स हि सप्तसु द्वीपेषु चर्मी खड्गी शरासनी रथी द्वीपान् अनुचरन् योगी संदृश्यते नृभिः
कारण तो, कवच घालून, तलवार, धनुष्य आणि बाण घेऊन, रथावर बसून, योगशक्तीने सातही द्वीपांमध्ये फिरताना लोकांना दिसतो.
अनष्टद्रव्यता चैव न शोको न च विभ्रमः प्रभावेण महाराज्ञः प्रजा धर्मेण रक्षतः
महान राजाने आपल्या सामर्थ्याने आणि धर्माने प्रजा रक्षण केल्यामुळे, कुठेही संपत्तीची हानी, दुःख किंवा गोंधळ नव्हता.
स सर्वरत्नभाक् सम्राट् चक्रवर्ती बभूव ह स एव पशुपालो ऽभूत् क्षेत्रपालः स एव च
तो सर्व रत्नांचा मालक, सम्राट, चक्रवर्ती झाला; तोच गुराखी, तोच शेतरक्षकही होता.
स एव वृष्ट्या पर्जन्यो योगित्वाद् अर्जुनो ऽभवत् स वै बाहुसहस्रेण ज्याघातकठिनत्वचा
त्याच्या योगशक्तीमुळे तो पर्जन्यासारखा झाला; तो अर्जुनही झाला, आणि त्याच्या हजारो भुजांमुळे, धनुष्याच्या दोरीने त्याची त्वचा कठीण झाली होती.
भाति रश्मिसहस्रेण शरदीव च भास्करः स हि नागान् मनुष्येषु माहिष्मत्यां महाद्युतिः
तो शरद ऋतूतील सूर्याप्रमाणे हजारो किरणांनी उजळून निघाला; माहिष्मतीमध्ये, तो महान तेजस्वी पुरुष, माणसांत जणू नागासारखा होता.
कर्कोटकसुताञ् जित्वा पुर्यां तस्यां न्यवेशयत् स वै वेगं समुद्रस्य प्रावृट्काले ऽम्बुजेक्षणः
कर्कोटकाच्या पुत्रांना जिंकून, त्यांना त्या नगरीत वसवले; कमलनयन, पावसाळ्यात त्याने समुद्राचा वेग थांबवला.
क्रीडन्न् इव भुजोद्भिन्नं प्रतिस्रोतश् चकार ह लुण्ठिता क्रीडता तेन नदी तद्ग्राममालिनी
खेळता खेळता, त्याने आपल्या भुजांच्या जोरावर नदीला उलट प्रवाहात वळवले; गावांनी वेढलेली ती नदी त्याने मजेत लुटली.
चलदूर्मिसहस्रेण शङ्किताभ्येति नर्मदा तस्य बाहुसहस्रेण क्षिप्यमाणे महोदधौ
लाटांच्या हजारो गडगडाटात, त्याच्या हजारो भुजांनी समुद्र फेकला जात असताना, नर्मदा घाबरून त्याच्याकडे येते.
भयान् निलीना निश्चेष्ठाः पातालस्था महीसुराः चूर्णीकृतमहावीचिं चलन्मीनमहातिमिम्
पाताळातील मोठे नाग, भीतीने आणि स्तब्ध होऊन लपले, कारण त्याने समुद्र ढवळून मोठ्या लाटा, मासे आणि महाकाय मत्स्य विखुरले.
मारुताविद्धफेनौघम् आवर्तक्षोभसंकुलम् प्रावर्तयत् तदा राजा सहस्रेण च बाहुना
राजाने आपल्या हजारो भुजांनी, वाऱ्याने उसळलेल्या फेसाळ पाण्याला आणि भोवऱ्यांनी अस्वस्थ झालेल्या लाटांना हलवून टाकले.
देवासुरसमाक्षिप्तः क्षीरोदम् इव मन्दरः मन्दरक्षोभचकिता अमृतोत्पादशङ्किताः
देव आणि दैत्य यांनी क्षीरसागरात मंदार पर्वत टाकल्यावर जसा तो हादरला आणि अमृत निर्माण होईल अशी भीती वाटली, तशीच ते सर्व घाबरले आणि अस्वस्थ झाले.
सहसोत्पतिता भीता भीमं दृष्ट्वा नृपोत्तमम् नता निश्चलमूर्धानो बभूवुस् ते महोरगाः
अचानक त्या पराक्रमी आणि श्रेष्ठ राजाला पाहून ते महान सर्प घाबरून उडाले आणि आपली डोकी खाली झुकवून निश्चल उभे राहिले.
सायाह्ने कदलीखण्डाः कम्पिता इव वायुना स वै बद्ध्वा धनुर् ज्याभिर् उत्सिक्तं पञ्चभिः शरैः
सायंकाळी, वाऱ्याने हलणाऱ्या केळीच्या खोडांसारखे, त्याने आपले धनुष्य सजवले आणि पाच बाणांनी वेगाने सोडले.
लङ्केशं मोहयित्वा तु सबलं रावणं बलात् निर्जित्य वशम् आनीय माहिष्मत्यां बबन्ध तम्
लंकाधिपती रावण आणि त्याच्या सैन्याला मोहात पाडून, त्याला जोराने जिंकून वश केले आणि मग माहिष्मती नगरीत बांधून ठेवले.
श्रुत्वा तु बद्धं पौलस्त्यं रावणं त्व् अर्जुनेन च ततो गत्वा पुलस्त्यस् तम् अर्जुनं ददृशे स्वयम्
रावण, पुलस्त्याचा वंशज, अर्जुनाने बांधल्याचे ऐकून, पुलस्त्य स्वतः अर्जुनाकडे गेला आणि त्याला पाहिले.
मुमोच रक्षः पौलस्त्यं पुलस्त्येनाभियाचितः यस्य बाहुसहस्रस्य बभूव ज्यातलस्वनः
पुलस्त्याने विनंती केल्यावर, ज्याच्या हजार हातांनी धनुष्याच्या प्रत्यंचेचा आवाज घुमला होता, त्या राक्षस रावणाला त्याने सोडून दिले.
युगान्ते तोयदस्येव स्फुटतो ह्य् अशनेर् इव अहो बत मृधे वीर्यं भार्गवस्य यद् अच्छिनत्
युगाच्या शेवटी जसे मेघ फुटतात किंवा वीज कडकडते, तशीच त्या युद्धात भार्गवाच्या पराक्रमाने त्याची शक्ती छाटली गेली—हे किती अद्भुत!
राज्ञो बाहुसहस्रस्य हैमं तालवनं यथा तृषितेन कदाचित् स भिक्षितश् चित्रभानुना
हजार हातांच्या राजाचे सोन्याचे ताडवन जसे, तसेच कधीतरी तहानलेला चित्रभानू त्याच्याकडे भिक्षा मागायला आला होता.
स भिक्षाम् अददाद् वीरः सप्त द्वीपान् विभावसोः पुराणि ग्रामघोषांश् च विषयांश् चैव सर्वशः
त्या वीराने सात द्वीप, अग्नीच्या प्राचीन नगरी, गाव, वस्त्या आणि आपली सर्व राज्ये भिक्षा म्हणून दिली.
जज्वाल तस्य सर्वाणि चित्रभानुर् दिधृक्षया स तस्य पुरुषेन्द्रस्य प्रभावेण महात्मनः
चित्रभानूने ती सर्व जाळली, कारण त्याला ती भस्म करायची इच्छा होती; पण हे त्या महात्मा पुरुषेंद्राच्या सामर्थ्यामुळेच घडले.
ददाह कार्तवीर्यस्य शैलांश् चैष वनानि च स शून्यम् आश्रमं रम्यं वरुणस्यात्मजस्य वै
त्याने कार्तवीर्याची डोंगरं आणि जंगलं, तसेच वरुणाच्या पुत्राचे सुंदर, ओसाड आश्रमही जाळून टाकले.
ददाह बलवद्भीतश् चित्रभानुः स हैहयः यं लेभे वरुणः पुत्रं पुरा भास्वन्तम् उत्तमम्
चित्रभानू भीतीने थरथरत असताना, त्याने त्या हैहयाला जाळले; ज्याला पूर्वी वरुणाने तेजस्वी पुत्र म्हणून प्राप्त केले होते.
वसिष्ठं नाम स मुनिः ख्यात आपव इत्य् उत यत्रापवस् तु तं क्रोधाच् छप्तवान् अर्जुनं विभुः
तो ऋषी, वसिष्ठ नावाने प्रसिद्ध आणि आपव म्हणून ओळखला जाणारा, त्याच ठिकाणी क्रोधाने अर्जुनाला शाप दिला.
यस्मान् न वर्जितम् इदं वनं ते मम हैहय तस्मात् ते दुष्करं कर्म कृतम् अन्यो हनिष्यति
हे हैहय, तू माझं हे वन वाचवलं नाहीस म्हणून, तू कठीण कर्म केलं आहेस; आता तुला दुसरा कुणीतरी ठार मारेल.
रामो नाम महाबाहुर् जामदग्न्यः प्रतापवान् छित्त्वा बाहुसहस्रं ते प्रमथ्य तरसा बली
जमदग्नीचा पुत्र, बलवान आणि पराक्रमी राम नावाचा, तुझे हजार हात छाटून तुला जोराने नष्ट करील.
तपस्वी ब्राह्मणस् त्वां तु हनिष्यति स भार्गवः अनष्टद्रव्यता यस्य बभूवामित्रकर्षिणः
एक तपस्वी ब्राह्मण, तोच भार्गव, ज्याचं धन कधीच नष्ट झालं नाही आणि ज्याने शत्रूंना जिंकले, तोच तुला मारेल.
प्रतापेन नरेन्द्रस्य प्रजा धर्मेण रक्षतः प्राप्तस् ततो ऽस्य मृत्युर् वै तस्य शापान् महामुनेः
त्या राजाच्या तेजामुळे, जो आपल्या प्रजेचे धर्माने रक्षण करत होता, त्या महर्षीच्या शापामुळे त्याचा मृत्यू आला.
वरस् तथैव भो विप्राः स्वयम् एव वृतः पुरा तस्य पुत्रशतं त्व् आसीत् पञ्च शेषा महात्मनः
हे ब्राह्मणहो, पूर्वी त्याने स्वतःसाठी असाच वर मागितला होता; त्या महात्म्याला शंभर पुत्र होते, त्यात पाचच उरले.
कृतास्त्रा बलिनः शूरा धर्मात्मानो यशस्विनः शूरसेनश् च शूरश् च वृषणो मधुपध्वजः
हे सर्वजण शस्त्रविद्या जाणणारे, बलवान, धाडसी, धर्मपरायण आणि कीर्तीमान होते. शूरसेन, शूर, वृषण आणि मधुपध्वज हे त्यातलेच होते.
जयध्वजश् च नाम्नासीद् आवन्त्यो नृपतिर् महान् कार्तवीर्यस्य तनया वीर्यवन्तो महाबलाः
जयध्वज नावाचा एक मोठा अवंती देशाचा राजा होता. तो कार्तवीर्याचा पुत्र असून अत्यंत पराक्रमी आणि बलवान होता.