मत्प्रसादेन भर्तारं लब्ध्वा तु पुरुषोत्तमम् मच्छापोपहताः सर्वा दस्युहस्तं गमिष्यथ
माझ्या कृपेने, तुम्हा सर्वांना पुरुषोत्तम पती मिळेल, पण माझ्या शापामुळे तुम्ही सर्वजणी दस्यूंच्या हाती पडाल.
इत्य् उदीरितम् आकर्ण्य मुनिस् ताभिः प्रसादितः पुनः सुरेन्द्रलोकं वै प्राह भूयो गमिष्यथ
हे शब्द ऐकून, त्या मुनींनी त्यांच्या विनंतीने प्रसन्न होऊन पुन्हा सांगितले — 'तुम्ही पुन्हा एकदा देवलोकात परत जाल.'
एवं तस्य मुनेः शापाद् अष्टावक्रस्य केशवम् भर्तारं प्राप्य ताः प्राप्ता दस्युहस्तं वराङ्गनाः
त्या मुनींच्या शापामुळे, त्या श्रेष्ठ स्त्रियांना केशव पती मिळाला आणि नंतर त्या सर्वजणी दस्यूंच्या हाती गेल्या.
तत् त्वया नात्र कर्तव्यः शोको ऽल्पो ऽपि हि पाण्डव तेनैवाखिलनाथेन सर्वं तद् उपसंहृतम्
म्हणून, पांडवा, तुला इथे किंचितही दु:ख करायला नको, कारण सर्व काही त्या सर्वांच्या अधिपतीने संपवले आहे.
भवतां चोपसंहारम् आसन्नं तेन कुर्वता बलं तेजस् तथा वीर्यं माहात्म्यं चोपसंहृतम्
तुझ्या वंशाचा शेवटही जवळ आला आहे, कारण त्याच्यामुळे तुझे बळ, तेज, शौर्य आणि मोठेपण सर्व काही संपवले गेले आहे.
जातस्य नियतो मृत्युः पतनं च तथोन्नतेः विप्रयोगावसानं तु संयोगः संचयः क्षयः
ज्याचा जन्म होतो, त्याचा मृत्यू निश्चित असतो; उन्नतीनंतर पतन येतेच; एकत्र येण्याचा शेवट वेगळेपणात होतो, आणि जमवलेले शेवटी नष्ट होते.
विज्ञाय न बुधाः शोकं न हर्षम् उपयान्ति ये तेषाम् एवेतरे चेष्टां शिक्षन्तः सन्ति तादृशाः
हे जाणून, ज्ञानी लोक दु:ख किंवा आनंद यांना धरून राहत नाहीत; जे आपल्या वागण्यातून शिकतात, ते असेच असतात.
तस्मात् त्वया नरश्रेष्ठ ज्ञात्वैतद् भ्रातृभिः सह परित्यज्याखिलं राज्यं गन्तव्यं तपसे वनम्
म्हणून, नरश्रेष्ठा, हे समजून, तू आणि तुझे भाऊ सर्व राज्य सोडून तपासाठी वनात जावे.
तद् गच्छ धर्मराजाय निवेद्यैतद् वचो मम परश्वो भ्रातृभिः सार्धं गतिं वीर यथा कुरु
आता हे माझे शब्द धर्मराजाला सांग, आणि परवा आपल्या भावांसह योग्य रीतीने प्रस्थान कर.
इत्य् उक्तो धर्मराजं तु समभ्येत्य तथोक्तवान् दृष्टं चैवानुभूतं वा कथितं तद् अशेषतः
असे सांगितल्यावर, त्याने धर्मराजाजवळ जाऊन तसेच सांगितले आणि जे काही पाहिले व अनुभवलं ते सर्व काही सांगितले.
व्यासवाक्यं च ते सर्वे श्रुत्वार्जुनसमीरितम् राज्ये परीक्षितं कृत्वा ययुः पाण्डुसुता वनम्
सर्वांनी, अर्जुनाने सांगितलेले व्यासांचे शब्द ऐकून, परीक्षिताला राज्यावर बसवले आणि पांडुपुत्र वनात गेले.
इत्य् एवं वो मुनिश्रेष्ठा विस्तरेण मयोदितम् जातस्य च यदोर् वंशे वासुदेवस्य चेष्टितम्
म्हणून, मुनीश्रेष्ठांनो, मी तुम्हाला विस्ताराने यादव वंशात वासुदेवाने केलेली कृत्ये सांगितली.
अहो कृष्णस्य माहात्म्यम् अद्भुतं चातिमानुषम् रामस्य च मुनिश्रेष्ठ त्वयोक्तं भुवि दुर्लभम्
अहो, कृष्णाचे महात्म्य किती अद्भुत आणि मानवाच्या पलीकडचे आहे! आणि मुनीश्रेष्ठा, तुझ्या सांगण्याप्रमाणे रामाचेही हे पृथ्वीवर दुर्मिळ आहे.
न तृप्तिम् अधिगच्छामः शृण्वन्तो भगवत्कथाम् तस्माद् ब्रूहि महाभाग भूयो देवस्य चेष्टितम्
भगवंताच्या कथा ऐकता ऐकता आम्हाला कधीच समाधान वाटत नाही; म्हणून, महाभागा, देवाच्या कृत्यांची पुन्हा सांग.
प्रादुर्भावः पुराणेषु विष्णोर् अमिततेजसः सतां कथयताम् एव वराह इति नः श्रुतम्
पुराणांमध्ये सज्जनांनी सांगितले आहे की, अमाप तेज असलेल्या विष्णूचा वराह अवतार झाला, असे आम्ही ऐकले आहे.
न जानीमो ऽस्य चरितं न विधिं न च विस्तरम् न कर्मगुणसद्भावं न हेतुत्वमनीषितम्
त्याची कथा, स्वरूप, विस्तार, कर्म, गुण, खरे अस्तित्व किंवा त्याने ठरवलेला हेतू आम्हाला माहीत नाही.
किमात्मको वराहो ऽसौ का मूर्तिः का च देवता किमाचारप्रभावो वा किं वा तेन तदा कृतम्
तो वराह नक्की कसा आहे? त्याचे रूप कसे आहे? तो कोणता देव आहे? त्याच्या वर्तनाचा किंवा प्रभावाचा स्वरूप काय? त्याने तेव्हा काय केले?
यज्ञार्थे समवेतानां मिषतां च द्विजन्मनाम् महावराहचरितं सर्वलोकसुखावहम्
यज्ञासाठी सर्व ब्राह्मण एकत्र जमले असताना आणि पाहत असताना, सर्व लोकांना सुख देणारी वराहाची महान कथा सांग.
यथा नारायणो ब्रह्मन् वाराहं रूपम् आस्थितः दंष्ट्रया गां समुद्रस्थाम् उज्जहारारिमर्दनः
ब्रह्मन्, जसा नारायणाने वराहाचं रूप धारण केलं आणि आपल्या सुळ्याने समुद्रात असलेली पृथ्वी उचलली, तसेच शत्रूंचा नाश केला.
विस्तरेणैव कर्माणि सर्वाणि रिपुघातिनः श्रोतुं नो वर्तते बुद्धिर् हरेः कृष्णस्य धीमतः
हरी, कृष्ण, या बुद्धिमान शत्रूनाशकाच्या सर्व कर्मांची सविस्तर कथा ऐकायला आपली बुद्धी पुरेशी नाही.
कर्मणाम् आनुपूर्व्या च प्रादुर्भावाश् च ये विभो या वास्य प्रकृतिर् ब्रह्मंस् ताश् चाख्यातुं त्वम् अर्हसि
ब्रह्मन्, प्रभूंची एकामागून एक कृत्यं, त्यांची प्रकट रूपं आणि त्यांची स्वभाव-रचना, हे सर्व तू सांगावं अशी माझी इच्छा आहे.
प्रश्नभारो महान् एष भवद्भिः समुदाहृतः यथाशक्त्या तु वक्ष्यामि श्रूयतां वैष्णवं यशः
तुम्ही विचारलेला हा प्रश्न फार मोठा आहे; मी माझ्या शक्तीनुसार सांगतो, तुम्ही विष्णूच्या कीर्तीचं ऐका.
विष्णोः प्रभावश्रवणे दिष्ट्या वो मतिर् उत्थिता तस्माद् विष्णोः समस्ता वै शृणुध्वं याः प्रवृत्तयः
विष्णूच्या सामर्थ्याचं ऐकावं अशी तुमच्या मनात इच्छा जागी झाली, हे तुमचं भाग्य आहे; म्हणून, विष्णूच्या सर्व लीला ऐका.
सहस्रास्यं सहस्राक्षं सहस्रचरणं च यम् सहस्रशिरसं देवं सहस्रकरम् अव्ययम्
ज्याचं हजार मुख, हजार डोळे, हजार पाय, हजार शिरं आणि हजार हात आहेत, त्या अविनाशी देवाचं लोक स्तुती करतात.
सहस्रजिह्वं भास्वन्तं सहस्रमुकुटं प्रभुम् सहस्रदं सहस्रादिं सहस्रभुजम् अव्ययम्
तो तेजस्वी प्रभू हजार जिभा, हजार मुकुट, हजार दान, हजार आरंभ आणि हजार भुजा असलेला, अविनाशी आहे.
हवनं सवनं चैव होतारं हव्यम् एव च पात्राणि च पवित्राणि वेदिं दीक्षां समित् स्रुवम्
तोच हवन, सावन, होम करणारा, हव्य, पात्रं, पवित्र वस्तू, वेदी, दीक्षा, समिधा आणि स्रुवा आहे.
स्रुक्सोमसूर्यमुशलं प्रोक्षणीं दक्षिणायनम् अध्वर्युं सामगं विप्रं सदस्यं सदनं सदः
तोच स्रुक, सोम, सूर्य, मुसळ, प्रोक्षण पात्र, दक्षिणायन, अध्वर्यु, सामग, विप्र, सदस्य, आसन आणि सभा आहे.
यूपं चक्रं ध्रुवां दर्वीं चरूंश् चोलूखलानि च प्राग्वंशं यज्ञभूमिं च होतारं च परं च यत्
तोच यूप, चक्र, स्थिर जागा, दर्वी, चरू, उलुखलं, पूर्व वंश, यज्ञभूमी, मुख्य होतार आणि इतर सर्व काही आहे.
ह्रस्वाण्य् अतिप्रमाणानि स्थावराणि चराणि च प्रायश्चित्तानि वार्घ्यं च स्थण्डिलानि कुशास् तथा
तोच लहान आणि फार मोठ्या वस्तू, स्थिर आणि चल गोष्टी, प्रायश्चित्त, अर्घ्य, स्थंडिल आणि कुशा देखील आहे.
मन्त्रयज्ञवहं वह्निं भागं भागवहं च यत् अग्रासिनं सोमभुजं हुतार्चिषम् उदायुधम्
तोच मंत्रयज्ञ वाहणारा अग्नी, भाग, भाग वाहणारा, प्रथम भक्षण करणारा, सोमपान करणारा, हवनाची ज्वाळा आणि उचललेलं शस्त्र आहे.