एवम् उक्त्वा तु भगवाञ् जगामाशु पितामहः वैराजं ब्रह्मसदनं ब्रह्मर्षिगणसेवितम्
असे म्हणून, भगवंत, पितामह, लवकरच विराजाच्या दिव्य निवासात, ब्रह्मर्षींच्या सेवेत गेले.
ततो देवाश् च नागाश् च गन्धर्वा मुनयस् तथा वरप्रदानं श्रुत्वैव पितामहम् उपस्थिताः
मग देव, नाग, गंधर्व आणि मुनी, हा वर दिल्याचे ऐकून, पितामहाजवळ आले.
वरेणानेन भगवन् बाधिष्यति स नो ऽसुरः तत् प्रसीदाशु भगवन् वधो ऽप्य् अस्य विचिन्त्यताम्
भगवंत, या वरामुळे तो असुर आमच्यावर अत्याचार करील; म्हणून कृपा करा, भगवंत, आणि त्याच्या नाशाचा उपाय लवकरच करा.
भगवन् सर्वभूतानां स्वयंभूर् आदिकृत् प्रभुः स्रष्टा च हव्यकव्यानाम् अव्यक्तं प्रकृतिर् ध्रुवम्
भगवंत, तुम्ही सर्व सृष्टीचे आद्य कारण, स्वतः जन्मलेले, सर्वांचा स्वामी, देव आणि पितरांसाठी होम करणारे, अदृश्य, निसर्गस्वरूप आणि शाश्वत आहात.
ततो लोकहितं वाक्यं श्रुत्वा देवः प्रजापतिः प्रोवाच भगवान् वाक्यं सर्वदेवगणांस् तथा
मग, लोकांच्या हितासाठी हे बोल ऐकून, देव प्रजापतीने सर्व देवगणांना असे शब्द सांगितले.
अवश्यं त्रिदशास् तेन प्राप्तव्यं तपसः फलम् तपसो ऽन्ते च भगवान् वधं विष्णुः करिष्यति
नक्कीच, त्या असुराच्या तपस्येचे फळ देवांना मिळायलाच हवे; पण तपश्चर्येच्या शेवटी, भगवंत विष्णू त्याचा वध करतील.
एतच् छ्रुत्वा सुराः सर्वे वाक्यं पङ्कजजन्मनः स्वानि स्थानानि दिव्यानि जग्मुस् ते वै मुदान्विताः
कमळातून जन्मलेल्या ब्रह्मांचे हे बोल ऐकून, सर्व देव आनंदाने आपल्या दिव्य स्थानांमध्ये परत गेले.
लब्धमात्रे वरे चापि सर्वाः सो ऽबाधत प्रजाः हिरण्यकशिपुर् दैत्यो वरदानेन दर्पितः
वर मिळताच, त्या वराच्या गर्वाने भरलेल्या हिरण्यकशिपू राक्षसाने सर्व प्रजांवर अत्याचार सुरू केला.
आश्रमेषु महाभागान् मुनीन् वै संशितव्रतान् सत्यधर्मरतान् दान्तांस् तदा धर्षितवांस् तथा
मग त्याने आश्रमांमध्ये असलेल्या, महान आणि पुण्यवान, सत्यधर्मावर प्रेम करणाऱ्या, संयमी अशा ऋषींना त्रास दिला.
त्रिदिवस्थांस् तथा देवान् पराजित्य महाबलः त्रैलोक्यं वशम् आनीय स्वर्गे वसति सो ऽसुरः
स्वर्गात राहणाऱ्या देवांना आपल्या प्रचंड शक्तीने जिंकून, त्या असुराने तीनही लोकांना आपल्या अधीन केले आणि स्वर्गात राहू लागला.
यदा वरमदोन्मत्तो विचरन् दानवो भुवि यज्ञीयान् अकरोद् दैत्यान् अयज्ञीयाश् च देवताः
त्या वराच्या मदाने उन्मत्त झालेला दानव पृथ्वीवर फिरताना, त्याने दैत्यांना यज्ञ करणारे केले आणि देवांना यज्ञापासून वंचित केले.
आदित्या वसवः साध्या विश्वे च मरुतस् तथा शरण्यं शरणं विष्णुम् उपतस्थुर् महाबलम्
आदित्य, वसु, साध्य, विश्वेदेव आणि मरुतगण यांनी मग आपल्या रक्षणासाठी, महाबलवान विष्णू यांच्याकडे आश्रय घेतला.
देवब्रह्ममयं यज्ञं ब्रह्मदेवं सनातनम् भूतं भव्यं भविष्यं च प्रभुं लोकनमस्कृतम् नारायणं विभुं देवं शरण्यं शरणं गताः
देव आणि ब्रह्मरूप असणाऱ्या, सनातन, भूत, भविष्य आणि वर्तमान यांचे स्वामी, जगाचा सन्मानित, सर्वव्यापी नारायण या देवाकडे त्यांनी आश्रय घेतला.
त्रायस्व नो ऽद्य देवेश हिरण्यकशिपोर् भयात् त्वं हि नः परमो देवस् त्वं हि नः परमो गुरुः
देवताधिपती, आज हिरण्यकशिपूच्या भीतीपासून आम्हाला वाचवा; कारण तुम्हीच आमचे श्रेष्ठ देव, तुम्हीच आमचे सर्वोच्च गुरु आहात.
त्वं हि नः परमो धाता ब्रह्मादीनां सुरोत्तम उत्फुल्लामलपत्त्राक्ष शत्रुपक्षक्षयंकर क्षयाय दितिवंशस्य शरणं त्वं भवस्व नः
तुम्हीच आमचे सर्वोच्च सर्जनहार, ब्रह्मा आणि इतर सर्व देवांमध्ये श्रेष्ठ, पूर्ण फुललेल्या, निर्मळ कमळाच्या पाकळ्यांसारख्या डोळ्यांचे, शत्रूंचा नाश करणारे — दितीच्या वंशाच्या विनाशासाठी आम्हाला आश्रय द्या.
भयं त्यजध्वम् अमरा अभयं वो ददाम्य् अहम् तथैव त्रिदिवं देवाः प्रतिलप्स्यथ मा चिरम्
अमरांनो, भीती सोडा; मी तुम्हाला निर्भयता देतो. आणि लवकरच, देवांनो, तुम्ही पुन्हा स्वर्ग मिळवाल.
एषो ऽहं सगणं दैत्यं वरदानेन दर्पितम् अवध्यम् अमरेन्द्राणां दानवेन्द्रं निहन्मि तम्
हा वराच्या गर्वाने भरलेला, अमरांच्या स्वाम्यांना जिंकू न शकणारा दैत्य आणि त्याचे सगळे अनुयायी — मी या दानवाधिपतीचा वध करीन.
एवम् उक्त्वा तु भगवान् विसृज्य त्रिदशेश्वरान् हिरण्यकशिपोः स्थानम् आजगाम महाबलः
असे म्हणून, भगवंताने देवांच्या राजांना परत पाठवले आणि महाशक्तिमान असलेले ते हिरण्यकशिपूच्या निवासस्थानी गेले.
नरस्यार्धतनुं कृत्वा सिंहस्यार्धतनुं प्रभुः नारसिंहेन वपुषा पाणिं संस्पृश्य पाणिना
नराचा अर्धा आणि सिंहाचा अर्धा असा नरसिंहाचा रूप धारण करून, प्रभूंनी आपल्या हाताने त्याला स्पर्श केला.
घनजीमूतसंकाशो घनजीमूतनिस्वनः घनजीमूतदीप्तौजा जीमूत इव वेगवान्
त्यांचे रूप घनगर्द मेघासारखे, गर्जना मेघासारखी, तेज मेघासारखे आणि वेगही मेघासारखाच होता.
दैत्यं सो ऽतिबलं दृष्ट्वा दृप्तशार्दूलविक्रमः दृप्तैर् दैत्यगणैर् गुप्तं हतवान् एकपाणिना
त्या अतिशय बलवान दैत्याला, जो गर्विष्ठ वाघासारखा पराक्रमी होता आणि गर्विष्ठ दैत्यांच्या सैन्याने वेढलेला होता, त्याला त्याने एकट्यानेच ठार मारले.
नृसिंह एष कथितो भूयो ऽयं वामनः परः यत्र वामनम् आस्थाय रूपं दैत्यविनाशनम्
हा नरसिंह म्हणून ओळखला जातो; पुन्हा, तोच श्रेष्ठ वामन आहे. वामन रूप धारण करून त्याने दैत्यांचा नाश केला.
बलेर् बलवतो यज्ञे बलिना विष्णुना पुरा विक्रमैस् त्रिभिर् अक्षोभ्याः क्षोभितास् ते महासुराः
पूर्वी बलवान बळीच्या यज्ञात, त्या महान आणि हलवता न येणाऱ्या असुरांना शक्तिशाली विष्णूने आपल्या तीन पावलांनी जिंकले.
विप्रचित्तिः शिवः शङ्कुर् अयःशङ्कुस् तथैव च अयःशिरा अश्वशिरा हयग्रीवश् च वीर्यवान्
विप्रचित्ती, शिव, शंकु, तसेच अयःशंकु, अयःशिरा, अश्वशिरा आणि बलवान हयग्रीव—
वेगवान् केतुमान् उग्रः सोग्रव्यग्रो महासुरः पुष्करः पुष्कलश् चैव शाश्वो ऽश्वपतिर् एव च
वेगवान, केतुमान, उग्र, सोग्रव्यग्र हा महान असुर, पुष्कर, पुष्कळ, शाश्व आणि अश्वपति—
प्रह्लादो ऽश्वपतिः कुम्भः संह्रादो गमनप्रियः अनुह्रादो हरिहयो वाराहः संहरो ऽनुजः
प्रह्लाद, अश्वपति, कुम्भ, संह्राद, गमनप्रिय, अनुह्राद, हरिहय, वाराह, संहर आणि त्याचा धाकटा भाऊ,
शरभः शलभश् चैव कुपथः क्रोधनः क्रथः बृहत्कीर्तिर् महाजिह्वः शङ्कुकर्णो महास्वनः
शरभ, शलभ, कुपथ, क्रोधन, क्रथ, बृहद्कीर्ति, महाजिह्व, शंकुकर्ण आणि महास्वन,
दीप्तजिह्वो ऽर्कनयनो मृगपादो मृगप्रियः वायुर् गरिष्ठो नमुचिः सम्बरो विस्करो महान्
दीप्तजिह्व, अर्कनयन, मृगपाद, मृगप्रिय, वायु, गरिष्ठ, नमुचि, सांबर, विस्कर हा महान,
चन्द्रहन्ता क्रोधहन्ता क्रोधवर्धन एव च कालकः कालकोपश् च वृत्रः क्रोधो विरोचनः
चंद्रहंता, क्रोधहंता, क्रोधवर्धन, कालक, कालकोप, वृत्र, क्रोध आणि विरोचन,
गरिष्ठश् च वरिष्ठश् च प्रलम्बनरकाव् उभौ इन्द्रतापनवातापी केतुमान् बलदर्पितः
गरिष्ठ, वरिष्ठ, प्रलंब आणि नरक हे दोघे, इंद्रतापन, वातापी, केतुमान आणि बलदर्पित,