकट्यानेच ठार मारले.
नृसिंह एष कथितो भूयो ऽयं वामनः परः यत्र वामनम् आस्थाय रूपं दैत्यविनाशनम्
हा नरसिंह म्हणून ओळखला जातो; पुन्हा, तोच श्रेष्ठ वामन आहे. वामन रूप धारण करून त्याने दैत्यांचा नाश केला.
बलेर् बलवतो यज्ञे बलिना विष्णुना पुरा विक्रमैस् त्रिभिर् अक्षोभ्याः क्षोभितास् ते महासुराः
पूर्वी बलवान बळीच्या यज्ञात, त्या महान आणि हलवता न येणाऱ्या असुरांना शक्तिशाली विष्णूने आपल्या तीन पावलांनी जिंकले.
विप्रचित्तिः शिवः शङ्कुर् अयःशङ्कुस् तथैव च अयःशिरा अश्वशिरा हयग्रीवश् च वीर्यवान्
विप्रचित्ती, शिव, शंकु, तसेच अयःशंकु, अयःशिरा, अश्वशिरा आणि बलवान हयग्रीव—
वेगवान् केतुमान् उग्रः सोग्रव्यग्रो महासुरः पुष्करः पुष्कलश् चैव शाश्वो ऽश्वपतिर् एव च
वेगवान, केतुमान, उग्र, सोग्रव्यग्र हा महान असुर, पुष्कर, पुष्कळ, शाश्व आणि अश्वपति—
प्रह्लादो ऽश्वपतिः कुम्भः संह्रादो गमनप्रियः अनुह्रादो हरिहयो वाराहः संहरो ऽनुजः
प्रह्लाद, अश्वपति, कुम्भ, संह्राद, गमनप्रिय, अनुह्राद, हरिहय, वाराह, संहर आणि त्याचा धाकटा भाऊ,
शरभः शलभश् चैव कुपथः क्रोधनः क्रथः बृहत्कीर्तिर् महाजिह्वः शङ्कुकर्णो महास्वनः
शरभ, शलभ, कुपथ, क्रोधन, क्रथ, बृहद्कीर्ति, महाजिह्व, शंकुकर्ण आणि महास्वन,
दीप्तजिह्वो ऽर्कनयनो मृगपादो मृगप्रियः वायुर् गरिष्ठो नमुचिः सम्बरो विस्करो महान्
दीप्तजिह्व, अर्कनयन, मृगपाद, मृगप्रिय, वायु, गरिष्ठ, नमुचि, सांबर, विस्कर हा महान,
चन्द्रहन्ता क्रोधहन्ता क्रोधवर्धन एव च कालकः कालकोपश् च वृत्रः क्रोधो विरोचनः
चंद्रहंता, क्रोधहंता, क्रोधवर्धन, कालक, कालकोप, वृत्र, क्रोध आणि विरोचन,
गरिष्ठश् च वरिष्ठश् च प्रलम्बनरकाव् उभौ इन्द्रतापनवातापी केतुमान् बलदर्पितः
गरिष्ठ, वरिष्ठ, प्रलंब आणि नरक हे दोघे, इंद्रतापन, वातापी, केतुमान आणि बलदर्पित,
असिलोमा पुलोमा च बाष्कलः प्रमदो मदः स्वमिश्रः कालवदनः करालः केशिर् एव च
असिलोमा, पुलोमा, बाष्कल, प्रमद, मद, स्वमिश्र, कालवदन, कराळ आणि केशी,
एकाक्षश् चन्द्रमा राहुः संह्रादः सम्बरः स्वनः शतघ्नीचक्रहस्ताश् च तथा मुशलपाणयः
एकाक्ष, चंद्रमा, राहू, संह्राद, सांबर, स्वना, शतघ्नीचक्रधारी आणि मुशळहस्त,
अश्वयन्त्रायुधोपेता भिन्दिपालायुधास् तथा शूलोलूखलहस्ताश् च परश्वधधरास् तथा
अश्वयंत्रास्त्रधारी, भिंदिपालास्त्रधारी, शूल आणि ओखळी हातात घेणारे, तसेच परशुधारी,
पाशमुद्गरहस्ताश् च तथा परिघपाणयः महाशिलाप्रहरणाः शूलहस्ताश् च दानवाः
पाश आणि मुद्गर हातात असणारे, परिघधारी, मोठ्या दगडांनी शस्त्र असणारे आणि शूलधारी दानव,
नानाप्रहरणा घोरा नानावेशा महाबलाः कूर्मकुक्कुटवक्त्राश् च शशोलूकमुखास् तथा
अनेक शस्त्रांनी सज्ज, विविध वेशातील, प्रचंड बळ असणारे, कासव आणि कोंबड्याच्या चेहऱ्याचे, तसेच ससा आणि घुबडाच्या मुखाचे,
खरोष्ट्रवदनाश् चैव वराहवदनास् तथा मार्जारशिखिवक्त्राश् च महावक्त्रास् तथा परे
गाढव आणि उंटाच्या चेहऱ्याचे, तसेच वराहाच्या मुखाचे, मांजर आणि मोराच्या चेहऱ्याचे, आणि इतर मोठ्या जबड्याचे,
नक्रमेषाननाः शूरा गोजाविमहिषाननाः गोधाशल्लकिवक्त्राश् च क्रोष्टुवक्त्राश् च दानवाः
मगर आणि मेंढ्याच्या चेहऱ्याचे शूर, गायी, हत्ती आणि म्हशीच्या मुखाचे, गोधडी आणि सरड्याच्या चेहऱ्याचे, तसेच कोल्ह्याच्या मुखाचे दानव,
आखुदर्दुरवक्त्राश् च घोरा वृकमुखास् तथा भीमा मकरवक्त्राश् च क्रौञ्चवक्त्राश् च दानवाः
उंदीर आणि बेडकाच्या चेहऱ्याचे, भयंकर लांडग्याच्या मुखाचे, भीतीदायक मकराच्या चेहऱ्याचे आणि बगळ्याच्या मुखाचे दानव.
अश्वाननाः खरमुखा मयूरवदनास् तथा गजेन्द्रचर्मवसनास् तथा कृष्णाजिनाम्बराः
घोड्याचा चेहरा, गाढवाचा तोंड, मोरासारखा मुख, हत्तीच्या कातडीचे वस्त्र, तसेच काळ्या कृष्णमृगाच्या कातडीची अंबरं घातलेली होती.
चीरसंवृतगात्राश् च तथा नीलकवाससः उष्णीषिणो मुकुटिनस् तथा कुण्डलिनो ऽसुराः
त्यांची शरीरं वाळक्या झाडाच्या सालीने झाकलेली, निळ्या रंगाचे कपडे घातलेले, डोक्यावर फेटे व मुकुट, कानात कुंडलं—हे सर्व असुर होते.